เข้าสู่ระบบแชร์
Ep.1 ยิ้มเป็นตาเซิง
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-05 17:22:45Ep.1 ยิ้มเป็นตาเซิง
ผับ TTX
ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่น้องชายของของขวัญอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ แวนซ์ก็เริ่มใช้ชีวิตกลางคืนแทบทุกวัน ไม่ใช่แค่มาเที่ยวธรรมดา แต่ยังหน้าใหญ่ใจป๋าถึงขั้นสมัครเป็นสมาชิก VVIP ของผับแห่งนี้อีกด้วย มาบ่อยจนสนิทกับเจ้าของผับราวกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
บ่อยครั้งที่ของขวัญต้องตามมานั่งเฝ้า คอยลากกลับคอนโด แต่ก็ไม่เคยได้ผล แวนซ์จะกลับก็ต่อเมื่อเขาอยากกลับเท่านั้น แถมยังสนิทกับบอดี้การ์ด และคุ้นเคยกับเจ้าของผับราวกับรู้จักกันมานานนับปี
ธามนั่งอยู่ชั้นบนของผับตามปกติ เสียงเพลงดังกลบทุกอย่าง รอบตัวเต็มไปด้วยแสงสีและผู้คน แวนซ์ที่แวะขึ้นมาทักทายธามและนั่งชนแก้วกันก่อนที่เขาจะลงไปด้านล่าง
“เฮียธาม”
“อะไร”
“เฮียมีผู้สาวแล้วบ่”
“หมายถึงอะไร” ธามชะงักเล็กน้อย
“มีแฟนยังครับ”
“...” ธามไม่ตอบ ยังคงมองเด็กตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ
“เฮ้ย อย่ามองผมแบบนี้ ผมบ่ได้มักผู้บ่าว ผมมักผู้สาว” แวนซ์รีบโบกมือทันที เขาเหล่ท่อหล่อเท่ขนาดนี้ เสียของหมด สาวๆ คงเสียดายแย่ ไหนจะพวกแม่ป้าที่ชอบเต๊าะหมาอ่อนอย่างเขาอีก
… “คนเหงาๆ แบบเฮียเหมาะกับคนๆ นึงมาก” แวนซ์เริ่มพูดจูงใจธาม เพราะเขาคิดเอาไว้ว่าคนที่จะกำราบพี่สาวเขาได้นั้น... ธามเป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุดแล้ว
“ใครวะ”
เขาถามไปแบบนี้ ไม่ได้สนใจจะมีแฟนหรอก แค่อยากรู้ว่าไอ้เจ้าเด็กแสบตรงหน้าจะหมายถึงใคร
“เอื้อยผมไง”
“เอื้อย?”
แม้แวนซ์จะพูดภาษาถิ่นกับธามอยู่บ้างแต่ก็ใช่ว่าเขาจะจำได้ทุกคำ
“พี่ขวัญน่ะ”
แวนซ์พูดพร้อมแอบสังเกตท่าทางของธามไปด้วย
“ไม่เอา”
ธามตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด สมองไม่ได้ทำงานสักนิดแต่ปากตอบไปก่อนแล้ว
“เหมาะกับเฮียจะตาย เชื่อผมดิ”
แวนซ์รู้สึกว่าจะผีเห็นผีนะ ลองให้สปาร์คกันบ่อยๆ เดี๋ยวก็สเปกเอง
“ให้กูเชื่อเด็กแบบมึงอะนะ”
“เด็กคนนี้อ่านเกมขาดนะ”
แวนซ์ก็ยังมั่นใจที่สิ่งที่เขาเห็น เขาเห็นนนน… ไปถึงดาวอังคารแล้วเถอะ
“รับรองบันเทิง”
“ปวดหัว”
แบบนี้ไม่ไหวหรอก แค่เจอหน้าของขวัญเขาก็พร้อมกินยาพารารอ
“ไม่ชอบจริงดิ”
“อืม”
ธามมีท่าทางลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็เป็นครู่หนึ่งที่แวนซ์นั้นเห็นทันทุกท่าทางของธาม
“ถ้าไม่ชอบงั้นก็ด่าไปเลย เวลาเจอหน้าเอื้อยผม เฮียธามด่าเลยนะ” แวนซ์ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์
“หลอกอะไรกูอีก”
“ไม่หลอกๆ ผมเห็นเฮียไม่เคยด่าทันพี่ขวัญเลยสักคำ แถมยังโดนหลอกด่าอีก แบบนี้ยอมไม่ได้นะเฮีย เสียเชิงชายหมด”
… “เฮียลองพูดตามดิ ผู้สาวคือยิ้มเป็นตาเซิงแท้น้อ”
“...”
“เฮียธามลองซ้อมหน่อย เดี๋ยวคืนนี้เอื้อยก็มาตามผมอีก ไม่เชื่อคอยดู”
“คำด่าอะไร มีคำว่ายิ้ม”
ธามหรี่ตามอง เด็กเมื่อวานซืนอย่ามาหลอกเขาให้เสียเวลา
“แต่ความหมายมันอีกแบบนึงเลยนะเฮีย ฟังแล้วเจ็บไปถึงไส้ติ่ง”
“...”
เด็กเวรนี่ชอบพูดจาอะไรเพ้อเจ้อเหมือนพี่สาวไม่มีผิด
“แปลว่ายิ้มเหมือนหน้าจระเข้”
แค่ก แค่ก แค่ก
ธามสำนึกน้ำสีอำพันที่กำลังยกดื่ม ถ้าพูดประโยคนี้ออกไปคงไม่จบง่ายๆ แน่ ของขวัญคงแรปด่าเขาเป็นชุด แล้วเขาจะด่าทันได้ยังไงกัน
“ผมทวนให้อีกรอบเผื่อเฮียเปลี่ยนใจ”
… “ผู้สาวคือยิ้มเป็นตาเซิงแท้”
“...”
“ผมไปนะ นั่งกับเฮียนานแล้ว ขอลงไปนั่งด้านล่างดูผู้สาวกระโปรงเหี่ยนเต้นหน้าเวทีก่อน”
“เออ จะไปก็ไป”
ธามโบกมือไล่ แต่ในหัวกลับไม่ว่างอย่างที่คิด คำพูดของเด็กนั่นดันติดอยู่ในหัวเขาอย่างน่ารำคาญ
และไม่นานนัก ประตูถูกผลักเข้ามาโดยคนด้านนอก ไม่มีการเคาะประตูใดๆ ทั้งสิ้น สาวร่างบางแต่ทรวดทรงมันแน่นจนน่ามอง เอวเล็กตั้งรับกับหน้าอกใหญ่ที่ล้นทะลักเสื้อครอปสีแดงที่เข้าชุดกับกระโปรงสั้นของเธอ
“ที่นี่มีอะไรดีนักหนา น้องชายฉันถึงต้องมาทุกวัน”
“...”
“หูตึงหรือไง ฉันถาม”
“ขี้เกียจพูด”
“โว๊ะ ค้านเว้าพะนะ ตายสะบ้อ”
(โว๊ะ ทำเป็นไม่อยากพูด ไม่ตายซะเลยล่ะ) หากจะหลอกด่าธามก็ต้องภาษาอีสานเท่านั้นเพราะเขาฟังไม่ออก ของขวัญมั่นใจ
“อะไร”
“ไม่มีอะไร บอกเด็กของนายเอาไวน์มาเสิร์ฟฉันด้วย”
ธามหันไปสั่งเด็กเสิร์ฟผ่านทางสายตา และรอไม่นานไวน์ราคาแพงก็มาเสิร์ฟที่โต๊ะทันที
“เมื่อไหร่ผับนายจะเจ๊ง ฉันเบื่อจะตามน้องชายเต็มที”
“ผีเจาะปากมาพูดหรือไง” อยู่ๆ ก็มาแช่งให้ผับของเขาเจ๊ง เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวจะด่าคำที่แวนซ์สอนเขาพูดเมื่อครู่นี้
“นายนั่นแหละที่ปากพล่อย พูดจาไม่น่าฟัง ไม่ม่วนเลยสักนิด” (พูดจาไม่น่าฟัง ไม่น่าสนุก ไม่น่าคุยด้วยเลยสักนิด)
“ฉันไปทำอะไรให้เธอนัก” เขาล่ะอยากรู้นักว่าไปทำอะไรให้ ทำไมของขวัญเจอหน้าเขาทีไรต้องด่าเขาทุกที
“ไม่ชอบขี้หน้า จบป่ะ”
“ไม่ชอบ? แต่เธอสะเหล่อขึ้นมาบนนี้”
“มาสะแตกไวน์ฟรี เคป่ะ” (สะแตกหมายถึงกิน / แดก หรือ กินจุ กินเยอะ )
“หึ”
“ฉันไปล่ะ ขิวขี้หน้า”
“แปลด้วย”
“เหม็นขี้หน้านาย”
ธามกัดฟันแน่น เอะอะอะไรก็จ้องแต่จะว่าเขา ทั้งที่เขาไมได้ทำอะไรให้เธอเลยสักหน่อย จนในที่สุด…
“ผู้สาวคือยิ้มเป็นตาเซิงแท้”
“...”
“...”
ของขวัญมองนิ่งๆ นานนับนาที จนเธอตัดสินใจทำในสิ่งที่ธามไม่คาดคิด
ซ่า!!!
ไวน์สีแดงสาดเข้าใส่ใบหน้าหล่อเหลาเข้าอย่างจัง ของขวัญไม่สนใจว่าหน้าตาของเขาจะเละแค่ไหน เธอเดินกระทืบเท้าออกจากห้องไปทันที
ธามเริ่มไม่แน่ใจว่าแล้วมันแปลว่ายิ้มเหมือนหน้าจระเข้จริงหรือเปล่า ทำไมของขวัญดูโกรธแต่เงียบ มันผิดปกติของเธอที่เธอต้องเอาคืนด่าเขาฉอดๆ
มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
ของขวัญ
ฉันโมโหมาก โมโหสุดๆ เกิดมาไม่เคยมีใครมาพูดจาแบบนี้ตรงๆ ต่อหน้าสักครั้ง แล้วไปเอาคำพูดพวกนี้มาจากไหน ใครเป็นคนสอน เสียอารมณ์สุดๆ ฉันจึงเดินลงชั้นล่างไปนั่งโต๊ะเดียวกันกับน้องชายของตัวเอง
“เอื้อย” (พี่)
“อีหยัง” (อะไร)
“คือเฮ็ดหน้าตาจั้งซั่น” (ทำไมทำหน้าตาแบบนั้น)
“หุนหวย ซิกงิก” (โมโห หงุดหงิด)
“ไผน้อ คือมันเฮ็ดให้เอื้อยผมหุนหวยคักปานนี้” (ใครนะที่ทำให้พี่สาวของผมหงุดหงิดได้มากขนาดนี้)
“เฮียอะไรนั่นของแกนั่นแหละ”
“เฮียธาม?”
“เออ สูนคัก” (ใช่ โมโหมาก)
“หึ”
“หัวเราะหยัง” (หัวเราะอะไร)
“บ่ แค่อารมณ์ดีซื่อๆ” (เปล่า ก็แค่อารมณ์ปกติ)
“บักแวนซ์!”
“หยังอีก ผมสิเบิ่งสาวกระโปรงเหี่ยนเต้น” (อะไรอีก ผมจะดูสาวนุ่งสั้นกำลังเต้น)
“ฝีมือแกแม่นบ่”
“บ่ได้เฮ็ดหยังเลยเด้อ” (ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ)
“...”
“แต่กะเหมาะกันอยู่เด้อ เหมือนกิ่งทองกับใบรับรองแพทย์”
“เซาเว้า” (หยุดพูด)
“หึ” แวนซ์ยิ้มกว้าง
“พิรุธนะ”
“ป๊าววว”
✨✨✨
บทล่าสุด
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.6 สัมผัสจูบ
Ep.6 สัมผัสจูบ“เช็ดน้ำลายก่อนไหม”“อะไร” ของขวัญตอบกลับ พยายามใช้ความนิ่งสยบความเคลื่อนไหวเพื่อไม่ให้ธามรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทัน“ก็อะไรล่ะ เธอคิดอะไรอยู่” ธามรู้ธามเห็น ของขวัญไม่เก็บอาการเลยสักนิด“ไม่ได้คิดสักหน่อย” เธอยังคงปฎิเสธเสียงแข็งราวกับว่าไม่ได้คิดอะไรจริงๆ“เก็บอาการหน่อย แต่ถ้าเก็บไม่ไหวก็…”“ทะ ทำแผลเลยดีกว่า” “หึ เอาสิ”เขานั่งนิ่งปล่อยให้เธอจัดการ สายตาของธามจับอยู่ที่ใบหน้าสวยรั้นของของขวัญ มองอย่างยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้แน่ๆ เวลาที่เธอเงียบ ไม่ด่า ไม่เถียง ของขวัญกลับดูน่ารักขึ้นเป็นกอง โดยเฉพาะตอนที่เรียกเขาว่าเฮียธาม“โดนได้ไงอ่ะ” ของขวัญถาม พลางชำเลืองมองรอยฟกช้ำตรงหน้าอกกับไหล่ของเขา“เข้าไปห้ามลูกค้าตีกัน” ธามตอบสั้นๆ เหมือนไม่อยากพูดอะไรมาก“บอดี้การ์ดของผับก็มีนี่”“เฮียเจอตอนที่กำลังจะกลับ” ธามเหลือบมองหน้าเธอเล็กน้อยก่อนที่จะตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง“...”คำว่าเฮียก็ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของของขวัญเกิดอาการใจสั่นและหวั่นไหว มันรู้สึกเหมือนบางอย่างถูกเติมเต็ม แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ว่าคืออะไรกันแน่“ขวัญ
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.5 กายหยาบแวะมาหา
Ep.5 กายหยาบแวะมาหาวันเวลาผ่านไปหลายวัน และช่วงเวลาที่ผ่านมาของขวัญกับธามไม่ได้เจอกันอีกเลย ของขวัญต้องใช้เวลาทั้งหมดไปกับการอ่านหนังสือสอบแทบไม่ได้ออกไปไหน ส่วนแวนซ์ก็ยังแวะมาป่วนบ้างเป็นบางครั้ง ตามสไตล์น้องชายตัวดีเมื่อของขวัญตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างเธอเป็นคนที่ทุ่มสุดตัวเสมอ อย่างการอ่านหนังสือสอบ เธออ่านจริงจัง อ่านหนัก อ่านจนลืมเวลา กินอาหารไม่เป็นมื้อ หิวก็หยิบอะไรกินง่ายๆ แทน ขนมบ้าง เครื่องดื่มบ้างแต่ไม่ใช่อาหารหลักเลยสักอย่างจนสุดท้ายร่างกายก็เริ่มประท้วง เธอเลยต้องบีบบังคับให้น้องชายซื้ออาหารมาให้ ถึงแวนซ์จะบ่นไม่หยุดแต่ก็ยังทำให้อยู่ดีเวลาเดินไปเรื่อยๆ จนในที่สุดการสอบก็ผ่านพ้นไป เป็นช่วงเวลาที่ของขวัญไม่ค่อยได้เจอเพื่อนสนิทสักเท่าไหร่ อัญชันหนีไปพักใจ ส่วนมะปรางก็กำลังจะกลับไปหาครอบครัวแต่ก่อนจะแยกย้าย มะปรางแวะมาหาของขวัญที่คอนโดก่อน“ยัยขวัญ ฉันอยากไปหายัยอัญจัง” มะปรางพูดขึ้นขณะนั่งพิงโซฟา สีหน้าดูเป็นห่วงเพื่อนสนิทที่เงียบหายไปเพื่อรักษาใจตัวเอง“ฉันก็อยากไปหานะ แต่วันนั้นยัยอัญบอกว่าไม่ให้พวกเราตามไป เพราะกลัวว่าแฟนเก่านางจะตามสืบจากการเคลื่อนไหวของเรา”“ยัยอัญนี่
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.4 เก็บทรงไม่อยู่
Ep.4 เก็บทรงไม่อยู่ธามนั่งนิ่งอยู่ในห้องชั้นสองของผับ สายตาเหลือบมองคีย์การ์ดที่วางอยู่บนโต๊ะ มองแล้วก็เบือนหน้าหนี มองอีก… แล้วก็ถอนหายใจหยิบเอกสารขึ้นมาดู แต่ตัวหนังสือกลับไม่เข้าหัว ภาพเดียวที่วนอยู่ในสมองคือหน้ายัยผู้หญิงปากจัด กับคำพูดที่ว่า ‘ไม่สบาย’ ที่แวนซ์ทิ้งไว้ธามลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง ยืนกอดอกมองลงไปชั้นล่างอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หันกลับมา สายตาหยุดอยู่ที่กุญแจรถของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน“ช่างแม่ง”เขาคว้ามันขึ้นมาแบบไม่คิดอะไรอีก หยิบเสื้อคลุมแล้วเดินออกจากห้องทันทีไม่นานนัก รถของธามจอดอยู่หน้าร้านขายยา เขาลงจากรถยืนมองป้ายร้านอยู่สองวินาทีก่อนจะพึมพำกับตัวเอง“กูมาทำอะไรตรงนี้วะ”แต่ก็ยังเดินเข้าไป“เอายาแก้ปวด… แบบนี้” ธามหันหน้าจอโทรศัพท์ให้เภสัชดู เธอพยักหน้าและหยิบยาให้ ธามรับมาจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ขับรถเลี้ยวเข้าร้านสะดวกซื้อ ธามยืนอยู่หน้าเชลล์ที่มีผ้าอนามัย เขาเอามือสอดล้วงกระเป๋า วางสีหน้าเรียบนิ่ง แต่สายตาไล่มองและอ่านตาในใจ มีปีก ไม่มีปีก กลางวัน กลางคืน บางพิเศษ“เชี่ย…”แม้แวนซ์จะส่งรูปภาพให้ดู แต่พอเจอความหลากหลายตรงหน้าเขาถึงกับต้องสบถทันที
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.3 ไม่ใช่เรื่องของเขา
Ep.3 ไม่ใช่เรื่องของเขาตั้งแต่เปิดเทอมมา ฉันก็เพิ่งรู้ว่ายัยอัญชันตัวน้อยของฉันมีแฟน แล้วก็โดนหักอกมา ยัยอัญก็ตัวแค่นี้อ่ะ น่าเห็นใจชะมัด แล้ววันนี้ฉันต้องไปกินชาบูที่ห้องยัยอัญอีก สาวน้อยร้อยโลอยู่ใกล้แค่เอื้อมว่าแล้วก็ไป… หิ้วโซจูไปอีกสองสามขวดเผื่อเพื่อนอยากจะย้อมใจ คอนโดอัญชัน“ฮัลโหล เอฟวี่บอดี้” ของขวัญเอ่ยทักทายเพื่อนสาวด้วยเสียงสดใส“ฉันมีผลไม้จากสวนมาฝากเยอะแยะเลย”“จ้า แต่เอาไว้ก่อนเนอะ ไหนใครอยากลองดื่ม” มะปราง หนึ่งในเพื่อนสนิทตอบรับและแซวกลับคนอกหักเล็กน้อยเพื่อนสาวของของขวัญตัดสินใจเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ของขวัญและมะปรางฟัง ทั้งเล่าไป ดื่มไป ร้องไห้ไป ต่างก็ช่วยกันปลอบใจกับรักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย“แกนี่นะยัยอัญ มาตกม้าตายเอาตอนใกล้เรียนจบ ผ่านมาตั้งสามปีไม่เคยเปิดใจให้ใคร แต่พอเปิดใจปุ๊บก็ใจเจ็บปั๊บ”“ฉันตั้งใจจะเกลียดเขาให้มาก ให้มากพอที่ฉันจะลืมเขาได้”“จ้า เกลียดมันโล้ดจ้า บักซั่ว บักปอบ โอ้ยหงุดหงิด ฉันอยากจะด่าสักสามวันสามคืน”ฉันอดไม่ได้ อยากด่าแทน อย่าให้เจอหน้าก็แล้วกัน ยัยอัญชันหลบไป เดี๋ยวฉันจัดการเองและสุดท้ายพวกเราสามคนก็เปลี่ยนใจออกไปทานชาบูที่ร้านคงจะดี
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.2 เจอกัน (อีกแล้ว)
Ep.2 เจอกัน (อีกแล้ว)วันถัดไปวันนี้ฉันมีเรียน ก็เลยต้องตื่นเช้ากว่าปกติ เผื่อเวลาไว้มากเป็นพิเศษ เพราะตั้งใจจะแวะเติมน้ำมันก่อนจะขับรถไปมหาวิทยาลัย ทุกอย่างดูเหมือนจะราบรื่นดี จนกระทั่งระหว่างทาง อยู่ๆ รถก็เริ่มส่ายไปมาอย่างผิดปกติ“เฮ้ย ไรเนี่ย”ฉันจับพวงมาลัยแน่น ได้ยินเสียงล้อบดกับพื้นถนนดังชัดขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะรีบหาที่จอดข้างทางแล้วลงไปดู ภาพตรงหน้าทำเอาฉันแทบทรุด ยางรถซึมจนเกือบแบน“ทำไมเป็นงี้อ่า ยิ่งรีบๆ อยู่” หัวใจฉันเริ่มเต้นแรง ความวุ่นวายถาโถมเข้ามาทันที“บักแวนซ์ ต้องโทรหาบักแวนซ์”ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาน้องชายทันที แต่สายแรกไม่รับ สายที่สองก็ไม่รับ ฉันโทรซ้ำๆ เป็นสิบสายก็ยังเงียบเหมือนเดิม“โอ้ย หุนหวยแต่เซ้า” (โอ้ย หงุดหงิดแต่เช้าเลย)ยางรถซึมแบบนี้ ใครจะไปทนไหว เพราะมันเสียเวลาแน่ๆ รถก็ติด“เฮ็ดจั้งได๋น้อบาดนิ” (จะทำยังไงล่ะทีนี้)ฉันเดินวนรอบรถไปมา มือก็ยังกดโทรหาแวนซ์ไม่หยุด แต่ปลายสายก็ยังคงเงียบ“หลับหรือตาย บักหำน้อยเอ๊ย ซัง!”ฉันยืนบ่นอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้าทั้งที่ก็รู้ตัวดี แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อมีน้องชายไว้พึ่งพาไม่ได้สักอย่าง สายตาฉันมองนาฬิกาในรถ เ
เฮียธามได้โปรดอย่ากั๊ก Ep.1 ยิ้มเป็นตาเซิง
Ep.1 ยิ้มเป็นตาเซิงผับ TTXไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่น้องชายของของขวัญอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ แวนซ์ก็เริ่มใช้ชีวิตกลางคืนแทบทุกวัน ไม่ใช่แค่มาเที่ยวธรรมดา แต่ยังหน้าใหญ่ใจป๋าถึงขั้นสมัครเป็นสมาชิก VVIP ของผับแห่งนี้อีกด้วย มาบ่อยจนสนิทกับเจ้าของผับราวกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อนบ่อยครั้งที่ของขวัญต้องตามมานั่งเฝ้า คอยลากกลับคอนโด แต่ก็ไม่เคยได้ผล แวนซ์จะกลับก็ต่อเมื่อเขาอยากกลับเท่านั้น แถมยังสนิทกับบอดี้การ์ด และคุ้นเคยกับเจ้าของผับราวกับรู้จักกันมานานนับปีธามนั่งอยู่ชั้นบนของผับตามปกติ เสียงเพลงดังกลบทุกอย่าง รอบตัวเต็มไปด้วยแสงสีและผู้คน แวนซ์ที่แวะขึ้นมาทักทายธามและนั่งชนแก้วกันก่อนที่เขาจะลงไปด้านล่าง“เฮียธาม”“อะไร”“เฮียมีผู้สาวแล้วบ่”“หมายถึงอะไร” ธามชะงักเล็กน้อย“มีแฟนยังครับ”“...” ธามไม่ตอบ ยังคงมองเด็กตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ“เฮ้ย อย่ามองผมแบบนี้ ผมบ่ได้มักผู้บ่าว ผมมักผู้สาว” แวนซ์รีบโบกมือทันที เขาเหล่ท่อหล่อเท่ขนาดนี้ เสียของหมด สาวๆ คงเสียดายแย่ ไหนจะพวกแม่ป้าที่ชอบเต๊าะหมาอ่อนอย่างเขาอีก… “คนเหงาๆ แบบเฮียเหมาะกับคนๆ นึงมาก” แวนซ์เริ่มพูดจูงใจธาม เพร
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลุ้นรักพี่ชายวิศวะสุดโหด
SOEUR7.9K viewsพันธะร้ายพ่ายรัก
โซลสตาร์ seoulstar6.6K viewsมาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
Chugar_Chup6.6K viewsMAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส
อยู่ในตะเกียงแก้ว14.9K viewsHEARTLESS GUY กับดักร้ายนายไร้ใจ
B.crazy’823 viewsพิษรักร้าย Toxic Love
Kim Nayeol4.9K viewsFriday กรุ่นไอกลิ่นไร่ชา
JAOTUNTEE355 viewsเพื่อนๆครับ...นี่แฟนผม
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ1.1K views
