บทที่ 15 ร่านกับแฟนเก่า+

เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนก้องผนังหินอ่อนที่เย็นเยียบทว่าบัดนี้กลับอบอวลไปด้วยไอร้อนจากร่างกายและกลิ่นคาวสวาทที่เข้มข้น ยอร์ชแสยะยิ้มมองดูผลงานของตัวเองที่กำลังดิ้นพล่านจนแทบจะยืนไม่อยู่ เบลต้องใช้แขนที่สั่นเทายันผนังห้องน้ำที่เย็นเฉียบไว้เพื่อพยุงร่างที่อ่อนปวกเปียกทว่าร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา

 ​เขาแอ่นอกรับสัมผัสอย่างลืมตัว ยิ่งยอร์ชออกแรงบีบเค้น ยอดอกที่แข็งขืนชูชันผ่านเนื้อผ้าลาเท็กซ์ที่ขาดวิ่นมากเท่าไหร่ ช่องทางรักของเขาก็ยิ่งหลั่งน้ำหวานออกมาเยิ้มฉ่ำ ไหลหยดลงตามโคนขาขาวนวลเป็นทางยาวเปื้อนพื้นห้องน้ำประจานความเงี่ยนง่านที่กักขังไว้ไม่อยู่

 ​"ร่างกายของมึงมันร่านเพราะมือของกู"

 ​ยอร์ชหัวเราะในลำคอด้วยความสะใจตามสัญชาตญาณดิบที่บิดเบี้ยว เขาสอดมือล้วงลงไปใต้ชายกระโปรงหนังสั้นที่เลิกขึ้นสูง สอดแทรกนิ้วแข็งเข้าไปสัมผัสความร้อนระอุข้างในที่กำลังขมิบตอดบีบรัดอย่างบ้าคลั่ง นิ้วของยอร์ชบดขยี้ผ่านความเปียกชื้นจนเกิดเสียงแฉะลามกดังระงมไปทั่วห้องน้ำ เบลไม่ได้รู้สึกขยะแขยงเหมือนตอนที่ถูกพวกผู้ชายเหล่านั้นรุมทึ้ง ตรงกันข้าม รูจีบสีสดของเขากลับสั่นระริกโหยหาสัมผัสจาบจ้วงนี้อย่างที่สุด

 ​“ซี้ดดด อูยยยย ยอร์ช... ยอร์ช... อ๊ะ อ๊าาา!”

 ​ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนสมองขาวโพลน เขาได้แต่ครางชื่อยอร์ชซ้ำไปซ้ำมาราวกับคนเสียสติ ในขณะที่ยอร์ชกดนิ้วรัวเร็วขึ้น บังคับให้เบลต้องเบียดสะโพกเข้าหาปลายนิ้วร้ายอย่างคนโง่ที่ยอมสยบต่อความใคร่ ยอร์ชประทับจูบที่ร้อนแรงและดุดันลงบนริมฝีปากสั่นเทาราวกับจะตีตราจอง ก่อนจะถอนนิ้วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักมาลูบไล้รอยแดงช้ำบนต้นขาอย่างจงใจ สัมผัสเย็นเยียบจากปลายนิ้วตัดกับความร้อนผ่าวของร่างกายทำให้เบลตัวสั่นสะท้าน

 ​เขาพยายามจะหุบขาหนีด้วยความเสียวกระสันเกินขีดจำกัด แต่ยอร์ชกลับใช้เข่าแทรกเข้าไประหว่างขาที่สั่นระริกนั้น บังคับให้เบลต้องยืนอ้าโชว์ปากทางรักที่เปียกชื้นและบวมเป่งจากการถูกรุกราน

 ​"จะแสร้งทำใสซื่อทำไม ในเมื่อตรงนั้นของมันชอบให้มีอะไรแทรกเข้าไปคาร่องร่านๆ แบบนี้ หึหึ"

 ยอร์ชกระซิบเสียงต่ำพลางใช้นิ้วชี้ลากขึ้นลงเน้นจุดเสียวให้แข็งตั้งอวดความต้องการที่ไม่เคยมีใครเติมเต็มได้เท่านี้มาก่อน

 ​"ร่าน... ทั้งตัวของมึงร่านไปหมด อกนี่ก็ร่าน เอวเล็กสะโพกใหญ่งอนเหมือนม้าศึกนี่ก็ร่าน... ปาก... ตา... จมูก... และ..."

 ​สวบบบบ!!!

 ​"อ๊างงงงง! ยอร์ช! ซี้ดดดดด!"

 ​เบลกรีดร้องจนสุดเสียงเมื่อยอร์ชกระแทกนิ้วเข้าไปจนสุดโคนในคราวเดียวด้วยแรงมหาศาล ร่างกายของเขาเกร็งกระตุกจนแผ่นหลังแอ่นโค้ง สองเต้าเต่งตึงดีดผึงเด้งพล่านพรึ่บพลั่บตามแรงกระแทกจากปลายนิ้วที่สวนลึกเข้าไปถึงภายใน

 ​"โดยเฉพาะตรงนี้ของมึงร่านใส่กูที่สุด! ดูรูร่านของมึวที่มันดูดนิ้วกูสิ เหมือนมันต้องการมากกว่านั้น แค่สองสามนิ้วคงไม่พอสินะ" ยอร์ชบดขยี้ปลายนิ้วข้างในอย่างบ้าคลั่ง

 ​“อ๊ะ อ๊า!”

 ​"น้ำหวานพวกนี้มันไหลออกมาไม่หยุด มึงจะขาดน้ำตายเพราะความร่านไหมเบล~"

 ​ยอร์ชจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เลื่อนลอยของเบล เขาเห็นความพ่ายแพ้ที่สมบูรณ์แบบ เห็นความสุขสมที่เคลือบไปด้วยความหวาดกลัว คืนนี้ยอร์ชไม่ออมมือ เขาขยี้จนเบลสำลักความเสียวแตกพล่านออกมาอย่างน่าอัปยศ บรรยากาศภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอร้อนสะท้อนเสียงหอบหายใจที่สอดประสานไปกับเสียงเฉอะแฉะลามกที่ชวนให้หน้ามืดตามัว

 ​เบลหน้าแดงก่ำ ร่างกายสั่นสะท้านจนแทบจะยืนไม่อยู่ เมื่อปลายนิ้วร้ายกาจของยอร์ชที่สอดลึกอยู่ในร่องรักเริ่มแหวกว่ายขยี้ผนังเนื้ออ่อนอย่างแม่นยำในจุดที่ทำให้เขาแทบสิ้นสติ แม้ในส่วนลึกของศักดิ์ศรีจะพยายามกลั่นกรองคำปฏิเสธเพียงใด แต่ร่างกายแสนสวยที่บัดนี้บิดเร่ากลับฟ้องเจตนารมณ์ที่แท้จริงออกมาอย่างน่าละอาย เบลกำลังเปี่ยมสุขขีดสุดกับการถูกรุกรานด้วยน้ำมือของพยัคฆ์ร้ายตรงหน้าที่เขากลัวจับใจ

 ​"มันไม่ใช่... อ๊ะ...ไม่ใช่แบบนั้น... ยอร์ช!"

 ​"ไม่ใช่เหรอ?"

 ยอร์ชสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมแฝงความสะใจ พร้อมกับกระแทกนิ้วสอดลึกเข้าไปในร่องรูที่บวมเป่ง ผ่านเนื้อผ้าหนังที่ขาดวิ่น พละกำลังมหาศาลของผู้ชายทำให้การเสียดสีนั้นรุนแรงจนเกิดเสียงดังระงม แฉะ... แฉะ...

 ​รูจีบสีฉ่ำวาวสั่นไหวบานอ้าออกจากการถูกรุกล้ำและแหวกว่ายด้วยปลายนิ้วแข็งแรง ความเสียวกระสันที่พุ่งทะลุขีดจำกัดทำให้คนร่านหนีความต้องการของตัวเองไม่พ้น

 เบลที่เคยหยิ่งผยองบัดนี้เป็นฝ่ายยอมศิโรราบ เขาคว้าไหล่กว้างของยอร์ชไว้แน่นก่อนจะยกขาข้างหนึ่งขึ้นเกี่ยวรั้งเอวสอบของชายหนุ่มเอาไว้ บังคับร่างตัวเองให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งแล้วโถมเข้าบดจูบแลกลิ้นพัวพัน เอวอ่อนร่อนวนเข้าหานิ้วแข็งที่หงายขึ้นชักเข้าออกถี่รัวสุดความยาว

 ​"อื้อออ! แรงอีก... ยอร์ช... แรงอีก!"

 ​ยอร์ชหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ เขาอุ้มร่างที่สั่นเทาของเบลขึ้นในท่าอุ้มประคองโดยที่นิ้วยังคงรัวกระแทกอยู่ภายใน ร่างกายของเบลลอยเคว้งมีเพียงวงแขนแกร่งและนิ้วร้ายที่ยึดเหนี่ยวเขาไว้

 ​"อยากได้แรงกว่านี้งั้นเหรอ? ได้สิเบล... กูจะจัดให้จนมึงคลานออกจากที่นี่ไม่ได้เลยทีเดียว!"

 ​สวบบบ สวบบบ!

 ​"ซี๊ดดด... ร่อนอีก! ร่อนร่องร่านๆ ของมึงยัดนิ้วกูเข้าไปแรงๆ!"

 ​ยอร์ชคำรามสั่งอย่างหยาบโลนพร้อมกับใช้มืออีกข้างเข้ามารุมถ่างร่องร้อนที่แฉะฉ่ำท่าทางของเบลในตอนนี้มันร่านราคะยิ่งกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้ในวันที่ต้องทนเห็นคนอื่นรุมทึ้ง

 ทุกคืนที่ยอร์ชต้องนอนเดียวดายและเฝ้าคิดว่าเบลจะเริงร่าด้วยท่าทางแบบไหน ภาพเหล่านั้นกลับกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้ยอร์ชขยี้ความเสียวสอดใส่รูรักของเบลอย่างบ้าคลั่ง

 ​เขาจินตนาการภาพที่เบลต้องกางขากว้างยอมสยบอยู่ใต้ร่างของเขา อ้าช่องทางอวบบวมเป่งที่บัดนี้เป็นของเขาเพียงผู้เดียว บ่งน้ำหวานที่เคยปรารถนาใส่หน้าของเขาแทน

 ​"ดูสิเบล... น้ำร่านๆ ของมึงมันไหลออกมาต้อนรับกูเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ?" ยอร์ชกระซิบพร่าพลางบดนิ้วโป้งขยี้ปุ่มเสียวจนเบลตาเหลือกโพลง

 "หิวมากใช่ไหม หิวจนอยากให้กูกระแทกมึงให้แหลกคามือเลยใช่ไหม?"

 ​เบลได้แต่ครางเสียงหลง ร่างกายสั่นกระตุกรัวเร็วตามจังหวะนิ้วแข็งแรงที่รัวเข้าออกไม่หยุดหย่อน ความเป็นตัวของตัวเองถูกทำลายทิ้งเหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์เลี้ยงที่หิวกระหายสัมผัสจากเจ้าชีวิตคนนี้แต่เพียงผู้เดียว กลิ่นน้ำหอมเย็นเหยียบของยอร์ชถูกกลืนกินด้วยกลิ่นคาวสวาทที่รุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า

 ​เบลหน้าแดงก่ำดวงตาเหม่อลอยไร้สติ ร่างกายของเขาตอบสนองต่อสัมผัสของพยัคฆ์ร้ายตรงหน้าอย่างน่าอัศจรรย์ แม้ยอร์ชจะไม่ได้รุกรานรุนแรงเท่าครั้งก่อนๆ เพียงแค่ยัดเยียดความกระสันผ่านปลายนิ้วที่บดขยี้อยู่วงนอกสลับกับจังหวะรุกรานที่แม่นยำ ช่องทางของเบลก็หลั่งน้ำหวานออกมามากมายมหาศาลจนมันเปียกโชกไหลอาบโคนขาลงไปถึงข้อเท้าอย่างน่าอัปยศ

 ​"อ๊ะ อ๊าาา! ยอร์ช... ผมไม่ไหวแล้ว! อ๊ายยยย!"

 ​ยอร์ชเหยียดยิ้มร้ายเมื่อเห็นเหยื่อหนุ่มกำลังจะถึงฝั่งฝัน เขาผ่อนจังหวะนิ้วลงกะทันหัน แกล้งให้เขาค้างเติ่งอยู่บนปากเหวแห่งความสุขสม

 ​"อยากเสร็จเหรอ? อ้อนวอนสิเบล... บอกกูสิว่ามึงเป็นหมาของใคร? แล้วกูจะให้มึงได้ปลดปล่อยความโสโครกนี้เอง"