Se connecterPartager
แสร้งรัก 1 [100%]
Date de publication:
2026-02-08 19:44:32สี่ปีต่อมา
ร่างเล็กผมน้ำตาลตัดสั้นเพราะไม่ชอบไว้ผมยาว รูปร่างผอมบาง ผิวขาว นัยน์ตากลมโต ตอนนี้อยู่ในชุด ข้างในเป็นเสื้อสีขาวถูกสวมทับด้วยเสื้อสูทสีดำกับกางเกงขายาวเข้ากับรองเท้าส้นสูงสีเดียวกัน
เธอกำลังมองเอกสารสมัครงานที่อยู่ในมือ ก่อนจะถอนหายใจพรืดพยายามรวบรวมสติ และความกล้า เดินเข้าประตูไป หญิงสาวตรงไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ
“ติดต่อคุณพฤษ์ไว้ค่ะ”
น้ำเสียงหวานเอ่ยก่อนที่พนักงานสาวจะปรายตามองเธออย่างพินิจพิจารณา
หญิงสาวลอบกลืนน้ำลาย นี่ขนาดยังไม่ได้สัมภาษณ์งานเลยทำไมเธอรู้สึกประหม่าเช่นนี้ได้ หญิงสาวเม้มปากเป็นเส้นตรงก่อนจะหันมองบรรยากาศโดยรอบ ที่นี่ความปลอดภัยค่อนข้างดีมาก พนักงานทุกคนต้องมีบัตรประจำตัวเข้าออกทุกครั้ง มีพี่รปภ.ยืนรักษาความปลอดภัยอยู่ตามจุด สมแล้วที่เป็นบริษัทที่ใครก็อยากเข้าทำงาน นอกจากเงินดี สวัสดิการดี ความปลอดภัยก็สูงอีกด้วย
ปานดาว วิโนทัยแสงศิริ เรียนจบจากมหาวิทยาลัยของรัฐด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 คณะบริหารธุรกิจ ด้วยคะแนนสามจุดแปดเก้า อีกทั้งเธอยังสามารถทำข้อสอบก่อนสัมภาษณ์งานได้เกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ คนเก่งมีความสามารถเช่นนี้ไม่แปลกใจที่บริษัทยักษ์ใหญ่จะรีบคว้าตัวเธอเอาไว้
ครั้งแรกที่เธอได้รับโทรศัพท์จาก HR หญิงสาวอยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เรียกสัมภาษณ์งานก็ตาม แต่มันก็เป็นนิมิตหมายอันดีเพราะถือว่ามันคือโอกาสที่จะได้พิสูจน์ตัวเอง
“ขอบัตรประชาชน เสร็จแล้วขึ้นลิฟต์ไปชั้นยี่สิบห้า ถึงแล้วเลี้ยวขวา เดินตรงไปจนสุด แล้วกดกริ่งเรียกคนข้างใน”
พนักงานสาวพูดบอกด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ปานดาวรีบควักบัตรประชาชนส่งให้พนักงาน ก่อนที่เธอจะนำบัตรผ่านเข้าออกยื่นให้ปานดาวกลับ
“ขอบคุณนะคะ”
หญิงสาวเอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนเดินไปขึ้นลิฟต์ที่ลงจอดพอดิบพอดี นิ้วเรียวรีบกดไปยังชั้นยี่สิบห้า โชคดีที่ไม่มีใครเข้ามาด้วย มีเพียงเธอที่ขึ้นลิฟต์อยู่คนเดียว เมื่อประตูลิฟต์ปิดเธอลอบถอนหายใจออกมายาวๆ
เธอทำได้นะปาน เธอเก่งอยู่แล้ว
ปานดาวบอกตัวเองในใจ ดวงตากลมเงยหน้ามองตัวเลขที่เคลื่อนที่ไปจนหยุดที่ชั้นยี่สิบห้า เมื่อประตูลิฟต์เปิด ขาเรียวก้าวเดินออกมาก่อนจะเดินไปตามทางที่พนักงานเคาน์เตอร์ด้านล่างแนะนำ เมื่อมาหยุดที่ประตูกระจกปลายนิ้วเรียวกดกริ่งที่อยู่ประตูด้านหน้า ไม่นานก็มีพนักงานหนุ่มเดินมาเปิดประตูให้กับเธอ
“คุณปานดาวใช่ไหมครับ”
พนักงานหนุ่มเอ่ยถามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ค่ะ”
“ผมพฤกษ์นะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”
ชายหนุ่มแนะนำตัว ก่อนที่คนอายุน้อยกว่าจะพนมมือไหว้ตามมารยาท
“สวัสดีค่ะ เรียกปานเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”
หญิงสาวแนะนำตัวเอง ส่งรอยยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มหน้าสวยราวกับผู้หญิงก็ไม่ปาน
“พอดีวันนี้ท่านประธานจะสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้บอกก่อน”
พฤกษ์พูดบอก ที่จริงเขาพึ่งได้รับคำสั่งมาเมื่อเช้านี้ว่าท่านประธานจะเป็นคนสัมภาษณ์ปานดาวด้วยตัวเอง แม้นว่าเขาจะรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยเพราะปกติหน้าที่นี้ต้องเป็นเขาที่เป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคล
“คะ ค่ะ”
“ยังไงก็สู้ๆ นะครับ ไม่ต้องเกร็ง ท่านประธานของเราใจดี ยังไงคุณปานก็ผ่านแน่ๆ ครับ”
พฤกษ์เอ่ยให้กำลังใจ เพราะดูจากประวัติปานดาวคร่าวๆแล้ว หญิงสาวก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน ดีกรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาลัยดัง อีกทั้งรูปร่างหน้าตาที่สวยราวกับนางฟ้า มีหรือท่านประธานจะไม่ใจอ่อน
เอาจริงๆ ปานดาวไม่ได้เตรียมตัวที่จะมาเจอประธานบริษัทในวันนี้เลย เธอรู้สึกตื่นเต้นจนมือทั้งสองข้างชุ่มเหงื่อ ตอนนี้เธอรออยู่หน้าห้องขณะที่พฤกษ์เดินเข้าไปในห้องก่อนแล้ว ไม่นานชายหนุ่มก็เดินมาเรียกเธอให้เข้าไป
เมื่อเดินเข้ามาภายในห้อง หญิงสาวต้องตกใจเมื่อเห็นว่าท่านประธานที่นั่งทำงานแล้วเงยมองเธอไม่ใช่ใครอื่น
“พี่มาร์ค”
หญิงสาวพึมพำเบาๆ ชายหนุ่มปรายตามองเธอก่อนที่เขาจะละสายตาจากเอกสารที่อยู่บนโต๊ะ
มาร์ค หรือ พิรัฐ เอกชญนันท์ไพศาล อดีตแฟนหนุ่มของรรินดา หรือพี่สาวของปานดาวที่เลิกกันไปเมื่อสี่ปีก่อน และเป็นคนที่ปานดาวแอบหลงรักมาเกือบเจ็ดปีซึ่งตอนนี้เธอก็ยังไม่เปลี่ยนใจไปจากเขา
ปานดาวรู้สึกผิดมาโดยตลอดเพราะรู้อยู่แล้วว่าความรักของเธอคงไม่มีวันได้สมหวังเป็นแน่ แม้ว่าพิรัฐจะเลิกกับรรินดาไปหลายปีก็ตาม หญิงสาวก็ยังไม่กล้าที่เผยความรู้สึกให้กับผู้ชายคนนี้ได้รับรู้
“นั่งก่อนสิ”
เสียงทุ้มพูดบอกก่อนที่ปานดาวจะเดินไปนั่งเก้าอี้ตรงกันข้าม ขาเรียวแทบไม่มีแรงจะเดิน แต่ต้องกลั้นใจทำตัวให้เป็นปกติ เพราะตอนนี้สถานะของเธอกับชายหนุ่มเป็นเพียงแค่คนรู้จักกันเท่านั้น
“พี่คิดไว้ไม่มีผิดว่าเราต้องทำได้”
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มพูดบอกหญิงสาว ดวงตากลมมองพิรัฐก่อนจะเม้มปากสวยเป็นเส้นตรง พิรัฐยังคงเหมือนเดิมเหมือนครั้งแรกที่เธอได้เจอกับชายหนุ่มไม่มีผิด ชายหนุ่มผู้มีจิตใจดีและคอยเป็นที่ปรึกษาแนะนำให้เธอได้เรียนในคณะที่เธอชอบ และผ่านพ้นช่วงเวลาที่แสนสับสนนั้นมาได้
“คือ...”
“ตกลงพี่รับเรามาเป็นเลขาของพี่”
ยังไม่ทันได้สัมภาษณ์ชายหนุ่มก็รับเธอเข้าทำงานเลย จนหญิงสาวรู้สึกตกใจอ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วถึงเพียงนี้
“ท่านประธานค่ะ แต่ท่านประธานยังไม่ได้สัมภาษณ์ปานเลยนะคะ”
ปานดาวพูดบอก เธอคิดว่าทำอย่างนี้มันไม่ถูกต้อง เธอยังไม่ใช้ความสามารถของเธอเลยด้วยซ้ำ แบบนี้มันไม่แตกต่างอะไรกับการเป็นเด็กเส้นเลยสักนิดเดียว
“ไม่จำเป็นหรอกนะครับ พี่รู้ความสามารถของเราดี อีกอย่างที่พี่รับปานมาเป็นเลขาพี่ก็เพราะพี่เห็นว่าปานมีความสามารถไงครับ”
ชายหนุ่มเอ่ยอธิบาย
“วันจันทร์หน้ามาเริ่มงานได้เลยนะ แต่ว่าวันนี้เราต้องอยู่รอพี่เคลียร์งานก่อนนะครับ ไม่เจอกันนานเลย เดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยงข้าว ดูซิ...อีกนิดเดียวก็เหมือนเด็กขาดสารอาหารแล้วนะ”
ชายหนุ่มพูดหยอกล้อจนหญิงสาวถึงกับหน้าบึ้งตึง ปานดาวเป็นเด็กตัวเล็กผอมบางมาตั้งไหนแต่ไร ไม่เหมือนกับรรินดารายนั้นหญิงสาวมีรูปร่างสมส่วน ทรวดทรงองเอว ตามแบบฉบับหญิงสาวในฝันของชายหลายๆ คน ทว่าปานดาวผู้เป็นน้องไม่เคยคิดอิจฉาพี่สาวเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะเธอคิดว่าเธอมีดีในตัวของเธอเองอยู่แล้ว เธอไม่คิดที่จะน้อยอกน้อยใจที่บ้านของเธอไม่ได้ร่ำรวย ที่เรียนจบมาได้ก็เพราะเธอได้ทุนการศึกษาจากการไปออกรายการตอบคำถามแล้วผู้สนับสนุนในงานช่วยเธอออกค่าเล่าเรียนจนจบมหาลัย
“แต่พี่มาร์ค...”
“ไม่มีแต่ครับ พี่อยากเลี้ยงข้าวที่เราเลี้ยงจบ ห้ามปฏิเสธนะ”
ชายหนุ่มพูดบอก ข้ออ้างของชายหนุ่มแล้วเธอจะปฏิเสธได้อย่างไรกัน หญิงสาวลอบถอนหายใจ จนคนตรงข้ามหัวเราะออกมาเบาๆ
หญิงสาวไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอได้ตกเป็นหมากในการใช้แก้แค้นพี่สาวของเธอ
รรินดา
Dernier chapitre
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 12 [50%] จบ
“นั่นน่ะเหรอ ภรรยาของคุณมาร์ค ไม่เห็นจะเหมาะเลย”เสียงหญิงวัยกลางคนรูปร่างผอมบางกำลังพูดคุยอยู่กับหญิงร่างท้วมที่น่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน“ก็แค่หวังจะสบายทางลัดนั่นแหละ ดูก็รู้อยู่แล้ว ว่าจงใจมาสมัครงานในตำแหน่งเลขาก็เพราะจะจับท่านประธานทำผัว”หญิงร่างท้วมตอบกลับ แม้นจะรู้อยู่ว่าปานดาวน่าจะได้ยินที่พวกเธอพูดก็ตาม ปานดาวนึกคิด ถึงจะดูรุ่นราวคร่าเดียวกับแม่ของเธอ ทว่าวุฒิภาวะกลับไม่ได้สูงขึ้นตามอายุเสียเลย หญิงสาวหันขวับไปมองทั้งสองคน และเดินเข้าไปในวงสนทนานั้น“ขอโทษนะคะ ถ้าจะนินทาก็ควรมีมารยาทหน่อยไหม นินทาไม่พอยังให้คนอื่นได้ยิน แบบนี้เขาเรียกว่าแก่กะโหลกกะลาหรือเปล่าคะ”ด้วยนิสัยไม่ยอมใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้คนทั้งสองที่ถูกถามถึงกับนิ่งอึ้งและมองหน้ากันด้วยสีหน้าดูเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าหญิงสาวที่ดูอ่อนแอจะกล้ามาว่าพวกเธอทั้งสองคนกลางงานเลี้ยงได้ ตอนนี้หลายคนเริ่มมองมาที่พวกเธอเป็นตาเดียว“ฉันไม่ได้พูดถึงคุณสักหน่อย อย่าร้อนตัวสิคะ ไหนล่ะหลักฐาน ถ้ามีก็เอามาให้ดูหน่อยว่าฉันว่าคุณตรงไหน”หญิงคนผอมทำใจดีสู้เสือ ถามปานดาวที่นิ่งไป พลางหันไปหาเพื่อนแล้วยกยิ้มที่มุมปาก“มีอะไรกันหรือเ
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 12 [50%]
ภาวิณีย์กำลังมองลูกทั้งสองของเธอ พลางกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหลออกมา นานเท่าไหร่แล้วที่ครอบครัวของเธอจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้ได้“ทานอีกนิดนะพี่ริน”ปานดาวเอ่ยพร้อมกับตักข้าวต้มที่เธอเป็นคนลงมือทำจ่อที่ปากของหญิงสาว รรินดาเริ่มเบะปากจะร้องไห้“ไม่กิน อยากเจอ มาร์ค”หญิงสาวพูดออกมาอย่างเหม่อลอยพร้อมกล่าวอยากเจออดีตคนรักอย่างพิรัฐ ร่างบางดูสูบผอมจนเห็นร่องรอยกระดูกสันหลัง ปานดาวมองพี่สาวของเธอพลางแย้มยิ้มออกมา“เดี๋ยวพี่มาร์คก็มาหาแล้วนะคะ พี่รินกินเถอะ จะได้แข็งแรงนะ แข็งแรงแล้วปานจะพาพี่รินกับแม่ไปเที่ยวทะเลนะ”หญิงสาวพูดกรอกหูคนเป็นพี่ ทำให้คนที่ได้ยินว่าจะได้ไปเที่ยวทะเลถึงกับตาโตเลยทีเดียว หญิงสาวตาลุกวาวพร้อมกับอ้าปากกินข้าว เคี้ยวตุ๋ยๆ จนแก้มป่อง ปานดาวที่เห็นว่าพี่สาวว่าง่ายเหมือนเด็กก็รู้สึกเอ็นดู แม้ว่าความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เหมือนกัน ครอบครัวของเธอได้กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัน และเธอหวังว่าสักวันหนึ่งพี่สาวของเธอจะกลับมาเป็นปกติแม้นว่าคุณหมอจะบอกว่าเปอร์เซ็นต์ที่จะกลับมาได้เพียงแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่มันก็คือความหวังของทุกคนในบ้าน“เราไปกินข้าวเถอะ
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 11 [100%]
ปานดาวกำลังนั่งเหม่ออยู่ในสวนของโรงพยาบาล หลังจากที่พารรินดามาที่นี่แลรอฟังคุณหมอว่าพี่สาวของเธอเป็นอะไร และสามารถเข้ารักษาให้หายได้ไหม“คนไข้เสพยาจนเกินขนาด ทำให้ระบบประสาทถูกทำลายไปส่วนหนึ่งครับ”คำตอบของคุณหมอวัยกลางคนพูดอธิบาย ภาวิณีย์ที่ตามมาสมทบเพราะไม่อาจอยู่บ้านรอนั่งฟังอาการของลูกสาวคนโตของเธอได้เอามือทาบอก บาปกรรมอะไรกันที่ทำให้ลูกสาวคนโตเป็นเช่นนี้ เสียงร้องไห้ของคนเป็นแม่ดังลั่นปานขาดใจ ปานดาวเข้าไปสวมกอดปลอบผู้เป็นแม่ปลอบจนเธอทุเลา“แล้วพี่รินจะหายไหมคะหมอ เราพอมีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้พี่รินกลับมาปกติได้บ้างคะ”ปานดาวรวบรวมสติถามคุณหมอกลับ“ไม่หายขาดครับ สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่อาจจะใช้เวลาหน่อยก็เท่านั้นเอง”คุณหมอเริ่มอธิบายถึงวิธีการดูแลคนไข้อย่างละเอียด ซึ่งปานดาวตั้งใจฟังทุกคำพูด และพร้อมจะเข้าใจอาการที่รรินดาเป็นอยู่ตอนนี้“มาอยู่ที่นี่เอง พี่หาเราตั้งนาน”พิรัฐพูดบอกหลังจากที่เขาไปส่งภาวิณีย์กลับบ้านก่อนก็กลับมาหาภรรยาที่ห้องของรรินดา แต่กลับไม่พบว่าหญิงสาวอยู่ที่นั่น เขาจึงเดินตามหาปานดาว และพบว่าเธอนั่งอยู่เงียบๆ เพียงลำพังตรงม้านั่งหินอ่อนในสวนหย่อมเล็กๆ“แม่
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 11 [50%]
ภายในห้องของคอนโดหรู ร่างของหญิงสาวกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ตรงพื้นด้วยอาการหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ใบหน้าที่ปกติจะแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง บัดนี้กลับซีดเผือด ผมเผ้ารุงรัง ไม่หลงเหลือความงามในอดีตที่ครั้งหนึ่งมีคนเคยเปรียบว่าเธอสวยกว่าดาราบางช่องเสียอีกรรินดาโยกตัวไปมา ปากพึมพำอะไรอยู่คนเดียวอย่างคนเสียสติ บ้างก็หัวเราะ บ้างก็ร้องไห้ พร่ำเพ้อขอโทษถึงอดีตคนรักที่ไม่มีวันหวนกลับเสียงพังประตูทำให้หญิงสาวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนที่เธอจะวิ่งไปหลบที่โต๊ะทานข้าวในห้องครัว ซึ่งมีข้าวของกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น ไม่ว่าจะเศษขวดเหล้าตกแตกหรือเศษอาหารที่เน่าจนหนอนขึ้น ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งจนคนที่เข้ามาต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูกสองขาเรียวก้าวเข้ามาอย่างไม่นึกรังเกียจ ห้องนี้ไม่ได้ใหญ่มากมีเพียงหนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขก และมีห้องครัว สายตากวาดมองรอบห้องที่ปิดมืดแต่ก็ยังมีแสงอาทิตย์จากด้านนอกลอดออกมาจากผ้าม่านให้เห็นอยู่ สะดุดกับเงาตะคุ่มๆ มีอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านใต้โต๊ะใจของปานดาวตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่คิดเลยว่าพี่ของเธอจะอยู่ในสถานที่แบบนี้ ทั้งสกปรกมีทั้งหนอน แมลงหวี่ แมลงวันเต็มไปหมด เธ
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 10 [100%]
“หึหึ งั้นวันนี้คุณพยาบาลช่วยดูให้พี่หน่อยสิคะ ตรงนี้ของพี่มันบวม ไม่รู้เป็นอะไร”เขาพูดพร้อมกับงัดท่อนเอ็นที่กำลังปูดโปนเต็มที่ออกมาจากกางเกงนอนผ้าแพรสีกรม หญิงสาวมองมันอย่างไม่ชินเสียที ทั้งที่มันก็เข้าไปในตัวเธอแทบทุกคืน เธอกลืนน้ำลายดังอึก รู้หน้าที่ว่าเธอต้องทำอะไรปานดาวนั่งคุกเข่าอยู่ตรงวางขาของชายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะจับท่อนอุ่นรูดรั้งไปมาเบาๆ จนชายหนุ่มตาขวากระตุกด้วยความกระสันเสียว เธอค่อยๆ แลบลิ้นออกมาก่อนจะเริ่มวนที่ปลายหัวเห็ดสีชมพูและส่งมันเข้าไปในปากเล็กเข้าออกจนมันแข็งอย่างกับหินตากลมช้อนตามองสีหน้าของสามี พร้อมกับรูดรั้งท่อนเอ็นไปด้วย เธอรู้สึกสะใจทุกครั้งที่สามารถทำให้พิรัฐต้องร้องซีดออกมาจนชายหนุ่มต้องจับศีรษะเธอพร้อมกับส่งเอวหนาเข้าออกปากเล็กของหญิงสาว“แค่กๆๆ”เสียงไอดังขึ้นเมื่อท่อนแข็งเข้าไปลึกจนเกินไปจนเธอหายใจไม่ออก ชายหนุ่มที่เห็นภรรยาตัวเริ่มแดงก็รู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย เขาจับร่างเล็กนอนหงายกับเตียงแล้วรั้งชั้นในเผยให้เห็นกลีบดอกบัวอันแสนฉ่ำหวาน พิรัฐไม่รีรอก่อนจะเอาลิ้นไปที่ตุ่มสวาททำให้หญิงสาวต้องบิดตัวไปมาด้วยความเสียววูบที่บริเวณท้องน้อย ความเสียวสร้างน้ำ
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 10 [50%]
ข่าวการถูกจับของเสี่ยปราโมทย์เป็นข่าวใหญ่ของวัน ปานดาวที่ได้ข่าวตอนนี้หญิงสาวกับไม่สามารถที่จะอยู่เฉยได้อีกต่อไป เพราะเธอเป็นห่วงพี่สาวของเธอจะอยู่อย่างไร ตอนนี้เธอแต่งงานมาได้เกือบสามเดือน ตั้งแต่ที่ปานดาวเจอกับรรินดาที่ร้านตัดชุดเจ้าสาว เธอก็ไม่ได้เจอพี่สาวของเธออีกเลย เธอรู้สึกเป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปตามที่ไหน ที่พึ่งของเธอตอนนี้ก็คงเป็นสามีของเธอ เธอจะไปขอร้องเขายังไงดีให้ช่วยตามหารรินดา หญิงสาวลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน“ขอโทษนะคะที่รบกวน”ปานดาวเอ่ยขอโทษสามีที่เธอเข้ามาในห้องทำงานของเขาโดยพลการ ชายหนุ่มละสายตาจากคอมพิวเตอร์ก่อนที่เขาจะหันมามองภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ผมของหญิงสาวเริ่มยาวประบ่า อีกทั้งผิวพรรณยังผุดผ่องกว่าแต่ก่อน ตั้งแต่แต่งงานมา เขาเองก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป จากคนที่เป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ตอนนี้ชายหนุ่มกลับเย็นราวกับสายน้ำ เหมือนว่าปานดาวนั้นเป็นคนที่ทำให้เขาจิตใจสงบลง และรู้คำว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นเช่นไร“หนูยังไม่นอนอีกเหรอคะ”ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาตัวเล็กพร้อมส่งยิ้มหล่อให้หญิงสาว เขาพอจะรู้สาเหตุที่ปานดาวยังไม่นอน ทั้งที่ปกติเวลานี้
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 9 [100%]
งานวิวาห์ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยแค่ทำพิธีในช่วงเช้าเพียงแค่ตักบาตรทำบุญและฉลองกันตอนกลางวันเท่านั้น แม้ว่าแขกเหรื่อในงานจะมีเพียงคนในครอบครัวของทั้งสองฝ่ายและคนสนิทเท่านั้นก็ตาม แต่บรรยากาศของงานก็ช่างแสนจะอบอุ่น“หนูต้องขอโทษพี่แทนยัยรินด้วยนะคะ ที่ผ่านมาภาไม่ได้เข้าไปขอโทษพี่ด้วยตัวภาเอง”ภาว
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 8 [100%]
“คุณจะหยุดไหมริน หรือต้องผมต้องโทรหาเสี่ยปราโมทย์ให้มารับคุณ”เสียงทุ้มพูดบอกหญิงสาว เมื่อได้ยินชื่อคนที่เธอเกลียดที่สุดหญิงสาวชะงักไป“ขอร้องอย่าโทรบอกเสี่ยนะคะมาร์ค”หญิงสาวพูดอ้อนวอนก่อนที่เธอจะปรี่เข้าไปจับแขนชายหนุ่มพลางส่ายหน้าข้อร้องไม่ให้เขาบอกเรื่องนี้กับเสี่ยปราโมทย์ที่เธอตาเขียวมีร่องรอ
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 6 [100%]
การประชุมผ่านไปด้วยดี หลังจากที่ได้กินกาแฟกับแซนด์วิชเข้าไปเขารู้สึกดีขึ้น ชายหนุ่มก็มีแรงที่จะทำงานต่อ จนถึงเวลาเลิกงาน เขาเดินมาหาหญิงสาวที่กำลังเตรียมตัวจะกลับ“วันนี้ฉันไปส่งที่บ้านนะ อยากไปพบคุณป้าด้วย”พิรัฐบอก พลันหญิงสาวหันมาทางเขาก่อนจะนิ่งคิดชั่วครู่“ปานห้ามคุณได้ด้วยเหรอคะ”“เรียกพี่เหม
แสร้งรักคุณยาหยี แสร้งรัก 6 [50%]
“วันนี้ไปกินข้าวกับพี่ไหมปาน”พฤกษ์เอ่ยถามหญิงสาวขณะที่ปานดาวกำลังง่วนอยู่กับเอกสารกองโต เธอเงยหน้านยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มใบหน้าหวาน พฤกษ์เป็นผู้ชายรูปร่างผอมบาง ใบหน้าหวานราวกับผู้หญิง เขาอายุแก่กว่าปานดาวเพียงปีเดียวเท่านั้น เรื่องบังเอิญอีกอย่างหนึ่งนั้นก็คือ ปานดาวจบมาจากมหาลัยเดียวกันอีกทั้งยั
Vous vous intéresseriez aussi à
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ205.8K Vuesบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.4K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C102.4K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.0K Vuesระเริงชู้
ภัสสพิชชา294 Vuesเพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม185 Vuesรวมเรื่องสั้น NC แซ่บซี๊ด
สตอเบอรี่สีชมพู47 VuesBAD DEAL เดิมพันร้ายของนายวิศวะ
Ladyporn178 Vues
