แมงดา

“เดี๋ยวเจได ทำไมตามึงแดงแบบนี้ นี่มึง...ร้องไห้มาเหรอ” ซันรีบหยุดเจไดที่กำลังจะเดินผ่านโต๊ะเขาเอาไว้

ตาเจไดบวมแดงอย่างกับคนที่ร้องไห้มาทั้งคืน ซันเห็นแล้วจะไม่ทักก็ไม่ได้ นี่คือเพื่อนคนเดียวของเขาในบริษัทนี้

“ไม่มีอะไร กูไม่ได้ร้อง” เจไดยิ้มตอบปฏิเสธซัน

“ไอ้ฉลามทำมึงร้องไห้เหรอ” ซันถามเข้าประเด็นทันที เรื่องที่จะทำให้เจไดร้องไห้ได้นั้นมีไม่กี่เรื่องหรอก และก็เป็นอย่างที่ซันคิด ทันทีที่เอ่ยชื่อฉลามออกมา เจไดก็เงียบไป

“ตอนนี้มันอยู่ไหน มึงพากูไปเลย เราไปต่อยมันกัน” ซันอารมณ์พลุ่งพล่านโมโหแทนเพื่อนขึ้นมาทันที

“ไม่ไป พวกเราจะไม่ไปไหนกันทั้งนั้น” เจไดหยุดแรงกระชากของซัน ไม่ยอมเดินตามเพื่อน

“ไอ้เจได! มันทำมึงร้องไห้ขนาดนี้ เลิกปกป้องมันได้แล้ว มึงจะต้องร้องไห้เพราะมันไปอีกนานแค่ไหนวะ” ซันมองใบหน้าเพื่อนตัวเองด้วยความโกรธ

“กูต้องไปทำงานแล้ว กูขอตัวก่อนนะซัน” เจไดจุกกับคำพูดของซันจนพูดไม่ออก เขาอ้างเรื่องงานของตัวเองขึ้นมาแล้วรีบเดินหนีไปจากซัน

“ไอ้เจได...ไอ้เพื่อนบ้าเอ๊ย!” ซันได้แต่อารมณ์เสียยืนอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

จากที่วันนี้ซันกำลังอารมณ์ดีเพราะความคืบหน้าเรื่องคุณท้องฟ้า แต่พอมาเจอว่าเพื่อนตัวเองอย่างเจไดต้องมาร้องไห้เพราะฉลามแล้วก็หัวเสีย อารมณ์ดีที่มีมาตั้งแต่ตอนเช้ามลายหายสิ้นไปในทันที

ด้วยความที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมหา’ ลัยจนถึงตอนนี้ ซันและเจไดไม่เคยปิดบังอะไรต่อกันเลย เรื่องของเจได ซันกล้าพูดว่าเขารู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับมัน บางทีอาจรู้มากกว่าพ่อแม่เจไดเองอีก

เรื่องที่เจไดและฉลามมีความสัมพันธ์แบบ FWB กัน ซันเองก็รู้เช่น แต่เขารู้ด้วยการแอบจับผิดเจไดได้ หลังจากที่ความสัมพันธ์นี้เริ่มมาได้หนึ่งปี

ซันต่อต้านความสัมพันธ์แบบนี้มาตลอด เขาไม่สนับสนุนให้เจไดมีความสัมพันธ์แบบนี้ เพราะสุดท้ายแล้วก็จะต้องมีคนเจ็บจากมัน แต่เจ้าเพื่อนตัวดีก็ไม่คิดจะฟังที่ซันพูด

สุดท้ายก็เป็นอย่างนี้ คนที่ต้องเจ็บก็กลายเป็นมัน ที่ดันไปตกหลุมรักคนเลวๆ แบบฉลามได้ ตั้งแต่สมัยเรียน เจ้านี่ก็ขึ้นชื่อเรื่องคบผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแล้ว ไม่รู้ว่าในหัวเจไดคิดอะไรในตอนนั้นถึงได้ไปตกลงมีความสัมพันธ์แบบนั้นได้

“พี่ซันครับ วันนี้เรามีไปพบลูกความนะครับ พี่ซันอยากไปยัง” ลีโอเดินมาหน้าโต๊ะพี่ซันด้วยใบหน้าเบิกบาน

หน้าที่นี้เขาต้องแลกมาด้วยขนมจากอิตาลีจำนวนมาก เพื่อให้ได้ออกไปทำงานนอกสถานที่กับพี่ซันสองคน

“อื้มม ขอพี่เก็บของใส่กระเป๋าแป๊บนะ” ซันรีบหยิบของที่จำเป็นใส่กระเป๋า เพราะวันนี้เขาคงไม่กลับเข้ามาที่บริษัทอีก

“หน้าพี่ซันดูเครียดๆ นะครับ มีใครทำให้พี่ไม่พอใจหรือเปล่า” ลีโอถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“ก็เรื่องไอ้เจไดอะแหละ ไม่มีอะไรหรอก แค่โมโหมันนิดหน่อย พวกเรารีบไปกันเถอะ” ซันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีก ได้แต่หวังว่าเพื่อนตัวเองจะพบเจอคนที่ใช่ ที่ไม่ใช่ไอ้ฉลามเร็วๆ

“หา! ไอ้ท้องฟ้า มึงนี่บ้าไปแล้วใช่ไหม”

“กูให้มึงไปจีบคนธรรมดา ไม่ได้ให้มึงไปจีบทนาย นี่มึงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม”

จัสมองเพื่อนตัวเองด้วยความเหนื่อยใจ นี่มันดันไปเล่นทนายเข้าให้ แล้วต่อไปในอนาคตพวกเขาจะไม่โดนประจานเลยเหรอ

โกหกใครไม่โกหกดันไปโกหกทนายให้รัก ไม่รู้มันลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าพวกเราสองคนก็ต้องเข้าไปอยู่ในแวดวงทนายด้วยนะหลังจากเรียนจบคณะนิติศาสตร์

“มึงไม่ต้องซีเรียสหรอกน่า กูไม่ได้ไปหลอกพี่เขาซะหน่อย กูสนใจพี่เขาจริงๆ พี่เขาสเปกกูเลย” ท้องฟ้าไม่เข้าใจว่าจัสจะเครียดแทนตัวเองไปทำไม เขาที่เป็นคนชอบพี่ซันยังไม่เครียดเลย

“มึงกำลังหลอกเขาอยู่ไอ้ฟ้า ไม่ว่าจะหน้าตา อาชีพ หรืออายุมึงก็หลอกพี่เขาทั้งนั้น”

“มึงลองคิดดูสิ ถ้าพี่เขาจับได้ มึงโดนเกลียดจนไม่มีแผ่นดินอยู่แน่”

จัสจับเพื่อนตัวดีที่ยังไม่รู้ตัวว่าผิดมาเขย่าอย่างแรงหวังเรียกสติ แค่เรื่องที่มันไปโกหกพี่เขาไว้แบบนี้ ใครจับได้ก็มีแต่จะขอเลิกแถมเกลียดแบบเข้าไส้อีก แต่ไอ้นี่ดันคิดจะสานสัมพันธ์ต่อ วันนี้ดันจะไปเจอพี่เขาอีกแล้ว จัสเครียดจนปวดหัวแทนเพื่อนตัวเองแล้ว

“มึงก็จริงจังไป เดี๋ยวกูหาโอกาสบอกความจริงพี่เขาก็ได้ แค่นี้พอใจมึงยัง”

“กูเชื่อว่ากูและพี่เขารักกันจริง ไม่มีอะไรมาแยกเราได้หรอก กูจะตามจีบพี่ซันต่อ”

ท้องฟ้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องใหญ่ หลังจากที่เขาและพี่ซันตกลงคบกันแล้ว ท้องฟ้าค่อยหาโอกาสบอกเรื่องทั้งหมดให้พี่ซันรู้ก็จบ ถึงตอนนั้นพวกเขาก็คงจะรักกันปานจะกลืนกินยิ่งกว่าเก่า

“นี่มึงจะเอาชนะกูให้ได้จริงๆ ใช่ไหมไอ้ฟ้า กูยอมมึงแล้ว ไม่ต้องพนันแล้วก็ได้ เพราะงั้นยกเลิกนัดกับพี่เขาซะ”

จัสคิดว่าที่ไอ้เพื่อนตัวดีนี่ดื้อไม่ยอมแพ้ซะที อาจเพราะกลัวที่จะต้องแต่งหญิง เขายอมแพ้ก็ได้ไม่ให้มันต้องแต่งหญิง เพื่อไม่ให้ท้องฟ้าต้องไปทำให้พี่ซันต้องเจ็บปวดใจ

“ไม่เห็นเกี่ยวเลย กูไม่สนใจเรื่องที่พนันเอาไว้ของเรานานแล้ว วันนี้พอแค่นี้นะ กูต้องรีบไปเตรียมตัวเจอพี่ซันคืนนี้” ท้องฟ้าไม่สนใจเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองเคยพนันกับจัสแล้ว

ในตอนนี้เขามีเพียงความคิดที่จะจีบพี่ซันก็เท่านั้น เขาอยากให้พวกเราทั้งสองคนได้เป็นแฟนกันเร็วๆ

“ไอ้ท้องฟ้า ไอ้โง่เอ๊ย” จัสมองเพื่อนสนิทตัวเองที่เดินหนีไปด้วยความโมโห ที่เขาพูดมาตั้งเยอะเจ้าตัวกลับไม่คิดจะฟังกันเลย

“พี่ซันคิดว่ายังไงครับ คดีนี้เราควรรับฟ้องไหม” ลีโอมองลูกความที่มาปรึกษาเดินจนออกไปจากร้าน จึงหันไปถามความเห็นพี่ซันที่นั่งข้างกัน

ลีโอแม้จะสอบผ่านเป็นทนายแล้ว แต่เขาก็ยังใหม่ ยังขาดประสบการณ์อยู่มาก อะไรที่เขามองไม่เห็นพี่ซันมักจะมองได้ทะลุปรุโปร่งมากกว่า

เขารู้สึกว่าผู้ชายที่ชื่อกันที่พึ่งมาปรึกษาเรื่องหย่ากับเขานั้นผิดปกติสุดๆ แต่ลีโอก็ไม่สามารถหาข้อติได้ว่าอีกฝ่ายนั้นผิดปกติอย่างไร

“ไอ้แมงดานั่นมันโกหก” ซันมีสายตาที่เย็นชา คนยิ่งอารมณ์ไม่ดี พอได้มาเจอเรื่องนี้อีก เขายิ่งอารมณ์ไม่ดีเข้าไปใหญ่

ซันไม่เชื่อสิ่งที่ลูกความบอกเลยสักนิด แม้บาดแผลตามร่างกาย คลิปหลักฐานจะมัดตัวภรรยาอีกฝ่ายเอาไว้ไม่หลุด แต่มันมัดแน่นจนเกินไป จนเหมือนจงใจทำหลักฐานปลอมขึ้นมา เคสแบบนี้ซันเคยแต่ได้ยิน ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเจอเอง

รอยแผลมีทิศทางจากบนลงล่าง และขนานกันอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งมักเกิดจากการที่เจ้าตัวใช้มือขวาข่วนแขนซ้ายตัวเอง มากกว่าจะเป็นรอยแผลจากการต่อสู้ที่ต้องมีความสะเปะสะปะ

คลิปหลักฐานแม้จะถ่ายออกมาให้เห็นว่าภรรยาอีกฝ่ายที่อารมณ์ร้ายอาละวาดโยนข้าวของแตกกระจาย แต่จุดมุมกล้องนั้นมันทำออกมาดีเกินไป

“หมายความว่ายังไงครับ” ลีโอตาเป็นประกาย เขาไม่ได้คิดไปคนเดียวว่าผู้ชายคนนั้นผิดปกติ

“เดี๋ยวพี่อธิบายทีหลัง ลีโอแอบตามผู้ชายคนนั้นไปหน่อย หลังจากเจอกันพี่ว่าเจ้าหมอนั่นต้องโทร. หาใครแน่ เดี๋ยวลีโอไปถ่ายวิดีโอและเสียงมานะ” ซันไม่มีเวลามาอธิบายให้ลีโอฟัง สั่งงานให้ลีโอรีบทำตาม

“ได้ครับ” ลีโอทำตามที่พี่ซันบอกอย่างว่าง่าย เขาเดินตามลูกความของตัวเองไปทันที

“ไอ้หน้าตัวเมียเอ๊ย เดี๋ยวเราจะได้เห็นดีกัน” ซันขบเขี้ยวเคี้ยวฟันขณะพูด เขาเกลียดคนจำพวกนี้มากที่สุด

ใช้ความรักหลอกหล่อให้คนอื่นหลงรัก สุดท้ายก็ปอกลอกทำร้ายอีกฝ่ายจนหัวใจแหลกสลาย คนแบบนี้ซันเกลียดชังจนไม่อยากจะเห็นหน้า ในเมื่อโชคร้ายมาเจอเขา ซันจะให้อีกฝ่ายไม่มีโอกาสไปทำแบบนั้นกับใครอีกเลย

“พี่ซันครับ อีกฝ่ายโทร. หาคนอื่นจริงๆ ครับ พี่ลองฟังดูนี่สิ” ลีโอมีสีหน้าตื่นเต้น รีบเปิดคลิปวิดีโอที่ตัวเองถ่ายมาให้พี่ซันดู

“อีกไม่นานเราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ รอฉันได้ทรัพย์สินยายแก่นั่นมา ทีนี้พวกเราก็จะสบายกันแล้ว”

เพียงแค่ประโยคนี้ประโยคเดียว สิ่งที่ซันสันนิษฐานเอาไว้ก็ไม่ต้องสงสัยอีกต่อไป เจ้านั่นมันเป็นแมงดาอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ แค่มีคลิปเสียงนี้เจ้าหมอนั่นก็ดิ้นไม่หลุดแล้ว

“เราจะเอายังไงกันต่อดีครับพี่ซัน” ลีโอถามอย่างเป็นกังวล แม้พวกเขาจะรู้ความจริงว่าคนชื่อกันโกหก แต่อีกฝ่ายก็มาจ้างพวกเขาเป็นทนายให้

การที่รู้ว่าลูกความตัวเองมันคือแมงดาสารเลว ทำให้ลีโอไม่อยากที่จะว่าความให้กับอีกฝ่ายเลย เขารู้สึกไม่สบายใจที่จะต้องว่าความให้กับผู้ชายพรรค์นั้น

“เดี๋ยวลีโอแจ้งถอนตัวจากการเป็นทนายให้กับไอ้หมอนั่นซะ เดี๋ยวเรื่องนี้พี่รับผิดชอบเอง” ซันไม่คิดจะทำคดีนี้อยู่แล้วหลังจากรู้ความจริง

“โอเคครับ แล้วเราจะปล่อยมันไปโดยไม่ทำอะไรเลยเหรอเหรอครับ” ลีโอรู้สึกไม่สบายใจที่จะปล่อยผ่านเรื่องแบบนี้ไป

“ใครบอกว่าพี่จะปล่อยผ่าน เรื่องนี้ลีโอไม่ต้องยุ่งแล้ว เดี๋ยวพี่จัดการเองคนเดียวก็พอ” ซันยิ้มเจ้าเล่ห์ โอกาสที่จะได้ดัดหลังคนแบบนี้ เขาไม่ปล่อยผ่านให้เสียเปล่าหรอก ซันจะดัดหลังมันให้หลังหักเลย

“โอเคครับ พี่ซันไปไหนต่อไหมครับ ไปกินข้าวเย็นด้วยกันไหมครับ” ลีโอสบายใจขึ้นมาก เขามองพี่ซันไม่ผิดเลย สมแล้วที่เป็นคนที่เขาชอบ มันทำให้ลีโอยิ่งอยากชนะใจพี่ซันให้ได้เข้าไปใหญ่

“คงไม่ได้ คืนนี้พี่มีนัดกับหนุ่มแล้ว” ซันหันไปตอบลีโอด้วยรอยยิ้ม เขาไม่คิดปิดบังเรื่องที่ตัวเองหาหนุ่มได้แล้วเลย

“กับใคร ที่ไหนกัน ทำไมผมไม่รู้เลย” ลีโอลนลานสีหน้าตื่นตระหนก เรื่องสำคัญแบบนี้ทำไมเขาถึงไม่รู้ ได้แต่โทษพี่เจไดที่ไม่บอกตัวเองเรื่องนี้ อุตส่าห์เอาขนมนอกไปให้ตั้งเยอะ

“หนุ่มที่ผับเมื่อคืนน่ะ สเปกพี่เลยนะ วันนี้เราเลยนัดเจอกันอีก”

“เสียดายที่ลีโอเข้าผับไม่ได้ ไม่งั้นพี่จะแนะนำให้รู้จักซะหน่อย พี่ไปก่อนนะ”

ลีโอมองพี่ซันที่ค่อยๆ เดินห่างออกไปอย่างทำตัวไม่ถูก แม้ใจจะอยากตามพี่ซันไปผับ ไปเจอหน้าคนที่พี่ซันบอกว่าเป็นสเปกว่าเป็นแบบไหน แต่เขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งพ่อของตัวเอง ได้แต่นั่งกำหมัดอยู่เงียบๆ