4. ครอบครัวสกุลหลิว (2)

หลิวฟ่านซีที่ยังไม่ค่อยคุ้นชินจึงทำเพียงส่งยิ้มบางเบา ลงมือทานไปพลาง สังเกตผู้คนรอบๆ โต๊ะไปพลาง ดูเหมือนว่าทุกคนจะค่อนข้างเคร่งเรื่องมารยาทบนโต๊ะอาหาร เพราะทันทีนายท่านของเรือนเริ่มคีบอาหารก็ไม่มีใครปริปากพูด

สกุลหลิวมีทั้งหมดเก้าชีวิต อดีตราชครูหลิวหวังหลี่ ฮูหยินม่านฝางภรรยาเพียงหนึ่งเดียวของท่านราชครู แน่นอนว่าเป็นมารดาของหลิวไห่คุนพี่ชายคนโต หลิวจ้งเหลียนพี่ชายคนรอง และหลิวฟ่านซี

ในตอนที่อ่านนิยาย แม้ว่าหลิวฟ่านซีจะเป็นหนึ่งในตัวละครหลัก แต่เนื้อหามิได้เจาะลึกที่สกุลหลิวบอกเพียงข้อมูลคร่าวๆ ของแต่ละคน ซีซีจึงรู้เพียงว่าพี่ชายคนโตของนางเป็นรองแม่ทัพแคว้นต้าเฉวียน แต่งกับคุณหนูสกุลซาง ซางเยว่ มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนคือหลิวเฟยหยาที่ตอนนี้อายุเพียงห้าหนาว ส่วนพี่ชายคนรองเป็นขุนนางขั้นสอง เป็นถึงรองผู้ตรวจการในสำนักตรวจการ แต่คุณหนูเกาผิงอันเข้ามาเป็นสะใภ้รอง มีบุตรสาวตัวน้อยอายุเพียงสี่หนาว นามว่า หลิวซิงอี

“ช่วงนี้การงานเป็นอย่างไรบ้าง” ประธานของเรือนวางตะเกียบลง ยกผ้าขึ้นมาเช็ดปาก พลางเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบของบุตรชาย

“ชายแดนสถานการณ์ค่อนข้างตึงเครียดขอรับท่านพ่อ ตอนนี้ในค่ายจึงวุ่นวายยิ่งนัก” หลิวไห่คุน เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พลันหันไปยิ้มให้ภรรยาที่รินชาให้

พี่ชายผู้นี้ของฟ่านซีแม้จะเป็นนักรบ ทว่าอ่อนโยนกับครอบครัวเป็นที่สุด โดยเฉพาะกับน้องสาว เอาอกเอาใจหลิวฟ่านซีที่สุดในเรือน

“ของข้าก็ไม่ต่างกันนักหรอกพี่ใหญ่ มิเหนื่อยกับงาน แต่เหนื่อยกับคน” หลิวจ้งเหลียนส่ายหน้าหน่ายๆ เขาต้องทำงานเกี่ยวกับการตรวจสอบราชสำนักและขุนนาง คิดดูเถิดว่าจะมากปัญหาเพียงใด ไหนจะเรื่องที่คนบางกลุ่มไม่ยอมรับในตัวเขา มักพูดว่าจ้งเหลียนอายุยังน้อยแต่กลับขึ้นเป็นถึงรองผู้ตรวจการได้ เพราะบารมีในอดีตของบิดา หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มทุ่มเทไปมาเพียงใด หาหลักฐานตรวจสอบคดีฉ้อโกงของขุนนางยศสูงมามาก จนมีผลงานเป็นที่ประจักษ์ ถึงได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งรวดเร็วเช่นนี้

“หึๆ งานในราชสำนักก็เป็นเช่นนี้ ค่อยๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปเถิด...แล้วซีซีของพ่อเล่าเป็นอย่างไรบ้าง”

ทุกคนหันมองที่หลิวฟ่านซีเป็นตาเดียว ทำเอาสาวงามทำตัวไม่ถูก ยกมือขึ้นมาเกาคอแก้เก้อ เพราะไม่รู้จะตอบคำถามของบิดาอย่างไรดี

“ก็...ก็สบายดีเจ้าค่ะ”

“แล้วเหตุใดไม่พูดไม่จา ปกติต้องมาอ้อนพี่อ้อนท่านพ่อท่านแม่แล้วมิใช่หรือ” หลิวไห่คุณยกมือลูบหัวน้องสาว เข้าใจดีว่าน้องยังเสียใจที่ทางสกุลโจวไม่ยอมเอ่ยถึงเรื่องสัญญาหมั้นหมาย ทั้งที่ทางเรายอมลดศักดิ์ศรีไปสอบถามด้วยตนเองถึงสองครั้งสองครา

ปีนี้ซีซีของพวกเขาอายุสิบแปดหนาว ถือว่าสมควรมีคู่ครองแล้ว หากเกินกว่านี้ไปคงตกเป็นที่ครหาของชาวบ้าน

“หรือยังเสียใจเรื่องที่คุณชายโจวปฏิเสธการหมั้นหมายอยู่”

“เจ้ารอง! ดูพูดเข้า” / “ท่านพี่!” คนเป็นแม่และภรรยาต่างก็หันไปปรามจ้งเหลียน

“ข้าพูดเรื่องจริง เขาไม่ตอบรับ คนฉลาดย่อมคิดและตีความได้ว่าเขาไม่อยากเกี่ยวดองกับเรา หรือเจ้าคิดมิได้”

“...” หลิวฟ่านซีหรี่ตามองพี่ชายคนรอง ในนิยายลงรายละเอียดเพียงว่าคุณชายรองสกุลหลิวพูดจาซื่อตรง ว่ากระทบได้เจ็บแสบที่สุด แม้จะรักน้องสาวไม่ต่างจากพี่ชายคนโต ทว่าแสดงออกต่างกัน อยู่ในเรือนสองพี่น้องจึงชอบถกเถียงกันตลอด

“ท่านน้าอาจจะไม่ได้คิดก็ได้นะเจ้าคะท่านพ่อ”

“โห พ่อลูกคู่นี้” ฟ่านซีถึงขั้นหัวเราะในลำคอ ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะสืบทอดผ่านทางสายเลือด เหตุใดซิงอีตัวน้อยไม่เรียบร้อยอ่อนหวานเหมือนมารดาบ้างเล่า

“เอาเถิดๆ ซีซีอย่าได้กังวลไป พ่อจะไปสอบถามสกุลโจวให้อีกรอบ ไหนๆ วันนี้พี่ชายทั้งสองของเจ้าก็มิได้มีกิจธุระที่ใด เราไปสกุลโจวกันวันนี้เถิด”

“ขอรับ-”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะท่านพ่อ ท่านพี่” คำปฏิเสธทำให้ทุกคนในเรือนนึกประหลาดใจ