3.4 ท่าต้นไม้จุกโผล่

"เอเนร่า พรุ่งนี้เธอเจอศึกหนักแน่"  บรู๊คลินพึมพำกับตัวเอง เมื่อกินเสร็จจึงลุกเอาจานไปล้างและเก็บในครัวแล้วกลับมาปิดโทรทัศน์ เข้านอนเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับการสอนโยคะพรุ่งนี้ 

เช้าวันรุ่งขึ้น วันนี้เอเนร่ามีเรียนตอนเช้าวิชาเดียว หลังจากคาบเช้าเธอก็วางจึงเรียกที่จะไปนั่งเล่นนอนเล่นที่หอพักของกุ๊บกิ๊บเพื่อนซี้ กุ๊บกิ๊บเป็นเด็กต่างจังหวัดครอบครัวของเธอทำสวนหน่อไม้ฝรั่งส่งออกขายต่างประเทศ ก็ถือว่าบ้านของกุ๊บกิ๊บมีอันจะกินไม่ได้อดยากเลย แต่ด้วยความที่เพื่อนของเอเนร่าคลั่งไคล้ศิลปินเกาหลีมากถึงขั้นซื้อของเปย์ศิลปินที่ตนเองชื่นชอบเป็นจำนวนเงินหกหลักโดยกำชับกับเอเนร่าว่าห้ามบอกพ่อกับแม่ของเธอเด็ดขาด

"ห้องรกนิดหนึ่งนะแก พอดีว่าแม่บ้านไม่มาทำความสะอาดให้" กุ๊บกิ๊บบอกเพื่อนด้วยความเกรงใจเพื่อนที่ต้องเข้ามาเห็นห้องรก ๆ ของตัวเอง

"ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เอง ว่าแต่วันหยุดนี้ไม่มีแพลนจะไปแรดที่ไหนเหรอ"

"ไม่มีเลยจ้ะ พอดีเด็กติดทำรายงานเลยอด แต่ก็ดีเหมือนกันฉันเริ่มเบื่อแล้ว อยากเท" เด็กที่กุ๊บกิ๊บหมายถึงคือปอนด์รุ่นน้องปีหนึ่งที่เธอคุยอยู่

เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นหลายครั้งจากโทรศัพท์ของเอเนร่า เธอเมินไม่สนใจที่จะหยิบมาดู กุ๊บกิ๊บจึงชะโงกดูที่หน้าจอเองจึงได้รู้ว่าคนที่ส่งข้อความมาหาเอเนร่าคือไมค์

"ไม่รับเหรอเอ"

"ไม่ ฉันเองก็เริ่มเบื่อไมค์แล้ว"

"หือ ไมค์น่าเบื่อจริงดิ? ไม่อยากจะเชื่อ มีแต่คนลือกันหึ่งว่าเขาแซ่บเว่อวัง เอ๊ะ หรือมีใครที่แซ่บกว่า" กุ๊บกิ๊บเริ่มทำตัวเป็นนักสืบ มองเพื่อนด้วยสายตาจับผิด

"บรู๊คลิน เขาเป็นครูสอนโยคะฉันเอง หุ่นแซ่บ ลีลาที่ได้ลองเมื่อวานก็แซ่บ" เอเนร่าอดใจไม่ไหวจึงยอมเล่าให้เพื่อนฟัง กุ๊บกิ๊บที่ตั้งใจฟังทำตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น

"เอ...... ฉันขอไปเรียนด้วยได้ไหมอ่า อยากเจอแซ่บ ๆ บ้าง"

"ฉันยังไม่ได้กินเลย คืนนี้ตั้งใจจะกิน แล้วจะเล่าให้ฟังแล้วกันนะว่าอร่อยแค่ไหน" 

เอเนร่าตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าคืนนี้ คืนที่พ่อไม่อยู่บ้านเธอจะยั่วเขาจนเขาทนไม่ไหวจับเธอกิน เพราะเธออยากลองมากกว่านิ้วของบรู๊คลิน แค่นิ้วยาวใหญ่ของเขาเมื่อคืนก็ทำเอาเธอแทบนอนไม่หลับจนต้องลุกมาอาบน้ำแล้วช่วยตัวเองไปหลายครั้ง หากเจอของใหญ่กว่านิ้วเธอคงจะนอนฝันหวานทั้งคืน

บ่ายสามไม่ขาดไม่เกินเอเนร่าขอตัวกลับบ้านทันทีไม่รอให้เพื่อนทักท้วงอะไร กุ๊บกิ๊บที่จะขอตามไปด้วยเลยอดเพราะตอนที่เอเนร่าออกจากห้องของเธอนั้น กุ๊บกิ๊บอยู่ในห้องน้ำจึงตามเพื่อนไม่ทัน ได้แต่โทร.หาเพื่อย้ำว่าอย่าลืมมาเล่าให้ฟังหรือถ้าจะให้ดีถ่ายคลิปมาให้ดูด้วย แต่เอเนร่าส่งสติ๊กเกอร์ตอบกลับ "NO!"

เอเนร่าโดยสารรถไฟฟ้าบีทีเอสกลับบ้านเธอไม่อยากเสียเวลาแม้สักวินาทีเดียว ระหว่างทางกลับบ้านนั้นเอเนร่าก็คิดถึงใบหน้าคมคายของบรู๊คลิน ป่านนี้เขาจะมาถึงหรือยังนะหรือกำลังเดินทางเหมือนกับเธอ ไม่แม้แต่เอเนร่าคนเดียวเท่านั้นที่คิดถึงและนึกถึงบทรักเร่าร้อนเมื่อวาน บรู๊คลินเองก็คิดถึงใบหน้าสวยของเธอเช่นเดียวกัน เขารีบบึ่งรถบิ๊กไบค์คันใหญ่ของตนเองมายังบ้านของเอเนร่าอย่างรวดเร็ว ใช่....เขามาถึงก่อนที่เอเนร่าจะมาถึง แต่ด้วยความที่ประตูบ้านยังคงล็อกกุญแจอยู่ บรู๊คลินจึงขับรถผ่านไปไม่ได้จอดรอเธอที่หน้าบ้าน เพราะเขากลัวเสียฟอร์มหากเธอรู้ว่าเขามาถึงก่อนเวลา จึงไปจอดรอเธอที่ร้านขนมหวานแห่งหนึ่งถัดจากซอยบ้านของเธอ  ไม่นานเอเนร่าก็มาถึง เธอมาช้าไปเกือบสิบนาที เอเนร่ามองเข้าไปในตัวบ้านไม่มีแม้แต่รถของเทรนเนอร์หนุ่ม นี่เขายังไม่มาอีกงั้นเหรอ หรือว่าเขาจะเบี้ยวเธอ เอเนร่าไม่รอช้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทร.หาเขาทันที 

"ครับ ผมกำลังไป" บรู๊คลินปดเพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขามาถึงก่อนนานแล้ว

"แล้วไปค่ะ ฉันเพิ่งถึงบ้าน จะอาบน้ำรอนะคะ" 

อาบน้ำงั้นเหรอ....

บรู๊คลินลอบกลืนน้ำลายลงคอจนดังเอือก เมื่อได้ยินปลายสายบอกว่าจะอาบน้ำรอ

"คะ ครับ" เขาตอบรับเพียงสั้น ๆ ก่อนจะกดวางสายไป

แต่เขาก็ยังคงนั่งอยู่ไม่ได้รีบร้อนอะไร นั่งกินขนมหวานอยู่ที่ร้านจนคิดว่าเอเนร่าจะอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงจะขับรถเข้าไปที่บ้านของเธอ หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วเมื่อคิดว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น