로그인공유
18
게시일:
2026-06-20 01:17:58“ยัยวี่ ขอโทษทีที่ไม่มีเวลาไปหาเลยมาให้เพื่อนกอดหน่อย”
คริมาอ้าแขนรับเพื่อน ที่กระโจนเข้าโถมกอดเธอฟ้ารุ้งแถมด้วยการหอมแก้มของเพื่อนซ้ายขวา เธอหัวเราะเมื่อคริมาเอ่ยประท้วงและดันเธอออก พอเธอคลายกอด เพื่อนของเธอก็มีรอยจุ๊บติดที่แก้มสองข้างและหน้าผาก
“รอยรักจากเพื่อน อิอิ”
“อื้อ ยัยฟ้าแกล้งกันหรือยังไงนะ”
คริมาเหมือนจะรู้ตัวล่ะ ว่าเพื่อนรักฝากรอยอะไรไว้ จึงล้วงกระเป๋าหยิบเอากระจกพกบานเล็กขึ้นมา ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ เธอส่งกระดาษเช็ดเครื่องสำอางที่พกมาเป็นประจำให้กับเพื่อนซับคราบลิปสติกออก
“ไม่ได้แกล้ง แค่อยากทดสอบลิปตัวใหม่ของที่เราจะลองออกขายน่ะ ว้า...ไม่ติดทน ทิ้งคราบ สงสัยจะต้องพัฒนาใหม่แล้วแบบนี้”
คริมาได้แต่ค้อน ทางนั้นเป็นคนสดใสร่าเริง ชอบทำให้เธอหัวเราะ ความสดใสนั้นทำให้คริมาพลอยสดชื่นไปด้วย
ฟ้ารุ้งทำให้เธอยิ้มกว้าง ยิ้มจากใจในรอบหลายอาทิตย์
เฮ้อ...
“เรื่องทำบุญน่ะ ไปกับเราเสาร์นี้นะยัยวี่”
“ไปตอนทำบุญร้อยวันเลยก็ได้จ้ะ อีกไม่กี่อาทิตย์นี้แล้ว พักนี้เราวุ่นๆ เรื่องงานที่บริษัทน่ะ กลัวจะไม่ว่างไปกับฟ้า”
“อ้อ...นี่ต้องไปช่วยงานเหรอ น้องของพ่อเลี้ยงของเธอ ชื่ออะไรนะ? อากริชใช่ไหม คนที่วี่เคยเล่าให้เราฟัง”
“อื้อ...”
คริมามองหน้าเพื่อน เธอกำลังหนักอก อยากจะเล่าอยากจะปรึกษา เกี่ยวกับเรื่องที่กริชดนัยให้เธอดำเนินการ คือเรื่องการดร็อปเรียนไว้ก่อน
“หน้าตาไม่ค่อยสบายเลย วี่มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”
“ก็นิดหน่อย...”
“น่าจะไม่นิดหน่อยล่ะ หน้าตาแบบนี้”
ฟ้ารุ้งมองจ้องหน้าเพื่อน แล้วก็คล้องแขนคริมา ก่อนจะดึงพาเธอออกไปจากใต้ถุนของตึกเรียน
“ไปไหนน่ะ ยัยฟ้า”
“จะพาไปปรับทัศนคติ”
“อื้อ ไม่เรียนหรือยังไงกันนะ นี่วิชาแรกจะชวนโดดแล้วหรือไง”
“การเรียนเอาไว้ก่อน จิตใจของเพื่อนอ่อนเราจะต้องบรรเทา ปะ โดดไปคาเฟ่ประจำของเรากัน”
คริมาได้แต่สั่นหน้าแล้วก็ต้องตามเพื่อนไปแต่โดยดีเพราะรู้ว่าห้ามไปฟ้ารุ้งก็ต้องลากเธอไปจนได้
ทำไมพักนี้รอบกายเธอแวดล้อมไปด้วยคนเอาแต่ใจกันนะ
แวบคิดไปถึงใครบางคน ที่แสนเอาแต่ใจพอๆ กับฟ้ารุ้ง
แค่คิดถึงเขาใจของเธอก็เต้นแรง...
นับวันเขาจะมีอิทธิพลกับเธอมากไปเสียทุกที
..........................................................................................................................................................................
“ชาเขียวเข้มๆ แล้วบอกมาสิว่า มีอะไรหรือเปล่าน่ะยัยวี่”
ฟ้ารุ้งเลื่อนแก้วชาเขียวปั่นให้กับเพื่อนรัก คริมารับไปแล้วก็ทำทีเป็นโอ้เอ้ดูดดื่มกับรสชาติของชาเขียว ไถลชวนเพื่อนสั่งเค้กมากินด้วยกัน
ฟ้ารุ้งพอโดนของกินเข้าตก ก็เคลิ้มไปแป๊บหนึ่ง คริมาทำชวนคุยเรื่องที่เธอไปผจญภัยต่างประเทศมา ด้วยความช่างคุยฟ้ารุ้งก็คุยเล่าให้ฟังเพลินไปเลย คริมาแอบลอบถอนใจที่เบี่ยงเบนประเด็นไปได้ เธออยากจะปรึกษา แต่เธอก็ยังไม่พร้อมจะเล่า
“บ่ายกว่าแล้วนะยัยฟ้า”
เธอสะกิดเพื่อน พร้อมกับมองนาฬิกา สองสาวเพลินกันจนถึงบ่ายแล้ว เลยคลาสเรียนมาแล้วหลายคลาส
“ว้าย...มัวแต่เม้าท์เพลิน ทำไมเวลามันไวจัง”
“กลับมหาวิทยาลัยกันดีกว่า ฉันไม่อยากพลาดคลาสของอาจารย์ติ๋ม แกยิ่งโหดๆ อยู่นะ เราไม่ควรโดดคลาสของแก”
“งั้นก็กลับก่อน”
ฟ้ารุ้งว่า สองสาวพากันกลับไปที่มหาวิทยาลัย และเข้าคลาสเรียน...ฟ้ารุ้งเกือบจะลืมไปแล้ว ว่าเธอจะซักอะไรคริมา แค่เกือบ...
ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน ฟ้ารุ้งก็ดึงข้อมือของเพื่อนไว้เสียก่อน ที่เพื่อนจะขึ้นรถกลับบ้าน คริมามีรถจากทางบ้านมารับส่งไปกลับ ส่วนเธอนั้นขับรถมาเอง
“หืม?”
คริมาหันมามองเพื่อน ฟ้ารุ้งเคาะกระจก คนขับของเธอเปิดกระจกลง หญิงสาวยิ้มหวานส่งให้กับคนขับ พร้อมกับเอ่ยคำสั่งอย่างถือสิทธิ์
“กลับไปได้เลยค่ะ ลุงพวง เดี๋ยวฟ้าไปส่งยัยวี่เองไม่ต้องห่วงค่ะ”
“ครับ”
พวงยิ้มตอบเธอ เพราะคุ้นเคยกันอยู่ และแกก็คิดว่าคริมาจะกลับกับเพื่อนสนิท เลยไม่ได้ถามอะไรเจ้านาย กลับขับรถออกไปเลย ทิ้งคริมาไว้กับฟ้ารุ้ง
“ยัยฟ้า...จะชวนไปทำอะไร ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ แล้วบอกลุงพวงให้กลับเลยแบบนั้น...จะเป็นอะไรไหมนะ”
ประโยคหลังบ่นพึมกับตนเอง สีหน้ากังวลของคริมา ทำให้ฟ้ารุ้งมองเพื่อนอย่างสงสัย
“ผู้ปกครองคนใหม่ของเธอ เฮี้ยบมากหรือยัยวี่ อากริชอะไรนั่น ดูวี่เครียดๆ นะ”
“เฮ้อ...”
เผลอถอนใจเสียงดัง จนเพื่อนสนิทยิ่งสงสัย
“มีอะไรเกี่ยวกับอากริชของเธอหรือเปล่า ยัยวี่”
“มี...”
คริมาตกลงใจพยักหน้าในที่สุด บางทีเธอก็ควรจะต้องระบายเรื่องราวเหล่านี้ออกไปบ้าง และฟ้ารุ้งก็คือคนที่จะรับฟังเธอ รวมถึงอาจจะช่วยเหลือเธอได้บ้าง
“ไปคอนโดเราปะ จะได้คุยกันยาวๆ”
ไม่ทันจะได้ตอบอะไร เธอก็ถูกเพื่อนรัก รุนหลังไปยังรถยนต์คันหรูของตนเองเสียแล้ว
ห่วงนิดๆ ว่าถ้าเธอผิดเวลา ผู้ปกครองจะว่าอะไรเธอไหมนะ?
최신 챕터
ใจบาง 36
“เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ “วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลยถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”“ไหนพูดสิ” เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด
ใจบาง 35
คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ “อื้อ...ไม่เอา”“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย
ใจบาง 34
ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน “หืม? คุณวีน่ะเหรอ”“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”“
ใจบาง 33
ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา “กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้านคืนนั้น...คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ
ใจบาง 32
วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีกดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอคนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเองเธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่
ใจบาง 31
กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขาวีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขาไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อยยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง
다른 추천
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก67.5K 조회수ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว189.1K 조회수ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น53.5K 조회수คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.2K 조회수อสูรกระซิบรัก
เตชิตา66 조회수ณ ห้วงไอยคุปต์
คุณพัน55 조회수พันธะรักหมอร้าย
Kim Nayeol316 조회수You're my sweetie. สุดที่รักของฉันคนเดียว
Melyssa8 조회수
