Se connecter"อาหารร้านไหนในละแวกนี้ที่จัดว่าเด็ด คุณปัทรู้ไหมคะ?"
"ครับ...เดี๋ยวผมลองหาให้ครับ"
คุณปัทขยับแว่น แล้วมองลอดแว่นมายังฉัน ที่เหลือบตามองเขานิดหนึ่งก่อนจะยิ้มที่มุมปาก พวกเขาไม่เอารถมินิของฉันไป ทั้งๆ ที่ฉันเสนอว่าอยากให้สามีเอาไปลองเครื่อง มันน่าจะมีปัญหาจริงๆ อย่างที่ฉันคิดไว้
"คาเฟ่สวยๆ น่ารักๆ แถวนี้เพียบเลยค่ะ จริงสิ พาเมไปทีสิ คุณปัทถ่ายรูปสวย เอาผลิตภัณฑ์ติดมาด้วยตามที่เมสั่งหรือเปล่า"
"ครับ คุณเมแต่ว่า เราก็จะถ่ายจริงจังอยู่แล้วนี่ครับ เรื่องเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ คุณเมจะเผยโปรเจกต์ลงไปก่อนหรือครับ ไหนบอกว่าจะทำเป็นความลับ กันคู่แข่ง"
"ก็ ไม่อยากทำเป็นความลับล่ะ"
ฉันว่า คุณปัทมองหน้าฉัน หนนี้เขามองจ้องนิ่ง แล้วประสานมือเข้าหากัน พร้อมกับเอ่ยถามเสียงขรึมๆ
"มีอะไรหรือเปล่าครับ กับทริปฮันนีมูนหนนี้ คุณเมเรียกผมมานี่ เพื่อทำงานจริงๆ หรือเปล่า"
"จริงห้าสิบเปอร์เซ็นต์"
ฉันตอบแล้วก็หัวเราะ ฉันพยักเพยิดไปทางรถคันเล็กแต่ราคาไม่เล็ก มันเป็นรถในฝันของฉัน ที่ฉันเคยเปรยว่าอยากได้ ถ้าทำเป้าให้ตัวเองถึงจะซื้อมาขับ แต่สามีชิงซื้อให้เสียก่อน ฉันน่าจะดีใจมาก กับความน่ารักล้นเหลือของธนาคม...ถ้าไม่ใช่มารู้ทีหลัง ว่าเขาคิดและทำอะไร ถึงได้ให้สิ่งนี้กับฉัน...
"เห็นรถนั่นไหม คุณปัท"
"รถคุณเมหรือครับ ไหนบอกว่าจะซื้อตอนเป้าถึงยังไงล่ะครับ"
"ฉันไม่ได้ซื้อ คมซื้อให้ คุณปัท ช่วยสืบให้หน่อยว่าเขาซื้อมาจากที่ไหน แล้วก็...เอารถไปเช็คให้หน่อยสิ เรียกช่างมาดูที ว่ารถมีปัญหาอะไรหรือเปล่า มีอู่แถวนี้ไหม ลากมันไปที ก่อนที่คมจะกลับมา"
"เอ่อ..."
เขาดูงงกับคำสั่งต่างๆ ของฉันมาก แต่ก็พยักหน้ารับแต่โดยดี
"ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้"
"แล้วก็คืนนี้เราจะจองโรงแรมนอนกัน
ฉันจะไม่กลับมานอนที่นี่สองคืน คุณปัทจัดการให้ด้วยนะคะ เอาที่เงียบๆ ไม่ต้องหรูมาก""อะไรนะครับ"
"ทำตามที่ฉันสั่ง ฉันอยากให้คุณปัทจัดการดิวทุกอย่างให้เรียบร้อยภายในสี่ชั่วโมงหลังจากนี้ แล้วเราจะไปกินข้าว เที่ยวคาเฟ่ชิลๆ แล้วค่อยไปพักที่โรงแรมที่คุณปัทหา"
แม้จะสงสัย แต่เขาก็รับคำ แน่นอนว่าฉันมีแผนไว้แล้วว่า ฉันจะสร้างสถานการณ์อะไร และจะทำอะไร ถึงได้สั่งไปแบบนั้น
ยิ้มที่มุมปาก
ฉันกำลังล่อเหยื่อ กำลังสร้างสถานการณ์ใหม่ให้สองคนนั่น
และกำลังข้าวใหม่ปลามันแบบนั้น ไม่น่าจะพลาดที่จะงับเหยื่อที่ฉันหลอกล่อ
“แจ้งตำรวจไหม?” “มะ ไม่” “แล้วจะเอายังไงล่ะ ข่าวออกไปขนาดนี้แล้วอะ”“ฮือๆ นั่นสิ”เครปร้องไห้สะอึกสะอื้น หล่อนมาหาฉันตั้งแต่เช้าที่บ้าน หลังจากข่าวหลุดฮือฮาในตอนบ่าย ธนาคมเองกอดอกมองดูเครปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แล้วทำไมไม่แจ้งความล่ะ เครป ถ้าถูกข่มขืนจริงๆ ผมพร้อมช่วยนะ” เขาคงจะหึงมันนั่นแหละ ถึงได้ดูหน้าบึ้งดูโกรธมากขนาดนั้นเครปยังคงสั่นหน้า ขณะที่ฉันอาสาจะโทรศัพท์หาปกรณ์ให้ เครปห้ามไม่ทันพอฉันกดวีดีโอคลอออกไป เครปนั่งตัวแข็งหน้าซีดเผือด ปกรณ์เลิกคิ้วและยิ้มให้กับฉัน พร้อมกับทักทายเสียงนุ่ม“ว่าไง โทรมาเรื่องข่าวหรือเปล่าน่ะเม ขอโทษทีนะ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมโดนแฮคน่ะ”“อ้อ...คือว่าคนที่เดือดร้อนน่ะ มีทั้งเครปกับเม ตัวเครปน่าจะเดือดร้อนมากกว่าเมแน่ล่ะ เพราะเสียชื่อ และอาจจะโดนฟ้อง”“นี่ทำอีท่าไหนถึงได้โดนแฮคเครื่องได้อะ ฉันหลงไว้ใจแก ไอ้เหี้ยกี้”“อ้าว จะไปรู้ได้ไงว่าใครจ้องจะเล่นงาน นี่อยู่ด้วยกันเหรอ?”ถ้ามีรางวัลเกี่ยวกับการแสดงสาขาตอแหลหน้าเนียน ฉันคงจะต้องโหวตให้ปกรณ์ได้หนึ่งในนั้น“อืม...” ฉันตอบเพียงแค่นั้น เครปก็คว้าโทรศัพท์ไปจากมือฉันอย่างเสียมารยาท และไปพ่นด่า
หนึ่งเดือนหลังจากนั้นคลิปตอนไปญี่ปุ่นถูกส่งมาให้กับฉันโดยหนุงหนิง ฉันส่งมันต่อให้กับทางทนายไว้เพื่อเป็นหลักฐานเพิ่มเติม คลิปแรกวันนี้ทำให้ฉันอารมณ์ดีมากๆ ฉันทำงานอย่างมีความสุข อารมณ์ดีจนสั่งพิซซ่ามาเลี้ยงพนักงานทั้งออฟฟิศ “ดูหน้าตาคุณมีความสุขมากๆ เลยนะครับ” คุณปัทเองก็ทักเมื่อเข้ามาหาฉันในตอนสายๆ เพื่อเอาเอกสารมาให้ฉันเซ็น ฉันหัวเราะ แน่ล่ะเขายังไม่ได้เห็นคลิป ไม่รู้ด้วยว่าฉันวางแผนอะไรไปบ้าง ฉันไม่อยากให้เขามองว่าฉันร้าย...ฉันอยากเป็นลูกแมวบอบบางน่าถนอมน่าปกป้องของเขาแบบเดิม“ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ เอ๊ะ...อะไรติดที่หน้าคุณปัทคะ” เขาเอานิ้วไล้ไปตามแก้ม ก่อนจะทำหน้างงๆ “อะไรหรือครับ”“ก้มลงมาสิคะ เดี๋ยวจะเอาออกให้” พอเขาก้มลงมาในระยะได้ประชิด ฉันก็ดึงเขาลงมาหอมแก้มดังฟอด ก่อนจะทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คนโดนฉันลวนลามทำหน้าแดง อึ้งๆ ที่ฉันทำแบบนั้น ส่วนฉันอมยิ้มจนตาพราว ขณะที่เซ็นเอกสารเสร็จและยื่นส่งให้กับเขา“เดี๋ยวบ่ายเราไปดูงานถ่ายแบบกันใช่ไหมคะ”“เอ่อ คะ ครับ”“มีอะไรอีกไหมคะคุณปัท หรือว่า...จะให้ฉันเอาอะไรออกจากหน้าให้อีกคะ”“ไม่ครับ ไม่มีแล้ว”เขารีบออกไปจากห้อ
“สวัสดี เครป หน้าเปลี่ยนจนจำไม่ได้เลยนะ” “เอ่อ สะ สวัสดี กี้”“ฉันชวนกี้มาทำคอนเทนต์ด้วยกันน่ะ” ฉันว่าหน้ายิ้มๆ ฉันมองอาการของเพื่อนรักที่ดูจะตื่นๆ ที่เห็นหน้ากับอดีตคนรักเข้าอดีตที่เคยไปทำแสบไว้จนแซ่บถึงทรวงอีกฝ่าย แล้วก็ลอยหน้าลอยตาใส่ร้ายปกรณ์ บอกใครต่อใครว่าตนเองโดนทำร้าย ใช้ความเป็นคนดังของตัวเองเหยียบอีกฝ่ายจนแทบจะแหลกลาญ การที่ปกรณ์แค้นเครปมากอาจจะเพราะแบบนี้ ที่เลิกกันแล้วขาดกันแล้วก็ยังตามแขวะ ตามจิก แทบจะไม่ให้มีที่ยืนปกรณ์เองก็ทำงานเป็นอินฟูลเอนเซอร์แต่คนล่ะสายกับยัยเครป เพราะการถูกใส่ร้ายหมายขวัญจนไม่มีที่ยืนในแสงสว่าง เขาเลยผันตัวเองไปเข้าสู่วงการสายเซ็กซ์ครีเอเตอร์ หาเงินหารายได้จากที่ตรงนี้ เมื่อยืนตรงที่สว่างไม่ได้ เขาก็ไปโดดเด่นในด้านมืด นั่นเพราะเครปแท้ๆ “คอนเทนต์ คอนเทนต์อะไร? กี้อยู่คนล่ะสายกับเครปเลยนะเม จะเอามาทำอะไรอะ”เครปขมวดคิ้ว และไม่กล้าสบตากับอดีตผัว คงจะกลัวว่าปกรณ์จะแฉอะไรให้ฉันฟังสินะ ฉันก็ต้องรับบทไม่รู้เรื่องใดๆ ตอนนี้“ก็เพราะคนล่ะสายนั่นแหละ เมเลยอยากจะสร้างคอนเทนต์น่ะ กี้เองก็มีชื่อเสียงทางสื่อ ทำแบบบังเอิญไง? ว่ามาเจอกัน เครปมีปัญหาอะไร
“สองขวดครึ่งแล้วนะครับ”เสียงทุ้มเอ่ยดักก่อนที่ฉันจะยกขวดโชจูดื่มต่อ ฉันวางมันลงแล้วย่นจมูกน้อยๆ ก่อนจะเอนซบเขา คุณปัทนั่งตัวแข็ง...หน้าของเขาเป็นสีเรื่ออย่างน่าเอ็นดูถ้าไม่รู้ว่าเขาพอมีแฟนอยู่บ้าง ฉันคงจะนึกว่าเขาเป็นหนุ่มเวอร์จิ้นแน่ๆ ล่ะ“ดื่มด้วยกันสิคะ คุณปัทไม่แตะเลย” ฉันว่าแล้วคะยั้นคะยอให้เขาดื่ม เขาส่ายหน้า“ไม่ดีกว่าครับคุณเม”“อื้อ...อะไรอะ ต้องดื่มเป็นเพื่อนกันสิคะ ให้เมดื่มคนเดียวได้ยังไง วันนั้นคุณปัทยังดื่มกับเมเลย” เขาถอนใจแล้วก้มลงมองหน้าฉัน สายตาของฉันทำให้เขารู้สึกอะไรได้บ้างหรอกน่า ไม่อย่างนั้นหน้าของเขาคงไม่แดงขึ้นหรอกประสบการณ์ที่พอมีกับสามี ทำให้ฉันกล้า...กล้าที่จะรุก รุกกับคนที่อยากได้“ตอนนั้นผมดื่มกับคุณเมได้ เพราะ...ผมยังไม่ได้จูบคุณเม แต่ตอนนี้ผมดื่มกับคุณเมแล้ว ผมก็ไม่การันตรีว่าจะหยุดแค่จูบ”“ก็อย่าหยุดสิ”ฉันเอียงหน้ามองเขาแล้วเลื่อนมือไปถอดแว่นของเขาออก คุณปัทหรี่ตาลงสบตากับฉัน นัยน์ตาของเขาไม่ได้อ่อนโยนอีกแล้ว แล้วเขาก็ไม่หยุดแค่จูบเดียวจริงๆ คืนนั้นเขาแค่นอนกอดและจูบฉัน เขาทำเพียงแค่นั้นจริงๆ ก่อนที่จะให้แท็กซี่มาส่งฉันกลับบ้านไม่
“หนูเม แม่ขอลงทุนเพิ่มได้ไหมจ๊ะ ทองยังเหลืออยู่ใช่ไหม?”“ได้สิคะ คุณแม่หนูกันไว้เพื่อคุณแม่เลยค่ะ หนูเองก็ลงทุนเพิ่มไปเหมือนกัน”“ถ้าแม่จะรวบรวมมาสัก เอ่อ สักร้อยล้าน ทองยังพอไหมจ๊ะ”“พอค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นอีกสองสามวัน แม่จะเริ่มทยอยโอนเงินให้เพื่อนของหนูเพิ่มนะ ฝากเป็นธุระให้ด้วยนะหนูเม”“ได้ค่ะ” เมื่อวางสายจากทางนั้นไปแล้ว ฉันก็หัวเราะชอบใจ แผนขุดบ่อล่อปลาของฉันสำเร็จแล้วเดี๋ยวนังแก่นั่นจะได้บทเรียนและหมดตัว...รวมถึงเป็นหนี้สินมากมายแน่นอนล่ะคราวนี้อยากทำฉันก่อน...ก็รับผลจากฉันไปก็แล้วกัน.....................................................................................................................................................“ทนายที่ให้ติดต่อ กำลังเริ่มร่างเอกสารแล้วนะครับ” “ดีค่ะ”“คุณเมจะให้ส่งเมื่อไหร่ครับ” นัยน์ตาคมหลังกรอบแว่น มองฉันอย่างห่วงใย อ่อนหวาน ฉันมองสบตาเขาและเอื้อมมือจับมือเขาเบาๆ “เอาไว้ก่อน เดี๋ยวเมจะบอกอีกที”“ผมกำลังคิดว่าจะลาออก”พอเขาพูดแบบนั้นก็ทำเอาฉันถึงกับชะงัก มือของฉันบีบมือเขาแน่น“ทำไมล่ะ”“มันจะไม่ดีกับคุณเมน่ะครับ ถ้าผ
ตกลงว่ายังไม่ตามมาหรือคะบอสยังติดพันงานอยู่เลย แพลนอาจจะเปลี่ยนนิดหน่อยนะเครป เธอก็จัดการอะไรไปก่อนงานที่นี่ไม่มีอะไรแล้วอะ เหลือแต่ดูแลคุณสาแทนเธอเท่านั้นแหละ แต่วันนี้คุณคมก็จะบินไปญี่ปุ่นแล้วอะ เธอให้ฉันรออยู่ที่นี่ก่อนเหรออืม...รอก่อนอีกสักวันสองวัน แล้วเดี๋ยวฉันจะบินตามเธอไป เงินฉันโอนไปให้แล้ว ถ้ามีค่าใช้จ่ายอะไรเพิ่มก็มาเบิกได้นะเครปโอเคได้ค่ะบอสทางนั้นส่งสติ๊กเกอร์ไลน์ ที่เธอทำเป็นรูปการ์ตูนของตัวเองเพื่อทำขายและแจกเอฟซีของหล่อนมาให้ฉัน ฉันตอบกลับไปเป็นรูปหัวใจ และส่งข้อความหาสามีของฉันต่อทำอะไรอยู่นะเม พักนี้คุณจะทำงานเยอะเกินไปแล้วนะครับคนสวยผมรอไม่ไหวต้องบินไปหาลูกค้าก่อน ไม่โกรธนะไม่โกรธค่ะ คุณไปทำงาน เมก็ทำงาน จะไปโกรธอะไรล่ะคะ คุณไปญี่ปุ่นกี่วันคะคุณคมก็อาทิตย์หนึ่งน่ะครับ ถ้ากำหนดการเคลื่อนยังไง ผมจะบอกอีกที รักนะคนสวยรักเหมือนกันค่ะ ถ้าผมหายๆ ไปก็อย่างอนนะเม ผมทำงานไม่โกรธ ไม่งอนค่ะ ไม่เข้าใจผิดเรื่องผมกับเครปนะ ทำไมถึงออกตัวแบบนั้นล่ะคะคนทำผิดก็ต้องร้อนตัวสินะ อาจจะเพราะประโยคบางประโยคที่ฉันพูดกับเขา หรือว่าเพราะอดใจไม่ไหวเผลอสวีทกันต่อหน้







