Ep.1 คนเจ้าเล่ห์

Ep.1 คนเจ้าเล่ห์

บึมม~ บึมมม~

รถมอเตอร์ไซค์สีดำขลับรุ่นคีเวย์ เเบล๊คสเตอร์ (Keeway Blackster 250i) ราคาสูงถึงหลักล้านดังกระหึ่มไปตามเส้นทางเเล่นเข้ามาในตัวของมหาวิทยาลัยเอสเมอร์ตันจนใครหลายคนเป็นต้องหันไปมองด้วยความสนใจ

เมื่อมอเตอร์ไซค์คันหรูราคาเเพงจอดสนิทที่โรงจอดรถ ชายหนุ่มก็ถอดหมวกกันน็อคออกมาเสยผมที่ปรกใบหน้าขึ้นจนเผยให้สาว ๆ ได้เชยชมโฉมหน้าหล่อเหลาดุจเจ้าชาย นัยน์ตาสีฟ้าครามดั่งมหาสมุทรกวาดมองรอบ ๆ ก็เห็นสาวสวยพากันมองมาตาเป็นมัน มุมปากหยักสวยจึงกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์โปรยเสน่ห์ความหล่อกระชากวิญญาณไปในตัว

"เเก ๆ นั่นมันพี่ลุคเสือผู้หญิงตัวพ่อของคณะวิศวะเลยหนิ" 

"คนอะไรโคตรหล่อเลยอ่ะ หล่อเเบบตะโกน"

"หล่อเหมือนไม่มีอยู่จริง หัวใจของฉันจะละลาย เพราะพี่ลุคหล่อเกินมนุษย์มนา" นักศึกษาสาวหลายคนเเอบกระซิบกระซาบกันถึงรุ่นพี่หนุ่มจากคณะวิศวะที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรลงมาจุติที่ใคร ๆ ต่างก็อยากซ้อนท้ายเเละอยากได้มาเป็นพ่อของลูก

"หล่อจัง~" เสียงหวานอันเพราะพริ้งจากอีกมุมหนึ่งพูดขึ้นราวกับตกอยู่ในภวังค์ เพราะขณะที่เธอกำลังจะเดินไปหาพี่ชายที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ เธอก็บังเอิญไปเจอเจ้าชายรูปงามจนเผลอไผลมองเขาอยู่นานนับนาที

ทว่าพอเริ่มรู้สึกตัว ศรีษะทุยก็ส่ายไปมาเพื่อเรียกสติกลับเข้าร่างไม่ให้หลงใหลในรูปลักษณ์ของบุรุษ จากนั้นก็รีบเดินไปหาพี่ชายสุดที่รักของเธอ

@ตึกคณะวิศวะ

"พี่เซนต์~" หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นพี่ชายของตัวเอง เพราะเธอกับพี่ชายไม่ค่อยได้เจอหน้ากันสักเท่าไร เธอกับพี่ชายเรียนอยู่คนละมหา'ลัยเเละพักอยู่คนละคอนโดฯจึงไม่ค่อยได้เจอเเละพูดคุยกัน

"เอมมาทำอะไรที่นี่?" เซนต์ชะงักไปเมื่อเห็นว่าน้องสาวมาปรากฏตัวที่นี่

"เพื่อนให้เอมพามาหาเเฟนนะคะ พอดีเเฟนของเพื่อนเอมเรียนอยู่ที่นี่" คนเป็นน้องสาวพูดจาด้วยความน่ารักสดใจจนพี่ชายเเอบหวงไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมายุ่งกับน้องสาวของเขา

"ต่อไปถ้ามาต้องบอกพี่ก่อนนะ"

"ทำไมคะ?" คิ้วมนขมวดงุนงงไม่ค่อยเข้าใจกับประโยคบอกเล่าของพี่ชาย

"คนเลวเยอะ" คนขี้หวงน้องสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

เท้าหนาที่กำลังจะเดินไปหาเเก๊งเพื่อนเป็นต้องหยุดเดินทันทีเมื่อสายตามองไปปะทะกับสาวน้อยในชุดนักศึกษากำลังยืนคุยอยู่กับเพื่อนสนิทของเขาอย่างน่ารักสดใสเป็นธรรมชาติ

"ใครวะ คุ้น ๆ" ชายหนุ่มพึมพำเบา ๆ เพียงเเค่เห็นมุมด้านข้างของใบหน้าสวยใสน่ารักเขาก็ต้องขมวดคิ้วยุ่ง เพราะรู้สึกคุ้น ๆ ใบหน้าของเธอ

ย้อนกลับไปตอน 6 โมงเช้า

"ลุค วันนี้วันเกิดของลูกนะ พามาวัดก็ทำหน้าให้มันสดใสหน่อยสิลูก" เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวน คุณพิชชาเเละคุณลูเธอร์บิดามารดาของชายหนุ่มจึงพาลูกชายไปทำบุญที่วัดเพื่อให้วันเกิดปีนี้ของลูกชายได้พบเจอเเต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต

"จะสดใสได้ไงครับมี้ ผมง่วงจะเเย่อยู่เเล้ว" ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งที่ต้องโดนมารดาปลุกขึ้นมาจากที่นอนนุ่มเพื่อมาทำบุญที่วัดตั้งเเต่เช้าตรู่ เขาเลยต้องเเบกสังขารตามบิดามารดามาวัดอย่างจำใจ

"ลูกคนนี้หนิ" คุณพิชชาถึงกับส่ายหน้าไปมา

"ทำบุญเสร็จก่อนค่อยกลับไปนอน" มือหนาของบิดาตบบ่ากว้างของลูกชายเบา ๆ

"ครับเเด๊ด" เจ้าลูกชายเพียงพยักหน้าตามที่บิดามารดาบอก นี่ถ้าไม่ใช่เพราะวันเกิด เจ้าตัวก็เเทบไม่เคยเข้าวัดเลย กลัวร้อน

"มา ๆ เอาของไปถวายพระทำบุญกัน ชีวิตจะได้เจอเเต่สิ่งดี ๆ เข้ามา" คนเป็นมารดาพูดยังไม่ทันขาดคำ ก็มีหญิงสาวหน้าตาอ่อนหวานเดินสวนผ่านกับครอบครัวคาร์ลตัน

ระหว่างคนตัวสูงกับคนตัวเล็กที่ระยะห่างอยู่ห่างกันเพียงนิดเเละเดินผ่านกันไป ชายหนุ่มเหลือบเห็นใบหน้าสวยใสเเค่เเวบเดียว ทว่ากลิ่นกายที่เพิ่งผ่านเขาไปนั้นทำเอาเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาถึงกับชะงักไปราวกับต้องตกอยู่ในภวังค์ของกลิ่นหอมนี้ไปตลอดกาล

ปัจจุบัน

พอชายหนุ่มเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดตอนเมื่อเช้า ถึงเขาจะเห็นใบหน้าสวยใสเพียงชั่วพริบตา เเต่ก็จำเธอได้อย่างเเม่นยำโดยเฉพาะ...

"กลิ่นนั้นมัน..." สายตาคมจ้องมองไปที่คนตัวเล็กที่กำลังคุยกับเพื่อนสนิทของเขาอยู่ ชายหนุ่มก็เริ่มได้กลิ่นหอมดั่งดอกไม้ที่คุ้นเคยลอยผ่านมากับสายลมพัดมากระทบที่ปลายจมูกของเขา เขาจึงเผลอสูดดมกลิ่นหอมนั้นเข้ามาอย่างหลงใหล

"หอมจังวะ!" ด้วยความที่กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ เเละเขาไม่เคยได้พบเจอจากใครมาก่อน ทว่าร่างกายของเขากลับตอบสนองกลิ่นหอมนี้ได้เป็นอย่างดี จู่ ๆ น้องงูยักษ์ก็เกิดอาการดิ้นพล่านดุ๊กดิ๊ก ๆ เพียงเพราะกลิ่นกายของเธอคนนั้น...

ลูคัส อเล็กซิส คาร์ลตัน (ลุค) วิศวกรรมโยธา ปี 4 อายุ 22 ปี ส่วนสูง 188 น้ำหนัก 77 Kวย 58 ทายาทธุรกิจหมื่นล้านผลิตเฟอร์นิเจอร์ส่งออกต่างประเทศ หล่อ รวย เสือผู้หญิง เเละ นิสัยเด่นของเขาคือ เจ้าเล่ห์ตัวพ่อ