LOGINหญิงสาวอดเงยมองหน้าเขาไม่ได้ เมื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนกว้าง ตอนนี้เธออยากจะล้มตัวลงนอนแล้วเต็มทน เพราะเหนื่อยทั้งกายที่โดนใช้งานหนักมาตลอดวัน ไหนจะเหนื่อยใจที่โดนย่ำเหยียดศักดิ์ศรีเอาอีก มันมากเกินไปจนกว่าที่เธอจะรับไหวแล้ว พลังกาย พลังใจ และพลังสมอง ถูกใช้อย่างหนักหน่วงเหลือเกินวันนี้ และก
“อืม…”กวิสราถึงกับครางในลำคออย่างหมดทางสู้ เมื่อเขาบดจูบลงมาอีก จุมพิตอันเร่าร้อนแสนเร้าใจนั่น ทำให้เธอกำลังหลงลืมตัวปล่อยให้เขาสำรวจไปถึงไหนต่อไหน แขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้เป็นหลัก ตัวอ่อนเอนไปกับอกกว้างราวกับว่าจุมพิตของเปลวตะวัน ได้สูบเอาเรี่ยวแรงของเธอให้หายไปด้วยอะไรกันนี่...กวิสราถามกับตัวเองอย
“นวดให้หน่อยสิ”“เอ่อ...”กวิสรากัดริมฝีปาก นี่มันจะมากเกินไปแล้วไหมนะ กับการยอมทำตามคำสั่งของเธอ หญิงสาวอกใจระทึกไปหมดแทบจะเต้นโลดออกมานอกอก แต่ก่อนที่เธอจะทันคิดตอบโต้เขาและปฏิเสธการต้องยอมจำทนในภาวะเชลยถึงขั้นนั้น ร่างสูงก็หมุนตัวเองมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบดุดันนั้น ตอนนี้มันกำลังฉายประกาย
“ต้มน้ำเสร็จหรือยัง อยากอาบน้ำแล้ว”เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม ร่างบางที่ตอนนี้เปียกซ่กไปหมดทั้งตัว หนาวจนสั่น เรือนร่างที่เห็นว่าเพรียวบาง ตอนนี้เริ่มอวดความอวบอิ่มเมื่อเนื้อผ้าบางส่วนกระชับรูปร่างงดงามเย้ายวนนั่น จนคนที่ทำเสียงเคร่งใส่เธอต้องลอบกลืนน้ำลาย เมื่อเห็นความงดงามที่ซ่อนอยู่ของดอกไม้สวยยวนใจดอ
“อ้อ...” ชายหนุ่มกอดอกแล้วหรี่ตา พลางเอ่ยเสียงเย็น“ประชด... ประชดประชัน ช่างประชดแบบนี้ยิ่งกว่าเวลาด่าฉันอีกนะ ยายใบหนาด เอาอีกสักสิบไร่ดีไหม”“...”หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างแล้วหุบฉับ พลางตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ ไม่ยอมพูดจาตอบโต้กับเขาอีกเลย ดูเหมือนว่าไม่ว่าเธอจะพูดดีพูดร้าย เปลวตะวันก็จะหาเรื่องเธอ
เสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดี ที่ดังมาจากคนร่างสูงใหญ่ ที่กำลังนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ ด้วยท่าทางสบายอารมณ์สุดๆ ข้างๆ มีโต๊ะเล็ก พร้อมทั้งน้ำผลไม้ รวมถึงขนมขบเคี้ยววางอยู่ เขาทำราวกับว่านอนอยู่ริมทะเล ไม่ใช่นอนอยู่ริมไร่ชาที่ใหญ่โตกว้างขวางและสวยงาม ทำให้คนที่กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่มองแบบค้อนๆ ก่อนจะปา
มือสองมือของพี่น้องสองสาวเกาะกุมกันไว้แน่น พลางพากันเดินซอกโน้นออกซอกนี้อย่างสนุกสนาน จนคนที่เดินหิ้วข้าวของตามหลังต้องตะโกนบอกอย่างเพลียๆ“พอแล้วนะ เตย ตอง ถ้าใครขืนซื้ออะไรแม้แต่อย่างเดียวล่ะก็ เชิญหิ้วกันเอาเอง”“ได้เลยเมฆ มือเรากับตองยังว่าง”กวิสราหันมาแลบลิ้นให้ พร้อมกับหัวเราะกิ๊ก พลางดึงน้อง
“อีตาเมฆ!”กวิสราขยิบตา พลางบุ้ยใบ้ไปทางกณิกาที่เอียงคอมองสองเพื่อนสนิทถกเถียงกันอย่างงงๆ มือเรียวคว้าแขนแข็งแรงของเพื่อนชายได้ เธอก็กึ่งลากกึ่งจูงเมธิชัยเข้าไปในห้อง พร้อมกับโบกมือไล่น้องสาว“ตอง ไปไกลๆ ก่อน เดี๋ยวจะเห็นภาพเรทฉ. ไม่ดีต่อสุขภาพสายตา มานี่เลย เมฆต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกันหน่อย”เธอดึงห
มือใหญ่ที่กำลังจะเปิดประตูรถคันหรูชะงัก เมื่อมีเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มล้วงเอาโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงยีนด้านหลังมากดรับ หลังจากดูว่าเป็นใครโทรศัพท์มา พร้อมกับกรอกเสียงลงไปอย่างเป็นการเป็นงาน“ว่าไง ชวัล”“เรื่องที่นายให้ไปสืบข่าว เกี่ยวกับเรื่องของคุณณัฐณิชา ฐานนันท์ เอ่อ...เธอใช้ช
“เข้าข้างกันจังนะตอง พี่สาวเราน่ะร้ายจะตายไป ตองไม่รู้จักอะไร พี่ล่ะปวดหัว”“แหม...พี่สาวของตองไม่ได้ร้ายนะคะพี่เมฆ” กณิกาเถียงเสียงใส“พี่เตยน่ะน่ารักที่สุดในโลกเลยต่างหากล่ะค่ะ เป็นพี่สาวที่ดีที่สุด ห้ามพี่เมฆว่าพี่เตยนะ ไม่อย่างนั้นต่อไปนี้ตองจะไม่ทำกับข้าวอร่อยๆ ให้ทานเวลาที่พี่เมฆหิวด้วย”“อ้าว







