Se connecterPartager
บทที่แปด
Date de publication:
2024-10-20 08:53:29“ได้ฟังแล้วก็ใจหาย..”
มัทนาได้ฟังชีวิตของหญิงสาวเธอก็อดสงสารไม่ได้เสียทั้งพ่อและแม่ไปแล้วดันไม่มีสามีช่วยเลี้ยงลูกอีกเธออยากจะรู้จริงๆว่าสามีของเธอทิ้งภรรยาที่สวยน่ารักจิ้มลิ้มกับลูกตาดำๆนี้ได้อย่างไร
“ว่ายังไงดื่มนมก็ต้องเขี่ยขนตาด้วยหรือไงรูปหล่อฮะ...”
มัทนาเปลี่ยนจากคุยเรื่องที่มันดูเศร้าๆมาสนใจเจ้าก้อนกลมที่อยู่ในอ้อมแขนแทนเพราะเธอสังเกตมาครู่หนึ่งแล้วว่าใบหม่อนนั้นดื่มนมแล้วจะต้องเขี่ยขนตาตลอดเวลาดูน่าเอ็นดูจนเธออยากจะฟัดสักหลายๆรอบ
“ท่าประจำเวลาเค้าดื่มนมเลยล่ะค่ะคุณมัท”
ป๋อมแป๋มอดขำกับท่าทางหลานชายเธอไม่ได้ก่อนจะบอกหญิงตรงหน้าว่านี่คือท่าประจำของเจ้าตัวเค้าเลย
เกาะเพตรา
18.00 น.
“คุณเมฆจะไปไหนคะ”
ดาวเรืองแม่บ้านที่ดูแลที่นี่กำลังจัดการอาหารเย็นให้กับเมฆาแต่พอเห็นชายหนุ่มแบกเป้พร้อมเดินออกไปอย่างเร่งรีบเธอจำต้องถามว่าเขาจะไปที่ไหนเพราะชายหนุ่มไม่ได้บอกเธอก่อน
“ผมจะไปท้ายเกาะสักคืนครับป้าดาวพรุ่งนี้ถ้าพวกเวมาแล้วก็ให้พวกเค้าจัดการกันตามสบายเลยนะครับผมน่าจะกลับไม่เย็นๆก็ค่ำๆวันพรุ่งนี้”
“ค่ะคุณเมฆ”
หลังจากที่คุยกับดาวเรืองเรียบร้อยแล้วเมฆาก็รีบเดินออกไปจากบ้านเอาเป้วางบนรถออฟโรดของเขาแล้วขับออกไปทันที ชายหนุ่มมีบ้านเล็กๆอยู่ท้ายเกาะอยู่หลังหนึ่งเมื่อมาที่นี่เขาจะต้องไปที่นั่นแทบทุกครั้งเพราะที่นั่นค่อนข้างเข้าถึงกับธรรมชาติได้ดีกว่าบ้านใหญ่ที่อยู่หน้าเกาะ
คฤหาสน์เพตราพิทักษ์
21.00 น.
“นี่คุณลูกๆของหนูนิชาน่ารักน่าชังมากๆเลยนะเสียดายที่คุณกลับมาเสียค่ำไม่อย่างนั้นมัทคงพาคุณไปหาเด็กๆ...คุณจะได้รู้ว่าที่มัทพูดมันจริงไหมที่เด็กๆหน้าเหมือนตาเมฆอย่างกับแกะ”
มัทนาพูดถึงเจ้าสองแฝดขณะที่นั่งอยู่บนเตียงนอนกับคนเป็นสามีเธอถูกชะตากับเด็กสองคนไม่น้อยเมื่อกลางวันก็โทรคุยกับสามีเธอรอบหนึ่งแล้วดูท่าสามีเธอจะไม่เชื่อที่เธอพูดว่าสองแฝดนั้นหน้าเหมือนเมฆาลูกชายคนโตไม่มีผิดเธออุตส่าห์เก็บเรื่องนี้มาคุยกับสามีของเธอเพียงคนเดียวเพราะถ้าหากพูดกับป๋อมแป๋มและณัฐนิชาก็กลัวว่าจะดูไม่ดีที่ไปเที่ยวบอกว่าลูกของณัฐนิชาหน้าเหมือนลูกชายของตัวเอง
“คุณนี่ท่าทางอยากจะมีหลานมากเลยนะ”
ธำมรงค์ต้องส่ายหัวให้กับคนเป็นภรรยาอีกรอบที่ท่าทางอยากจะมีหลานมากจนกระทั่งเห็นลูกคนอื่นหน้าเหมือนลูกชายตัวเอง
“แต่เรื่องหนูนิชาลูกของพิมนี่เธอก็ดูน่าสงสารอยู่เหมือนกัน”
เขาก็พึ่งได้ยินจากปากของภรรยาว่าคนที่มาออกแบบเป็นลูกของพิริสาอีกทั้งเมื่อได้ฟังเรื่องราวชีวิตของณัฐนิชาก็รู้สึกเห็นใจหญิงสาวอยู่มากพอสมควรนึกเสียดายคนเก่งๆอย่างพิริสาด้วยที่ด่วนจากไปก่อนวัยอันควร
“ก็ใช่น่ะสิคุณ..ยิ่งตอนนี้มัทรู้ว่าเธอเลี้ยงลูกคนเดียวยิ่งสงสารหนูนิชาออกจะหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักมารยาทก็ดีแถมลูกๆก็ยังน่ารักมัทไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าสามีของเธอทิ้งไปได้ยังไง”
“เราก็ไม่ได้รู้เรื่องครอบครัวอะไรของเขามากคุณก็อย่าไปคิดเองเออเองเลยน่านอนเถอะ”
ธำมรงค์ต้องรีบบอกให้ภรรยาของเขานอนพักผ่อนเพราะไม่อยากให้เอาเรื่องอะไรมาใส่หัวให้ฟุ้งซ่านอีกอย่างเขาก็ไม่อยากจะให้ภรรยาของเขาวิจารณ์เรื่องของคนอื่นด้วยเพราะไม่ได้เป็นคนในครอบครัวและไม่รู้เหตุการณ์ที่แน่ชัด
เช้าวันต่อมา
08.00 น.
“ไงจ้ะเมื่อคืนหลับสบายไหม”
มัทนาเอ่ยทักแขกของบ้านขณะที่มารวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะอาหารอยากจะรู้ว่าห้องหับที่เธอจัดเตรียมเอาไว้ให้ทำให้ทุกคนขาดเหลืออะไรหรือเปล่า
“พวกเราหลับสบายดีค่ะ”
เป็นป๋อมแป๋มที่เอยตอบเห้นจะเป้นลูกค้าคนแรกที่รับรองพวกเธอดีมากประดุจญาติมิตร
“นี่คุณธำมรงค์สามีฉันเองจะ”
มัทนารีบแนะนำสามีของเธอกับสองสาวให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ
“สวัสดีค่ะ/สวัสดีค่ะ”
ทั้งสองสาวรีบยกมือสวัสดีชายสูงวัยที่ยังดูภูมิฐานตรงหน้าด้วยท่าทีอ่อนน้อม
“สวัสดีคร้าบบ/สวัสดีค่า”
เจ้าสองแฝดที่นั่งเล่นกันอยู่ใกล้ๆเมื่อเห็นทั้งคนเป็นแม่และน้าสาวยกมือทำความเคารพผู้ใหญ่เจ้าสองก้อนกลมที่นั่งอยู่ก็พลางยกมือป้อมขึ้นมาพร้อมกล่าวสวัสดีตามมารยาทที่ผู้เป็นแม่ได้เคยสอนเอาไว้
“ฮ่าๆๆ...ลูกหนูมัทนี่น่ารักดีนะ”
ธำมรงค์มองไปยังสองแสบเขายกยิ้มหัวเราะร่าเพราะไม่คิดว่าเด็กๆทั้งสองจะมีมารยาทและน่ารักกันขนาดนี้เมื่อจ้องมองไปยังเด็กทั้งสองจริงจังเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมภรรยาของเขาจึงคิดว่าเหมือนลูกชายคนโตของตนด้วยยิ่งมองเขาก็ยิ่งนึกถึงลูกของเขาตอนเล็กๆได้เลยมันเป็นสิ่งที่น่าแปลกใจแก่เขาอย่างมากแต่ก็พยายามไม่พูดอะไรนอกเหนือจากการชื่นชมเจ้าตัวกลมทั้งสอง
10.00 น.
“ผมเอาของขึ้นเรือเรียบร้อยแล้วครับเดี๋ยวเราเดินไปที่ท่าเรือกันเลย”
“ค่ะ”
ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงนิดๆธาดาเอากระเป๋าสัมภาระของทุกคนไปเก็บบนเรือเรียบร้อยแล้วจึงเดินมาตามป๋อมแป๋มณัฐนิชาและเด็กๆให้ไปขึ้นเรือ
“เดินทางปลอดภัยจ้า”
มัทนายืนคู่อยู่กับสามีของเธอเพื่อส่งแขกให้เดินทางปลอดภัย
“ขอบคุณค่ะ”
ป๋อมแป๋มและณัฐนิชาหันมายิ้มและยกมือสวัสดีผู้ใหญ่ทั้งสองก่อนจะเดินตามธาดาและเด็กๆที่วิ่งนำหน้าตัวกลมกันไปก่อนแล้ว
“เด็กๆไม่วิ่งนะคะ” ตุ้บบ
“นั่นไง”
ณัฐนิชาเห็นลูกๆของเธอกำลังแข่งกันวิ่งเธอรู้ว่าวิ่งขาขวิดอีท่านี้คงไม่พ้นหกล้มกันอีกแน่นอนแล้วก็เป็นไปตามคาดทั้งสองแสบกลิ้งเป็นลูกขนุนกันเลยทีเดียวแต่ก็ยังลุกวิ่งต่อโดยที่ไม่ร้องสักแอะสร้างรอยยิ้มให้กับคนเป็นแม่ได้เป็นอย่างดี
“ตายแล้ว....”
มัทนาตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเจ้าสองแสบไถลล้มลงอยู่ไกลๆแต่ก็ยังเบาใจที่เด็กทั้งสองไม่ได้ร้องงอแงแม้แต่นิดเดียว
“ดูสิ..ไม่ร้องสักแอะ”
ธำมรงค์ยกคิ้วขึ้นพลางยิ้มขำที่เจ้าก้อนกลมทั้งสองล้มกันขนาดนั้นยังลุกมาวิ่งต่อได้โดยที่ไม่มีเสียงร้องเลยช่างน่าเอ็นดูแก่เขาเสียจริง
“ไงล่ะคะคุณที่มัทบอกมันจริงไหม”
หลังจากที่เห็นทั้งห้าคนเดินหายไปที่ท่าเรือแล้วมัทนาก็อดหันมาแซะคนเป็นสามีไม่ได้ว่าที่เธอพูดเธอไม่ได้คิดไปเองว่าเด็กๆทั้งสองเหมือนลูกชายคนโตของเธออย่างกับแกะ
“อืม...ก็มีส่วน”
ธำมรงค์โอบแขนคนเป็นภรรยาเข้าไปในบ้านพร้อมเกริ่นในแนวที่ว่าเขาก็มีส่วนที่เห็นด้วยกับเธอเสียแล้ว
“โหบ้านนี้เค้ามีเรือกันกี่ลำเนี่ย”
เมื่อเดินมาที่ท่าเรือส่วนตัวของคนที่คฤหาสน์หลังนี้ป๋อมแป๋มถึงกับตาลุกวาวสะกิดณัฐนิชาพร้อมกระซิบกระซาบอย่างตื่นเต้นเพราะเห็นเรือยอร์ชจอดเรียงรายกันอยู่หลายลำ
“จะกี่ลำก็เรื่องของเขาเถอะน่า”
ณัฐนิชาส่ายหัวให้กับความตื่นเต้นของป๋อมแป๋มทั้งที่บ้านของเพื่อนเธอก็มีแบบนี้เหมือนกันแต่กลับมาตื่นเต้นกับของคนอื่นเสียอย่างนั้น
Dernier chapitre
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบห้า ตอนพิเศษ
คฤหาสน์เพตราพิทักษ์ณัฐนิชาตื่นแต่เช้าเพราะวันนี้ถึงจะเป็นวันปิดเทอมของลูกๆเธอแต่เด็กๆก็มีเรียนพิเศษที่ทั้งสองอยากจะเรียนโดยใยไหมนั้นชอบที่จะเรียนบัลเล่ต์ส่วนใบหม่อนนั้นชอบดนตรีเป็นพิเศษเลยเลือกที่จะเรียนดนตรีทั้งหญิงสาวและสามีไม่เคยที่จะบังคับลูกๆของเธอว่าให้เรียนอะไรแต่จะให้เรียนสิ่งที่ลูกๆของเธอเลือกเองและพร้อมสนับสนุนเท่านั้น“คุณเมฆคะเดี๋ยวนิส่งใยไหมกับใบหม่อนเรียบร้อยแล้วจะเข้าไปซื้อของต่อกับคุณแม่ฝากดูแม็คกับมาร์คด้วยนะคะวันนี้นิน่าจะรอรับเด็กๆกลับด้วยเลย...จุ้บ..นิจะรีบไปรีบมานะคะ”วันนี้ณัฐนิชาต้องไปส่งเจ้าสองแฝดวัยห้าขวบกว่าแต่เช้าเพราะวันนี้เธอจะต้องไปเลือกซื้อของเข้าบ้านกับมัทนาต่อตามประสามแม่สามีกับลูกสะใภ้หญิงสาวเห็นว่าวันนี้เป็นวันหยุดของสามีเธอเลยวานให้สามีเธอดูแลลูกๆอีกสองคนเสียเลยก่อนจะก้มลงมาจูบแก้มของเมฆาที่นอนหลับอุตุอยู่บนที่นอนที่ตอนนี้สามีของเธอยังไม่อยากตื่นก็เพราะเมื่อวานมีประชุมที่บริษัทและกลับบ้านมาจนดึก“คร้าบ...”เมฆาตอบรับปากคนเป็นภรรยาทั้งที่ตาก็ยังจะลืมไม่ขึ้นวันนี้เขาต้องรับหน้าที่ดูแลลูกชายวัยสองขวบกับสี่เดือนเองแล้วล่ะสิแต่พ่อลูกอ่อนที่ผ่านการเลี้ยง
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบสี่ ตอนจบ
สองเดือนต่อมางานแต่งของเมฆาและณัฐนิชาจัดขึ้นที่เกาะอย่างเรียบง่ายแต่หรูหราให้สมเกียรติถึงแขกในงานจะไม่ได้เยอะมากแต่ก็เป็นคนสำคัญทั้งนั้นและงานแต่งงานครั้งนี้ก็จะเป็นการเปิดเจ้าสองแสบว่าเป็นทายาทคนสำคัญในตระกูลอีกด้วย“ยินดีด้วยนะแกวันนี้แกสวยสุดๆไปเลย”ป๋อมแป๋มเดินเข้างานมาสวมกอดณัฐนิชาด้วยความยินดีด้วยจากใจที่เห็นเพื่อนมีครอบครัวอย่างสมบูรณ์เสียทีวันนี้ณัฐนิชาดูสวยแปลกตาไปมากจนเธอนั้นอดชมไม่ได้เลยจริงๆ“จ้า...เอ...แล้วนี่ทำไมถึงควงมากับคุณเวได้ล่ะ”ณัฐนิชาสังเกตเห็นว่าป๋อมแป๋มนั้นเดินจับมือมากับธาดาจึงต้องถามแกมหยอกเล็กน้อยว่าตกลงสองคนเป็นอะไรกันแน่“อืมม...ก็ตั้งแต่คืนนั้น”ป๋อมแป๋มตอบเพื่อนสาวเธอด้วยท่าทีเขินอายแม้คำพูดจะดูน้อยแต่เมื่อมองตากันก็รู้ใจว่ากำลังคิดอะไรอยู่“หา...จริงดิ...ต้องขอบคุณคุณเวนะที่ดึงแกลงมาจากคานได้เสียที”ณัฐนิชาถึงกับยกมือปิดปากไม่คิดว่าการขอร้องให้ธาดาอยู่เป็นเพื่อนเพื่อนของเธอคืนนั้นจะทำให้ป๋อมแป๋มที่หวงคานนักหนายอมลงจากคานได้“ยินดีด้วยนะคะคุณเมฆ”ป๋อมแป๋มเห็นเมฆาเดินมากับใครอีกคนที่เธอก็พอจะรู้จักอยู่บ้างตามข่าวพร้อมทั้งกล่าวยินดีกับชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบสาม
“ฮึก...คุณเว”คำพูดจี้ใจหญิงสาวที่ออกจากปากธาดาทำให้เธอโผเข้ากอดเขาปล่อยโฮอย่างที่ชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัวน้อยคนนักที่จะพูดกับเธอและห่วงใยความรู้สึกของเธอแบบนี้ปกติแล้วคนอย่างเธอจะร้องให้กับณัฐนิชาเพียงคนเดียวเท่านั้นแต่ตอนนี้ชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกว่าเธอสบายใจที่จะทำตามเสียงหัวใจตัวเองในเวลาที่อยู่กับเขาเมื่อตอนที่ใช้ชีวิตอยู่บนเกาะก็มีธาดานี่แหละที่เป็นเพื่อนคุยทั้งยังให้คำปรึกษาเรื่องงานกับเธอตลอดจนหญิงสาวค่อนข้างแปลกใจว่าชายหนุ่มนั้นดูจะเก่งเกินบอดี้การ์ดธรรมดาไปเสียมากทั้งเชิงวิชาการและการต่อสู้หรือทักษะอื่นๆไม่ได้น้อยหน้าใครเลยธาดาคงจะเป็นผู้ชายคนที่สองละมั้งที่เธอไว้ใจกับเขาที่จะพูดคุยรองจากคนเป็นพ่อของเธอธาดาไม่ได้พูดอะไรยังคงกอดปลอบเธอกลับและรอให้หญิงสาวปล่อยโฮออกมาให้เต็มที่ไม่นานเธอก็หยุดร้องให้ลงเขาจึงทิ้งรถของเขาไว้ที่นี่และกลับไปส่งเธอที่บ้านบ้านธีธารา“เวโทรมามีอะไรหรือเปล่า”เมฆาเห็นหญิงสาวคุยกับธาดาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่นานสองนานจนเขาต้องกลายเป็นคนเสียมารยาทถามหญิงสาวเรื่องที่คุยโทรศัพท์ด้วยความสงสัย“คือพอดีมีปัญหานิดหน่อยค่ะ...”ณัฐนิชาเล่าสถานการณ์ทั้งหมดให้กับชา
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบสอง
“ฉันว่าเวอาจจะอยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกสักพักก็ได้...เรื่องแผลใจฉันว่าคงหายดีแล้วหละ”เมฆาเห็นว่าเรื่องแผลใจของธาดานั้นน่าจะหายไปนานแล้วเขาเห็นว่าธาดาอาจจะมีความสุขกับการอยู่แบบนี้มากกว่าส่วนเรื่องอยากจะกลับไปทำงานของตัวเองเมื่อไรเขาเองก็ไปบังคับธาดาไม่ได้เพราะไม่ได้อยากบังคับใจใคร“นี่ภรรยาฉันนิชา”เมฆาถือโอกาสแนะนำหญิงสาวให้ธาวินได้รู้จักตอนที่เธอเดินออกมาพอดี“นิครับนี่ธาวินพี่ชายของเว”“ผมวินยินดีที่ได้รู้จักครับคุณนิชา”“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ...ตามสบายเลยนะคะเดี๋ยวนิขอตัวจัดการงานบ้านก่อน”ตอนนี้ณัฐนิชาอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนที่เป็นแม่บ้านเต็มตัวเมื่อทักทายกับชายหนุ่มเรียบร้อยแล้วเธอเองก็ไม่ได้อยากกวนเวลาของผู้ชายที่เขาจะคุยกันเลยขอปลีกตัวออกไปทำงานบ้านของเธอต่อ“นายหาแม่บ้านสักคนก็ดีนะคุณนิเป็นถึงภรรยานักธุรกิจยังทำงานบ้านเองอีกหรือไง”ธาวินแอบตะขิดตะขวงในใจอยู่เล็กๆที่หญิงสาวเป็นภรรยาของเพื่อนเขาที่เป็นถึงระดับนักธุรกิจใหญ่โตที่ดูแลกิจการหลายอย่างต้องมาทำงานบ้านเอง“เมียฉันเค้าไม่อยากได้เองไม่ใช่ฉันไม่เคยเสนอ...ฉันไม่อยากขัด...เออแล้วอีกสามเดือนฉันจะแต่งงานไปงานฉันด้วยล่ะ”เมฆา
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบเอ็ด
ครู่ต่อมาหลังจากที่ทานอาหารอิ่มแล้วเจ้าแฝดตัวกลมทั้งสองก็ไปเล่นกันต่อโดยคนเป็นย่าปล่อยให้เล่นเพื่อย่อยอาหารเพราะอีกสักพักเธอก็จะพาหลานๆอาบน้ำทานนมนอนกลางวันแล้วตอนนี้บนโต๊ะอาหารก็เหลือแต่คนโตที่นั่งอยู่ด้วยกันพลางพูดคุยกันตามประสาครอบครัว“ผมว่าจะจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุดดีไหมครับคุณแม่”“ก็ดีจะตระกูลเราคนค่อนข้างนับหน้าถือตาดีเลยถือเป็นการเปิดตัวทายาทของลูกในวันนั้นเลย”“พ่อก็เห็นด้วยนะอะไรๆมันจะได้อยู่ถูกที่ถูกทางเสียที”“ครับ”เมฆาคิดว่าในตอนนี้เรื่องราวมันก็เป็นไปในทิศทางที่ดีแล้วตอนนี้เขาก็อยากจะจัดงานแต่งประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าเขานั้นมีลูกมีครอบครัวแล้วและถือเป็นการให้เกียรติหญิงสาวกับลูกๆด้วยทั้งมัทนาและธำมรงค์ก็เห็นดีเห็นงามด้วยว่าควรจะจัดงานแต่งมาให้เร็วที่สุดเพราะไม่อย่างนั้นคนที่เสียหายก็จะเป็นณัฐนิชาเพราะพวกเขารู้ว่าหากเมฆาใช้ชีวิตอยู่กับหญิงสาวไปเรื่อยๆแบบนี้คงไม่วายเป็นข่าวเสียๆหายๆเป็นแน่“พี่นิทานน้อยจังเลยค่ะ...ไม่สบายหรือเปล่าคะเหมือนหวานสังเกตเห็นพี่นิเพลียๆตั้งแต่เข้ามาแล้วเมื่อคืนทำงานดึกเหรอคะ”ตอนนี้ทุกคนก็ท่าทางจะอิ่มกันหมดแล้วรินทร์ธารามองไปยังจานข้าวของพี่ส
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ห้าสิบ
30 นาทีต่อมา“เด็กๆ”“คุณพ่อขา/คุณแม่คร้าบบ”เมฆาเดินเข้าบ้านพักพ่อกับแม่ของเขาพร้อมกับณัฐนิชาเมื่อเห็นพ่อกับแม่ของเขานั่งเล่นอยู่กับเจ้าสองแสบที่สนามหญ้าหน้าบ้านก็รีบเดินเข้าไปหาทันทีเจ้าสองแสบเมื่อเห็นคนเป็นพ่อกับแม่มาหาก็รีบสิ่งเข้าไปโผกอดเป็นภาพสี่คนพ่อแม่ลูกที่ดูอบอุ่นต่อสายตาคนที่เห็นอย่างมาก“หายดีแล้วเหรอตาเมฆ”“ครับเมื่อเช้าพึ่งไปตัดไหมมาแล้วก็แวะมาที่นี่เลยครับคิดถึงเจ้าสองแสบแย่แล้ว”มัทนาถามไถ่อาการของลูกชายเธอด้วยรอยยิ้มเพราะตอนนี้หน้าตาของลูกชายเธอสดใสขึ้นมากคงเป็นเพราะมีคนดูแลดีอย่างที่สามีเธอบอกจริงๆนั่นแหละ“โอย..โอ้ยย..มัน.ร้อนน..นะคุณ”วายุแทบคายข้าวต้มออกจากปากเพราะรินทร์ธาราเล่นไม่ยอมเป่าให้มันเย็นก่อนที่จะป้อนเข้าปากของเขา“ก็ฉันบอกให้คุณทานเองก็ไม่อยากจะทานมืออีกข้างก็ยังใช้การได้อยู่นี่นา”รินทร์ธารานั่งหน้าเซ็งชายหนุ่มตื่นสายยังไม่พอยังชอบบังคับให้เธอป้อนข้าวอยู่ทุกวันอีกทั้งที่มืออีกข้างก็ใช้ได้“นั่นเสียงเอะอะอะไรกันเหรอคะคุณมัท”ณัฐนิชาที่กำลังกอดหอมเล่นกับลูกเธออยู่ที่หน้าบ้านจู่ๆก็ได้ยินเสียงโวยวายจากในบ้านออกมาเธอพอจะจำได้ว่าเสียงนั่นน่าจะมีเสียงของน้อง
โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่สามสิบเจ็ด
“มันบวมมากเลยคุณเจ็บมากไหมคะ”ณัฐนิชามองมือเมฆาก็คิ้วขมวดเป็นปมเพราะเมื่อครู่มือของเขาที่ว่าบวมแดงแล้วตอนนี้มันก็ยังบวมเพิ่มขึ้นไปอีก“ไม่ค่อยเท่าไรครับ”เมฆาไม่ได้สนความเจ็บที่มือของเขาแล้วตอนนี้เขาสนในการจับจ้องไปที่ใบหน้าหญิงสาวที่กำลังง่วนกับการทายาที่มือของเขาอยู่ต่างหากผู้หญิงอะไรขนาดหน้างอยังดูน
Dernière mise à jour : 2026-03-27โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ยี่สิบหก
เมื่อทุกคนขึ้นเรือกันครบธาดาก็ขับเรือยอร์ชสุดหรูลำใหญ่ที่มีพื้นที่อำนวยความสะดวกเพียงพอสำหรับทุกคนออกจากฝั่งไม่นานก็จอดเรือพร้อมเริ่มงานปาร์ตี้บนเรือกันอย่างสนุกสนานตอนนี้ธาดาทำหน้าที่ย่างบาร์บีคิวและดูแลเรื่องอาหารให้กับทุกคนส่วนป๋อมแป๋มก็ทำตัวเป็นดีเจเปิดเพลงคลอบรรยากาศไปทางด้านวายุและรินทร์ธาราก็
Dernière mise à jour : 2026-03-22โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่ยี่สิบสอง
“งั้นพรุ่งนี้แกไปดูบ้านกับคุณเมฆนะเดี๋ยวฉันต้องเร่งส่งแบบให้กับทีม”“อืมม...ก็ได้”ป๋อมแป๋มนั้นจำต้องหาข้ออ้างสารพัดให้ชายหนุ่มกับเพื่อนเธออยู่กันสองต่อสองเผื่อทั้งคู่จะได้มีโอกาสใกล้ชิดกันมากกว่าที่ผ่านมาแผนทำให้เพื่อนรักตกถังข้าวสารเธอไม่ปล่อยให้ล่มง่ายๆแน่เช้าวันต่อมา09.30 น.หลังจากที่เมฆาและณัฐนิช
Dernière mise à jour : 2026-03-20โซ่สายใยหวนใจรัก บทที่สิบเก้า
18.00 น.โต๊ะอาหาร“อาทิตย์หน้าก็เป็นวันเกิดพี่เมฆนี่เราไปฉลองบนเรือกันสักคืนดีไหม”วายุจำได้ว่าอาทิตย์หน้าก็จะเป็นวันเกิดของพี่ชายของเขาแล้วปีนี้ดีหน่อยที่เขาได้มีโอกาสอยู่กับพี่ชายพร้อมหน้ากันจึงอยากจะหาอะไรสนุกๆทำ“นั่นมันความต้องการแกหรือเปล่าไวท์”เมฆาเหลือบสายตาระอามองน้องชายของเขารู้อยู่ในใจว่าคงเ
Dernière mise à jour : 2026-03-19
Vous vous intéresseriez aussi à
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์168.3K Vuesพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่600.0K Vuesเด็กเสี่ย NC-25
C150.3K Vuesหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี67.9K VuesSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY81 Vuesเปิดโปงรักทรยศ
Lee47 Vuesเจ็ดปีไม่แต่ง พอบอกเลิกอย่ามาสติแตกสิ
อ้ายเป่ย784 Vuesคุณหนูหลายผัว
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ45 Vues
