ทนายความ

สิ่งที่น่าอับอายสำหรับทุกคนคืออะไร สำหรับผมมันคือการที่ผมเรียกเด็กรุ่นลูกว่าแด๊ดดี้ กลายเป็นเด็กเลี้ยงของเด็กวัยมหาลัย

"คุณคีคงทราบเรื่องแล้ว ไม่ทราบว่าคุณสะดวกไปหย่า" "ฉันบอกตอนไหนว่าจะหย่า!" กลับกลายเป็นเสียงเย็นชาที่ดังสวนขึ้น ก่อนที่เขาจะจ้องมองกันด้วยสายตาไม่สบอารมณ์อย่างหนัก ให้กับความคิดอะไรโง่ๆ ไม่สมกับที่น้าสาวผู้ลาลับของหล่อนวาดฝันเอาไว้ก่อนตาย ถึงปรารถนาครั้งสุดท้ายของตนเอง!

ปัทมาภรณ์ หญิงสาวผู้มีดวงกินผัว เธอแต่งงานสองครั้ง สามีก็ตายทั้งสอง... เมื่อ ยุทธนา ชายหนุ่มวัย 41 ขอแต่งงาน เธอจึงปฏิเสธ เพราะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย แต่แล้ว ชะตากรรมก็เล่นตลก เมื่อแผนชั่วของ คุณพฤษ (พ่อของสามีเก่า) ในงานเลี้ยงการกุศล ทำให้ปัทมาภรณ์ถูกวางยาปลุกกำหนัด และนำเธอไปสู่มือของ นายคม คนขับรถผู้แฝงความหวังเคลมเจ้านาย นายคมใช้คลิปแบล็กเมล์เธอตั้งแต่นั้นมา โชคชะตาพลิกผัน! ยุทธนาจับได้ว่าเธอมีชู้ แต่ระหว่างบินกลับ เครื่องบินก็ระเบิดกลางอากาศ วิญญาณของเขาจึงกลับมาเพื่อล้างแค้นคนที่ทำให้เขาตายและช่วงชิงทรัพย์สินไป วิญญาณยุทธนาไล่ล่านายคมจนตกบันไดตาย เขาบังเอิญเข้าสิงร่างของ นายเมฆ คนขับรถบรรทุกที่ช่วยเหลือปัทมาภรณ์หลังหนีจากบ้านนอก เพื่อจะเปิดโปงความจริงและเข้าสิงร่างของ ภาสกรณ์ (ทนายหนุ่ม) เพื่อสืบแผนชั่วในคฤหาสน์พฤษธารา แผนล้างแค้นของยุทธนาในร่างภาสกรณ์กำลังดำเนินไปอย่างลับๆ แต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังถูกคู่แข่งอย่างนายเมฆ (ที่ตอนนี้ปัทมาภรณ์เชื่อว่าเป็นยุทธนาในร่างใหม่) สารภาพรัก และเธอก็ตอบรับความรู้สึกนั้น!

"ระหว่างเป็นผู้พิพากษากับเป็นเมียผู้พิพากษาอันไหนเป็นง่ายกว่ากันคะ?" "...เอาเวลาที่จีบฉันไปอ่านหนังสือจะดีกว่าไหม..."

"ผมหมดความอดทนเเล้วนะครับ ถ้าอาไม่ยอมคบกับผม ผมจะบอกพ่อว่าอากับผมเคยได้กันมาแล้ว"

แม้จะเจ็บมาหลายครั้ง ผิดหวังมาหลายหน แต่ฉันก็ยังเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง จะทำไงได้ล่ะ คนนี้ก็หล่อ คนนั้นก็โดนใจนี่นา>⁠.⁠< คาริสา: คุณใต้หล้าหน้าตาคุ้นๆนะคะ หน้าเหมือนเนื้อคู่หนูเลย ใต้หล้า: ...

[ทรมานก่อน สะใจทีหลัง] แต่งงานกันตามข้อตกลงมาห้าปี แม้รู้ทั้งรู้ว่าฟู่ซือเหยียนเลี้ยงชู้รักสวยเย้ายวนยั่วใจไว้ข้างนอก เสิ่นชิงซูก็ยังคงเลือกที่จะกล้ำกลืนฝืนทน กระทั่งเธอค้นพบว่าลูกชายที่เธอเห็นเป็นลูกในไส้เกิดจากฟู่ซือเหยียนกับชู้รัก เธอถึงตระหนักว่าที่แท้การแต่งงานครั้งนี้เป็นการหลอกลวงตั้งแต่ต้น ชู้รักทำเหมือนตัวเองเป็นเมียหลวง บุกมาถึงบ้านพร้อมกับใบหย่าที่ฟู่ซือเหยียนร่างขึ้นมา ในวันนั้นเอง เสิ่นชิงซูตรวจสอบรู้ว่ากำลังตั้งครรภ์ ในเมื่อผู้ชายได้แปดเปื้อนไปแล้ว งั้นก็อย่าเอามันเลย ส่วนลูกชายที่เป็นลูกชู้ก็ส่งคืนให้ชู้ไปเสีย เสิ่นชิงซูที่ตัดขาดจากความรักและความสัมพันธ์ได้แสดงความสามารถอย่างเฉิดฉาย หาเงินเองอย่างสง่างามตามลำพัง ญาติใกล้ชิดที่เคยดูถูกเหยียดหยามเธอในวันวานนึกเสียใจแล้ว พยายามแย่งกันมาประจบเอาใจเธอกันยกใหญ่ บรรดาลูกหลานตระกูลเศรษฐีที่เคยหัวเราะเยาะเธอว่าพึ่งผู้ชายในการไต่เต้าก็นึกเสียใจแล้วเหมือนกัน ต่างพากันทุ่มเงินวิงวอนขอความรักจากเธอ เด็กน้อยซึ่งถูกหญิงอื่นสั่งสอนจนเสียผู้เสียคนก็เสียใจแล้วเหมือนกัน จึงร้องห่มร้องไห้พลางเรียกเธอว่าแม่ ...... กลางดึกในคืนนั้น เสิ่นชิงซูได้รับสายหนึ่งจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก น้ำเสียงเมามายของฟู่ซือเหยียนดังมาจากปลายสาย “อาซู คุณจะตอบตกลงแต่งงานกับหมอนั่นไม่ได้นะ ผมยังไม่ได้เซ็นใบหย่า”

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

“ข้อเสนออะไร” ต้องดาวเอ่ยถามไปในที่สุด หลังจากที่นินทาเขาในใจแล้ว “ผมจะจ่ายให้คุณ” “ฉันไม่ได้มีอาชีพขายตัว เก็บเงินของคุณไปเถอะ ข้อเสนอนั้นตกไป ฉันว่าคุณอยู่เฉยๆ อย่างที่ฉันบอกไปตอนแรกก็พอ ต่างคนต่างอยู่ แค่คนร่วมโลกเท่านั้นก็พอ” “ผมไม่เคยกินใครฟรีๆ ผมจะจ่ายให้” ไบรอัลโน้มตัวเข้าไปใกล้ต้องดาว กดเสียงต่ำลอดไรฟันอย่างอดทน “อ่อ! คุณไม่กินใครฟรีๆ เลยอยากจะลบล้างความเลวของตัวเองโดยยัดเยียดอาชีพขายตัวให้กับฉันอย่างงั้นสินะ!” ต้องดาวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ไบรอัลยิ่งกว่า และกดเสียงต่ำตอบกลับไปเช่นกัน ไร้ซึ่งความเกรงกลัว ไบรอัลเงียบลงทันที เพราะสิ่งที่เธอพูดก็ถูกครึ่งเดียว คือครึ่งหลัง แต่ครึ่งแรกที่ว่าเขาเลว อันนั้นเขาไม่ยอมรับเด็ดขาด “ถ้างั้นคุณก็มาเป็นผู้หญิงของผม”

#เมื่ออุบัติเหตุนำพามาสู่เรื่องราววุ่นวายแบบไม่มีใครคาดคิด #ความใกล้ชิดที่เริ่มต้นจากสถานการณ์บังคับจะยั่งยืนสักแค่ไหน? #สุดท้ายหัวใจจะเลือกใคร...ระหว่างคนที่รักไม่ได้ กับคนที่ไม่คิดจะรัก...