LOGIN36 nc
เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งลงกลางเตียง ดึงร่างเธอจนหล่นลงนั่งพื้น ย่อตัวกดหัวเข่ายันบ่าเธอ ประคองศีรษะได้รูปแหงนเงยหน้าขึ้น สบแววตากำลังตื่นตระหนกเล็กน้อย
“เฮียอยากเข้าไป อ่า ลึกอีก ซี้ด เฮียอยากอยู่ในปากของโปรด อ่า”
น้ำเสียงทุ้มแหบพร่ากระหึ่มเสียงครางลงทรวงอกแกร่ง สั่นกระเพื่อมจนสะท้อนลงสู่ร่างเธอ
โปรดปรานนิ่วหน้า เธอจะห้ามเขาได้อย่างไรกันในเมื่อตัวเธอถูกตรึงให้นั่งอยู่บนพื้น แผ่นหลังชิดขอบเตียง ส่วนด้านบนคือร่างอันใหญ่โตของสิวากร โถมน้ำหนักร่างหนาลง บดเบียด ยัดเยียดตัวเองด้วยท่อนเนื้อสอดใส่เข้าสู่ความอุ่นชื้นที่เล็กกว่า
“อืออ”
เธอเริ่มอึดอัด เขาโน้มตัววางฝ่ามือยันฟูก อีกข้างตรึงเส้นผมเธอบังคับให้เธอรับเสือตัวเขื่อง คับแน่น พองจนเธอเจ็บขอบปาก หัวทู่กระแทกเนื้อนิ่มด้านในจนแสบ
ทว่าอาการเสียวเนินสาวกลับทวีเพิ่มขึ้น เธออยาก ต้องการท่อนเนื้อ อยากให้สิ่งที่อยู่ในปากสอดใส่เข้าไปในร่างกาย ใต้กางเกงเธอเปียกจนแฉะ เธอหนีบท่อนขาไว้ด้วยกัน ขยับเสียดสี ซ่านขึ้นทุกคราวที่เขาสอดลึกจนเกือบกระแทก กางเกงขาสั้นเขายังคารั้งก้นใต้สะโพกและทุกครั้งที่เขากดตัวเองลง ชายผ้ากระพือสัมผัสปลายคาง
มือเธอเริ่มไขว้คว้าดึงชายผ้าปูที่นอน เอื้อมมือไปด้านหน้าดึงกางเกงขาสั้น เลื่อนจนไปยังแก้มก้นด้านหลังแล้ววกเข้ากอบกุมพวงแฝดลูกใหญ่บีบเบา ๆ
“อ่า ซี้ด โปรด อ๊าร์”
สิวากรสะท้านหยุดนิ่งกดร่างกายอันใหญ่โตจมปากอุ่นชื้น ข้างในของเธอกำลังฆ่าเขาให้ตายอย่างช้า ๆ ด้วยความอุ่นซ่าน ซ่านจนเสียวตั้งแต่ปลายหัวกระทั่งถึงนิ้วเท้า เสียวจนเขาต้องจิกเล็บ ตรึงเส้นผมเธอแน่นแล้วกระชากตัวเองออกห่าง ยืนหอบหายใจ
“แก้ผ้า โปรด ขึ้นเตียง”
สิวากรถอดกางเกงตัวเองหลุดจากข้อเท้า ดวงตาจับจ้องโปรดปรานยังนั่งเอามือปาดขอบปากจากหยาดน้ำไหลเยิ้ม มองเขาด้วยตาขุ่นเขียว
“น่า เดี๋ยวเฮียชดเชยให้”
เขาค้อมตัวลงสอดมือเข้าใต้รักแร้เพื่อยกเธอลุกยืน แล้วเป็นฝ่ายดึงเสื้อยืดตัวเล็กออกโยนทิ้ง ดันสองเต้าขึ้นด้วยสองมือเคล้นหนักมือ บีบเข้าหากันเป็นลูก
“เฮีย เบามือ อือ”
“อ่า ถอดกางเกงสิโปรด เฮียไม่ไหวแล้ว”
“เบา ๆ เฮีย”
“เร็ว ถอดกางเกง อ่า เสือน้อยอยากจะมุดถ้ำแล้วนะ”
เสียงแหบเสน่ห์ประท้วงถึงสองครั้ง ทว่าสิวากรยังกอบนมขึ้นเต็มมือ บีบเคล้น ดึงหัวนมจนเธอแอ่นตัว จ้องจุดสีอ่อนหวาน เล็กชัน บี้ด้วยสองนิ้ว ปาดนิ้วยอดหัวเต่งตึง โน้มหน้าเข้าหาครอบปากเต็มเต้า ดูดดึงจนเนื้อนุ่มตั้งยอด
โปรดปรานยังชักช้าเกินไป เขาจึงผละออกแล้วพลิกเธอหันหลัง ย่อตัวดึงกางเกงขาสั้นเอาออกจากร่าง โยนทิ้ง จับเธอคุกเข่าบนขอบเตียงดันจนแผ่นหลังเหยียดโค้ง
“เฮียเหมือนรีบ” โปรดปรานพูดเสียงเบาทว่ากระเส่า
“ไม่เล้ยย เฮียไม่ได้รีบ อ่า เร็ว คลานเข่าบนเตียง”
“นี่ขนาดไม่รีบนะ อ่า ค่อย ๆ เฮีย อือ”
“ซี้ด ของโปรดนุ่มและแฉะ อ่า เฮียอยากจะมุดถ้ำแล้ว”
สิวากรขยับตัวยืนปลายเตียงด้านหลังสะโพกงาม จับก้นงอนงาม ปาดมือลงด้านล่างล้วงลึกจนพบทางเข้าแล้วสอดใส่นิ้วเรียวสองนิ้วชอนไชเข้าถ้ำ ควานเบา ๆ แล้วลากออกแหวกนำทางให้ท่อนอวบหัวใหญ่ได้สะบัดฟาด
“อือ เฮีย อ่า”
“เฮียเข้าแล้วนะ อ่า อือ คับ อ๊าร์”
ฝ่ามือร้อนจับกลางลำขยับตรงกลางดันสะโพกเดินหน้ากระทั่งส่วนปลายหัวมนผลุบหาย กลีบผีเสื้อบดบังจนมิด เคลื่อนตัวอีกด้วยการเสือกตัว
“อ่า โปรด อืม”
แผงอกสิวากรกระเพื่อม ปากเผยอครางกระเส่าลงลำคอ ถ้ำเล็กลื่นแต่ยังดันเข้ายากเย็น ความนุ่ม อุ่นข้างใน ทำเขาเสียวปลายจนอยากกระแทกตัวลึกทันใด
“อ่า เฮีย อือ อ๊าร์”
เสียงเธอครางลึก ก้มศีรษะลงมองฟูกใต้ร่าง เขารับรู้ถึงความรู้สึกของเธอ ขนอ่อนหลังท้ายทอยเธอลุกชัน ท่อนแขนเกร็งจนเห็นเส้นเลือดเล็ก บนข้อมือ แผ่นหลังเธอแอ่นรับสิ่งที่มุดแทรกตัวเข้าสู่ภายใน
“อ่า โปรด”
สิวากรวางมือกร้านลงรอยต่อระหว่างสะโพกและแผ่นหลัง ดันเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนจนถึงท้ายทอย กำรอบ คลึง เลื่อนขึ้นจนถึงศีรษะ รวบเส้นผมในอุ้งมือแล้วพันอย่างเชื่องช้า
ทุกวินาทีเขาเฝ้ามอง ขณะเสือกเอ็นร้อนเดินหน้า เขาจดจ้องเรือนร่างอวบอิ่ม เธอโก่งตัวรับเมื่อท่อนเนื้อเคลื่อนตัวจนสุดปลายทาง มิดโคน
“อ่า เฮียเสือ...”
ศีรษะเล็กแหงนขึ้นตามแรงดึงของฝ่ามือกร้าน จากนั้นสิวากรจึงเริ่มต้นควบขับ
พั่บ พั่บ
เนื้อหนังของเราบรรจบกันด้วยแรงกระแทกกระทั้น สิวากรโจนจ้วงตัวเองสอดลึก ถอยหลัง สอดใส่ เน้นหนักด้วยแรงเรือนกายใหญ่โต ขาเธอสั่นระริก ทั่วทั้งร่างเธอสั่นสะท้าน
โปรดปรานโก่งแผ่นหลังมุดหน้าลงกดตัวลงฟูก มองลอดตัวเองไปด้านหลัง
“อ่า เฮียเสือ อือ”
สิวากรยกเท้าวางบนเตียงหนึ่งข้าง ดึงสะโพกเธอเด้งกลับจนเธอต้องใช้มือยันเตียงไม่ให้ล้ม
“โปรด.... โปรด อ่า เสียวไหม เฮียเสียวจนซ่านไปหมด”
อุ้งมือสิวากรขย้ำก้อนกลมขาวนวลสองข้าง ดึงร่างเธอกระเด้งกลับจนกระแทกกระทั้นเกิดเสียง
พั่บ พั่บ
เขาแหงนหน้าครางลงลำคอ จิกเล็บลง ภายในรัดลำเนื้อแน่นจนเขาต้องการปลดปล่อย เขาเร่งจังหวะกระชั้นถี่
“เฮียเสือ อ่า อ๊าร์”
แรงรักเขาทำเอาลำรักคับแน่น สอดลึกกระแทกถึงข้างใน โปรดปรานทั้งร้าว จุก เสียวซ่าน ร่างกายของเธอหดเกร็งเมื่อถึงจุดสุดยอด ลำเนื้อเสยขึ้นกดคลึงในตอนที่เธอฉีดพรมน้ำหวาน แล้วพลันรู้สึกถึงการถอดถอนออกอย่างรวดเร็วก่อนจะตามมาด้วยผืนสากระคายของลิ้น
เขาลดร่างลงโน้มหน้าเข้าหาร่องเนื้อเพื่อปาดลิ้นลากความสุขสมดูดกินกลืนลงคอ แหย่เรียวลิ้นในยามที่กล้ามเนื้อปีกผีเสื้อกระตุกสั่นไหว แทรกเข้ารับรู้ถึงความซาบซ่าน กินน้ำให้เธอจนหมด
“นอนหงายนะคนดี”
สิวากรจับเธอพลิกร่างอีกครั้ง เขาทำกับว่าเธอคือตุ๊กตาผ้า จะพลิก จะดัน แสนง่ายดาย
โปรดปรานถูกจับนอนหงายแล้วถูกดึงข้อเท้าลากไปปลายเตียง นัยน์ตาแขกเบิกโตขึ้น เพ่งมองเฮียเสือยังยืนที่เดิม เพิ่มเติบคือเอ็นเนื้อขยายใหญ่กว่าเดิม
แย่แน่ ถ้าเฮียยืนเอาท่านี้! เธอถูกอัดตายแน่!
“ไม่นะ! เฮีย ไม่เอาท่านี้” โปรดปรานส่ายหน้า
“ทำไมล่ะ อ่า ของโปรดเปียกไปหมดเลย เฮียละเลงให้นะ”
สิวากรไม่ได้มองเธอเลย นัยน์ตาเสือจดจ้องเพียงร่องกลางหว่างขา ที่ซึ่งเป็นมุมแหลมโดยฝ่ามือใหญ่วางทาบ คลึงเคล้นเนินอูม ละเลงน้ำไปจนทั่ว เธอตะกายตัวเหยียดแขนจนคว้าหมอนไว้ได้ขว้างใส่
ปัก! นั่นแล่ะเฮียเสือถึงได้ละความสนใจออกมาจากซอกลี้ลับของเธอสักที
“อ้าว! โปรด ขวางหมอนใส่เฮียทำไม” สิวากรเงยหน้าขึ้น มือกระชับข้อพับหัวเข่า ลากเข้าไปใกล้ตัวเองอีก “หรือว่าช้าไป ให้เร็ว ๆ แรง ๆ ไหม”
“เฮีย! พอก่อน ถ้าขืนเฮียเอาโปรดท่านี้ โปรดโดนอัดตายแน่ หยุด”
เธอยื้อท่อนขาออกขยับเท้าตั้งใจจะถีบสิวากร แต่เขารับฝ่าเท้าเธอไว้ได้ทัน ทั้งหัวเราะชอบใจ
“ไม่หรอกน่า ใครจะทำกับโปรดได้ลงคอ”
“ก็เฮียไง เฮีย... หยุด บอกให้หยุด เปลี่ยนท่า”
พลั่ก ตุบ!
โปรดปรานยื้อขาหดเข้าหาตัวเองแล้วเหยียดกระแทกลงแผงอกลูกใหญ่ที่ยังกระเพื่อมหัวเราะพอใจ ทว่าสิวากรกลับปล่อยให้เท้าเล็กลงแรงบนยอดอกตัวเองหลายครั้ง ยิ่งแรงเขายิ่งซ่านจนถึงปลายเท้า
อุ้งมือเสือจับข้อเท้าเธอไว้ดึงจนวางบนแผงอกตัวเอง นำทางให้เธอเลื่อนไปบนยอดหัว
“เขี่ยหัวนมเฮีย อ่า จิกเล็บลงไป”
“เฮีย...” น้ำเสียงเธอทอดยาวขึ้น เพ่งสายตาไปยังฝ่าเท้าที่ยันบนรอยสักเสือ แล้วเลื่อนจนกระทั่งเล็บเท้าสีสดจิกลงเนื้อข่วนเบา ๆ
“อ่า โปรด” สิวากรเลื่อนนิ้วลงกลางร่องสาว สัมผัสเนื้อนุ่มเปียกลื่น ค่อยสอดสองนิ้ว “อีก อ่า โปรดทำอีก”
เธอจับจ้องดวงหน้าคมสัน กรามเกร็งเล็กน้อย รวมไปถึงแรงเต้นใต้ฝ่าเท้าเธอโหมแรงระทึกตื่นเต้น เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอทำไม่ได้เจ็บแม้แต่น้อย เล็บเล็ก ๆ ที่ข่วนลงผิวหนังหยาบกร้าน ไม่ได้ทำให้เขากระเทือนถลอก
เธอหลุบสายตาลงมองหัวนมเขาหดเกร็งจนตั้งชัน ปาดนิ้วหัวแม่โป้งด้านบน เขี่ย...
“ซี้ด โปรด”
ร่างของเธอเริ่มแอ่นยามที่สองนิ้วสอดจนลึกสุด เขากระแทกสันมือกระทบเนื้อนุ่ม ติ่งเล็ก จุดรวมสัมผัสอ่อนไหว
“อ่า เฮียเสือ อือ”
เธอลากฝ่าเท้าขึ้นสู่ลำคอ เขี่ยติ่งหู ลากผ่านกรามเหลี่ยมจนถึงขอบปาก เขี่ย..
“อ่า โปรด อืม...”
สิวากรรับลูกเอียงหน้าเข้าหาปากครอบหัวแม่เท้าทันควัน ดูดกินขบกัด
“อ่า เฮียเสือ”
ฟันใหญ่ขาวลงบนผิวเนื้อ นิ้วเท้าที่เธอไม่คาดมาก่อนว่ามันจะทำเธออ่อนไหวและวูบวาบ เขาลากตวัดลิ้นลงระหว่างซอกแต่ละซอกนิ้ว ไปเรื่อย ๆ จนถึงนิ้วสุดท้าย
เธอสะบัดฝ่าเท้าออกแล้วฟาดไปที่ใบหน้า
เพียะ!
ดวงหน้าแขกเผยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะลงลำคอ เธอสะบัดตีแก้มกร้านด้วยฝ่าเท้าเธออีกครั้ง
เพียะ!
“อ่า โปรด”
อกแกร่งขยับพองใหญ่จากการสูดลมหายใจ ขยับนิ้วในร่องเนื้อเข้าออก
“เฮียเสือ อือ”
เขากดต้นขาเธออีกข้างจนแบะออก สอดเลื่อนนิ้วเข้า แหย่อยู่ข้างในโพรงถ้ำหยุดนิ่ง
เพียะ!
เธอสะบัดฝ่าเท้าอีกครั้ง แล้วหลุบตาลงมองท่อนเอ็นกลางลำตัว กระดกผงกปลายหัว และปล่อยน้ำหยาดจนเกือบหยด จึงเลื่อนฝ่าเท้าลงหาเชื่องช้า ให้เขาได้ลุ้นทุกขณะจนตัวเกร็ง ขยับเคลื่อนปลายเล็บจนถึงแผ่นท้อง เขี่ย...
“อื้อ โปรด อ่าร์” เสียงสิวากรกระเส่าแรงขึ้น
ฝ่าเท้าเล็กยังเคลื่อนตัวลงมาอีก แต่ยังไม่ใกล้ท่อนลำอย่างที่เขาวาดหวัง เธอยังคงเล่นกับเนื้อตัว กล้ามแน่นใหญ่ บั้นเอวหนาเร้าใจ จนเขาล้วงนิ้วลึกขึ้นเพื่อเร่งจังหวะ
“อ่า เฮียเสือ อื้อออ”
“ถึงสักทีเจ้โปรด เฮียลุ้นจนเกร็งไปหมดแล้ว”
โปรดปรานขยับมุมปากจนกลายเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทั้งกระเส่าด้วยเสียง เพราะสองนิ้วเคลื่อนออกอย่างจงใจ ฝ่าเท้าเล็กเธอวางลงท่อนลำ จิกเล็บลากจากโคนขึ้นสู่ปลายหัว ละเลงหยาดน้ำกลางร่องรอยหยัก เธอเด้งตัวขึ้นทันที เผยอปากจนเห็นฟัน ตวัดเรียวลิ้นบนร่อง
“อ่า โปรด อ๊าร์”
สิวากรดึงนิ้วออกประคองดวงหน้าเธอ ลากน้ำหวานจนทั่วกรอบหน้า กระทั่งถึงขอบปากเบียดแทรกพร้อมเนื้อดุ้น แล้วยกร่างเธอขึ้นฉับพลันจนเธอหน้าเหวอ
“เฮีย!”
ตุบ!
พ่อนักมวยกล้ามโตคงนึกว่าเธอคือตุ๊กตาจริง ๆ จับรวบเอวเล็กแล้วยกร่างเธอโยนไปกลางเตียง แล้วโผนทะยานตามติด แบะต้นขาพุ่งท่อนเนื้อสอดใส่ จ้วงลึกเข้าคราวเดียวดันสุด
“อ่า เฮียเสือ”
“หมดเวลาเล่นแล้วเจ้โปรด ของจริงได้สักที”
โปรดปรานเบิกตาแล้วค่อยหรี่ลงจนปรือ เสือร้ายตัวเขื่องเข้าสู่ภายในโพรงถ้ำทั้งตัว คับแน่น เต็มตื้นจนซ่าน...
สิวากรคุกเข่า ดันต้นขาจนเธอแบะกว้าง ปลายเท้าชี้ไปคนละทิศละทาง ขยับท่อนเนื้อออกแล้วเสือกใส่
“อ่า โปรด”
ดูเหมือนว่าเขาจะชื่นชอบท่านี้เป็นพิเศษ ทุกคราวที่ร่วมรัก เขามักควบขับเธอด้วยการคุกเข่ากลางหว่างขา จับเธอเปิดออก แทรกลำตัวอันใหญ่โต ฝังแน่นอยู่ข้างใน สอดลึกจนสุดทาง แล้วขยับ
คงเป็นเพราะว่าท่านี้ทำให้เฮียเสือสะบัดสะโพก พลิ้วเอวได้หนักหน่วง กระแทกท่อนลำเข้าใส่ทั้งเสยเน้น ๆ บดเบียดไม่เหลือช่องว่างระหว่างเนินเนื้อ
คงเป็นเพราะว่าท่านี้ทำให้เขาได้จดจ้องเรือนร่างของเธอหมดจดเต็มทั้งร่าง งดงาม สะเทือนจนทุกสิ่งกระเพื่อม ลากมือบีบเคล้นหัวนมถนัดมือ
คงเป็นเพราะว่าท่านี้ทำให้เขาได้มองเห็นดวงหน้างดงามกำลังจะถึงจุดสุดสม จุดสูงสุดของอารมณ์ทางเพศผสมผสานอารมณ์ที่อยู่ลึกภายในที่เธอมักปกปิดมันไว้จนมิด
สิวากรหลุบตาจดจ้องท่อนเนื้อ ระหว่างช่องว่างที่สอดลึก มองตัวเองโถมเข้าสู่ถ้ำ มองเนินสาวเปิดทางหวานเยิ้ม จ้องติ่งเล็กสั่นไหว
“อ่า โปรด อือ”
เขากระทุ้งลำตอกลึก ดันมือบนต้นขาแล้วใช้หัวเข่าตัวเองกดไว้ โหย่งตัวนิดยกสะโพกกระแทกใส่หนักเน้น ๆ
พั่บ พั่บ พั่บ
โปรดปรานเอียงหน้าข้างซ้ายด้วยความเคยชิน จดจ้องท่วงท่าเสือร้ายโผนทะยานมุ่งมั่นสู่เนื้อรัก
“เฮียเสือ...”
เธอครางกระเส่า ลูบแผงอก ข่วนเล็บเบา ๆ
“อ่า โปรด ซี้ด...”
ค่ำคืนนี้เธอรู้สึกแปลกประหลาด ส่วนลึกภายในร่ำร้องต้องการ คงเพราะว่าพรุ่งนี้คือวันชี้ชะตา หากเธอได้แชมป์ เธอจะมีสิทธิ์เลือก
“อ่า เฮียสือ อ๊าร์”
เรือนร่างสั่นสะท้านขึ้นแอ่นตัวทั้งที่ถูกทับตรึงไว้ราวหนูตัวเล็ก ท่อนอุ่นเคลื่อนตัวหนักหน่วงต่อเนื่อง เหงื่อคนด้านบนเริ่มไหลลงหยดบนแผ่นท้อง ทว่าเขายังไม่หยุด
นัยน์ตาเสือจดจ้องมอง ขยับจนเธอหน่วงร้าว
“อ่า เฮียเสือ อ๊ารร์”
โปรดปรานหวีดเสียงร้อง กายเธอหดเกร็ง ปลายเท้าสั่นระริก มือกำแผงอกแน่นจิกเล็บลง เธอถึงจุดสุดยอดจนตาพร่า หยาดน้ำตาเอ่อรื้น สบตาเสือที่ใกล้ถึงจุดหมายเช่นกัน
สิวากรกระแทกลำรักเข้าไปจนสุดหยุดนิ่ง ข้างในอุ่นลื่น รัดรึง บีบจนเขาสะท้านวาบตั้งแต่ทรวงอกลงปลายหัว
“อ่า โปรด”
เขาดึงตัวเองออกโผนตัวเองขึ้นไปคร่อมเธอบนหน้าอก ตรึงเส้นผมสวยกำเต็มมือ จนดวงหน้าแหงนเงย
“อ้าปาก”
เสือตัวเขื่องลอยเด่นด้านบนพองตัวอยู่ในอุ้งมือกร้าน เอ็นหดรัดร้อยรัดจนมองเห็นริ้ว ยามที่เขาสาวเชื่องช้า รูดเนื้อหนัง ให้ปลายหัวอยู่เหนือริมฝีปาก
“อ่า โปรด อือ อ๊ารรร์”
ความรู้สึกซ่านไปทั้งร่างเมื่อร่างกายขับเคลื่อนน้ำรักออกจากท่อนเนื้อ เขาบีบส่วนปลาย เค้นน้ำสีขาวให้หยดลงสู่โพรงอุ่นที่เผยออ้ารอรับอย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะจับยัดลงแล้วพวยพุ่งความอุ่นซ่านอีกระลอก ทะลักทะลาย มากจนล้นขอบปาก มากจนลำคอเธอเคลื่อนตัวขยับกลืนลำบาก
เขากดตัวเองลงจมมิด ปล่อยให้ตัวเองได้สัมผัสความรู้สึก
สุขจนซ่านจดปลายเท้า...
สุขจนแรงเต้นหัวใจโลดแรง...
สุขจนแอ่งชีพจรเต้นตุบ...
แผงอกกระเพื่อมหอบหายใจแม้ว่าทุกอย่างสิ้นสุดลงแล้ว หลุบตามองมือตัวเองที่ยังตรึงเธอไว้ใต้ร่างให้รับทุกหยาดหยด
สิวากรดึงตัวเองลงพลิกร่างเธอนอนตะแคงกกกอดแน่น รัดเธอด้วยอ้อมกอดกำยำนักมวย ลูบแผ่นหลัง โน้มหน้าจูบเธอสอดลิ้น ให้ร่างของเราทั้งคู่ร้อยรัดประสานกันด้วยความสุขสม รับรสชาติของกันและกัน
“เฮีย” โปรดปรานส่งเสียงอ่อนแรง เธอเพ่งจ้องแผงอกใต้ฝ่ามือ “เฮียถ่ายคลิป ถ้ามันหลุด”
“เฮียแค่อยากให้โปรดเก็บไว้ ถ้าพรุ่งนี้ค่ายศรเพชรได้แชมป์ ถ้าโปรดไม่เลือกเฮีย โปรดจะได้มีของดี ของใหญ่ไว้ดู ให้หายคิดถึง หรือไม่ก็คิดถึงมากจนทนไม่ไหว ขึ้นไปหาเฮีย ช่วยเฮียขัดจรวด”
เพียะ!
เธอฟาดฝ่ามือไม่แรงนักหยอกเล่น “บ้า พูดลามกนะเฮีย”
“ฮ่า ฮ่า”
สิวากรหัวเราะลงลำคอ โอบเธอแนบตัวลูบฝ่ามือกร้านเลื่อนขึ้นถึงท้ายทอย สอดชอนไชพันเส้นผม เปล่งเสียงกระซิบเบาดังอยู่เหนือศีรษะ
“เฮียรักโปรด”
ประโยคสั้น ๆ ที่สิวากรโพล่งขึ้นทำให้ร่างในอ้อมแขนเกร็งตัว ทว่าเขายังนอนนิ่ง ลูบเธอแผ่วเบา ไม่ได้คาดคั้นให้เธอต้องตอบรับ ทิ้งช่องว่างแห่งความเงียบงันจนเหลือเพียงเสียงเสียดสีเนื้อตัว เสียงสัมผัสลูบไล้กันและกัน ปล่อยให้โปรดปรานได้ซึมซับความรู้สึกของเขาเข้าไปเอง
ให้เธอได้ยินเสียงของหัวใจที่อยู่ก้นบึ้งลึกสุดของตัวเธอเอง
42 แต่งงาน จบบริบูรณ์เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่างานแต่งงานของตัวเองจะเป็นแบบไหนอาจสวยงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยายหรือธรรมดาสามัญมาก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวแต่ที่แน่ ๆ วันแต่งงานของเธอต้องอบอวลด้วยความรักความรักของเธอและเจ้าบ่าว และที่สำคัญครอบครัวของเธอในทุกวันบนโลกใบนี้จะมีคู่รักเข้าพิธีแต่งงานกันนับล้านคู่ในวันเดียวกัน แต่ละประเพณีล้วนแตกต่างกันไปตามแต่วัฒนธรรม อย่างวันนี้ค่ายมวยศรเพชรกำลังจัดงานมงคลยิ่งใหญ่ รอยยิ้มเกลื่อนทั่วงาน เสียงหัวเราะสะท้อนอยู่ทุกมุมโถง กลิ่นดอกไม้ฟุ้งจนอบอวล และเหนือสิ่งอื่นใด ทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสุข“ไอ้แสน กูเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นงานแต่งงานอลังการงานช้างอย่างกับมหาราชา”พ่อครูสถิตคุณพูดเบา ๆ เพราะอายกลัวคนอื่นได้ยินขณะที่เป็นหนึ่งในขบวนเจ้าบ่าว เดินบนถนนคอนกรีตทางขึ้นบ้านเจ้าสาว“พ่อครู พูดดังไปอายเขา เดี๋ยวจะหาพ่อครูมาจากบ้านนอก”“บ้านนอกอะไรว่ะ บ้านกูแค่ผูกขวัญก็เข้าหอแล้ว นี่อะไรจัดใหญ่โต วันนี้วันที่สามแล้วนะมึง”“พ่อ! มันงานแต่งแบบฮินดู” ตรึงใจเอ่ยทักเบา ๆ เอามือหยิกท่อนแขนพ่อครู“โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เบามือหน่อย ไว้รอเข้าห้องค่อยหยิกพ่อ”พ่อครูสถิตค
41 ได้โปรดโปรดปรานหน้าซีดแล้วซีดอีกจนไร้สีเลือด ฝ่ามือเย็นเยียบทั้งเสื้อชุ่มโชกเหงื่อกาฬที่ไหลย้อยออกมาทั่งทั้งร่างทุกความโกรธที่ปะทุเดือดอยู่ภายในพุ่งตรงไปยังชายหนุ่ม สิวากร ที่ตอนนี้ยังดื้อแพ่งจะยื้อเกม ดึงร่างสะบักสะบอมเต็มทนขึ้นมาด้วยมาเอามือพาดเชือก จับแน่นพยุงตนเองจนนั่งพาดเชือกได้แล้ว“ไอ้คนบ้า เฮียเสือ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย” โปรดปรานกัดฟันกรอดดังจนบิ๊กโต้งตกใจเธอสะบัดตัวอีกครั้งแรกกว่าเดิม แต่อ้อมแขนของอดีตนักมวยยังแน่นดั่งคีมเหล็ก เธอจึงใช้ปลายร่มกระแทกลงไปยังหลังเท้าของบิ๊กโต้งอย่างแรงปัก!! โอ๊ยยยยยบิ๊กโต้งปล่อยมือทันทีด้วยความเจ็บ เปิดโอกาสให้โปรดปรานสะบัดตัวได้อีกครั้งจนหลุด ทิ้งร่มแล้ววิ่งตรงไปทางบันไดขึ้นเวที คว้าเอาผ้าเช็ดหน้าของผู้ช่วยฝั่งสีแดงไปด้วยสิวากรเกร็งไปทั้งร่างอันเจ็บปวด ดึงตัวเองจนนั่งพาดคาดเชือก แล้วพยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืน ขยับเดินสองก้าวแล้วพลันล้มลงอีกครั้งตึง!ร่างใหญ่โตหนาหนักล้มหงายลงไปอีกครั้งอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรงแล้วสิ้นเชิง ภายในหัวสมองปวดจนมึน มองเห็นทุกสิ่งพร่าเลือนซ้อนทับหลากหลาย หางคิ้วเจ็บจนชา รู้สึกถึงความเปียกชื้นอาบลงปลายคางคงเป็นเลือดเข
40 ชี้ชะตาเกร้ง ๆ"เริ่มเกมแล้วครับ! เกรียงไกรเดินหน้าดุดัน ไล่บี้เฮียเสือตั้งแต่หมัดแรก! โอ้โฮ้! หมัดซ้ายเข้าเต็มหน้าท้องเฮียเสือ! แต่เฮียเสือยังยืนได้! เขาพยายามวนหนี แต่เกรียงไกรไม่ปล่อยโอกาส ซ้ำหมัดฮุก ขวาอีกครั้ง!""เฮียเสือถอยกรูดครับ! พยายามยกการ์ดกัน แต่หมัดของเกรียงไกรหนักเหลือเกิน! ตอนนี้คนดูเริ่มตะโกนแล้วครับ ดูท่าจะเชียร์ฝั่งเกรียงไกร!"“ไม่น่าเชื่อนะครับ เฮียเสือลีลาไม่แพ้นักมวยดีกรีแชมป์ ตั้งรับได้อย่างดี”โปรดปรานเนื้อตัวอ่อนแรงขาแทบยืนไม่อยู่ต้องใช้บิ๊กโต้งเป็นหลักพิงไว้“เฮียเสือจะเจ็บหนัก ไม่ได้นะโต้ง”บิ๊กโต้งไม่ตอบ ยืนนิ่งเงียบและรัดร่างเจ้าของค่ายไว้แน่นตามคำสั่งของสิวากร เขาเองเมื่อเห็นลีลาของเฮียเสือยังคิดว่าพอมีลุ้น แต่หมัดของเฮียเสือไม่หนักเท่าไอ้เกรียงไกร ซ้ำลูกเล่นยังไม่เหลี่ยมเท่าเกร้ง ๆ“แหมหมดยกเสียก่อน ให้นักมวยเราได้พักเสียหน่อยนะครับก่อนจะเริ่มยกต่อไป”“ประเมินแล้วสูสีนะครับ”สิวากรคายยางกันกระแทกออกจากปากดื่มน้ำแล้วพ่นทิ้ง มีเลือดออกเล็กน้อยไม่มากนัก“เฮีย เฮียตัวสูงเกินไป ต้องระวังสีข้าง ปิดให้มิด” ชานนท์เอ่ยเตือนตอนที่ยื่นขวดน้ำไปตรงหน้าสิวากรพยั
39 นัดชิงแชมป์ณ สนามมวย"ใช่เลยครับ! นี่คือการเจอกันครั้งแรกของสองยอดฝีมือจากสองค่ายใหญ่ ศรเพชร ชลบุรี และ ส.อรุณ อุบลราชธานี บอกเลยว่า ดุเดือดแน่นอน!"เกร้ง ๆ"และแล้วเสียงระฆังก็ดังขึ้น! เริ่มต้นยกแรก! บิ๊กบอยเดินเข้าหา เปิดเกมเร็วด้วยหมัดแย็บซ้ายที่ไวเหมือนสายฟ้า! โอ้ย โอ้ย อีกฝ่ายตั้งการ์ดรับ""แต่ยอดเพชรไม่ยอมง่าย ๆ! โต้กลับด้วยหมัดขวาตรงที่แม่นยำอย่างกับจับวาง! โอ้โฮ้! นี่แค่เริ่มต้นก็ประเดิมดุเดือดแล้ว!"“เอาเล้ย เฮ้ย! โอ๊ย ตุบ เอ้า ต่อยเลย แย็บ แย็บ”โปรดปรานเงยหน้าเอียงไปด้านขวาจ้องพ่อปลื้ม วันนี้ดูขึงขังจริงจังและคึกคัก สงสัยลงเล่นไปหลายบาท เธอมองตรงไปทางฝั่งตรงข้าม ตอนนี้สิวากรอยู่ชิดขอบเวทีใกล้กับชานนท์ คอยก้มหน้าพูดคุยกันตลอดเกร้ง ๆ"ยกแรกจบลงอย่างดุเดือด! เอาสะเหงื่อตกทั้งคู่ บอกเลย...เกมนี้สูสี ไม่มีใครเหนือกว่าใคร!""ใช่ครับ และนี่แค่เริ่มต้น! ใครจะอยู่ ใครจะล้ม ต้องติดตามกันต่อยกหน้า ห้ามกระพริบตา!"โปรดปรานผุดลุกจากที่นั่ง พาร่างอวบอิ่มในชุดเดิมที่สวมใส่มาตลอดหลายปี ตรงไปยังมุมแดง ขึ้นบันไดไปยังข้างบนเวทีจนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในสนามมวย เธอลอบยิ้มให้สิวากรแล้วโน้
38 พอใจณ บ้านค่ายมวยศรเพชรในช่วงเย็นของวันนี้ที่ห้องนั่งเล่นของครอบครัวศรเพชร นับว่าเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด เมื่อทุกคนต่างพร้อมใจพากันมารวมตัวอยู่ในห้องนี้ นั่งเรียงลดหลั่นตาจดจ้องไปยังจอโทรทัศน์ขนาดห้าสิบสองนิ้ว ซึ่งในยามปกติมีเพียงแม่พลับพลึงใช้สำหรับร้องคาราโอเกะ“เริ่มแข่งแล้ว” ดาหลันพึมพำตื่นเต้นจนผุดตัวออกจากท่าเอนหลัง“แม่ว่ายังไงยอดเพชรก็ชนะ เฮียเสือเขาทุ่มเทมาก” แม่พลับพลึงกระซิบเบา ๆ“ใช่ค่ะ ณินได้ยินเสียงเฮียเสือทุกเช้าเลย”“ทุกเช้า?” แม่ปรียาหันไปมองลูกสาวตัวเองด้วยความสงสัย“ณินเขาไม่ได้นอนเพราะทำงานค่ะแม่ปรียา มลนอนห้องตรงข้าม ได้เสียงเพลงดังถึงเช้า”พิมลวรรณนั่งเอนตัวพูดงึมงำตอบออกไปแทน ดวงหน้าปิดทับไว้ด้วยแผ่นมาส์กหน้าสีขาวฉ่ำน้ำ“แต่เท่าที่รู้มายอดเพชรยังไม่เจนสนาม ชกแค่ไม่กี่ครั้ง”พอใจเอียงหน้าไปทางคนทั้งหมด พูดเสียงกร้าวขึ้น เพราะไม่พอใจที่ทุกคนเอาแต่พูดยกย่องเฮียเสือ“พี่พอใจเป็นอะไรไป” ดาหลันมือล้วงขนมปากพูดไปด้วย ทำให้ขนมกระเด็นจนเลอะออก“ยี้! ดาหลัน สกปรก กระเด็นโดนหน้าพี่” พิมลวรรณนั่งใกล้อีกข้างรีบขยับตัวลุกหนี“ขอโทษทีพี่มล พี่พอใจไม่เห็นตอบเลย” ดาหลันยั
37 วันชิงแชมป์ เธอเห็นคนต่อยกันมาตั้งแต่เด็กเธอได้ยินเสียงเวลาเนื้อกระทบกันจนชินชาเธอเห็นนักกีฬาทั้งหัวเราะและร้องไห้ตลอดเวลาเธอรู้ว่าคนที่ล้มนอนคว่ำลงกับพื้นเวทีคือผู้แพ้เธอจดจ้องมองด้วยดวงตาราบเรียบ ส่งเสียงแค่นดูถูกอยู่ข้างในทว่าวันนี้...ทุกสิ่งที่เธอกล่าวมาทั้งหมด ว่างเปล่าราวกับมันไม่มีอยู่จริง ราวกับว่าทุกสิ่งทั้งหมดคือจินตนาการอันฟุ้งเฟ้อ เมื่อคนที่ล้มคว่ำกลางเวทีคือ...สิวากรการแข่งขันชกมวยชิงแชมป์ถ้วยพระราชทานจัดอย่างยิ่งใหญ่อลังการด้วยสนามสร้างใหม่แบบชั่วคราวติดชายหาดพัทยา ศูนย์กลางนักท่องเที่ยว ใกล้เสียจนทุกคนได้ยินเสียงคลื่นสาดซัด ลมทะเลพัดพานำกลิ่นเค็มพื้นน้ำกรุ่นกำจายปะปนไปกับกลิ่นเหงื่อของผู้ชมนับพันในสนามแห่งนี้สิวากรนั่งอยู่ฝั่งน้ำเงิน ค่ายมวย ส อรุณ โดยหนนี้ชานนท์ลงมาเป็นโค้ชพิเศษให้บิ๊กบอย เขาจึงวางใจนั่งเงียบหามุมสงบให้ตนเองทำสมาธิ หางตามองเห็นพ่อครูสถิตคุณ สุดแสนและเทียนหอม กำลังเดินใกล้เข้ามาจากหัวมุมทางเดินขึ้นเวทีสำหรับนักมวย จึงโบกมือให้“เฮียเสือ สวัสดีค่ะ ทำไมวันนี้เฮียสวมเสื้อยืดคะ” เทียนหอมเอ่ยทักแปลกใจ ใช้ดวงตากลอกไปมาสำรวจสิวากรจนรอบ“ทำไมล่ะหอม