29 nc

29 nc

พลั่ก ตุบ ตับ ตุบ

สิวากรเพ่งมองนักมวยในค่ายศรเพชร สองวันมาแล้วที่เขานั่งพิจารณา มอง จดจ้องและขบคิด

ปับ! โค้ชทิมตบบ่าเฮียเสือแล้วหย่อนร่างลงข้าง ๆ

“ไม่ง่ายเลย ค่ายนี้นักมวยยังไม่เก่ง”

“ไม่หรอกโค้ช เก่งแต่ยังไม่ใช่คนที่เราตามหา”

เขาเอียงศีรษะไปด้านซ้ายเมื่อเห็นนักมวยคนหนึ่ง

“คนนั้นใคร สองวันมานี้เพิ่งจะเคยเห็นหน้า”

“ลองเรียกมาคุยไหม”

สิวากรเอี้ยวหน้าไปหาโค้ชทิมแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ “เอาสิโค้ช”

โค้ชทิมลุกจากเก้าอี้ไม้ตัวยาวในโรงยิมที่ตั้งชิดผนังหลบมุมเสียหน่อย ที่มั่นที่พวกเรานั่งมาสองวันจนก้นแฉะ เขาทอดขายาวพาร่างใหญ่โตอย่างนักมวยรุ่นเก่า ด้วยลีลาคล้ายฟุตเวิร์ค

“เฮ้ย! คนนั้น” โค้ชทิมไปถึงชี้หน้าทันที “มึงมานี่ เฮียเสือเรียก”

เจ้านักมวยหน้าอ่อน โค้ชทิมเพ่งมองใกล้ ๆ แล้วพบว่าคงอายุยี่สิบนิด ๆ ไม่รู้ว่าจะมีประสบการณ์หรือเปล่า ท่วงท่าธรรมดา ตัวหนาไม่สูงมากนักพอดีสำหรับนักมวย

“มาแล้วเฮียเสือ”

สิวากรยืดกายขึ้นนั่งหลังตรงแล้วยกขาไขว้ห้างกวาดตาหัวจดเท้าเหยียดหยาม บิดมุมปากเล็กน้อย

“ชื่ออะไร”

“ยอดเพชรครับ” นักมวยเสียงแข็งขึ้นเมื่อเห็นท่าทีเฮียเสือ ตัวเขาเองไม่รู้ว่าเฮียเสือมาทำอะไรที่ค่ายนี้ คนในค่ายเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

“ทำไมเฮียเพิ่งเคยเห็น สองวันนี้ไปไหนมา”

ยอดเพชรยืดตัวจนหลังตรงเช่นกัน พ่นลมหายใจฟืดฟาด

“ผมไม่ตอบได้ไหมครับ เฮียเสือไม่ได้เป็นอะไรกับค่ายศรเพชร ผมไม่จำเป็นต้องรายงาน”

“เฮ้ย! พูดแบบนี้กับเฮียเสือได้ยังไงว่ะ”

โค้ชทิมโพล่งขึ้นแล้วผลักไหล่ขวายอดเพชรจนร่างหนาของมันเอียงไปอีกด้าน ตวัดตาวาวโรจน์ใส่โค้ชทิม

“เป็นเฮียเสือแล้วยังไงครับ ต้องทำท่าทางดูถูกนักมวยค่ายคนอื่นด้วยหรือไง”

“เอ้า! ไอ้นี่วอนเสียแล้ว”

ยอดเพชรสับสนมาก ในขณะที่เขายังยืนมองสลับไปมาระหว่างเฮียเสือและโค้ชทิม พลันรู้สึกถึงแรงลมที่พัดขึ้นจึงเอียงตัวหลบตามสัญชาตญาณก่อนจะวาดท่อนแขนกำยำอย่างคนถนัดขวาออกไปอย่างแรงแต่โดนเพียงลม แล้วเอียงตัวหลบไปด้านซ้ายรีบตั้งการ์ดหลบหลุบตัวลงแล้วตั้งใจจะเสยหมัดขึ้นพลันได้ยินเสียงสิวากรหัวเราะดัง

“ฮ่า ฮ่า ตกลงผมเลือกยอดเพชร โค้ชทิมทำตารางฝึกได้เลย”

ยอดเพชรหยุดนิ่งมองคนทั้งคู่สับสนหนักกว่าเดิม จากนั้นสิวากรก็เดินจากไปมีเพียงโค้ชทิมที่ตบไหล่เขาจนโยกคลอน

“มึงเตรียมตัวได้เลย ลองเฮียเสือเลือกมึง มึงได้แชมป์แน่ไอ้ยอดเพชร”

สิวากรเดินออกมาได้เพียงสองก้าวทันได้ยินประโยคสุดท้ายของโค้ชทิม เขาไม่ใช่นักมวย เขาชกไม่เก่งเท่า แต่สิ่งที่เขามีและถูกฝึกมาคือสัญชาตญาณของการเป็นเจ้าของค่ายมวย

การมองหาเพชรเม็ดงามคืองานที่เขาทำเสมอตั้งแต่เข้ามาช่วยพ่อครูสถิตคุณ

บางคนขึ้นมาถึงจุดสูงสุดด้วยความมานะพยายาม ฝึกฝน

แต่สำหรับบางคน...เกิดมาเพื่อสิ่งนั้น

และสัญชาตญาณของเขาไม่เคยเพี้ยน ปีนี้ค่ายมวยศรเพชรต้องได้แชมป์

ก๊อก ก๊อก

โปรดปรานดวงหน้าฉุนเฉียวเล็กน้อย ยืนกระสับกระส่ายหน้าประตูห้องนอนสำหรับแขก คิ้วขมวดมุ่น

แอ๊ด...

“อ้าว! เจ้โปรด ทนคิดถึงเฮียไม่ไหวหรือไง มาแต่หัววันเลย”

โปรดปรานดันแผงอกสิวากรให้เขาถอยหลังเข้าไปด้านใน แล้วจึงผลุบตัวเข้าตามปิดประตู จ้องเขาด้วยดวงตาโชนแสง พยายามไม่สนใจรูปร่างเปลือยอก และกางเกงยีนส์สีเข้มที่ตึงไปทุกสัดส่วนของเฮียเสือ

“โต้งบอกว่าเฮียเลือกยอดเพชร”

“ใช่แล้ว มาให้เฮียจูบหน่อย คิดถึงเป็นบ้าเลยไม่ได้กอดมาสองวันแล้ว”

โปรดปรานเดินถอยหลังสองก้าวแล้วหลบไปด้านซ้ายหนีมือยาวที่ยื่นออกมา

“เฮีย! ยอดเพชรมันยังไม่เคยเจอสนามใหญ่ มีแต่สนามรองเท่านั้น”

“ปีนี้ได้เจอแน่ มาเร็ว จะหนีเฮียไปไหน” สิวากรยังเดินตามติดสาวแขกที่เดินวนหนีเขาอยู่ในห้อง

“แต่แบบนี้ก็เท่ากับว่าทุกคนรู้ว่าเฮียเสือล้มมวย”

“ไม่หรอก เจ้โปรด...จะเดินหนีเฮียไปทำไมกัน” สิวากรหยุดเดินแล้วยกมือเท้าสะเอวด้วยความเคยชินคล้ายตอนที่สั่งนักมวย

“ก็เราต้องคุยกันน่ะสิ ถ้าโปรดยอมให้เฮียกอด มันจะไปจบที่เตียง”

โปรดปรานชี้นิ้วไปทางเตียง เม้มปากตึง ผิดไปจากสิวากรที่เหลือบสายตามองตามแล้วใบหูแดงซ่านขึ้นมา เลื่อนสายตากลับมามองหุ่นอวบในชุดกางเกงยีนส์สกินนี่และเสื้อโปโลสีแดง ยิ่งขับผิวให้เจ้โปรดเปล่งประกาย

“ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายสี่โมง” สิวากรยกข้อมือขึ้นดูเวลา เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำให้โปรดปรานไขว่เขวไปจากเจตนาเดิมที่เข้ามาในห้อง

“ไม่นะเฮีย ถ้าขืนเฮียคิดอะไรไม่ดีกับโปรด ไม่ใช่สิ ถ้าขืนเฮียปล้ำโปรดตอนนี้กว่าจะจบเรื่องอีกสองชั่วโมง” เธอเมื่อลองได้เขินอายเป็นต้องพูดมากทุกครั้ง นิสัยอีกอย่างที่สิวากรสังเกตเห็น “เราจะลงไปกินข้าวเย็นช้า และทุกคนจะรู้ว่าเราหายไปทำอะไรมา โปรดจะ โปรดจะหมดแรง และอาจมีรอย .... อุ๊ย! เฮีย”

เพราะมันแต่พูดพล่ามทำให้โปรดปรานไม่ทันระวังตัว สิวากรพาร่างสูงใหญ่ประชิดจนกอดแน่นแล้วพาล้มลงเตียงทันที

“ไหนมาให้เฮียจูบก่อน”

“ไม่ ๆ อื้อ ยังพูดไม่จบนะ อย่า”

คงเหมือนทุกคราว ทั้งมือและร่างของเธอจะถูกเขาพลิกได้อย่างง่ายดายราวกล้วยปิ้ง ข้อมือเธอถูกรั้งขึ้นด้านบนรวบไว้ในมือเดียว กดริมฝีปากลงจูบจนเธอเบี่ยงหน้าหลบ

“หยุดนะเฮีย”

แต่อย่างว่านั่นแล่ะ ระดับความเชี่ยวชาญผิดกัน สิวากรขยับแย้มขอบปากเธอด้วยริมฝีปากตนเอง สอดลิ้นตวัดล้ออยู่ข้างในก่อนผละออก

“อย่างแรกเลยเฮียเชื่อในสัญชาตญาณตัวเอง” เขาประกบจูบลงมาอีกครั้ง “อย่างที่สอง เฮียอยากทำให้นักมวยค่ายศรเพชรชนะจริง ๆ”

พูดจบสิวากรโน้มหน้าลงเข้าหาประกบริมฝีปากหนักหน่วงและยาวนานกว่าเดิม ก่อนจะผละออกอีกครั้งทำเอาโปรดปรานหอบหายใจ

“อย่างที่สาม ทุกอย่างเฮียทำไปเพื่อเจ้โปรด”

ตายแล้ว...ทำยังไงดี

โปรดปรานกำลังสบสายตากับเสือนัยน์ตาอ่อนเชื่อมด้านบน หัวใจเธอเต้นรัวแรงกว่าทุกครั้ง ยิ่งกว่าตอนนัวเนียกันบนเตียง เสียงหนึ่งพร่ำเตือนภาพวัยเด็กที่เห็นพ่อพาแม่คนใหม่มาคนแล้วคนเล่าแทรกเข้ามาในห้วงเวลาหวานล้ำ เตือนให้เธอถอยห่างออกจากอารมณ์ที่เริ่มลึกซึ้งทวีขึ้นทุกขณะ

ทว่าเธอเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนไหวคนหนึ่ง ยังคงมีเลือดเนื้อ จิตใจ ร่ำร้องกรีดเสียงดังก้องอยู่ภายใน ต้องการความอบอุ่นอย่างที่เธอต้องการมาตั้งแต่วัยเด็ก ต้องการคนดูแลเอาใจใส่ ต้องการคนที่รักเธอ

โปรดปรานรีบเบือนหน้าไปอีกด้านด้วยความเคยชิน แต่เฮียเสือกุมลำคอดึงให้เธอหันกลับมา

“ทำไมเงียบไป เฮียต้องทำยังไงโปรดถึงจะเชื่อใจ”

ลูกนัยน์ตาเธอกลอกไปมาช้า ๆ ในขณะที่สบตาเขา เป็นอย่างที่เธอเคยคิด เขารู้จักเธอดีมากเกินไป

“ถ้าโปรดได้แชมป์ โปรดไม่ต้องแต่งงานกับใครสักคนไม่ใช่หรือเฮียเสือ” คำถามที่เธอเปล่งออกมาแสนแผ่วเบาและอ่อนแรง “ถ้าโปรดได้แชมป์ โปรด...”

สิวากรไม่อาจรอให้โปรดปรานได้พูดจนจบ เขาไม่ต้องการให้เธอขบคิด หรือทบทวนสิ่งใดทั้งนั้น ไม่ต้องการให้เธอใช้เหตุผลร้อยแปดที่จะยกขึ้นมาขัดขวางสิ่งที่เขาเรียกร้อง

เขากดจุมพิตแนบแน่นขยับปากเพื่อเปิดแย้มริมฝีปากอิ่มสวย ดูดขบความอ่อนนุ่มด้านบน ค่อยเลื่อนลงขอบปากล่าง วนเวียนเม้มไปเรื่อย ๆ แล้วจึงค่อยสอดลิ้นชอนไช

มือดึงเสื้อโปโลค่ายศรเพชรออกจากขอบกางเกงยีนส์ขึ้นทางศีรษะแต่ไม่ถอดออกจากข้อมือจับพันตรึงเธอไว้ให้ลำแขนเหยียดตรง

“ไม่ต้องคิด บางอย่างเราไม่ต้องคิด” เขาพึมพำกระเส่าอย่างคนที่ทอดถอนใจชิดขอบปาก

เสียงเธอครางแผ่วเบายามที่ฝ่ามือกร้านวางทาบบนทรวงอกเต่งตึง เคล้น บีบ ดึงเสื้อชั้นในขึ้นเหนือเนินรัดโนมนมเป็นลูกขาวเต่ง นิ้วชี้ปัดยอดหัวแล้วบี้เบา ๆ

“อือ เฮียเสือ”

เขาเลื่อนริมฝีปากลงซอกคอขบติ่งหู ชอนไชเรียวลิ้นขยับลากลงลำคอขบเบา ๆ กลัวจะเกิดรอยแดงก่อนจะเลื่อนลงอีกกระทั่งพบยอดสีสดจุดเด่นบนเนินทรวง

“เฮีย...”

สิวากรปาดไกวลิ้นบนติ่งเนื้อจุดสูงสุดชูชัน ลงฟันขบก่อนจะครอบปากลงดูดดุนด้วยลิ้นแล้วดึง เลื่อนใบหน้าลงไปเรื่อย ๆ พร้อมลากผืนสากลิ้นหนาไปบนผิวเนื้อนุ่มจนถึงแผ่นท้องอวบอิ่ม ขบลงฟันอย่างมันเขี้ยว มือปลดกระดุมกางเกงยีนส์สกินนี่กระชากจนพ้นสะโพกก่อนจะซุกหน้าเข้าหาโพรงนุ่มกลุ่มไรขน

“เฮียเสือ อือ”

โปรดปรานขยับแขนต้องการไขว่คว้าทว่าข้อมือโดนเสื้อที่เขาผูกจนรัดแน่น จึงทำได้เพียงวางพาดบนแผ่นท้องตัวเองขย้ำเส้นผมสิวากรจับเต็มมือยามที่เรียวลิ้นซอกแซกไล้วนบนกลีบเนื้อกระทั่งแทรกลงจนพบเม็ดติ่งอ่อนไหว

เธอถูกเขาจับเปลือยอีกครั้งอย่างรวดเร็วดันหน้าขาเธอแบะกว้าง พร้อมเปิดความสาวให้เขาได้ลิ้มรส ชิม ตวัดลากน้ำด้วยลิ้นชำนาญ

“อ่า เฮียเสือ”

มือเธอขย้ำผมเขาเกร็งร่างแอ่นขึ้น ยามที่ปากครอบเนินสาวดูดอย่างแรงในขณะที่สอดนิ้วเข้าสู่ทางรักคับแคบถึงสองนิ้ว

“ปล่อยมันไปโปรด อย่าเกร็งคนดี อ่า”

สิวากรสะบัดปลายลิ้นลงติ่งเล็กเลื่อนนิ้วเข้าไปจนสุดถอนออกแล้วดันเข้าไปอีกลึกขึ้น

“อ่า เฮียเสือ อ่า”

เขาดันหน้าขาเธอจับแน่นด้วยมือขวา ชะโงกหน้ากดลงร่องเนื้อนวลไกวลิ้นเคลื่อนนิ้วถี่ขึ้นแล้วผละหน้าออกยืดตัวขึ้นนั่งคุกเข่า ก้มศีรษะลงมองรอยแยกถูกทำร้ายด้วยการเปิดแยกสองนิ้ว อีกมือรีบปลดกางเกงตัวเองกระชากดันลงพ้นสะโพกพอให้เจ้าเสือร้ายตัวเขื่องดีดตัวออก ควักออกมาทั้งพวงแล้วจับโคนพร้อมสอดใส่

“อือ เฮียเสือ อ่า”

โปรดปรานยกฝ่าเท้ายันหน้าอกสิวากรไว้ ขยับเปลือกตาขึ้นจดจ้องนิ้วเท้าเขี่ยหัวนมตรงรอยสักรูปเสือ

“มีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง อ่า เฮียเสือต้องเร่งมืออย่าชักช้า”

คิ้วเข้มขยับโก่งแล้วเลื่อนสายตาขึ้นมองเธอมุมปากโค้งเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย เสือกท่อนหัวเข้าสู่โพรงถ้ำเล็กน้อยก่อนจะถอนออก

“ถ้างั้น เปลี่ยนท่า”

เขาดึงทุกอย่างออกจากทางรัก จับเธอพลิกนอนคว่ำดึงสะโพกกลมกลึงขึ้นสูงจนเธอคุกเข่า

เพียะ!! อ่า

โปรดปรานแอ่นสะโพกส่ายสูง ท่อนแขนยังเหยียดบนฟูกที่นอนรวมไปถึงใบหน้าตะแคงแนบพื้นเตียง

ฝ่ามือกร้านลูบเนื้อกลมสะโพกผายแล้วฟาดลงอีกครั้ง

เพียะ!

ไม่แรงมากนักแค่พอให้เกิดรอยแดงแล้วลูบแผ่วเบาบนผิวเนื้อขึ้นสี ก่อนจะจับท่อนลำปลายโคนอวบยาว ยืนเข่าข้างขวาค่อยเสียบใส่สู่โพรงนุ่มรัดรึง

“อ่า เฮียเสือ”

โปรดปรานซาบซ่านจนต้องครางในลำคอ หัวทู่มุดเข้าผ่านรอยแยกทะลวงใส่เนื้อสาวได้เพียงเล็กน้อยเธอพลันเสียววาบไปทั้งร่าง ยิ่งสิวากรเสือกลำร้อนอุ่นจัดเข้าลึกขึ้นอีกกล้ามเนื้อหน้าท้องเธอหดเกร็ง

“เฮียเสือ อ่า”

“อืม โปรด”

เขาจับสะโพกไว้ทั้งสองมือดันสอดใส่ลึกจนสุดหยุดนิ่งเพื่อปรับสภาพให้ตนเองรับมือกับอาการสะท้านซ่านเกร็งจนจิกเท้า มือดันสะโพกเธอออกพร้อมลำเนื้อไถลเลื่อนเคลื่อนในโพรงถ้ำรูดรัด

“อ่า โปรด อืม...”

สิวากรก้มศีรษะมองท่อนลำสีเข้มฉ่ำเยิ้มน้ำรักถอนเชื่องช้าจากโพรงเนื้อแล้วเสือกใส่แก่นกายเข้าไปอีกครั้งดันจนสุด

“อ่า โปรด อ๊าร์”

เขาทำอีกครั้งขยับเคลื่อนไหวสะโพกตนเองถอยหลังแล้วดัน ให้ความอวบอ้วนเข้าสู่ถ้ำแหวกว่ายราวสิ่งมีชีวิต พองตัวขยายใหญ่จนคับแน่น จากนั้นจึงเริ่มสอดใส่ถี่ขึ้น

“อ่า เฮียเสือ”

โปรดปรานสั่นสะท้าน เรือนร่างสะเทือนกระเพื่อมแรง ทรวงอกถูไถฟูกที่นอนรวมไปถึงใบหน้า สิวากรกระหน่ำท่อนยาวเข้าสู่ร่างกายของเธอหนักหน่วงและรวดเร็ว

“อ่า อ๊าร์ โปรด ซี้ด..”

แรงรักจากคนด้านหลังกระแทกกระทั้นกระหน่ำกายแกร่งเข้าสู่กายเธอถี่รัวและแรงกว่าทุกครั้ง เขาเปล่งเสียงครางดึงร่างเธอให้กระแทกกลับมา ยิ่งทำให้โปรดปรานหน่วงร้าวมากขึ้น

เขาโหย่งตัวขึ้นเป็นยืน ใช้ฝ่ามือเท้าฟูกที่นอน อีกมือกดท้ายทอยเธอแล้วพุ่งลำเนื้อยาวต่อเนื่อง ตอกเข้าสู่โพรงถ้ำฉ่ำหวาน

“อ่า โปรด”

สิวากรคิดว่าตัวเองคงไม่อาจกลั้นอาการเคลื่อนน้ำได้อีกต่อไปแล้ว ทิ้งตัวลงเป็นทาบทับจนร่างของโปรดปรานเปลี่ยนเป็นนอนราบ เขาคร่อมกายเธอสอดใส่อย่างต่อเนื่อง ใช้ลำแขนโอบรัดเธอไว้ล้วงเข้าไปด้านหน้ากอบกุมหน้าอกใหญ่บีบเคล้น

“เฮียเสือ อ่า เบา ๆ อ่า”

“อีกนิดนะ เฮียใกล้หลั่งแล้ว อ่า อีกนิด อืม..”

สิวากรกระเส่าแรงหลังท้ายทอยขบเม้มเนื้อสาวนุ่มบนลาดไหล่ กระทุ้งท่อนเอ็นขยับถี่ ท่อนแขนรัดเธอไว้ ดึงยอดหัวนมบดขยี้

“อ่า เฮีย.. อ๊าร์ เจ็บ อ่า”

“อืม เจ็บแล้วเสียวไหม คนดี อ่า เฮียจะไม่ไหวแล้ว โปรดใกล้หรือยัง”

เธอพยักหน้ารับแล้วพลันถูกพลิกร่างอีกครั้งเป็นนอนตะแคงโดยที่เฮียเสือยังซ้อนด้านหลัง เขาเกี่ยวขาเธอขึ้นพาดท่อนแขนวางฝ่ามือบนเนินสาว ลากนิ้วชี้ลงผ่านร่องกลีบเนื้อปัดติ่งเล็กแล้วกดขยี้

“อ่า เฮีย อ๊า”

โปรดปรานเกร็งตัวขึ้นแอ่นลำตัวจนโค้ง นิ้วยาวเฮียเสือปัดป่ายจุดอ่อนไหว ร่างแกร่งชำแรกความสาวกระทุ้งหนักแน่นและหนักหน่วงในทุกคราวที่เราทั้งสองคนใกล้ถึงจุดปลดปล่อย

เรือนร่างเสียดสีเปียกปอนด้วยเหงื่อกาฬ เสียงแหบเสน่ห์หวีดต่ำในลำคอกระตุกเฮือก ช่องทางรักตอดกระชับรัดท่อนเนื้อ ฉีดพรมน้ำกระสันต์สวาทหลั่งรินจนเกิดเสียงยามที่สิวากรสอดใส่

“โปรด อืม..ซี้ดดด เฮียจะหลั่งแล้ว อ่า”

สิวากรกำเนื้อหน้าอกเธอแน่นขณะที่ตนเองเสือกกายขึ้นโผนทะยานเข้าสู่ร่องเนื้อครั้งสุดท้าย หยุดนิ่งจากการอาการเสียวซ่านกระทั่งน้ำรักอุ่นจัดพุ่งอยู่ภายในถ้ำเนื้อ

“อ่า...” เขาซบหน้าลงท้ายทอยสูดกลิ่นน้ำหอมอ่อนจาง เกร็งตัวสุขสมจนไม่อาจถอนลำรักออกได้

พร่ำเรียกชื่อเธอ ลูบไล้ ขบเม้มเนื้อนุ่มอ่อนหวาน

“บางสิ่งมันไม่ต้องคิด เราแค่ใช้สัญชาตญาณ เฮียรู้ได้ทันทีเมื่อเจอกับโปรดครั้งแรก เฮียไม่ยอมให้โปรดปฏิเสธเฮีย”

เขาเงียบลงขยับตัวออกแต่ยังกอดเธอไว้แนบอก

“เฮียยอมเดิมพันทุกสิ่ง”

เสียงทุ้มต่ำพึมพำด้านบนศีรษะในขณะโปรดปรานซุกซบดวงหน้าบนแผงอกหนั่นแน่น ฝ่ามือนุ่มลูบรอยสักรูปเสือ ดวงตาเหม่อลอยไม่ได้โฟกัสสิ่งใด เพราะข้างในกำลังต่อสู้กันอย่างหนัก

เธอจะทำเช่นไรดี

เธอจะยอมเสี่ยงหรือไม่

แล้วถ้าวันหนึ่งเขาเป็นเหมือนพ่อปลื้ม เธอจะทำอย่างไร

คำถามวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำอีก คำถามที่เธอยังไม่อาจหาคำตอบ ได้แต่หวังว่าเวลาสี่เดือนนับจากนี้ สิวากรจะทำให้เธอเห็นว่าเขาคู่ควรพอที่เธอจะเสียสละชีวิตตัวเอง ยอมเสี่ยง ผิดคำพูดตนเองเพื่อใช้ชีวิตร่วมกับเขา