โซ่คล้องใจให้กลับมารัก

โซ่คล้องใจให้กลับมารัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-30
Oleh:  Sun SuTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
56Bab
2.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ไม่รู้ว่าต้องทำบุญเก้าวัด สิบวัด ยี่สิบวัด ถึงจะสะเดาะเคราะห์กรรมใหญ่ในครั้งนี้ได้ เมื่อคนที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น คือ 'อดีตคนรัก ไม่สิ... 'อดีตคนเลว' ที่ทิ้งเธอไป พร้อมกับมอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'ลูกน้อย' ไว้ให้คุณแม่วัย 18 ในตอนนั้นต่างหาก อนาคตที่วาดฝันไว้ ดับวูบลงทันตาเห็น เธอต้องทนลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว พอตั้งหลักได้อยากทำตามความฝันกลับเหมือนสวรรค์แกล้งส่งเขามาอีกครั้ง ส่งคนเลวมาทำไมก่อน! เดี๋ยวอีวิวจะด่ายันเทวดา มาเอามันกลับไป! “มันอยู่ในท้องเธอนี่ ไม่ได้อยู่ในตัวฉัน เพราะฉะนั้นก็ไปดูเเลกันเอาเอง ” “อย่าหลอนค่ะ แหกตาดูด้วย ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอันฑะพี่ เพราะฉะนั้นไม่ต้องสาระแนมาวุ่นวาย”

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเรื่อง/ตัวละคร

ไม่รู้ว่าต้องทำบุญเก้าวัด สิบวัด ยี่สิบวัด

ถึงจะสะเดาะเคราะห์กรรมใหญ่ในครั้งนี้ได้

เมื่อคนที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น คือ

'อดีตคนรัก

ไม่สิ...

'อดีตคนเลว' ที่ทิ้งเธอไป

พร้อมกับมอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'ลูกน้อย' ไว้ให้คุณแม่วัย 18 ในตอนนั้นต่างหาก

อนาคตที่วาดฝันไว้ ดับวูบลงทันตาเห็น เธอต้องทนลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว พอตั้งหลักได้อยากทำตามความฝันกลับเหมือนสวรรค์แกล้งส่งเขามาอีกครั้ง

ส่งคนเลวมาทำไมก่อน! เดี๋ยวอีวิวจะด่ายันเทวดา มาเอามันกลับไป!

โซ่

อาจารย์สุดหล่อ มาดนิ่ง เย็นชาทั้งหน้าตาเเละนิสัย

อดีตหลอกฟัน ปัจจุบันหลอกหลอน ตามเมียเก่าในคราบลูกศิษย์ เช้า กลางวัน เย็น เพียงแค่อยากเสือ_ว่าชีวิตเธอดีหรือเปล่า ?

"มันอยู่ในท้องเธอนี่ เพราะฉะนั้นก็ไปดูแลกันเอาเอง"

"วิวท้องอยู่นะครับ เลิกทำงานหนักได้เเล้ว ฟังกันบ้างสิ อย่างน้อยพี่ก็คือพ่อของวิน และอีกคนที่อยู่ในท้องหนูนะ"

วิว

คุณเเม่เลี้ยงเดี่ยว สวย เก่ง

ท่ามกลางชีวิตอันบัดซบ สิ่งเดียวที่เป็นเเสงสว่างให้อยากมีชีวิตต่อ คือลูกเท่านั้น ส่วนพ่อของลูกเธอไม่มีวันต้องการเด็ดขาด!

"อย่าหลอนค่ะ ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอัณฑะพี่ เพราะฉะนั้น อย่าสาระแนมาวุ่นวาย"

"โชคร้ายของวิวใสกระทงวินไปไม่ได้หรอกครับ รุ่นนี้ต้องจับถ่วงน้ำ เพราะมันใหญ่มากยังไงล่ะ"

วิน

ลูกชายสุดหล่อของเเม่วิว ร่าเริง ยิ้มเก่ง

"คุณลุงอย่าถามถึงพ่อวินนะ เดี๋ยววิวร้องงอแงอีก วินโอ๋ไม่ไหว "

"แม่วิวอย่าร้องนะเดี๋ยวไม่สวย ถ้าแม่วิวเเข็งเเรงน้องก็จะกลับมาอยู่กับเราแน่นอน อย่าร้องนะครับ โอ๋ๆ"

คำเตือน

ขอสงวนลิขสิทธ์ผลงาน ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามคัดลอก หรือดัดแปลงเนื้อหานิยายหรือนำไปเผยแพร่ โดยไม่ได้รับการยินยอมจากผู้แต่งซึ่งเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์โดยเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง มีเนื้อหาบรรยายฉากร่วมเพศ และเหตุการณ์ที่มีผลต่อผู้มีอารมณ์อ่อนไหวในบางช่วงตอน

ขอนักอ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน โดยผู้แต่งไม่มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลอื่น ทำให้เกิดความเสียหายใด ๆ

ทุก ๆ เหตุการณ์และตัวละครล้วนเป็นการแต่งขึ้น…

เรื่องนี้จบดีนะคะ ไม่เน้นดราม่าเยอะ มีช่วงแรกและท้าย ๆ ค่ะ อ่านเพื่อความบรรเทิงน่ารักพอกรุบกริบ

หากชื่นชอบฝากกดติดตามไรต์ด้วยนะคะ

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
56 Bab
แนะนำเรื่อง/ตัวละคร
ไม่รู้ว่าต้องทำบุญเก้าวัด สิบวัด ยี่สิบวัดถึงจะสะเดาะเคราะห์กรรมใหญ่ในครั้งนี้ได้เมื่อคนที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น คือ'อดีตคนรักไม่สิ...'อดีตคนเลว' ที่ทิ้งเธอไป พร้อมกับมอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'ลูกน้อย' ไว้ให้คุณแม่วัย 18 ในตอนนั้นต่างหาก อนาคตที่วาดฝันไว้ ดับวูบลงทันตาเห็น เธอต้องทนลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว พอตั้งหลักได้อยากทำตามความฝันกลับเหมือนสวรรค์แกล้งส่งเขามาอีกครั้งส่งคนเลวมาทำไมก่อน! เดี๋ยวอีวิวจะด่ายันเทวดา มาเอามันกลับไป!โซ่ อาจารย์สุดหล่อ มาดนิ่ง เย็นชาทั้งหน้าตาเเละนิสัยอดีตหลอกฟัน ปัจจุบันหลอกหลอน ตามเมียเก่าในคราบลูกศิษย์ เช้า กลางวัน เย็น เพียงแค่อยากเสือ_ว่าชีวิตเธอดีหรือเปล่า ?"มันอยู่ในท้องเธอนี่ เพราะฉะนั้นก็ไปดูแลกันเอาเอง""วิวท้องอยู่นะครับ เลิกทำงานหนักได้เเล้ว ฟังกันบ้างสิ อย่างน้อยพี่ก็คือพ่อของวิน และอีกคนที่อยู่ในท้องหนูนะ"วิวคุณเเม่เลี้ยงเดี่ยว สวย เก่ง ท่ามกลางชีวิตอันบัดซบ สิ่งเดียวที่เป็นเเสงสว่างให้อยากมีชีวิตต่อ คือลูกเท่านั้น ส่วนพ่อของลูกเธอไม่มีวันต้องการเด็ดขาด!"อย่าหลอนค่ะ ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอัณฑะพี่ เพราะฉะ
Baca selengkapnya
บทนำ
"เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอบอกว่าเธอท้อง ถูกไหม?""ชะ ใช่ค่ะ วิวท้อง อึก~" เสียงตอบกลับอันสั่นเทา ปะปนกับเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าเวทนาสาวน้อยร่างเล็กในชุดทำงานพาร์ทไทม์คุกเข่าร้องไห้ตัวโยน หน้าห้อง ๆ หนึ่งในคอนโดมิเนียมหรู ซึ่งก็คือห้องของแฟนหนุ่มคนแรกของเธอ"อ๋อ แล้วไงต่อ?" เจ้าของร่างสูงโปร่งเอ่ยอย่างเย็นชาใบหน้าจัดว่าหล่อเหลา ผิวขาวราวกับหิมะ เขาสวมแว่นกรอบบางยืนกอดอกมองร่างนั้น พร้อมกับคิ้วขมวดมุ่น"ฮือ ๆ หนูไม่รู้ค่ะ หนูไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ พะ พี่ช่วยหนูหน่อยนะคะ นะ ฮึก~ "หญิงสาวส่ายหน้าซึ่งเต็มไปด้วยหยาดน้ำสีใส เธอร้องไห้มาเป็นเวลานานจนขอบตาบวมแดง สภาพไม่น่าดูแบบสุด ๆ เธอเองยังคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะเอาอย่างไรต่อดี ด้วยความที่อายุยังน้อยเพิ่งเข้ามาเรียนมหาลัยปีแรก เป็นเพราะเธอไม่รอบคอบเองทำให้เกิดท้องขึ้นมาทั้งยังเรียนไม่จบ ไม่รู้จะเอาอย่างไรต่อดี ทางออกเดียวสำหรับเธอตอนนี้คือเขาซึ่งเป็นคนที่เธอรักมากที่สุด ยอมมอบทุกอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะให้ได้ แม้เขานั้นจะไม่เคยบอกใครต่อใครเลยว่ามีเธอเป็นแฟน เธอเข้าใจว่าเป็นเพราะเขานั้นไม่ชอบพูดชอบคุย เป็นประเภทไม่เข้าสังคม แต่นั่นคงเป็นเ
Baca selengkapnya
แบบนี้น่ะเหรอ? เรียกว่าโชคดี
หลังจากที่พาลูกชายไปฝากไว้ที่ร้านกาแฟของเพื่อนสนิท ซึ่งเธอก็เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนด้วยเช่นกัน แต่จะทำงานในส่วนของขนมช่วงเย็นหลังจากเรียนเสร็จ"คงไม่แก่ไปใช่ไหมวิว" พอก้าวขาเข้ามายังห้องเรียนสำหรับนักศึกษาภาคพิเศษอย่างเธอที่อายุปาเข้า 25 ถึงได้กลับมาเริ่มเรียนปีหนึ่งใหม่ในช่วงวันหยุดอย่างเสาร์อาทิตย์ เพราะหลังจากที่เธอตัดสินใจเก็บวินไว้ เธอก็ต้องแลกกับอนาคตและความฝัน แต่ไม่เห็นเป็นอะไรเลย เธอรู้สึกดีใจมากกว่าที่ตัวเองเลือกแบบนั้น เพราะถ้าหากไม่มีวินป่านนี้ชีวิตเธอจะมีความสุขขนาดนี้ได้อย่างไร การเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสอนให้เธอเข้มแข็งและอดทนขึ้นมากจริง ๆ แม้จะลำบากเลือดตาแทบกระเด็นแต่เธอก็ผ่านมันมาได้ "ทำไมไม่มีใครมาเลยล่ะ" วิวที่ยืนอยู่เพียงคนเดียวในห้องเรียนที่กว้างพอสมควร เธอพึมพำอย่างคนประหลาดใจ อย่าบอกนะว่าต้องนั่งเรียนคนเดียว หลอนนะเอาจริง ๆ แต่ไม่นานเธอก็คลายความกังวลลงได้บ้างเล็กน้อย เมื่อเริ่มมีนักศึกษาที่มาเรียนร่วมกับเธอทยอยกันเดินเข้ามา นับได้ก็ราว ๆ สิบกว่าคน ส่วนอายุก็มีรุ่นราวคราวเดียวกับเธอบ้าง เด็กกว่าบ้าง และยังมีแบบที่อายุเยอะมากแล้วแต่ยังมาเรียนเพิ่มเติม
Baca selengkapnya
เจอกัน
"วิวกลับมาแล้ว" เสียงร้องอย่างดีใจดังขึ้นเพียงแค่เธอเลื่อนเปิดประตูหลังจากที่อารมณ์เสียมาตลอดทางกลับมาที่นี่ พอได้ยินเสียงใสของลูกชายคนเป็นแม่ก็รีบเปลี่ยนสีหน้าและคลายอารมณ์ลงในทันที ยาแก้เหนื่อยของเธออยู่ตรงนี้แล้ว"กลับมาแล้วครับสุดหล่อ มาเติมพลังหน่อยสิ" วิวอ้าเเขนกว้างรอเจ้าลูกชายตัวน้อยวิ่งเข้าสู่อ้อมกอด "วิวเหนื่อยไหมครับ หิวน้ำไหมเดี๋ยววินไปหยิบให้""เหนื่อยครับ หิวด้วย" เธอว่าพลางกระชับอ้อมกอดลูกชายแน่นขึ้น ทำไมลูกเธอถึงได้เป็นเด็กน่ารักขนาดนี้นะ "งั้นวิวปล่อยวินก่อนได้ไหมครับ เดี๋ยววินไปเอาน้ำกับขนมมาให้" เด็กน้อยบอกผู้เป็นแแม่วิวพยักหน้าตอบและคลายอ้อมแขนเพื่อให้วินเป็นอิสระ วินเดินไปหาน้ำและขนมมาให้เธออย่างกระตือรือล้น ตั้งแต่วินโตขึ้นมาหน่อยพอช่วยเหลือตัวเองได้ก็ขยับขึ้นมาเป็นดูแลแม่ได้ เธอรักวินมากวินเองก็รักเธอมากเช่นกัน ชีวิตนี้เธอไม่ขออะไรมาก ขอแค่เขาเติบโตมีชีวิตที่ดี มีความสุขและเป็นวินที่เธอรักแบบนี้ตลอดไป"เกิดเป็นวิวนี่น่าอิจฉาจริง ๆ เลยเนอะ" เสียงอันคุ้นหูดังมาจากบาร์เครื่องดื่มด้านหลัง คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'รถเมย์' เพื่อนสนิทคนเดียวของเธอ
Baca selengkapnya
คุณลุงอยากเป็นพ่อผมหรือเปล่าล่ะ
"วิว วิว แกเป็นอะไร?" "วิวครับ วิวตื่น ๆ " เธอกลับมาได้สติอีกครั้งเมื่อมือน้อยแตะ ๆ ตรงแก้มของเธอ เรียกสติที่หลุดลอยออกไปไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหนให้กลับเข้าที่เข้าทาง เธอไม่คิดว่าจะเป็นเขาคนนั้น อุตส่าห์ตั้งใจจะอยู่ให้ห่างแต่เบื้องบนกลับไม่เป็นใจ ส่งเขามาอยู่นั่นแหละแถมมาตอนที่เธออยู่กับลูกอีก เธอไม่อยากให้เขารู้เรื่องวิน แต่คิดอีกทีเขาไม่สนใจอยากรับผิดชอบตั้งแต่แรก คงไม่มีอะไรให้กังวลสินะ..."อะ เอ่อ เปล่า ๆ ไม่ได้เป็นอะไร แล้วนี่แกเข้ามาทำไมไม่เคาะประตู" วิวเปลี่ยนเรื่องโดยการหันไปติงเพื่อนแทนการมองหน้าเขา"ก็พวกเรารอแกไม่มาสักที ฉันก็เลยพาหุ้นส่วนคนใหม่มาซะเลย นี่พี่โซ่ เป็นเพื่อนพี่นนท์ เดี๋ยวพี่นนท์จะตามมาอีกสักพัก แกล้างมือแล้วก็เข้าไปอยู่เป็นเพื่อนพี่เขาก่อน" "ไม่!" เธอเผลอตะโกนเสียงดังอย่างลืมตัว"มะ ไม่อะไร แกเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย?" รถเมย์ตกใจจนหน้าเหวอ โดยปกติวิวจะพูดจาดีมาตลอดไม่เคยตะโกนหรือใช้อารมณ์เหนือเหตุผลมาก่อน ทำเอาเธออดแปลกใจไม่ได้"ไม่ ๆ มีอะไรขอโทษนะวิวเบลอ ๆ หน่อย" พอตั้งสติได้เธอก็รู้ตัวว่าพลาดแล้ว จึงรีบปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติ"สวัสดีดีค่ะ
Baca selengkapnya
สรุปแล้วก็ลูกของเรา
"วินคือลูกพี่ใช่ไหม?" เมื่อเธอให้วินไปรับพี่นนท์พร้อมกับรถเมย์ คำถามแรกที่ถามเธอก็คือคำถามสิ้นคิดนี่ไง"ขอคำถามแบบมีสมองหน่อยสิคะ" เธอตอบกลับเสียงเรียบ ต่างจากอีกคนที่อารมณ์สูงปรี๊ดจนหน้าแดงตัวแดงไปหมด"วิว พี่ถามดี ๆ " "สนิทกันขนาดที่จะต้องเรียกแบบนี้แล้วเหรอคะ?" เธอตอบไม่ตรงคำถามเลยสักนิด ยิ่งเหมือนจุดฉนวนระเบิดอารมณ์ของเขาให้ลุกฮือ"เธอเก็บวินไว้ เธอเก็บเด็กคนนั้นไว้ คนที่เธอบอกว่าเป็นลูกพี่!" "นี่จบนอกมาได้ไงเนี่ย ก็บอกเองไม่ใช่เหรอว่าไม่ใช่ลูกตัวเอง ลูกใครก็ไม่รู้จะให้มารับผิดชอบ ไล่ตะเพิดเหมือนหมูเหมือนหมาอยู่ไม่ใช่เหรอ" เธอก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เป็นเขาเองแท้ ๆ ที่ไม่ต้องการเธอกับลูกตั้งแต่เเรก"ตอนนั้น ตอนนั้น…" พอเจอประโยคคำพูดของเธอสาดใส่หน้าจัง ๆ เขากลับพูดไม่ถูก มันก็จริงอย่างที่เธอบอกนั่นแหละ วันนั้นเขาเองที่ไล่เธอกับลูกไปให้ไกล เขาในตอนนั้นเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เหมือนยืมร่างกายเพื่อให้ดูเหมือนคนแต่จิตใจกลับดำมืดแม้แต่ความสงสารเพื่อนมนุษย์ด้วยกันยังไม่มี แค่เพราะตอนนั้นเขาคิดว่าเธอต้องการจะจับเขาหรือใครก็ตามมารับผิดชอบเด็กในท้อง เขามั่นใจว่าตัวเองป้องกันอย่า
Baca selengkapnya
พ่อของวิน
"วิวครับ เขาไปแล้ว" เด็กน้อยเดินเข้ามาในมุมใต้โต๊ะห้องครัวที่ผู้เป็นแม่แอบมาหลบร้องไห้อยู่ พอเจ้าหล่อนรู้ว่าตัวเองพลาดแล้วที่แอบได้ไม่เนียนก็ถึงกับรีบปาดน้ำตากลัวลูกเห็น"อึก ทำไมวินยังไม่นอนอีกครับมันดึกมากแล้วนะ" เธอบ่นลูกเสียงสั่น"วินไม่หลับหรอกครับถ้าวิวเป็นแบบนี้" มือน้อยประคองใบหน้าผู้เป็นแม่ให้หันมาสบตากับเขา ใครบอกว่าวินไม่รู้เรื่องอะไร วินฉลาดและเก่งมากจริง ๆ จนเธอไม่สามารถโกหกวินได้เลย เธอมักจะแพ้ทางให้ลูกชายคนนี้เสมอ ตอนนี้ก็เช่นกัน..."วิวขอโทษนะ อึก ขอโทษที่ทำให้วินเป็นห่วง" เธอรู้สึกผิดจริง ๆ ทั้งโมโหตัวเองที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองต่อหน้าลูกได้ หากเป็นเรื่องอื่นคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอเลย แต่เพราะเป็นเรื่องเขาเธอถึงได้อ่อนไหวขนาดนี้ แม้จะพยายามเข้มแข็งแค่ไหนแต่เธอก็ยังได้แค่พยายามเท่านั้น เธอไม่ได้เข้มแข็งเลยสักนิด"ไม่ ๆ ครับ วิวไม่ต้องขอโทษครับ โอ๋ ๆ อย่าร้องนะครับคนสวยของวิน" ประโยคปลอบโยนของลูกน้อยยิ่งทำให้เธอแทบจะร้องไห้หนักกว่าเดิม เวลามีคนโอ๋เธอยิ่งดูอ่อนแอเข้าไปใหญ่ ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้กันนะ"วิน ฮึก~" "ต่อไปวินจะไม่ให้คุณลุงเข้าใกล้แม่อีกแล้ว ไ
Baca selengkapnya
รบกวน
"ไสหัวไปได้แล้ว มาทำตัวเป็นโรคจิตหน้าบ้านคนอื่นแบบนี้ได้ยังไงหา!" หญิงสาวในชุดนอนสีขาวสายเดี่ยวลายการ์ตูนแบบเจ้าหญิง เธอเปิดฉากต่อว่าชายหนุ่มคนเดิมทันที เขายังอยู่ในชุดเดิมเมื่อตอนเย็น นี่คงจะมานั่งเฝ้าจนถึงตอนนี้สินะ คงจะว่างน่าดูล่ะสิท่า..."พี่มาขอโทษวิวกับลูก"เขารู้ว่าตอนนี้วิวกำลังโกรธเขามาก เพียงแค่คำขอโทษคำเดียวไม่สามารถชดเชยความเจ็บปวดและเรื่องร้าย ๆ ที่เขาทำไว้ได้ อันนี้เขาย่อมเข้าใจเป็นอย่างดี เขาถึงต้องพยายามเข้าหาสองแม่ลูกและไถ่โทษกับความผิดที่เคยกระทำ"เพื่อ? กลับไปได้แล้วรบกวนเวลานอนลูก" เธอรำคาญตาจนแทบไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำ แต่ถ้าเขาไม่ไปวินก็จะไม่ยอมนอนเป็นแน่"พี่ขอเข้าไปก่อนได้ไหม พี่ยังมีเรื่องต้องคุยกับวิวนะ"ดวงตาภายใต้กรอบแว่นยังคงอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร เขาอยากอยู่ใกล้ ๆ เธอกับลูก หกปีแล้วที่เขาต้องอยู่กับความโดดเดี่ยว วิวกับลูกเองก็คงไม่ต่างกัน เขาอยากรู้ว่าสองคนแม่ลูกใช้ชีวิตอยู่อย่างไรในช่วงเวลาที่ไม่มีเขา"มีอะไรค่อยคุยกันวันหลังวันเดียวจบ พรุ่งนี้แปดโมงหนูจะไปรอที่ร้าน___ร้านกาแฟหน้ามหาลัย ไม่อยากคุยต่อหน้าลูก"เธอรู้นิสัยของเขาดี ก็ในเมื่อ
Baca selengkapnya
แก่หัวหงอก
"ใช่ครับ วันนี้พ่อมาหาวินนะ" รอยยิ้มอบอุ่นส่งผ่านใบหน้าหล่อเหลา พร้อมกับอ้าแขนรับเด็กน้อยที่วิ่งลงบันไดบ้านมาหาเขาอย่างดีใจสุดขีด จนผู้เป็นแม่ร้องเสียงหลง"วินอย่าวิ่งแบบนั้น!"เธอร้องห้ามด้วยความตกใจ ก็วินวิ่งไม่ทันใจเลยเล่นกระโดดทิ้งตัวลงมา ดีที่ผู้เป็นพ่อรับไว้ได้ทัน แต่ถึงอย่างนั้นคนเป็นแม่แบบเธอก็เกือบสติหลุดไปเหมือนกัน"รับได้แล้ว ฮะ ๆ " เขายังมีหน้ามาหัวเราะชอบใจ ตรงข้ามกับเธอที่หน้าแดงก่ำลมแทบออกหู เล่นอะไรก็ไม่รู้เธอไม่ชอบเอาเสียเลย โดยปกติเวลาวินอยู่กับเธอไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยสักครั้ง หรืออาจจะเพราะเห็นว่าแม่ก็ตัวนิดเดียว กระโดดทับทีมีหวังตายคู่"พ่อกลับมาแล้ว ฮึก~ ทำไมพ่อถึงไม่บอกวินตั้งแต่ตอนแรก" เด็กน้อยเอ่ยน้ำตาคลอ ทั้งยังแอบน้อยใจที่ตอนแรกพ่อของเขาไม่บอกสถานะที่แท้จริงของตน"ขอโทษนะครับ พ่อผิดเองที่ไม่ได้บอก เพราะตอนที่พ่อไปต่างประเทศวินยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย พ่อเลยจำวินไม่ได้" เขากอดลูกแน่นก่อนจะบอกความจริงกับวิน ในตอนแรกเขายอมรับว่าไม่มั่นใจ เขาไม่คิดว่าวิวจะเก็บลูกไว้ ไม่คิดว่าวิวจะยอมทิ้งอนาคตทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอาไ
Baca selengkapnya
ยังรัก และรักมาตลอด
"อะ อ้อ อ๋อ ครับ ๆ" เขาวางเด็กน้อยที่หลับไหลไม่รู้เรื่องราวลงบนฟูกนอนตามที่เธอบอก  ตามด้วยการจัดท่าทางให้ลูกชายตัวน้อยได้นอนหลับสบายมากขึ้น"เสร็จแล้วก็กลับไปได้ละ"  คนตัวเล็กที่ยืนกอดอกมองการกระทำของเขาอยู่ตลอด  ก็เอ่ยปากไล่เขาในทันที  เธอให้เขาอยู่เพียงแค่เพราะลูกเท่านั้นจริง ๆ นั่นก็เป็นอะไรที่สมเหตุสมผลที่สุด  แต่เขากลับไม่ได้ต้องการแบบนั้น  เขาไม่ได้ต้องการเพียงลูกเท่านั้นแต่เขาต้องการแม่ของลูกด้วยต่างหาก  คนที่รักเขามาก  ซื่อสัตย์  และเทิดทูนความรักที่มีต่อเขาเป็นที่สุด  เขาจะทำอย่างไรถึงจะได้เธอคนนั้นกลับมากันนะ..."ให้พี่อยู่ด้วยไม่ได้เหรอ"  เขาเอ่ยคำพูดหน้าไม่อายเท่าไรนัก  แต่จะทำอย่างไรได้หากเขาหน้าไม่หนาพอจะมีสิทธิ์ทวงวิวกับลูกคืนได้งั้นหรือ?"อย่าได้คืบจะเอาศอก  นี่ให้เจอลูกก็ดีแค่ไหนแล้ว  ออกไปซะ"  เธอเอ่ยอย่างคนไร้เยื่อใย  แต่ในใจใช่ว่าเธอจะเป็นแบบนั้น"พี่ขอโทษ~"  ปลายเสียงดูอ่อนแรงอย่างชัดเจน  "ขอโทษงั้นเหรอ?  ขอโทษแล
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status