FAZER LOGIN“แอร์เสียหรือเปล่าคะพี่มาร์ค ทำไมมันร้อนจัง”
หญิงสาวพูดบอก ใบหน้าสวยเริ่มเหงื่อออกราวกับคนออกกำลังกายมา เมื่อเห็นว่ายาออกฤทธิ์แล้ว ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะเดินตรงมาหาหญิงสาวที่กำลังส่ายหัวเรียกสติของตัวเอง
“ยาคงออกฤทธิ์แล้วล่ะน้องปาน”
คำพูดของชายหนุ่มทำเอาปานดาวถึงกับอ้าปากค้าง เธอพยายามรวบรวมสติของตัวเองลุกขึ้นยืนทว่าขาเรียวเจ้ากรรมกลับสั่นเหมือนเธอกำลังยืนอยู่บนเชือกเส้นเดียว
“ทำไมพี่ทำอย่างนี้ อึก ปานไปทำอะไรให้พี่ค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยถามน้ำตาคลอ ก่อนจะล้มนั่งลงกับพื้นปูนซีเมนต์หายใจหอบถี่ ตอนนี้เธอกำลังมีอารมณ์ ตรงขาหนีบเริ่มมีน้ำเอ่อออกมาจนหญิงสาวต้องเอาขาหนีบช่วยบรรเทา ใบหน้าสาวเงยหน้ามองคนใจร้ายที่กำลังยืนดูเธอทุกทรมานอยู่ตอนนี้
“ให้พี่ช่วยไหม”
ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงเย็น ทว่าใบหน้าสวยกลับหันหน้าไปทางอื่นไม่ยอมสบตากับเขา หญิงสาวค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะมองชายหนุ่มอย่างตัดพ้อ
“ปานไม่ต้องการให้พี่มาร์คช่วย หลบไปปานจะกลับบ้าน ฮึก”
หญิงสาวพูดบอก ต่อให้เธอทรมานตายอยู่ตรงนี้เธอก็ไม่ต้องการให้ชายหนุ่มช่วยเด็ดขาด ทว่าเมื่อหญิงสาวกำลังจะเดินไปที่หน้าประตูกลับถูกมือหนาฉุดรั้งเอาไว้
“พี่มะ อือ”
เมื่อโดนปากหนากระแทกเข้ามาที่ริมฝีปากบางอย่างจัง หญิงสาวก็ไม่อาจที่จะต้านทานความปรารถนาได้ ลิ้นร้อนค่อยๆ ลุกล้ำเข้ามาดูดดุนความเปียกชื้นไปจนหมด เมื่ออีกฝ่ายถอนปากออก หญิงสาวที่เหมือนกำลังจะจมน้ำกลับสูดหายใจเข้าเต็มปอดเมื่ออีกฝ่ายได้ปล่อยเป็นอิสระ
“ไม่เอา อื้อ”
หญิงสาวร้องห้าม เมื่ออดีตแฟนหนุ่มของพี่สาวเธอปลดกางเกงของเธอออก จนตอนนี้ร่างบางเหลือแต่เพียงชุดชั้นในท่อนล่างกับบนเท่านั้น ใบหน้าหวานแดงซ่านทว่าความอายในตอนนี้ไม่หลงเหลือ มีแต่ความอยากจะปลดปล่อยความปรารถนานี้ออกไป
“พี่ขอดูหน่อยสิ”
ร่างสูงกระซิบที่ข้างหู ขณะพาร่างเล็กมาที่โซฟาแล้วปลดบลาเซียร์ตัวจิ๋วออกเผยให้เห็นหน้าอกที่เกินคาด ตาคมมองซาลาเปาลูกใหญ่ก่อนจะเลียลิ้มฝีปากแล้วบรรจงเอาลิ้นร้อนแตะไปยังปลายอกใหญ่คู่นั้น
“อื้อ ไม่เอาคะพี่มาร์ค อือ ปานไม่ไหว”
เสียงร้องห้ามของหญิงสาวแข่งกับเสียงดนตรีสดจากข้างนอก ในหัวไม่รับรู้แล้วว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ขัดขืนเขาแล้ว ร่างสูงค่อยๆ ปลดกางเกงจนเหลือแต่กางเกงชั้นในชาย ร่างเล็กลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นรูปร่างสิ่งที่ปูดโปนอยู่ภายในนั้น
“อยากกินเหรอคนดี”
คำพูดแสนหยาบโลน ทว่าสร้างแรงกระตุ้นให้หญิงสาวเป็นอย่างดี มือบางค่อยๆ รูดรั้งกางเกงของอีกฝ่ายชิ้นสุดท้าย เมื่อความใหญ่โตดีดเด้งมาอยู่ตรงหน้า หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มที่กำลังยิ้มกริ่ม
“ค่อยๆ เอาลิ้นแตะตรงนั้นแหละเด็กดี ซี้ด”
เมื่อปลายลิ้มเล็กค่อยๆ ชิมปลายยอดดอกเห็ดช้าๆ ก่อนจะวนๆ โดยรอบ นัยน์ตายังคงจับจ้องชายหนุ่มไม่วางตา ใช่ว่าเธอจะไร้เดียงสาเสียเมื่อไหร่ ถึงเธอจะไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย แต่ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่ดูหนังอย่างว่าเลย ทุกคนที่เธอช่วยเหลือตัวเอง เธอจะจินตนาการว่าได้มีอะไรกับแฟนเก่าของพี่สาวอย่างพิรัฐอยู่ทุกครั้ง และวันนี้ฝันของเธอก็ได้เป็นจริงเสียที
“อึก อึก”
“เด็กดื้อ ซี้ด ทำไมเก่งขนาดนี้ อ่า”
เสียงร้องครางของชายหนุ่มดังระงมใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวเมื่อหญิงสาวกลืนกินเข้าไปจนสุดปาก ทว่ามันได้เพียงแค่ครึ่งลำกายของเขาเท่านั้น มือหน้าค่อยๆ จับศีรษะของร่างบางเอาไว้ ก่อนจะเด้งเอวเข้าไปในปากเล็กจนปานดาวดึงออกแทบไม่ทัน
“แคร่กๆๆ พี่จะทำให้ปานตายได้นะ”
คำพูดของเธอทำเอาร่างสูงถึงกับหัวเราะเบา เห็นตัวเล็กๆ ไม่คิดว่าจะเก่งถึงเพียงนี้ แวบหนึ่งมันทำให้เขานึกถึงอดีตคนรักขึ้นมาซ้อนทับกับใบหน้าหวานของปานดาว
“หึหึ คืนนี้พี่จะ เอา จนเราเดินไม่ไหวเลยคอยดู”
คำพูดของพิรัฐทำให้ปานดาวหน้าแดงลามไปถึงหู หญิงสาวไม่ได้พูดอะไร ได้แต่มองรูปร่างชายหนุ่มแล้วกลืนน้ำลายดังเอือก คนอะไรหุ่นดีชะมัด กล้ามท้องเป็นลอนสวยเพราะออกกำลังกายอย่างหนัก เมื่อเผลอมองต่ำไปกว่านั้น หญิงสาวต้องเอามือปิดตา ไอ้นั่นน่ะเหรอที่เธอเอามันเข้าปากไปได้
“พร้อมให้พี่เอาแล้วใช่ไหม เด็กดี”
ชายหนุ่มไม่รีรอให้หญิงสาวตอบคำถาม สองมือหนาค่อยๆ แยกเรียวขากว้างออกเป็นรูปตัวเอ็ม ดวงบัวขาวไร้ขนอ่อนเพราะเจ้าตัวชอบไปเลเซอร์เพื่อนุ่งชุดบิกีนี่ เผยให้ชายหนุ่มได้เห็น เขาลอบกลืนน้ำลายเพราะไม่คิดว่าตรงนั้นของหญิงสาวจะสวยงามถึงเพียงนี้
ปานดาวที่ไม่เคยอวดตรงนั้นให้ใครได้ชม เอามือปิดไว้ทันที ทว่ากลับถูกมือหนาจับแล้วรวบเอาไว้เหนือศีรษะ
“พี่อยากเห็นของเรามากกว่านี้”
ชายหนุ่มกระซิบที่ข้างหูเล็กสีแดงก่ำ หญิงสาวหันมามองหน้าชายหนุ่มตรงๆ ก่อนที่จะเอ่ย
“รีบๆ ทำเถอะนะคะ แล้วต่อไปนี้ก็อย่าได้เจอกันอีกเลย”
ไม่ใช่คำพูดขู่แต่หญิงสาวพูดจริง เธอรู้ว่าชายหนุ่มคงแค้นพี่สาวของเธอมากถึงขนาดวางยาเธอในวันนี้ ถ้าถามว่าเธอโกรธเขาไหม เธอโกรธเขา แต่ถ้ามันจะทำให้ความแค้นที่มีต่อพี่สาวเธอเบาบางลงได้เธอก็ยอม แต่เธอจะยอมเพียงแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น เพราะต่อจากนี้ไป เรื่องราวของคนที่ชื่อว่าพิรัฐชายหนุ่มผู้อ่อนโยนและแสนดีจะเป็นเพียงความทรงจำที่เธอมีเท่านั้น
“นั่นน่ะเหรอ ภรรยาของคุณมาร์ค ไม่เห็นจะเหมาะเลย”เสียงหญิงวัยกลางคนรูปร่างผอมบางกำลังพูดคุยอยู่กับหญิงร่างท้วมที่น่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน“ก็แค่หวังจะสบายทางลัดนั่นแหละ ดูก็รู้อยู่แล้ว ว่าจงใจมาสมัครงานในตำแหน่งเลขาก็เพราะจะจับท่านประธานทำผัว”หญิงร่างท้วมตอบกลับ แม้นจะรู้อยู่ว่าปานดาวน่าจะได้ยินที่พวกเธอพูดก็ตาม ปานดาวนึกคิด ถึงจะดูรุ่นราวคร่าเดียวกับแม่ของเธอ ทว่าวุฒิภาวะกลับไม่ได้สูงขึ้นตามอายุเสียเลย หญิงสาวหันขวับไปมองทั้งสองคน และเดินเข้าไปในวงสนทนานั้น“ขอโทษนะคะ ถ้าจะนินทาก็ควรมีมารยาทหน่อยไหม นินทาไม่พอยังให้คนอื่นได้ยิน แบบนี้เขาเรียกว่าแก่กะโหลกกะลาหรือเปล่าคะ”ด้วยนิสัยไม่ยอมใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้คนทั้งสองที่ถูกถามถึงกับนิ่งอึ้งและมองหน้ากันด้วยสีหน้าดูเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าหญิงสาวที่ดูอ่อนแอจะกล้ามาว่าพวกเธอทั้งสองคนกลางงานเลี้ยงได้ ตอนนี้หลายคนเริ่มมองมาที่พวกเธอเป็นตาเดียว“ฉันไม่ได้พูดถึงคุณสักหน่อย อย่าร้อนตัวสิคะ ไหนล่ะหลักฐาน ถ้ามีก็เอามาให้ดูหน่อยว่าฉันว่าคุณตรงไหน”หญิงคนผอมทำใจดีสู้เสือ ถามปานดาวที่นิ่งไป พลางหันไปหาเพื่อนแล้วยกยิ้มที่มุมปาก“มีอะไรกันหรือเ
ภาวิณีย์กำลังมองลูกทั้งสองของเธอ พลางกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหลออกมา นานเท่าไหร่แล้วที่ครอบครัวของเธอจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้ได้“ทานอีกนิดนะพี่ริน”ปานดาวเอ่ยพร้อมกับตักข้าวต้มที่เธอเป็นคนลงมือทำจ่อที่ปากของหญิงสาว รรินดาเริ่มเบะปากจะร้องไห้“ไม่กิน อยากเจอ มาร์ค”หญิงสาวพูดออกมาอย่างเหม่อลอยพร้อมกล่าวอยากเจออดีตคนรักอย่างพิรัฐ ร่างบางดูสูบผอมจนเห็นร่องรอยกระดูกสันหลัง ปานดาวมองพี่สาวของเธอพลางแย้มยิ้มออกมา“เดี๋ยวพี่มาร์คก็มาหาแล้วนะคะ พี่รินกินเถอะ จะได้แข็งแรงนะ แข็งแรงแล้วปานจะพาพี่รินกับแม่ไปเที่ยวทะเลนะ”หญิงสาวพูดกรอกหูคนเป็นพี่ ทำให้คนที่ได้ยินว่าจะได้ไปเที่ยวทะเลถึงกับตาโตเลยทีเดียว หญิงสาวตาลุกวาวพร้อมกับอ้าปากกินข้าว เคี้ยวตุ๋ยๆ จนแก้มป่อง ปานดาวที่เห็นว่าพี่สาวว่าง่ายเหมือนเด็กก็รู้สึกเอ็นดู แม้ว่าความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เหมือนกัน ครอบครัวของเธอได้กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัน และเธอหวังว่าสักวันหนึ่งพี่สาวของเธอจะกลับมาเป็นปกติแม้นว่าคุณหมอจะบอกว่าเปอร์เซ็นต์ที่จะกลับมาได้เพียงแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่มันก็คือความหวังของทุกคนในบ้าน“เราไปกินข้าวเถอะ
ปานดาวกำลังนั่งเหม่ออยู่ในสวนของโรงพยาบาล หลังจากที่พารรินดามาที่นี่แลรอฟังคุณหมอว่าพี่สาวของเธอเป็นอะไร และสามารถเข้ารักษาให้หายได้ไหม“คนไข้เสพยาจนเกินขนาด ทำให้ระบบประสาทถูกทำลายไปส่วนหนึ่งครับ”คำตอบของคุณหมอวัยกลางคนพูดอธิบาย ภาวิณีย์ที่ตามมาสมทบเพราะไม่อาจอยู่บ้านรอนั่งฟังอาการของลูกสาวคนโตของเธอได้เอามือทาบอก บาปกรรมอะไรกันที่ทำให้ลูกสาวคนโตเป็นเช่นนี้ เสียงร้องไห้ของคนเป็นแม่ดังลั่นปานขาดใจ ปานดาวเข้าไปสวมกอดปลอบผู้เป็นแม่ปลอบจนเธอทุเลา“แล้วพี่รินจะหายไหมคะหมอ เราพอมีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้พี่รินกลับมาปกติได้บ้างคะ”ปานดาวรวบรวมสติถามคุณหมอกลับ“ไม่หายขาดครับ สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่อาจจะใช้เวลาหน่อยก็เท่านั้นเอง”คุณหมอเริ่มอธิบายถึงวิธีการดูแลคนไข้อย่างละเอียด ซึ่งปานดาวตั้งใจฟังทุกคำพูด และพร้อมจะเข้าใจอาการที่รรินดาเป็นอยู่ตอนนี้“มาอยู่ที่นี่เอง พี่หาเราตั้งนาน”พิรัฐพูดบอกหลังจากที่เขาไปส่งภาวิณีย์กลับบ้านก่อนก็กลับมาหาภรรยาที่ห้องของรรินดา แต่กลับไม่พบว่าหญิงสาวอยู่ที่นั่น เขาจึงเดินตามหาปานดาว และพบว่าเธอนั่งอยู่เงียบๆ เพียงลำพังตรงม้านั่งหินอ่อนในสวนหย่อมเล็กๆ“แม่
ภายในห้องของคอนโดหรู ร่างของหญิงสาวกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ตรงพื้นด้วยอาการหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ใบหน้าที่ปกติจะแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง บัดนี้กลับซีดเผือด ผมเผ้ารุงรัง ไม่หลงเหลือความงามในอดีตที่ครั้งหนึ่งมีคนเคยเปรียบว่าเธอสวยกว่าดาราบางช่องเสียอีกรรินดาโยกตัวไปมา ปากพึมพำอะไรอยู่คนเดียวอย่างคนเสียสติ บ้างก็หัวเราะ บ้างก็ร้องไห้ พร่ำเพ้อขอโทษถึงอดีตคนรักที่ไม่มีวันหวนกลับเสียงพังประตูทำให้หญิงสาวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนที่เธอจะวิ่งไปหลบที่โต๊ะทานข้าวในห้องครัว ซึ่งมีข้าวของกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น ไม่ว่าจะเศษขวดเหล้าตกแตกหรือเศษอาหารที่เน่าจนหนอนขึ้น ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งจนคนที่เข้ามาต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูกสองขาเรียวก้าวเข้ามาอย่างไม่นึกรังเกียจ ห้องนี้ไม่ได้ใหญ่มากมีเพียงหนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขก และมีห้องครัว สายตากวาดมองรอบห้องที่ปิดมืดแต่ก็ยังมีแสงอาทิตย์จากด้านนอกลอดออกมาจากผ้าม่านให้เห็นอยู่ สะดุดกับเงาตะคุ่มๆ มีอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านใต้โต๊ะใจของปานดาวตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่คิดเลยว่าพี่ของเธอจะอยู่ในสถานที่แบบนี้ ทั้งสกปรกมีทั้งหนอน แมลงหวี่ แมลงวันเต็มไปหมด เธ
“หึหึ งั้นวันนี้คุณพยาบาลช่วยดูให้พี่หน่อยสิคะ ตรงนี้ของพี่มันบวม ไม่รู้เป็นอะไร”เขาพูดพร้อมกับงัดท่อนเอ็นที่กำลังปูดโปนเต็มที่ออกมาจากกางเกงนอนผ้าแพรสีกรม หญิงสาวมองมันอย่างไม่ชินเสียที ทั้งที่มันก็เข้าไปในตัวเธอแทบทุกคืน เธอกลืนน้ำลายดังอึก รู้หน้าที่ว่าเธอต้องทำอะไรปานดาวนั่งคุกเข่าอยู่ตรงวางขาของชายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะจับท่อนอุ่นรูดรั้งไปมาเบาๆ จนชายหนุ่มตาขวากระตุกด้วยความกระสันเสียว เธอค่อยๆ แลบลิ้นออกมาก่อนจะเริ่มวนที่ปลายหัวเห็ดสีชมพูและส่งมันเข้าไปในปากเล็กเข้าออกจนมันแข็งอย่างกับหินตากลมช้อนตามองสีหน้าของสามี พร้อมกับรูดรั้งท่อนเอ็นไปด้วย เธอรู้สึกสะใจทุกครั้งที่สามารถทำให้พิรัฐต้องร้องซีดออกมาจนชายหนุ่มต้องจับศีรษะเธอพร้อมกับส่งเอวหนาเข้าออกปากเล็กของหญิงสาว“แค่กๆๆ”เสียงไอดังขึ้นเมื่อท่อนแข็งเข้าไปลึกจนเกินไปจนเธอหายใจไม่ออก ชายหนุ่มที่เห็นภรรยาตัวเริ่มแดงก็รู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย เขาจับร่างเล็กนอนหงายกับเตียงแล้วรั้งชั้นในเผยให้เห็นกลีบดอกบัวอันแสนฉ่ำหวาน พิรัฐไม่รีรอก่อนจะเอาลิ้นไปที่ตุ่มสวาททำให้หญิงสาวต้องบิดตัวไปมาด้วยความเสียววูบที่บริเวณท้องน้อย ความเสียวสร้างน้ำ
ข่าวการถูกจับของเสี่ยปราโมทย์เป็นข่าวใหญ่ของวัน ปานดาวที่ได้ข่าวตอนนี้หญิงสาวกับไม่สามารถที่จะอยู่เฉยได้อีกต่อไป เพราะเธอเป็นห่วงพี่สาวของเธอจะอยู่อย่างไร ตอนนี้เธอแต่งงานมาได้เกือบสามเดือน ตั้งแต่ที่ปานดาวเจอกับรรินดาที่ร้านตัดชุดเจ้าสาว เธอก็ไม่ได้เจอพี่สาวของเธออีกเลย เธอรู้สึกเป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปตามที่ไหน ที่พึ่งของเธอตอนนี้ก็คงเป็นสามีของเธอ เธอจะไปขอร้องเขายังไงดีให้ช่วยตามหารรินดา หญิงสาวลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน“ขอโทษนะคะที่รบกวน”ปานดาวเอ่ยขอโทษสามีที่เธอเข้ามาในห้องทำงานของเขาโดยพลการ ชายหนุ่มละสายตาจากคอมพิวเตอร์ก่อนที่เขาจะหันมามองภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ผมของหญิงสาวเริ่มยาวประบ่า อีกทั้งผิวพรรณยังผุดผ่องกว่าแต่ก่อน ตั้งแต่แต่งงานมา เขาเองก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป จากคนที่เป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ตอนนี้ชายหนุ่มกลับเย็นราวกับสายน้ำ เหมือนว่าปานดาวนั้นเป็นคนที่ทำให้เขาจิตใจสงบลง และรู้คำว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นเช่นไร“หนูยังไม่นอนอีกเหรอคะ”ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาตัวเล็กพร้อมส่งยิ้มหล่อให้หญิงสาว เขาพอจะรู้สาเหตุที่ปานดาวยังไม่นอน ทั้งที่ปกติเวลานี้







