보관함
검색
홈 / โรแมนติก / แผนลับ... ลวงรัก / บทที่18:คนในมุมมืด(1)

공유

บทที่18:คนในมุมมืด(1)

작가: ToBeAlone
last update 게시일: 2026-06-26 11:00:25

ในดวงตาคมที่ทอดมองมา ไม่ได้มีเพียงแค่ความอ่อนโยน มันเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นม

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 36 : แม่สามีแปลกไป?(3)

    มาถึงหน้าสถาบันกวดวิชาที่เอกภพเปิด ตรัสสาก็เงยหน้ามองตึกพาณิชย์สูงสี่ชั้นสามคูหาติดกันด้วยแววตาตะลึง เธอไม่คิดว่ามันจะใหญ่โตขนาดนี้สถาบันนี้คือธุรกิจที่เธอร่วมลงทุนกับเอกภพตอนที่เริ่มฝึกงานใหม่ ๆ เธอลงเงินไปแค่หนึ่งในสาม แต่ช่วยเขาอัดคลิปสอนในวิชาหมวดวิทยาศาสตร์ให้ครบทั้งระดับมัธยมต้นและปลาย คลิปติวเหล่านั้นทำให้เด็กสมัครเรียนพุ่งขึ้นเป็นเท่าตัวในเวลาไม่กี่เดือนขณะที่ยังยืนอึ้ง ๆ อยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวเข้มแบบหนุ่มใต้ก็รีบสาวเท้ายาวออกมาต้อนรับ แววตาอบอุ่นทันทีที่เห็นรุ่นน้องสาวที่เขาแอบปลื้มมายืนอยู่ตรงหน้า“เจอกันได้สักทีนะ ยัยหนู” เอกภพทักทายพร้อมรอยยิ้มกว้างเขาเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้ามาก ทั้งยังแอบรักข้างเดียวมาแบบยาวนานอีกตังหาก เพราะสนิทกันมาก เลยรู้ว่าหญิงสาวมีคนในใจแล้ว เขาเลยต้องกลบความรู้สึกที่เกินเลยลงไป เหลือเพียงพี่น้องที่ดีต่อกัน“สว

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 36 : แม่สามีแปลกไป?(2)

    ตรัสสา สว่างรักษ์ ...น้ำขิงลูกแม่และในวินาทีนั้นเอง หญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นมา จนนัยน์ตาสีน้ำตาลทองสบเข้ากับดวงตาของหญิงวัยกลางคนที่จ้องมองมาอยู่เต็ม ๆตรัสสาชะงักกับสายตาของคนที่จ้องมองมาไม่วางตาใบหน้านี้… เธอจำได้ดีแม้นี่จะเป็นเพียงการเจอกันครั้งที่สองหลังจากทิ้งเธอไป แต่มันไม่ใช่แค่ผ่านตาเหมือนครั้งก่อน เพราะต่างฝ่ายต่างมองสบตากันด้วยความตกตะลึงครั้งที่แล้วที่เจอกัน มารดาของเธอดูเร่งรีบ คงไม่ทันได้สังเกตเภสัชกรที่ทำหน้าที่จ่ายยาให้ ส่วนครั้งนี้... จากสายตาที่มองมา แม้ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองแต่เธอรู้สึกว่า… แม่อาจจะจำเธอได้ แต่เธอก็ไม่กล้าเสี่ยงที่จะเจ็บใบหน้าสวยหลุบตาลงช้า ๆ ซ่อนบางอย่างที่ตีตื้นขึ้นมาในอกหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเดินผ่านประตูห้องฉุกเฉินออกไป สองขาเล็กก้าวผ่านหน้าแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยท่าทีสงบ เด็กสาวไม่เอ่

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 36 : แม่สามีแปลกไป?(1)

    ตรัสสายืนมองประตูห้องยาชั้นหนึ่งแล้วถอนหายใจยาวอย่างอดไม่ได้…หมดเวรหมดกรรมเสียที ร่างกายเธอแทบแหลกกับการควงเวรมาราธอนมาตลอดสองเดือนเต็ม ๆตรัสสาพาตัวเองเปิดประตูห้องยาเข้าไปด้านใน ห้องยาชั้นหนึ่งเป็นห้องยาประจำแผนกฉุกเฉิน เป็นห้องยาขนาดเล็กที่มีเภสัชกรเข้าเวรเพียงช่วงละสองคน กับผู้ช่วยเภสัชกรอีกหนึ่งคนที่ผลัดเวรกันอยู่ แผนกนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ณัฐวัชร เพื่อนรักของเธอเคยฝึกงานมาก่อนเธอเดินตรงเข้าไปหาหัวหน้าห้องยาก่อนเป็นอันดับแรก“สวัสดีค่ะพี่หญิง” เสียงหวานเอ่ยทักยุวเรจ หัวหน้าห้องยาที่เคยเจอกันตอนงานเลี้ยงส่งมาแล้วรอบหนึ่งตอนนั้นเธอกับพี่ ๆ จากห้องยาทั้งสามก็เข้ากันได้ดี แต่ตอนนั้นยังไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์ของเธอกับผู้อำนวยการที่หล่อเกินเบอร์อย่างณณณ ไม่รู้ว่าตอนนี้สายตาที่พวกเขามองมาจะเปลี่ยนไปไหม…แต่ความกังวลนั้นก็สลายทันทีเมื่อยุวเรจยิ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 35 : ฟ้องตอนนี้เนี้ยนะ(2)

    “หืม… ยังพอมีเวลาสักชั่วโมง ต้องไถ่โทษให้พี่ก่อนสิ”“ไม่อาวววววว น้ำขิงง่วงงงงงงง” เสียงเบะปากนั้นน่าฟัดจนเขาเผลอยิ้มที่มุมปาก ร่างเล็กพูดจบก็ปิดตาหลับไปทันทีแบบไม่สนอะไรอีก…ทว่าเสียงนั้นไม่มีผลกับเขาเลยแม้แต่น้อย เมื่อคนตัวโตตั้งใจไว้แล้วว่าคืนนี้จะจัดการลงโทษยัยเด็กดื้อให้เข็ดหลาบณณณรีบวางไอแพดลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วพลิกตัวคร่อมร่างบอบบางเอาไว้ เขามองแพขนตางอนยาวของภรรยาที่หลับปุ๋ยด้วยแววตาร้อนแรง ลูกกระเดือกเคลื่อนขึ้นลงเป็นจังหวะยิ่งยามที่ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอเล็ก ๆ เหมือนลูกพีชสุกฉ่ำที่ยั่วให้อยากลิ้มลอง มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นลูบไล้แก้มนวลเนียน ก่อนจะเลื่อนลงมาจับคางเรียวสวย บีบเบา ๆ ให้ตากลมโตลืมขึ้นมาสบตาเขาเสียงของเขาแหบพร่า เต็มไปด้วยแรงปรารถนา “เมียจ๋า… ลืมตามามองหน้าพี่หน่อย”เสียงที่เอ่ยเรียกเธอช่าง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 35 : ฟ้องตอนนี้เนี้ยนะ(1)

    หลังจากแม่นางเอกเดินสะบัดตูดกลับไป ปรางทิพย์ก็อยู่พูดคุยต่อกับณัฐวัชรอีกไม่นานก่อนลุกขึ้นจากโต๊ะ ให้เหตุผลว่ายังเพลียจากการเป็นลมในช่วงกลางวัน ถึงแม้ตรัสสาจะรู้ทัน แต่ก็ไม่คิดเปิดโปง ส่งยิ้มหวานรับทั้งยังเดินไปส่งแม่สามีถึงห้องนอน“ฉันเดินไปเองได้”“ไม่เป็นไรค่ะ น้ำขิงเต็มใจดูแลคุณป้า หลับฝันดีนะคะ คริคริ”คืนนี้พ่อสามีต้องไปงานเลี้ยงของคู่ค้า ณิภพไม่ได้จงใจทิ้งภรรยาให้เฝ้าบ้านแต่อย่างใด แต่ทุกคนในบ้านรู้กันดี... ปรางทิพย์ไม่ชอบออกงานสังคม และติดบ้านยิ่งกว่าอะไร ถ้าไม่ใช่งานสำคัญอย่าหวังว่าจะงัดออกจากบ้านไปได้บรรยากาศในห้องอาหารคล้ายได้ปลดปล่อยความอึมครึม แก๊งสามสาวเพื่อนซี้ก็เริ่มเมาท์มอยกันสนั่น เสียงหัวเราะดังคิกคักจนห้องอาหารกลายเป็นเวทีตลก ส่วนคุณหมอปัธนัยกับศรุตก็ตามมาสมทบหลังจากนั้นไม่นาน“สวัสดีค่า พี่หมอเอก พี่หมอก้อง” ณัฐวัชรส่งเสียง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 34 : ศึกนี้ฉันชนะอีกแล้ว(2)

    ตรัสสาหนังตากระตุกยิก ๆ คล้ายลางสังหรณ์กำลังบอกเธอว่า มื้อเย็นนี้คงไม่สงบ เธอก้าวไปถึงหน้าประตูกระจกของห้องอาหาร เมื่อเห็นภาพตรงหน้าแล้วก็ต้องกลอกตาแทบหลุด ลางสังหรณ์แม่นยำจริง ๆ...ว่าแล้วเชียว คุณป้าเถียงสู้ไม่ได้ เลยต้องตามเพื่อนร่วมรบมาอย่างนั้นสิแม่นางเอกสาวดาวรุ่งชื่อดังนั่งยิ้มจนหน้าบาน ในชุดแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า หน้าผมเป๊ะจนเหมือนหลุดมาจากปกนิตยสารแฟชั่น ปั้นยิ้มหวานคุยเจื้อยแจ้วกับแม่สามีเธออย่างสนิทสนมตรัสสาถอนหายใจเฮือกใหญ่ กรอกตามองบนอีกรอบ ก่อนเปิดประตูเข้าไป ...มาก็มาสิ กลัวที่ไหน ขนาดเราไม่ได้แต่งหน้า ใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนขาสั้นเอวสูง ก็ยังสวยกว่าอยู่ดี เชอะ!“สวัสดีค่ะน้องน้ำขิง มื้อเย็นนี้พี่ขอรบกวนด้วยนะคะ” เสียงหวานหยดมาพร้อมกับรอยยิ้มแสนอ่อนโยนราวนางฟ้าจำแลงมาเกิด ที่หากไม่โง่จนเกินไป ก็มองออกว่าเสแสร้งมากแค่ไหนตรัสสาอดไม่ได้เผลอเบ้ปากใส่แม่นางเอกจอมเสแสร้งไปหนึ่งที “สวัสดีค่ะคุณอ้อมแอ้ม รู้ว่ารบกวนแต่ก็ยังมานะคะ แต่มื้อเย็นแค่มื้อเดียว... น้ำขิงไม่ถือสาหรอกค่ะ” เสียงหวานหยดตอบกลับ ใบหน้าประดับรอยยิ้มกว้างที่ไปถึงดวงตา เพราะมันโค้งลงเป็นรูปสระอิเอาสิ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทนำ : ความทรงจำที่ไม่เคยลางเลือน (2)

    “แกล้งเมาใช่ไหมเนี้ย…” ตากลมโตหรี่ลงจับผิด แต่พอเห็นผิวขาว ๆ ของเขา ขึ้นสีแดงจัดกับดวงตาที่ปรือปรอยแทบจะปิดอยู่ร่อมร่อ เธอก็ยอมปล่อยผ่าน“ไปค่ะ เข้าบ้านได้แล้ว เดี๋ยวยุงกัดน้ำขิงเป็นรอยหมด”ร่างเล็กใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดพยุงชายหนุ่มที่สูงกว่าเกือบฟุตเข้ามาในบ้านได้สำเร็จ กว่าจะลากเขามาถึงเชิงบันไดได้

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทนำ : ความทรงจำที่ไม่เคยลางเลือน (1)

    เสียงเพลงอึกทึกในร้านอาหารกึ่งผับบีบให้ทุกบทสนทนาต้องกลายเป็นเสียงตะโกนหรือกระซิบชิดใบหู ในมุมลึกสุดของร้าน ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของส่วนสูง 186 เซนติเมตร นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยสภาพเหนื่อยล้าเต็มทนใบหน้าของเขาคมเข้มโดดเด่นราวกับลูกรักของสวรรค์ ไล่ตั้งแต่ดวงตาคมจัด จมูกโด่งเป็นสัน จนถึงริมฝีปากหยักได้

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (2)

    แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างเล็ดลอดเข้ามากระทบเปลือกตา ทำให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสบายต้องขมวดคิ้วน้อย ๆ เธอพยายามจะพลิกตัวหนีแสง แต่กลับทำไม่ได้ เพราะติดอะไรบางอย่าง พอก้มมองก็เห็นสาเหตุ ท่อนแขนวางพาดอยู่บนเอว ทั้งมือใหญ่ก็กำชายเสื้อนอนของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหนดวงตากลมโตเบิกกว

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (1)

    “ปล่อยฉันนะ”มือเล็กพยายามแงะมือที่จับแขนเธอไว้แน่น แต่ยิ่งดึง เขาก็ยิ่งบีบแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บ “เจ็บนะ…” เธอร้องบอกเขาร่างสูงชะงักทันทีที่ได้ยิน เขาคลายแรงบีบลง… แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย“ไม่ดื้อกับพี่… ได้ไหม” เสียงทุ้มฟัง

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status