ไขหัวใจ คุณอาที่รัก

ไขหัวใจ คุณอาที่รัก

last updateLast Updated : 2025-04-22
By:  จิตอักษรCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
691views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"อาธันหนีลูกหนูได้ก็หนีไปเถอะค่ะ เพราะไม่ว่าอาธันอยู่ใหนลูกหนูก็จะตามไปไขหัวใจของอาธันให้เปิดรับลูกหนูให้ได้"

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 กลับบ้าน

결혼 5년 차.

강솔은 생각했다.

남자는 다 그런 걸까?

집에는 아내가 있는데, 밖에는 또 다른 여자를 두다니...

하지만 그런 말도 안 되는 일이, 자기한테도 일어날 줄은 꿈에도 몰랐다.

강솔은, 절대 그런 말도 안 되는 상황을 받아들일 리 없었다.

J시 사람들은 다 안다.

몰락한 재벌가의 딸, 강솔이 HS그룹 차남 하중현의 전부라는 걸.

강솔이 원하면, 중현은 뭐든 들어주었다.

강솔이 눈길만 줘도 바로 대령했다.

집 안에는 명품 한정판이 산처럼 쌓였고, 보석과 가방, 명품 시계가 벽장을 가득 메웠다.

차고에는 슈퍼카들이 줄지어 있었다.

파티에 갈 때면, 중현은 언제나 강솔의 손을 꼭 잡고 있었다.

불면 날아갈까, 쥐면 부서질까 중현은 늘 강솔을 유리 인형 다루듯 아꼈다.

남편의 지극정성은, 모든 사람의 부러움을 샀다.

심지어 강솔조차도 남편이 자신을 많이 사랑한다고 믿었다.

“엄마.”

아직 잠에서 덜 깬 어린 남자아이의 목소리가 들렸다.

눈이 반쯤 감긴 아이가 이불 속에서 고개를 들었다.

“오늘... 엄마 기분이 안 좋아요?”

강솔은 조용히 미소 지으며, 아이의 이불을 다시 덮어주었다.

“아니야. 엄마 괜찮아.”

아이의 눈동자가 반짝였다.

침대에서 내려온 아이는, 엄마의 품으로 달려와 안겼다.

“엄마, 내가 안아 줄게요!”

강솔은 순간 멈칫했다.

아이는 두 팔로 그녀의 허리를 꼭 끌어안았다.

“근데 난 엄마가 슬퍼 보여요. 엄마가 슬프면 나도 슬퍼...”

“엄마, 힘내세요, 우리가 있잖아요... 엄마, 힘내세요. 우리가 있어요.”

아이의 따뜻한 말에 강솔의 가슴이 먹먹해졌다.

강솔은 아이의 등을 가볍게 토닥이면서 다짐했다.

‘그래, 이제는 두려워하지 말자.’

...

밤 11시.

아이는 이미 깊은 잠에 빠졌다.

강솔은 거실 소파에 앉아 시계를 봤다.

시계 초침이 몇 번이나 돌았는지 몰랐다.

시계가 12를 향해 가고 있을 때였다.

삐비빅.

도어락 누르는 소리가 들렸다.

중현은 언제나처럼 깔끔했다.

흰 셔츠에 맞춤 검정 수트.

흠잡을 데 없는 완벽한 얼굴에, 태생부터 세련된 남자.

그는 늘 그랬다.

세상의 모든 편애를 받은 사람처럼.

“아직 안 잤어?”

중현이 자연스럽게 강솔의 어깨를 감싸 안았다.

손끝이 슬그머니 허리 안쪽으로 파고들었다.

강솔이 그 손을 잡으면서 말했다.

“잠깐, 할 얘기 있어.”

“할 거 하면서 해도 되잖아.”

그의 목소리는 낮고 부드러웠다.

“안 돼.”

강솔이 단호하게 말했다.

“돼.”

중현의 입술이 그녀의 입술을 덮었다.

하지만 그 순간, 강솔의 머릿속에 번쩍 떠오른 건,

남편의 셔츠에 남은 낯선 립스틱 자국,

그리고... 사진들이었다.

강솔은 속이 울렁거렸다.

어디서 그런 힘이 났는지 모르지만, 있는 힘껏 남편을 밀어냈다.

“왜 그래?”

중현은 미간을 찌푸렸다.

아내의 거부가 의아하다는 듯.

강솔의 심장은 쿵쾅거렸지만, 이제는 피하지 않을 생각이다.

잠시의 침묵 후, 강솔이 결심한 듯 남편을 바라보며 말했다.

“봤어.”

“뭘?”

“당신이랑 아연이, 워터사이드 별장에서 밤새 같이 있던 사진...”

거실 공기가 얼어붙었다.

중현은 말없이 그녀를 바라보다가, 담담하게 입을 열었다.

“그래. 잘됐네.”

남편의 그 한마디에, 강솔의 가슴이 무너져 내렸다.

아무런 변명도, 미안함도 없었다.

“이미 알았다니까, 나도 말할 게 있어.”

중현의 목소리는 낮고 차분했다.

“말해.”

강솔은 간신히 목소리를 눌렀다.

“아연을 받아들여 줬으면 좋겠어.”

“뭐라고?”

“아연은 나한테... 중요한 사람이야.”

중현은 차분히 시선을 마주했다.

강솔의 눈빛이 얼어붙었다.

“하지만, 넌 여전히 내 아내야. 그건 변하지 않아. 누구도 네 자리를 흔들 수 없어.”

“당신... 지금 무슨 말을 하는 건지 알아?”

언제나 온순하던 강솔의 목소리가 떨렸다.

소아연, 강솔의 대학 동기이자, 한때 가장 가까웠던 친구.

이제는 남편의 여자가 되어버린 사람.

지금, 남편은 뻔뻔하게도 ‘일부이처제’를 하겠다고 말하고 있다.

중현의 눈빛은 차갑고도 담담했다.

“잘 알지.”

“그런 말도 안 되는 상황을 내가 왜 받아들여? 절대 안 돼.”

강솔은 낯선 눈으로 남편을 바라봤다.

“당신 제정신이야? 정상적 사고를 가진 사람이라면 어떻게 이런 얘기를 꺼내?”

“정상인지 아닌진 중요하지 않아.”

중현은 단호했다.

“당신 의사와 상관없이, 난 아연을 평생 책임질 거야.”

“그럼에도 지금 말하는 건...”

“당신이 이 집의 안주인으로서 알고는 있어야 한다고 생각했기 때문이야.”

강솔의 손끝에 서서히 힘이 들어가면서, 목소리는 냉소로 물들었다.

“그래서... 내가 고맙다는 말이라도 해야 해?”

“그런 거라면, 나도 사양하지는 않을게.”

중현의 무심한 태도에, 강솔은 가슴이 벌렁거렸다.

‘이게, 내가 사랑하던 그 사람 맞아?’

한때 강솔이 믿었던 남편의 품위, 절제와 매너가 지금 이 순간 산산이 부서졌다.

...

“여보, 중현 씨...”

강솔은 마지막으로, 그에게 한 번만 기회를 주기로 했다.

중현이 시선을 들었다.

“말해.”

“그 여자, 꼭 곁에 둬야겠어?”

강솔은 단호한 눈빛으로 남편을 바라봤다.

“내가 죽을 만큼 싫다고 해도... 마음을 바꿀 생각 없어?”

‘지금이라도 아니라고 말해 줘. 그러면 다 용서해 줄게.’

하지만, 중현은 일 초의 망설임도 없이 대답했다.

“응, 없어.”

그 한마디가, 날카로운 비수처럼 그녀의 가슴을 찔렀다.

“이 결정은 누구도 바꿀 수 없어.”

“그래?”

강솔의 눈빛이 차가워졌다.

“그럼 우리... 이혼해.”

그녀의 목소리는 담담했다.

“당신이 송아연을 평생 책임진다며...”

“그럼 하 대표 사모님 자리도 그 여자에게 양보할게.”

...

보통의 부부라면, 시댁의 중재라도 기대할 수 있다.

하지만 중현과 강솔의 결혼은 처음부터 시부모의 강한 반대를 뚫고 이루어졌다.

시부모 하준호와 이정희는 늘 입버릇처럼 말했다.

“집안에 걸맞은 사람을 들였어야지...”

강솔의 집안이 한때 J시에서 내놓으라 하는 재벌가였다는 사실은 전혀 중요치 않았다.

집안이 몰락하자, 아버지는 돈을 들고 도망쳤다.

그러자, 강솔은 재벌가들 사이에서 며느리감으로서의 ‘가치’를 잃게 되었다.

“다시 잘 생각해 봐.”

중현의 목소리는 낮고 단단했다.

‘상대방에 대한 기본 예의와 믿음은 내 결혼 생활의 마지막 마지노선이었어.’

“충분히 생각했어.”

중현은 잠시 강솔을 바라보다가 피식 웃었다.

“그래.”

의외로, 너무 쉽게 결론이 났다.

중현의 그 한마디에 강솔의 마음은 서늘해졌다.

‘결국, 나는 이 사람에게 그저 별 볼 일 없는 사람에 불과했어.’

‘지금껏 내게 보여준 다정함은, 그저 자기 기분이 내켜서 그런 거지.’

강솔은 묵묵히 2층으로 올라갔다.

서랍 속에 미리 준비해 둔 이혼 서류를 꺼냈다.

사실, 오늘 같은 날이 올 거라는 걸 일찍이 알았다.

세 달 전.

강솔은 남편의 셔츠에서 낯선 향수 냄새를 맡았다.

남편에게 묻자, 대수롭지 않다는 듯이 말했다.

“비행기 안에서 누가 지나가다가 묻은 모양이지.”

강솔은 그 말을 믿었다.

하지만 지금 생각해 보면, 비행기는 단지 변명일 뿐이었다.

그 무렵, 아연이 막 귀국한 시기였다.

시간이 딱 맞아떨어졌다.

...

“이혼 서류야.”

강솔은 중현의 앞에서 사인을 마친 서류를 내밀었다.

“확인해 보고, 문제가 없으면 내일 법원에 가자.”

“당신 잘 생각해, 이혼이 당신한테 어떤 의미인지는 알아?”

남편의 목소리는 여전히 여유로웠다.

강솔의 손끝이 약간 떨렸지만, 눈빛은 단호했다.

“그건 당신이 걱정할 문제가 아니야.”

중현은 서류를 집어 들었다.

“결혼 5년 동안 너 일한 적도 없잖아.”

그의 말은 잔인했다.

“네 엄마 병원비는 어쩔 건데? 그 돈, 어디서 구할 건데?”

중현은 이혼 서류를 펼쳤다.

그리고 눈썹을 찌푸렸다.

“재산 반반씩 분할? 아이의 양육권은 네가 갖겠다고?”

시선이 천천히 강솔에게로 향했다.

“당신... 생각보다 뻔뻔하네. 맹랑해.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
ตอนที่ 1 กลับบ้าน
ตอนที่ 1 กลับบ้านณ.สนามบินสุวรรณภูมิ“ในที่สุดก็ถึงสักทีนั่งเครื่องบินนานๆ ก็เมื่อยเหมือนกันนะเนี่ย” เสียงหญิงสาวร่างบางบ่นพึมพำก่อนจะบิดขี้เกียจเพื่อคลายเมื่อยล้าจากการนั่งเครื่องบินข้ามซีกโลกด้วยท่าทางสบายๆ แต่กลับเรียกสายตาของคนบริเวณนั้นให้มองเธอเป็นตาเดียว เพราะด้วยหน้าตาที่สวยคมมีเสน่ห์น่าหลงใหลบวกกับใบหน้ารูปไข่ที่รับกับ ตา ปาก จมูก ที่ถูกจัดวางตามธรรมชาติได้อย่างลงตัวเพิ่มเติมเสน่ห์ชวนมองด้วยการแต่งแต้มสีสันบางๆ อย่างเป็นธรรมชาติยิ่งส่งให้หญิงสาวดูน่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น รวมกับรูปร่างที่แสนเซ็กซี่ถึงแม้ชุดที่เธอใส่จะเป็นเพียงแค่กางเกงยีนเดฟสีเข้มกับเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวคลุมทับด้วยเสื้อแขนยาวหนังธรรมดาสีดำอีกตัว ก็ดูเป็นชุดที่ดูธรรมดาสำหรับคนทั่วไปแต่พอได้มาอยู่บนตัวเธอคนนี้มันกับดูดีขึ้นและช่วยส่งให้คนสวมใส่ดูมีเสน่ห์มากขึ้นหลายเท่าตัว“คุณลูกหนูค่ะ คุณลูกหนู ทางนี้ค่ะ” เสียงเรียกของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นส่งผลให้หญิงสาวที่บิดขี้เกียจอยู่หันไปมอง ก่อนจะส่งยิ้มหวานที่ใครได้เห็นเป็นต้องบอกได้คำเดียวว่า สวยที่สุดให้กับหญิงวัยกลางคน“ป้าจันทร์” หญิงสาวเรียกชื่อคนมารอรับเธอเสียงหวานก่อนจ
Read more
ตอนที่ 2 ตาม
ตอนที่ 2 ตาม“อ้าว ลูกหนูยังไม่รู้เหรอว่าธันวาไม่อยู่ที่นี่แล้ว” ทินกรตอบ“อะไรนะคะ อาธันไม่อยู่ที่นี่ แล้วอาธันไปอยู่ที่ไหนคะ แล้วไปตั้งแต่เมื่อไร แล้วไปอยู่กับใคร แล้ว..” ลูกหนูถามอย่างร้อนใจ“พอก่อนลูกหนูถามอะไรเยอะแยะใครจะไปตอบหมด” คุณกนกหยุดคำถามของลูกหนูที่ดูท่าว่าจะไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนที่ภาสกรจะเป็นฝ่ายตอบคำถามที่น้องสาวที่ถามมาเป็นชุด“อาธันเขากลับไปอยู่ที่ไร่ธาราแล้ว แล้วก็ไปหลังจากที่เราไปเรียนต่อได้สักปีนั่นแหละ ส่วนไปอยู่กับใครหรือเปล่าพี่ก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่เห็นได้ข่าวว่ามีใครไปอยู่ด้วยนะน่าจะอยู่คนเดียวเพราะตอนไปก็เห็นไปคนเดียวไม่ได้พาใครไปด้วย หรือไปมีที่นู่นพี่ก็ไม่รู้ ใช่ไหมพี่ทิน” ภาสกรหันไปถามทินกรพี่ชายคนโต เพราะสองคนนี้สนิทกันมากกว่าตัวเขาด้วยอายุที่ไล่เลี่ยกัน ทินกรอายุน้อยกว่าอาธันของลูกหนูหรือธันวาแค่ปีเดียว ทั้งสองจึงสนิทกันมากว่าทุกคนในที่นี้“เท่าที่รู้ไม่มีนะ อยากรู้อะไรอีกมั้ย” ทินกรตอบ“ไม่ค่ะ” ลูกหนูตอบ แต่ความจริงเธอมีคำถามที่อยากจะถามถึงผู้ชายคนนั้นอีกเยอะแยะมากมายแต่ก็เลือกที่จะเก็บไว้ เอาไว้ถามเจ้าตัวทีเดียวง่ายกว่า ทุกคนจึงเริ่มทานอาหารกันต่อและพูดคุยก
Read more
ตอนที่ 3 มาพักผ่อน
ตอนที่ 3 มาพักผ่อน“กลับมาแล้วเหรอค่ะ อาธัน” ธันวาหันไปมองตามเสียงเรียกก่อนจะตกใจกับคนที่ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของตนเองในขณะนี้ เขาจำได้ทันทีว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาเป็นใครถึงแม้จะไม่ได้เจอกันเกือบ 7 ปีก็ตาม“ลูกหนู” ธันวาเอ่ยออกมาหลังจากที่ตั้งสติได้จากการปรากฏตัวของคนที่ไม่คาดคิดว่าจะมายืนอยู่ตรงหน้าเขา“แหม่ น่าดีใจนะคะ ที่อาธันยังจำลูกหนูได้ นึกว่าจะลืมลูกหนูเหมือนใครบางคนแถวนี้ไปแล้วซ่ะอีก” ลูกหนูพูดก่อนจะแหล่ตามองใครบางคนที่เธอพูดถึงที่ตอนนี้มีสีหน้าตกใจอย่างอดขำไม่ได้ก่อนจะพูดกับธันวาต่อ “คุณพ่อบอกให้อาธันโทรหาด้วยค่ะ”“ป้านิด ผมฝากดูแลลูกหนูด้วยเดียวผมมา ผมขอไปโทรหาคุณกนกก่อน” ธันวาสั่งป้านิดที่ยังตกใจกับชื่อที่เธอได้ยินเมื่อสักครู่อยู่ ก่อนตัวเองจะเดินเลี่ยงออกไปอีกทางเพื่อคุยโทรศัพท์“คุณลูกหนู ใช่คุณลูกหนูจริงๆ เหรอคะเนี่ย ป้าจำไม่ได้เลย แล้วทำไมไม่บอกป้าล่ะคะ ป้าจะได้ไม่เข้าใจผิด ป้าก็นึกว่าเป็นผู้หญิงที่จะมาจีบคุณธันของป้าซ่ะอีก ดีนะป้าเกือบจะด่าแล้วนะเนี่ยตอนแรก” ป้านิดต่อว่าที่ลูกหนูไม่ยอมบอกว่าตนเองเป็นใคร ปล่อยให้เธอเข้าใจผิดนึกว่าเป็นผู้หญิงที่เข้ามาจีบเจ้านายข
Read more
ตอนที่ 4 ของว่าง
ตอนที่ 4 ของว่าง“คุณลูกหนู นั่นไงค่ะคุณธัน” น้อยชี้ให้ลูกหนูดูว่าธันวาอยู่ตรงไหน ก่อนจะขอตัวกลับ เพราะจะไปช่วยงานป้านิดต่อ“ขอบใจมากจ้ะน้อย” ลูกหนูบอกขอบคุณน้อยที่มาส่งก่อนจะเดินเข้าไปหาอาธันของเธอ แต่ระหว่างที่เธอกำลังเดินเข้าไปก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ อาธันของเธอ ดูท่าทางของทั้งสองคนเหมือนจะคุยเรื่องสนุกกันอยู่ เพราะดูจากการที่ทั้งสองคุยไปหัวเราะไป ทีเวลาคุยกับเธอไม่เห็นหัวเราะแบบนี้บ้างเลย เห็นทำแต่หน้านิ่งไม่ก็น้าดุตลอด“อาธันคะ” ลูกหนูเรียกทำให้ทั้งสองคนหยุดการสนทนาแล้วหันมามองตามเสียงเรียก“มีอะไรลูกหนู มาที่นี่ทำไม แล้วมาที่นี่ได้ยังไงน้อยล่ะ” ธันวาถามเสียงนิ่ง ทำให้ลูกหนูรู้สึกหมั่นไส้ เห็นม่ะทีคุยกับเธอไม่เห็นเหมือนคุยกับผู้หญิงคนเมื่อกี้เลย สองมาตรฐานชัดๆ “ไม่มีธุระอะไรแล้วลูกหนูมาแถวนี้ไม่ได้เหรอคะ ส่วนเรื่องมายังไงลูกหนูให้น้อยมาส่งค่ะ แต่น้อยกลับไปช่วยงานป้านิดต่อแล้ว” ความตั้งใจที่จะเอาอาหารว่างมาให้คนตรงหน้าทานหายไปตั้งแต่เห็นอาธันหัวเราะสนุกกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ถึงจะไม่รู้จักผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ อาธันว่าเป็นใครก็ตาม แต่เธอตอบได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้ต้องชอบอาธั
Read more
ตอนที่ 5 เข้าเมือง
ตอนที่ 5 เข้าเมือง“คุณธันคิดว่ายังไงครับ ถ้าผมอยากจะให้เกษตรกรจากที่อื่นเข้ามาศึกษาการทำเกษตรอินทรีย์ที่ไร่ธารา มันจะเป็นการรบกวนคุณธันเกินไปหรือเปล่าครับ” หลังจากทานข้าวเสร็จอาธันก็พาเธอมาดูการทำงานของเขาต่อ แต่จะว่าเขาพามาก็ไมถูก เพราะอาธันก็เสนอว่าจะให้คนไปส่งเธอที่บ้าน แต่เป็นเธอเองที่ขอตามมาด้วยพร้อมทั้งสัญญาว่าจะไม่ดื้อจะไม่ซน ไม่ทำให้ธันวาต้องปวดหัว เธอจึงได้ถูกอนุญาตให้ตามมาได้“ไร่ธารายินดีต้อนรับครับ แต่ผมขอให้คนที่เข้ามาเป็นคนที่สนใจอยากเรียนรู้จริงๆ นะครับ แล้วผมจะจัดวิทยากรและเตรียมสถานที่ไว้ให้” ธันวาตอบ ตอนนี้เขากำลังคุยกับคนที่มาจากอำเภอที่มาเสนอให้ไร่ของธันวาเป็นแหล่งเรียนรู้“ได้เลยครับ ผมจะรีบเสนอเรื่องนี้เข้าที่ประชุมเลยครับ ถ้างั้นผมตัวกลับก่อนนะครับ”“ครับ” ธันวาส่งแขกขึ้นรถ ก่อนที่จะเดินกลับมาหาลูกหนูที่นั่งวาดรูปอยู่โดยที่เอาสมุดจดงานกับปากกาของเขาไปทำสมุดวาดเขียน“เสร็จแล้วเหรอคะ” ลูกหนูถามหลังจากเห็นธันวาเดินมาหาเธอ“อืมเสร็จแล้ว” ธันวาตอบก่อนจะมองดูรูปวาดในสมุดจดงานของเขา นี่ลูกหนูวาดเขาเหรอ“แล้ววันนี้อาธันยังเหลืองานอะไรอีกหรือเปล่าคะ หรือว่าหมดแค่นี้” ลู
Read more
ตอนที่ 6 ง้อ
ตอนที่ 6 ง้อ“ลูกหนู เดี๋ยวก่อน” ธันวาพยายามเรียกคนที่กำลังอารมรณ์ไม่ดี ที่พอถึงบ้านปุ๊บก็หนีเขาขึ้นบ้านปั๊บ“ไอ้ชิด มีเรื่องอะไรวะ ทำไมคุณลูกหนูถึงเดินหนีคุณธันแบบนั้น ก่อนออกไปยังดีๆ อยู่เลยไม่ใช่เหรอ” ป้านิดรีบเข้ามาถามคนที่อยู่ในเหตุการณ์ทันที หลังจากที่เห็นเจ้านายของเธอวิ่งตามคนโกรธขึ้นไปข้างบน“ก็ตอนที่แวะไปกินข้าวที่ตลาด คุณธันแกไปจ๊ะเอ๋กับนังแววมันพอดีนะสิ มันเลยกระโจนใส่คุณธัน ตอนแรกคุณลูกหนูเธอก็ไม่อะไรหรอก แต่แววนะสิมันดันปากหาเรื่องพูดจาไม่ดีใส่คุณลูกหนู คุณลูกหนูเลยจัดให้ไปชุดนึง เล่นเอาเงียบไปทั้งตลาด แล้วหลังจากนั้นก็เงียบมาตลอดทางแถมข้าวก็ไม่ได้กิน” ชิดเล่าให้ฟัง ตอนที่เขาย้อนกลับมาแล้วเห็นนายของตนโดนแววตากอดแน่นอยู่เขาก็ตกใจรีบเขาไปช่วยแต่กว่าจะแกะได้ก็เอาเหนื่อยเลย แถมยังต้องคอยห้ามไม่ให้หญิงสาววิ่งตามนายของตนไปอีก“ตายล่ะ คุณธัน” ป้านิดอุธาน คุณลูกหนูของเธอปกติเป็นคนใจเย็นแล้วก็มีเหตุผล แต่ถ้าใครลองทำให้โกรธขึ้นมาละก็เธอร้ายน่าดูเลย“งานนี้ป้าขอเป็นกำลังใจอยู่ห่างๆ ก็แล้วกัน ขอให้โชคดีนะคะคุณธัน” ป้านิดได้แต่ให้กำลัง“ลูกหนู ฟังผมก่อน” ในที่สุดธันวาก็สามารถคว้าข้อม
Read more
ตอนที่ 7 ทะเลาะ
ตอนที่ 7 ทะเลาะ“ป้านิดคะ ทำไมอาธันถึงยังไม่กลับบ้านอีกล่ะคะ นี้ก็ดึกมากแล้วนะคะ ป้ารู้หรือเปล่าคะว่าอาธันไปไหน” ลูกหนูถามขึ้นเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้“ไม่ทราบค่ะ” เธอเองก็ตอบคำตอบคำนี้ออกไปไม่รู้กี่รอบแล้วเหมือนกัน“อาธันนะอาธันไปอยู่ที่ไหน” ลูกหนูบ่นสามสี่วันมานี้นอกจากเวลาอาหารเช้าแล้วเธอแทบจะไม่ได้เจออาธันเลย เพราะอาธันเหมือนกำลังพยายามหลบหน้าเธอ เวลาเธอไปหาที่ไร่อาธันก็มักจะหาทางเลี่ยงเธอตลอด ตอนเย็นก็ไม่ยอมกลับบ้านบอกแค่ว่าไปทำธุระข้างนอก เธอขอตามไปด้วยก็ไม่ยอมให้ไป กว่าจะกลับบ้านก็ดึกดื่น หรือบางคืนไม่กลับมาก็มีเหมือนกัน อาธันเป็นอะไรไป หรือเธอไปทำอะไรให้อาธันโกรธโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่า แต่เธอก็จำได้ว่าไม่ได้ทำอะไรเลยนี่ โอ๊ย แล้วอาธันเป็นอะไรกันแน่ แล้วนี่ก็มืดค่ำแล้วด้วยทำไมถึงยังไม่กลับมาอีกนะ มัวแต่ไปทำอะไรที่ใหนอยู่เนี่ย เธอโทรหาก็ไม่ยอมรับ หรือว่าอาธันไปหาผู้หญิงคนนั้น“ป้านิดค่ะ แล้วมีใครรู้หรือเปล่าคะว่าตอนนี้อาธันไปอยู่ที่ไหน” ลูกหนูหันไปถามป้านิด“ถ้าจะมีก็คงเป็น ไอ้ชิดนั่นแหละค่ะคุณลูกหนูเพราะคุณธันมักจะบอกมันเสมอว่าเธอจะไปไหน เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นที่ไร่ ก็จะได้ไปตา
Read more
ตอนที่ 8 ป่วย
ตอนที่ 8 ป่วย“คุณลูกหนูคะ คุณลูกหนู ตื่นหรือยังคะ เปิดประตูให้ป้าหน่อยค่ะ คุณลูกหนู” “มีอะไรเหรอครับป้า” ธันวาถาม หลังจากเปิดประตูมาแล้วเห็นป้านิดเคาะประตูเรียกคนที่อยู่ในห้องตั้งนาน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับ “ป้าเป็นห่วงคุณลูกหนูนะคะ วันนี้ไม่เห็นเธอลงมาสักทีนี้ก็เลยเวลาที่เธอตื่นแล้วปกติเธอตื่นแต่เช้าตลอด ป้ารอตั้งนานก็เลยลองมาเคาะห้องนี่แหละค่ะ แต่เคาะตั้งนานแล้วก็ยังไม่เห็นมาเปิดหรือตอบรับเลย ป้าเป็นห่วงคุณลูกหนูจังเลยค่ะ เธอจะเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” ป้านิดรีบอธิบาย เพราะเธอกลัวว่าลูกหนูจะไม่สบาย“เดี๋ยวผมลองเรียกให้” ธันวาอาสาเพราะเขาเองก็เป็นห่วงคนในห้องเหมือนกัน “ลูกหนูเปิดประตูให้ผมหน่อย ลูกหนู ลูกหนูได้ยินผมไหมเปิดประตูให้ผมหน่อยลูกหนู ป้านิดไปเอากุญแจสำรองของห้องลูกหนูมาครับ” ธันวารีบบอก เพราะเขาเองก็รู้สึกว่ามันผิดปกติเหมือนกัน เพราะต่อให้คนในห้องโกรธเขาแค่ไหนก็ไม่เคยเงียบหายไปแบบนี้ อย่างน้อยก็ต้องส่งเสียงกลับมาให้เขารู้ว่าคนในห้องไม่เป็นอะไร แต่นี่กลับเงียบไปแบบนี้ใจคอเขาไม่ดีเลยจริงๆ “นี่ค่ะ” ธันวารับกุญแจมาแล้วรีบไขเข้าไปทันที พอเปิดประตูได้สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเจ้าของห้
Read more
ตอนที่ 9 น้ำตา
ตอนที่ 9 น้ำตา“ฮ่าๆ จริงเหรอจ๊ะน้อยฉันไม่อยากจะเชื่อเลย” “จริงๆ ค่ะ คุณลูกหนูน้อยกับเพื่อนนี่พากันวิ่งหนีแทบไม่ทันเลยค่ะ” ทันทีที่ธันวากำลังจะเดินเข้าบ้านก็ได้ยินเสียงหัวเราะพูดคุยของลูกหนูกับน้อยดังออกมาจากตัวบ้าน “น้อย คุณหนูของเธอหายดีแล้วหรือยังไง ถึงได้พากันมานั่งตากลมอยู่ข้างล่าง” ธันวาส่งเสียถามไป ทำให้สองสาวที่นั่งคุยกันอยู่หันกลับมามองผู้มาใหม่ด้วยสายตาตกใจ แต่คนล่ะความหมายน้อยตกใจเพราะกลัวถูกดุที่พาลูกหนูมานั่งข้างล่าง ส่วนลูกหนูตกใจเพราะนึกถึงเหตุการณ์ตอนป้อนยาเมื่อเช้า“แล้วนี่กินยาตอนเที่ยงหรือยังลูกหนู” ธันวาถามพร้อมกลับมองหน้าของเธอแบบมีความหมาย“เอ่อ ทานแล้วค่ะ” ลูกหนูตอบอ้อมแอ้ม“เหรอ นึกว่ายังจะได้ช่วยป้อนให้เหมือนตอนเช้า” ธันวาแกล้งแหย่คนป่วย ที่ตอนนี้กำลังหน้าแดง ไม่รู้ว่าเพราะพิษไข้หรือเพราะนึกถึงเรื่องป้อนยาเมื่อเช้า“เอ่อ น้อยพาฉันขึ้นห้องหน่อย จู่ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมานะ” ลูกหนูหาทางเลี่ยง“ไม่ต้องหรอกน้อย เดี๋ยวฉันพาลูกหนูขึ้นไปเอง เธอตัวนิดเดี๋ยวจะประคองลูกหนูได้ยังไง เดี๋ยวก็ได้พากันตกบันไดกันพอดี” ธันวาห้าม“ลูกหนู ไม่ได้พิการนะคะ แค่นี้เดินเองได้ค่ะ ไปกันเถอ
Read more
ตอนที่ 10 จูบ
ตอนที่ 10 จูบ“เดี๋ยวนายให้คนงานเริ่มงานวันพุธนี้ได้เลยนะ น่าจะใช้เวลาไม่นานเท่าไร ตอนนี้ข่าวเรื่องที่ไร่เราจะเปิดให้คนมาดูงานได้เริ่มกระจายออกไปแล้ว เห็นท่านนายอำเภอบอกว่ามีหลายกลุ่มเหมือนกันที่ติดต่อขอเข้ามาดู เพราะงั้นท่านอยากให้เราเปิดไร่ให้ได้เร็วที่สุดนะ” ธันวาบอก หลังจากดูแบบอาคารสำหรับที่จะใช้อบรมเสร็จ “ครับเดี๋ยวผมจะรีบให้คนงานเร่งมือให้เลยครับ คุณธัน” ผู้รับเหมาก่อสร้างบอก“ขอบคุณมาก งั้นผมขอตัวก่อน” ขณะที่ธันวากำลังออกมาจากสถานที่นัดพบกับผู้รับเหมาก่อสร้าง นายชิดที่มาด้วยก็เหลือบไปเห็นรถยนต์ที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนม เหมือนกับรถของคุณลูกหนูไม่มีผิด จึงหันไปถามนายของตน“นายครับ นายว่านั่นรถของคุณลูกหนูหรือเปล่าครับ” นายชิดถามพลางชี้ไปทางที่รถจอดอยู่“ใช่” ลูกหนูมาทำอะไรที่นี่ ธันวาคิดพร้อมกับเดินข้ามถนนเพื่อไปหาเจ้าของรถกรุ๊งกริ๊ง เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่ที่ประตูร้านร้องเตือนว่ามีลูกค้าเข้ามาทำให้เจ้าของร้านสาวกับลูกค้าสาวหันไปตามต้นทางของเสียง ก่อนจะพบกับลูกค้าหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามา“อาธัน” ลูกหนูเรียก“คุณธัน” วิภาวดีเรียก “วิ ลูกหนู” ธันวาเรียกสองสาวแล้วทั้งหมดก็ตกอยู่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status