LOGIN*สามปีต่อมา*
“รักฟรานนะคะ… ฟ้ารักฟรานที่สุด” อย่าไป… ฮึกก อย่าไปจากผม… เดี๋ยว ฮึกก เฮือก!!! ร่างโปร่งที่หลับไหลสดุ้งเฮือกตื่นมาท่ามกลางความมืด ในห้องนอนกว้างขวางตอนนี้กลับปกคลุมไปด้วยเสียงหอบหายใจของเขา ร่างกำยำบนเตียงดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรางถอดถอนหายใจ เขามักจะฝันแบบนี้แทบทุกคืนตลอดสามปีจนเบื่อหน่าย หญิงสาวร่างเพรียวระหงคนนั้นที่ตามไล่ล่าเขาทุกครั้งที่หลับตาลง พอตื่นขึ้นมาเขาก็มักจะจำหน้าหรือชื่อเธอไม่ได้ จะมีแต่คำพูดแปลกๆพวกนั้นที่วนเวียนอยู่ในโพรงประสาทและตามหลอกหลอนเขาตลอดทั้งคืนจนนอนไม่หลับ แม่งเอ้ย… เธอเป็นใครกันวะ พยายามนึกยังไงก็นึกไม่ออก ทั้งที่จิตใต้สำนึกมันบอกเขาว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ… ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาจากฝัน เขามักจะหงุดหงิดตัวเองอยู่เสมอ และทุกครั้งที่นึกใบหน้าเธอไม่ออก หัวใจดวงโตก็จะปวดหนึบแปลกๆ ดั่งกับว่าอะไรบางสิ่งที่สำคัญมากๆได้ขาดหายไปจากชีวิตเขา ฟึ่บ! มือหนาสางผมตัวเองแรงๆด้วยความสับสน ก่อนจะปรีดตัวลุกขึ้นจากเตียงเดินไปยันโซฟา แล้วรินไวน์ขึ้นกระดก มันมักจะเป็นแบบนี้ทุกคืน จิบไวน์ไปสมองก็พรางคิดเรื่องราวต่างๆ ใบหน้าหล่อเสมองไปอีกด้านก็พบกับกระจกบานใหญ่ที่ตั้งไว้กำลังส่องสะท้อนเงาของตัวเอง ซึ่งตอนนี้มีเพียงกางเกงชุดนอนยาวปกปิดส่วนล่าง อกแกร่งกำยำเปลือยเปล่าเผยให้เห็นถึงรอยสักรูปหัวใจสีฟ้า แล้วตัวอักษรอังกฤษสามตัวที่เขียนเรียงกันอยู่ไต้รูปหัวใจ FRF… คิ้วหนาขมวดยุ่ง มันหมายความยังไง จำไม่ได้เลยด้วยซํ้าว่าไปสักมันตอนไหน แล้วทำไมแทนที่รูปหัวใจจะเป็นสีแดง ทว่ากลับเป็นสีฟ้า อยู่ๆสมองก็พลันคิดถึงร่างเพรียวระหงในฝันนั้นอีกครั้ง เธอช่างสวยสง่า แม้จะไม่เห็นใบหน้าได้ไม่ชัดเจนทว่าเขากลับรู้สึกคุ้นเคย ตลอดสามปีเต็มที่เธอตามหลอกหลอนเขาในฝัน เสมือนว่าเราอยู่ด้วยกันอยู่ตลอด เพียงแต่ว่ามีเส้นบางๆที่กั้นขวางอยู่ระหว่างโลกของเราเพียงเท่านั้น เธอเป็นใครกันแน่… . . . . @ฮ่องกง ณ คฤหาสน์ หลิว “ฟ้าคิดดีแล้วใช่มั้ยลูก จะไปจริงๆใช่มั้ย” “ฟ๊าตัดสินใจดีแล้วค่ะม๊า” ฟ้าลันดาพยักหน้าเบาๆให้กับผู้เป็นมารดา ทว่านํ้าเสียงกับแววตาเธอนั้นหนักแน่นยิ่งกว่าอะไร บ่งบอกว่าแม้จะห้าม เธอก็คงไม่ฟัง คุณหญิงชลิดาได้แต่ลอบถอนหายใจให้กับนิสัยดื้อรั้นของลูกสาวที่ไม่เคยเปลี่ยน ระยะเวลาสามปีหลังจากเหตุการครั้งนั้น ทำให้ฟ้าลันดากลายเป็นคนที่นิ่งเงียบ แววตาเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวอยู่ตลอด และท่านรู้ดีถึงเรื่องเจ้าคิดเจ้าแค้นของลูกสาวเป็นอย่างดี หากไม่ได้สะสางสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ เธอก็คงไม่มีทางยอมรามือแน่ๆ นิสัยนี้ก็คงจะได้มาจากป๊าตัวเองนั่นแหละ ป่านนี้ถ้าหากท่านยังมีชีวิตอยู่ ผู้ชายคนนั้นที่แตะต้องลูกสาวคงได้ตายกันไปข้าง ใช่ ม๊าเธอเป็นหญิงไทยธรรมดาคนหนึ่ง ที่ได้รักกับคุณชายใหญ่ของตระกูลหลิว ซึ่งก็คือป๊าเธอนั่นแหละ ตระกูลหลิวเป็นตระกูลเก่าแก่และเป็นที่รู้จักในฮ่องกงเป็นอย่างดี ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงทว่ากิจการธุรกิจก็มากมายมหาศาลทั้งในฮ่องกงและไทยเป็นหลัก “เฮ้อ… ถ้าลูกคิดดีแล้ว ม๊าก็จะไม่ขัด ม๊าเชื่อว่าลูกม๊าโตพอที่จะจัดการชีวิตตัวเองได้” ปีนี้เธอก็อายุ 26 แล้ว แน่นอนว่าโตพอแล้วล่ะ โตพอที่จะจัดการคนที่มันยํ่ายีเธอจนกินไม่ได้นอนไม่เคยหลับสนิทมาจนถึงทุกวันนี้… “ม๊าอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับเฮียนะคะ ถ้าเฮียรู้คงไม่ยอมให้ฟ้าไปแน่ๆ” โชคดีที่ตอนนี้เฮียครามไปจัดการเรื่องบริษัทที่ไทยจึงง่ายต่อการจะปิดไม่ให้เขารู้สักพัก ขอเพียงให้เธอบินไปถึงอิตาลีก่อน ส่วนเฮียจะรู้หลังจากนั้นก็คงจัดการได้ทีหลัง ใช่ จุดหมายปลายทางของเธอตอนนี้คืออิตาลี ดินแดนที่เธอไม่เคยไปเหยียบอีกเลยตลอดในระยะเวลาสามปีนี้ เนื่องด้วยสภาพจิตใจที่ยํ่าแย่บวกกับที่เฮียสั่งห้ามเด็ดขาดว่าไม่มีทางให้ไปเหยียบที่นั่นอีก เพราะกลัวว่าจะได้ไปเจอกับผู้ชายคนนั้น ทว่าเมื่อสามวันก่อน อยู่ๆก็เหมือนโชคชะตาลิขิตให้เราได้กลับไปเจอกันอีกครั้ง เพราะมีอีเมลส่งผ่านผู้จัดการเธอมา ถึงความต้องการตัวนางแบบชื่อดังอย่างเธอให้ไปเดินแบบให้กับงานแฟชั่นโชว์ระดับประเทศในครั้นนี้ ซึ่งสปอนเซอร์ใหญ่ในครั้งนี้ก็คือเขาไงล่ะ… อยากจะกลับไปเห็นสภาพเขาดีนัก คงจะมีความสุขมากมายเลยสินะที่ไม่มีเธออยู่ในชีวิต มีไว้ให้มากๆล่ะ ก่อนที่จะได้ริ้มลองรสชาติความเจ็บปวดที่เธอกำลังจะนำไปให้เขาด้วยมือ ฉันกับคุณ เราต้องตายกันไปข้าง ฟรานเชสโก้… @เพ้นท์เฮ้าท์ 21:37 น. “ที่รักเดี๋ยวก่อน” “คะ?” ร่างเล็กที่กำลังจะเดินเข้าไปภายในเพ้นท์เฮ้าส์หันกลับมามองร่างสูงที่เดินตามเธอมาติดๆ เมื่ออยู่ๆเขาก็ดึงรั้งแขนเล็กของเธอเอาไว้ราวกับไม่อยากให้เข้าไปด้านใน “ฟรานเล่นอะไรเนี่ย…” เสียงเล็กบ่นแผ่วเบาๆ เมื่ออยู่ๆเขาก็เอาผ้ามาพันรอบตาเธอเพื่อปิดตาเธอให้มืดสนิท หรือว่าเขาซ่อนผู้หญิงอีกคนไว้ด้านในเลยจะให้ผู้หญิงคนนั้นออกไปก่อนออย่างนั้นเหรอ “นี่คุณนอกใจฉันเหรอ” ไม่ต้องรอเธอก็ถามออกไปตามความคิดทันที ทำเอาคนฟังถึงกับหลุดขำกับความคิดไร้สาระเป็นเด็กๆของแฟนสาว ป๊อก! “โอ๊ะ! นี่ปิดตากันไม่พอยังมาดีดหน้าผากอีกหรือไง เจ็บนะ” คนตัวเล็กบ่นอุบพร้อมยกมือขึ้นถูหน้าผากตัวเองเบาๆ แล้วทำท่าจะแกะผ้าพันตาออก “ถ้าคุณแกะมันออกตอนนี้ ผมรับรองเลยว่าจะพาคุณทัวร์ทั้งเพ้นท์เฮ้าส์แน่” มือเล็กหยุดชะงักนิ่งทันที เธอรู้ดีว่าทัวร์ในที่นี้หมายถึงทัวร์ยังไง คนความคิดทะลึ่งอย่างฟรานเชสโก้คงคิดเรื่องดีๆกับเขาไม่เป็นหรอก นอกจากเรื่องอย่างว่า “ค่อยๆเดินตามเค้ามานะครับ” มือหนาจับกุมมือเล็กของเธอไว้แน่น พร้อมเดินนำเธอให้เ
@สถานที่แห่งหนึ่ง พอเดินเข้ามาก็รู้ทันทีว่าเขาตั้งใจพาเธอมาหาใคร มือหนาสอดผสานนิ้วมือเธอเอาไว้แน่นพร้อมพาเธอเดินลึกเข้าไปตามทางที่รอบๆเต็มไปด้วยบรรยากาศโศกเศร้า เจดีย์ใส่อัฐิมากมายถูกตั้งเรียงกันไว้ตามแนวทางเดินที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าสีเขียว เขาจูงมือเธอเดินเข้าไปลึกเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าสองเจดีย์อัฐิที่ถูกตั้งไว้ข้างกัน ตรงหน้าเจดีย์ทั้งสองมีดอกไม้ช่อโตวางไว้ ดูจากดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาจนไม่เห็นสีสันก็รับรู้ได้ทันทีว่าเขาคงไม่ได้มาที่นี่นานแล้ว “แด๊ดครับ มัมครับ… ผมมาเยี่ยมแล้วนะครับ” ร่างสูงค่อยๆย่อเข่าลงตรงหน้าเจดีย์ทั้งสองพร้อมหยิบช่อดอกไม้อันเก่าออกแล้ววางอันใหม่ลงที่เดิม “ขอโทษนะครับที่ไม่ได้มาเยี่ยมนานเลย พอใจทุกอย่างเคลียร์หมด ผมก็ได้มาหาแด๊ดกับมัมสักที” คนตัวเล็กค่อยๆคุกเข่าลงนั่งข้างๆร่างสูงพร้อมทาบทับมือเล็กลงหลังมือของเขาเป็นการปลอบโยนเบาๆ แม้สีหน้าและแววตาของฟรานเชสโก้จะไม่ได้แสดงถึงความโศกเศร้า แต่เธอรู้ดีว่าลึกๆเขายังคงเจ็บปวดทุกครั้งที่หวนนึกถึงการจากไปของผู้เป็นที่รักทั้งสองเสมอ “แล้วครั้งนี้ผมก็ไม่ได้มาเยี่ยมแด๊ดกับมัมคนเดียวอย่างเช่นทุกครั้
#วันต่อมา @โรงพยาบาล “เฮีย…ว่าไงนะคะ…?” เสียงเล็กเอ่ยถามพี่ชายแผ่วเบาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เฮียครามเพิ่งจะยอมรับกับเธอว่ามีความสัมพันธ์เกินเลยกันกับฟิโอน่ามาได้สักพักแล้ว “เฮียขอโทษฟ้า เฮียแค่ต้องการเอาคืนกับสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นเคยทำไว้กับฟ้า เฮียไม่ได้คิดจะรักเธอเลย” เฮียครามรีบอธิบายเสียงแผ่ว แต่ฟังเท่าไหร่เธอก็ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด ตอนแรกที่ได้รู้ว่าพี่ชายมีความเกี่ยวพันธุ์กันกับผู้หญิงที่เคยทำให้ความสัมพันธ์ของเธอพังก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าแอบรู้สึกเคืองอยู่นิดๆ แต่พอนึกถึงเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนช่วยชีวิตเธอไว้เมื่อวานนี้ แถมพี่ชายเธอยังเลือกที่จะแก้แค้นด้วยการกระทำระยำแบบนั้น ทำให้เธอรู้สึกเห็นใจผู้หญิงคนนั้นขึ้นมามากกว่าเคืองเสียอีก “แล้วตอนนี้อาการเธอ…” ดวงตาคู่สวยเหลือบมองผ่านประตูห้อง ICU ตรงหน้าที่หมอยังไม่อนุญาตให้ญาติเข้าไปเยี่ยมได้อย่างนึกเห็นใจคนด้านในขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้เพราะอะไรอยู่ๆเธอถึงรู้สึกแบบนี้ เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นช่วยชีวิตเธอไว้จนเกือบเอาชีวิตเองไม่รอดหรือเปล่านะ “หมอบอกว่าเธอยังไม่พ้นขีดอันตราย ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด” ฟ้าลันดาพยักหน้าเบาๆเป็น
“อ่าาส์ พอจะได้สติขึ้นบ้างรึยังครับหืม” ขืนเธอเอาแต่เชิ่ดหน้าครางตาเหลือกตาลอยอยู่แบบนี้ เมื่อไหร่เขาจะได้อธิบายให้เธอได้ฟังสักทีกันล่ะ “อ…อื้ออ อ๊าา” คนถูกถามค่อยๆพยักหน้าเป็นคำตอบ ในขณะที่เอวสอบเองลดแรงกระแทกลงและเปลี่ยนมาขยับเข้าออกเนิบนาบเบาๆแทน เพราะกลัวจะคุยกันไม่รู้เรื่องและถึงจุดสุดยอดกันไปก่อน “ผมขอโทษนะฟ้า ขอโทษที่จำคุณไม่ได้ ขอโทษที่ลืมเรื่องราวดีๆของเรา และวันนั้นผมก็ไม่ได้ตั้งใจทิ้งคุณไว้ในงานแต่งคนเดียวเลยฟ้า… ผมถูกจูเลียน่าวางยาจนหมดสติไป พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนเปลือนท่อนบนอยู่บนเตียงในโรงแรม แต่ถึงอย่างนั้นผมก็รีบไปหาคุณทันทีเลยฟ้า แต่พอไปถึง…” พูดมาถึงตอนนี้ แววตาคู่คมก็หม่นแสงลง พอๆกับช่วงล่างที่หยุดขยับไปดื้อๆ “พอไปถึง คุณก็เห็นว่างานแต่งมอดไหม้ไม่เหลือเคร้าโครง คุณเลยคิดว่าฉันยังติดอยู่ด้านในก็เลยวิ่งเข้าไปช่วยฉันโดยไม่คิดชีวิตตัวเอง จนตัวเองบาดเจ็บสาหัสต้องพักรักษาหลายเดือน แต่ที่แย่ที่สุดคือคุณต้องสุญเสียความทรงจำไป… ใช่รึเปล่าคะ” เสียงหวานเล่าไปก็พรางสั่นเคลือ แววตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายยากจะอธิบาย ทำเอาคนฟังนิ่
คนถูกยั่วรีบอ้าปากงับยอดดอกบัวสีชมพูที่แข็งสู้ปาก มืออีกข้างก็บีบเคล้นเล่นอย่ามันส์มือ ในขณะที่ดูดเม้มอีกเต้าอย่างมูมมามจนเกิดเสียงลามกขึ้นทั่วห้องทำงาน จ๊วบๆ “อื้อ… อย่ากัด” ปากบอกแบบนั้นแต่มือบางกลับดันหัวเขาแนบชิดกับเต้าตัวเองไม่หยุด เขาทั้งดูดทั้งเลียทั้งกัดทั้งขมเม้มมันอย่างหมั่นเขี้ยว ข้างหนึ่งไม่พอใจก็สลับอีกข้างไปมาจนสองเต้าแดงเถือก “อ๊า ฟราน…” “พร้อมฟังรึยังครับหืม” พอเล่นกับสองเต้าด้านบนจนพอใจ เขาจึงเปลี่ยนมาจับเธอนั่งลงบนโต๊ะทำงานโดยที่ตัวเองยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ จับสองเท้าเรียวอ้าออกกว้างเป็นตัวเอ็ม จัดท่าให้ส่วนนั้นของเธอตรงกับใบหน้าหล่อจนคนตัวเล็กขี้ยั่วเมื่อครู่ถึงกับหน้าแดงตัวแดงเป็นกุ้งลวก “อื้อ อ…อย่ามอง” สายตาคมจ้องมองกลีบกุหลาบอมชมพูตรงหน้าไม่วางตา ช่องแคบๆของเธอหากโดนเขาสอดใส่เข้าไปซํ้าๆจากที่อมชมพูก็จะกลายเป็นสีแดงเถือก เพียงคิดก็ทำเอาเลือดในกายฉูบฉีดจนมารวมกันอยู่กลางกายที่อยู่ในกางเกงให้ปวดคับขึ้นมา “ขอผมกินก่อนนะที่รัก แล้วจะอธิบายให้ฟังทีหลัง” พูดเสร็จก็ซุกหน้าเข้ากับกรีบดอกไม้งามทันที เริ่มจากปาดเลียรอบๆกลีบสวยเ
@เพ้นเฮ้า เวลา 21:34 น “ขออนุญาตครับนาย” มาร์โก้ที่ถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นนายเอ่ยขึ้น พร้อมเดินเข้ามายืนประจันหน้าโต๊ะทำงานที่มีร่างสูงนั่งก้มหน้าเคลียร์งานอยู่อย่างเคร่งเครียด หนึ่งเดือนเต็มๆที่เขาไปง้อฟ้าลันดาที่ฮ่องกงทำให้งานที่นี่ล่าช้าไปมาก แต่สำหรับเขามันก็คุ้มค่าหากได้เธอกลับคืนมา “เป็นยังไงบ้าง” คนที่ก้มหน้าทำงานยอมเงยหน้าขึ้นมามองลูกน้องพร้อมถามเสียงนิ่ง “จับตัวคุณจูเลียน่าได้แล้วครับ แต่คนที่จับได้ไม่ใช่คนของเรา” คำตอบของมาร์โก้ทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างต้องการทำตอบ ไม่ใช่คนของลีโอเน่อย่างนั้นเหรอ ยังมีใครที่แค้นผู้หญิงคนนั้นแล้วต้องการตัวไปอีกหรือยังไง “เป็นคนของคุณฟ้าครามครับ ตอนนี้จูเลียน่าอยู่ในมือคุณฟ้าคราม แถมทางนั้นยังแจ้งมาว่า คุณฟ้าครามจะเป็นคนจัดการกับเธอเองครับ” ฟังมาถึงตอนนี้เขาถึงเริ่มปะติปะต่อเรื่องราวได้ ถ้าให้เขาเดา ฟ้าครามคงรู้ความจริงหมดแล้วว่าจูเลียน่าคือคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด ไม่ว่าจะทำให้ฟ้าลันดากับเขาต้องแยกกันถึงสามปี และการวางระเบิ่ดในงานแต่งของเขากับฟ้าลันดาก็ล้วนเป็นฝีมือ
ปึก ปึก ปึก! เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นประสานกับเสียงครางหอบหายใจของสองคน ตอนนี้เธออยู่ในท่าคลานเข่าแอ่นสะโพกงอนสวยให้เขาตอกเข้ามาหนักๆ “ฮึกก อ๊าา ฟ..ฟราน อ๊าา ไม่ไหวอื้ออ” “อ่าาส์ พร้อมกัน” เขาเสพร่างหอมกรุ่นของเธอมานับหลายชั่วโมงอย่างไม่นึกพอ มือหนาจับเอวบางไว้มั่นก่อนจะขยับบั้นท้ายตอกอัดควา
“แน่นอนฉันคงไม่ยอมลดศักดิ์ศรีตัวเองยอมไปเป็นเมียเก็บลับๆคุณหรอกนะ ในเมื่อคุณอยากได้ฉัน คุณก็ต้องลงทุน หึ… ถ้าคุณกล้า ฉันจะยอมเป็นผู้หญิงของคุณ” แน่นอนว่าเกมส์ที่เธอกำลังเล่นมันเต็มไปด้วยความท้าทายและอันตราย เพราะการเข้าไปเหยียบคฤหาสน์หลังนั้นอีกครั้ง ก็เปรียบเสมือนการเข้าไปเหยียบหางงูพิษอย่างจูเลี
หลายวันผ่านไป จนถึงวันที่เธอมีนัดถ่ายแบบชุดว่ายนํ้า ตั้งแต่วันนั้นที่เธอควงฟาบิโอไปกินข้าวถึงคฤหาสน์เขา ก็ไม่ได้เจอผู้ชายคนนั้นอีก มีแต่ฟาบิโอที่ยังคงทักมาคุยกับเธออยู่บ้าง หลังจากอาหารมื้อนั้น ฟาบิโอก็ให้เหตุผลกับเธอว่า การใช้เธอเป็นไม้กันหมาให้กับป้าตัวเองเป็นแค่ส่วนหนึ่ง หลักๆคืออยากตอกหน้าฟ
คริก! แชะ! เสียงซัตเตอร์ดังขึ้นติดต่อกัน ตอนนี้เธอกำลังยืนประกบถ่ายแบบอยู่กับฟิโอน่าในชุดว่ายนํ้าตัวจิ๋วเซ็กซี่ คนในงานต่างบอกว่าเธอสวยไปทางขาวหมวยน่ารักปะปนกับความเซ็กซี่ในตัว ในขณะที่ฟิโอน่าออกไปทางสวยคมเซ็กซี่แบบยุโรป “สองคนนี้ประกบกันแล้วไม่มีใครกลืนใครลงเลยจริงๆครับ ผู้กำกับเลือกนางแบบไม่ผ







