Se connecterPartager
บทที่ 33
Date de publication:
2024-11-27 08:21:36
Dernier chapitre
แม่นายใจเดียว บทที่ 49
“ห่วงแม่นายของเราว่างั้น ฉันไม่ทิ้งแม่นายเธอหรอกน่า แต่เราดื่มกันที่โรงแรมก็ได้คุณผู้ช่วยจะได้ไม่ต้องห่วงเดียวเนอะ เออจะว่าไปก็น่าเป็นห่วงอยู่เว๊ย” รสสุคนธ์พูดแล้วมองดูแพรพรรณที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ขึ้นไปนอนที่ห้องไป ไม่ต้องห่วง” แม่นายใจเดียวบอกปรายฝน “ถ้าอยากให้อยู่ด้วย ปรา
แม่นายใจเดียว บทที่ 48
“เด็กคงตกใจ” รสสุคนธ์บอก “เดียวรู้สึกแย่ ปูนนี้แล้วไปทำแบบนั้นกับเด็ก” ใจเดียวพูดขึ้น “แต่ถ้าถามรสก่อน รสอยากให้ทำแบบนั้น ถ้าไม่แสดงออกจะรู้ไหม ผลออกมาเป็นอย่างไร ก็ค่อยว่ากัน” รสสุคนธ์ยิ้มๆ แต่รอยยิ้มจางลงทันที เมื่อเห็นคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน “เหมือนนัดกันมาเ
แม่นายใจเดียว บทที่ 47
พลบค่ำแล้วแต่ฝนคงยังตกหนักและท่าทางคงไม่หยุดตกเอาง่ายๆ แม่นายใจเดียวเลยตัดสินใจเข้าพักในโรงแรมที่ห้องพักเกือบเต็ม โดยเหลือห้องพักเพียงแค่ห้องเดียวเท่านั้น “คงต้องนอนที่นี่ พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ ขับรถฝ่าฝนไปมีหวังกลับไม่ถึงไร่แน่” แม่นายใจเดียวบอกกับปรายฝน “ยังไงก็ได้ค่ะ แต่คนท
แม่นายใจเดียว บทที่ 46
ใช้ชีวิตตัวเองเก็บออมความสุขเอาไว้เช่นกัน เรื่องดวงฤทธิ์ที่เรียกร้องระคนทวงบุญคุณที่ดูแลเอาใจใส่ปรายฝนมาตั้งแต่เด็ก ปรายฝนให้โอกาสพิสูจน์ตัวเอง โดยให้รอซึ่งคนให้รอบอกไม้ได้ว่าต้องรอไปนานสักเท่าไร แต่ผู้ชายอย่างดวงฤทธิ์ไม่ได้สร้างความสุขขึ้นด้วยตัวเองมองเห็นความสุขด้วยการแสวงหาจากคนอื่น ส
แม่นายใจเดียว บทที่ 45
“ปรายเองค่ะ” เป็นข้อความจากปรายฝนส่งถึงผู้อ่าน “จบแบบนี้ไม่ได้สิ ปรายไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นสักหน่อยเนอะ เดี๋ยวจะค่อยๆ เล่าให้ฟังก็แล้วกัน อย่าเพิ่งไปว่าคนเขียนเขาเข้าล่ะ” ปรายฝนหัวเราะคนเขียนก็เช่นกัน “จบแบบที่พิมพ์คำว่า จบ น่ะ ยังไม่สมบูรณ์ต้องอ่านต่อจากตอนพิเศษ ปรายจะเล่าว่าก
แม่นายใจเดียว บทที่ 44
รสสุคนธ์ยังนึกถึงปรายฝนอยู่เสมอ ภาพในวันแรกที่ได้พบกันยังคงชัดเจนยามเมื่อได้นึกถึง รวมถึงความสัมพันธ์ที่ใจเดียวบอกเล่าว่าไปจูบเด็กเข้าแต่เด็กไม่เล่นด้วยทำเอาเพื่อนรักจ๋อยไป ถ้าหากมีปรายฝนอยู่ด้วยคงมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ “กรุงเทพไม่ได้ไกลนักหนา ทำไมถึงไม่ไปมาหาสู่กัน” รสสุคนธ์พูดขึ้น
แม่นายใจเดียว บทที่ 43
ภาพแม่นายใจเดียวที่ปั่นจักรยานไปทำงานตรวจดูไร่รอบๆ เป็นภาพที่เห็นจนเป็นเรื่องปกติยิ่งเวลาเลยผ่านไปเรื่อยๆ ทำให้ภาพในครั้งเก่าที่มีคนปั่นจักรยานให้ซ้อนท้ายจางหายไป แต่แม่นายใจเดียวของทุกคนยังมีรอยยิ้มสดใสอยู่เสมอ “คิดถึงปรายเหมือนกันนะ หายเงียบไปเลย” ปลาพูดขึ้น ขณะยืนมองตามแม่นายใจเดียวที
แม่นายใจเดียว บทที่ 32
ปรายฝนอาสาไปดูคนทำความสะอาดเรือนรับรองว่าทำเรียบร้อยดีหรือไม่ เพราะคนที่มาพักเป็นแขกของตัวเองและไม่รู้ว่า รสสุคนธ์จะนอนที่นี่ด้วยหรือไม่ ปรายฝนมองดูแหวนที่ตัวเองสวมใส่อยู่ บางทีความชัดเจนก็ทำให้เรื่องราวดีขึ้นดูได้จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม่นายใจเดียวแสดงตัวออกมาปกป้องทั้งๆ จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของไ
แม่นายใจเดียว บทที่ 28
แม่นายใจเดียวถอนใจ แต่ความรู้สึกจากสัมผัสอ่อนโยนทำให้ยอม คล้อยตามโดยปล่อยให้ปรายฝนคลอเคลียชิดใกล้ แม้ก่อนหน้าจะห้ามใจเอาไว้ได้ แต่ครั้งนี้หัวใจที่เคยว่างเปล่าได้มีสาวน้อยเข้าไปยึดครองพื้นที่ในหัวใจเอาไว้ ถึงจะรวดเร็วแต่ความรู้สึกผูกพันแน่นแฟ้นมีมากมายเสียจนลืม ความเป็นผู้ใหญ่ในตัวไปเลยทีเดียว
แม่นายใจเดียว บทที่ 27
“เปิดให้ปรายหน่อยได้ไหมคะ” ปรายฝนพูดขึ้น แต่ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ “เปิดประตูให้ปรายหน่อยค่ะ ปรายขอร้องล่ะ ถ้าแม่นายอยากให้ปรายกลับปรายจะยอมกลับแต่โดยดี แต่เปิดประตูให้ปรายได้อธิบายก่อน” ปรายฝนพูดขึ้น แต่ความเงียบทำให้รู้สึกอ่อนล้าแข้งขาไม่มีแรงทรุดตัวนั่งลงเอาหน้าแนบกับประตู โดยไม่รู้เลยว
Vous vous intéresseriez aussi à
เด็กดีของพี่หมอ
จินต์พิชา3.1K Vuesได้ย้อนเวลาทั้งทีผมไม่เอาพี่เป็นผัวแล้วนะครับ
ทานตะวันหน้าฝน2.7K Vuesสตรีมเมอร์คนนั้นช่วยหยุดยิงมั่วสักที
นัก(ละ)เลง1.1K VuesMaid เมดจำเป็น
Storytellers3.3K Vuesรักล้นใจกับหัวใจดวงใหม่
ดอกลิลลี่สีม่วง1.2K Vuesคุณเธียรอย่าตื๊อ
Chenaimei636 Vuesพื้นที่ปลอดภัยของหัวใจ
บาริสต้าสายรุ้ง566 Vuesผมรักนายmy bad boy (Mpreg)
sunflower1.1K Vues
