Share

บทที่ 8 (05)

last update Tanggal publikasi: 2026-04-08 18:54:29

“ก็ใช่น่ะสิ เธอมาพร้อมกับผู้ชายที่เคยมากับหนู คนที่ชื่อ...ฉี ฉาน อะไรสักอย่าง” บุญมีมีความจำดีเป็นเลิศ ติดที่ชื่อนั้นไม่คุ้นปากสักเท่าไร

          “คุณไฉหรือคะ” แพรไหมขมวดคิ้วถาม

          “ใช่ๆ ลูก คนนั้นละ ป้าเห็นว่ามีคนมายืนด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านหนู ป้าก็เลยออกไปดู แล้วก็เจอกับคุณเขา นี่ป้ายังแอบถ่ายรูปไว้เลย ตอนแรกป้ากลัวเป็นมิจฉาชีพ” บุญมีหยิบสมาร์ตโฟนมาเปิดรูปที่แอบถ่ายไว้ยืนยัน

          หญิงสาวขบเม้มปาก เพราะบุคคลในรูปคือฉัตรฐาจริงๆ ที่มาพร้อมกับกัลย์สุดา

          “เห็นไหมลูกว่าป้าไม่ได้เข้าใจผิด ป้าได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นจะทุบบ้านหนูทิ้งแล้วทำเป็นร้านอาหาร จะตัดต้นไม้ออก ทุบรั้วด้วย แล้วอะไรอีกป้าก็จำไม่ได้ ว่าแต่หนูแพรขายได้เท่าไร แล้วเขาอยากได้ที่เพิ่มอีกไหม ป้าก็อยากขายอยู่เหมือนกัน”

          ช่วงนี้เงินที่เคยใช้นั้นขาดมือไป เนื่องจากธุรกิจที่ร่วมลงทุนกับญาติมีปัญหา บุญมีจึงคิดจะขายบ้านหลังนี้ แล้วย้ายไปอยู่กับลูกสาวแทน

          แพรไหมถึงกับหูอื้อ กวาดตามองไปรอบๆ บ้าน เขาจะทุบรั้ว ทุบบ้าน ตัดต้นไม้ที่พ่อกับแม่ของเธอรักอย่างนั้นหรือ ก่อนจะต้องบังคับเสียงไม่ให้สั่นเพื่อถามหนึ่งคำถาม

          “แล้วผู้ชายคนนั้นไม่ห้ามหรือคะ” ดวงตาของแพรไหมแดงก่ำขึ้นมาอย่างง่ายดาย

          “ไม่นะ แถมยังบอกว่าจะสนับสนุนทุกอย่าง ตอนแรกป้าก็คิดว่าเขาเป็นแฟนเราเสียอีก” บุญมีหลงเข้าใจผิดไปนาน

          แพรไหมนิ่งงันไปราวกับถูกสาป หัวใจค่อยๆ ปริร้าวและแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก่อนจะกำมือแน่นด้วยความกรุ่นโกรธ เพราะมีคนผิดสัญญากับเธอ

          ดวงตาของแพรไหมลุกวาวเป็นเปลวเพลิง ไม่มีใครมีสิทธิ์มาทำลายบ้านที่เธอรักทั้งนั้น คิดได้ดังนั้นร่างบางก็หมุนตัวไปขึ้นรถ แล้วกระชากมันออกอย่างเร็วไว

          หญิงสาวห้ามไม่ให้น้ำตารินไหล เธอจะมาอ่อนแอวันนี้ไม่ได้ แล้วรีบตรงไปยังบริษัทเพื่อทวงถามจากคนใจร้าย วันนี้เขามีประชุมอย่างไรก็ต้องอยู่ที่นั่น

          เมื่อไปถึงก็เห็นมัญชุสาขยับตัวลุกขึ้นส่งยิ้มให้ แล้วทำท่าจะบอกอะไรสักอย่าง แต่เธอไม่สนผลักประตูเข้าไปด้านในอย่างเร็วไว จังหวะนั้นก็ได้ยินประโยคที่ทำให้นึกชังคนผิดสัญญาจับขั้วหัวใจ

          “นี่เป็นแบบร้านที่เกลลองออกแบบมา พี่ไฉว่าดีไหมคะ” กัลย์สุดายื่นแบบร้านอาหารให้แก่ฉัตรฐา ดวงตาวาวด้วยความหวัง

          “ดีครับ” ฉัตรฐารับแบบร่างคร่าวๆ มาไว้ในมือ

          “งั้นพี่ไฉสั่งทุบบ้านให้เกลเลยนะคะ ตัดต้นจำปีนั่นทิ้งด้วย เกลไม่ชอบกลิ่นของมันค่ะ” กัลย์สุดาขยับตัวเข้าไปเกาะแขนคนนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเอาใจ

          “พวกคุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับบ้านฉัน” แพรไหมตวาดลั่นพร้อมไปหยุดเท้าเผชิญหน้ากับคนทั้งสอง

          “คุณ...แพร” กัลย์สุดาสะดุ้งโหยงที่จู่ๆ ก็มีแขกไม่ได้รับเชิญเดินเข้ามา ตามด้วยมัญชุสาที่ค้อมศีรษะลงขอโทษเจ้านายที่ห้ามไม่ทัน

          ฉัตรฐานิ่งมอง ไม่ได้สะทกสะท้านใดๆ กับสีหน้าและแววตากรุ่นโกรธ

          “ป้าบุญมีบอกฉันหมดแล้ว” แพรไหมเค้นเสียงบอก เขาตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับเธอเมื่อไหร่กัน

          “แล้ว?” ฉัตรฐาไหวไหล่ถาม

          “คุณไม่รักษาสัญญา”    

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 6

    บทพิเศษ 6 “งานไม่ใหญ่แน่นะวิ” คำถามนี้หลุดออกจากปากของจิรัฐทันทีที่มาถึงบ้านของแพรไหมที่เป็นสถานที่จัดงาน เขามองอย่างตกตะลึงนิดๆ พลันหันมองมัฆวานที่มาช่วยงานอยู่ก่อนแล้ว “เออ ไม่ใหญ่ แต่โคตรอลังการ” มัฆวานประชด แล้วมองดูทีมงานออร์แกไนซ์ที่กำลังเตรียมขึ้นโครงอุโมงค์ผ้าและดอกไม้ ไหนจะแบ็กดรอปด้านหน้าอีก ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนบอกไว้สักนิด ‘งานแต่งกูเล็กๆ ไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก พวกมึงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรกันมากหรอก’ “นี่กูกลับไปสั่งตัดสูททันไหมวะ” จิรัฐว่า เขาก็หลงเชื่อมันว่าเป็นงานเล็กๆ อบอุ่น แต่ที่เห็นนี่แสนจะหรูหรา แค่ไม่ได้อยู่ในโรงแรมหรูเท่านั้น “น่าจะไม่ทัน” มัฆวานว่า เพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแล้ว “ว่าแต่คุณลุงมาไหมวะ” จิรัฐอดถามไปถึงฉันทวัศไม่ได้ “ไม่มา และไม่ยินดี” มัฆวานส่ายหน้า ฉัตรฐาได้พาแพรไหมไปหาอีกฝ่ายเพื่อบอกถึงการตกลงปลงใจ แต่ฝ่ายนั้นไม่รับฟังและไม่ขอรับรู้ เพราะสุดท้ายยังกอดรัดทิฐิไว้แน่น และกลับไปให้ความสนใจกับการพยายามกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม เขาอดคิดไม่ได้ว่า บทสรุปสุดท้ายของฉันทวัศค

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (04)

    “อื้อ” ไม่นานสองเสียงก็ครางออกมาแผ่วเบา ชั่วครู่หนึ่งเอวสอบก็เริ่มเคลื่อนขยับ กระแทกสวนลึกจนเกิดเสียงดัง หญิงสาวครางกระเส่า มือจับหัวไหล่หนาไว้แน่น ศีรษะโยกไหวตามแรงถาโถม ไม่นานร่างของเธอก็ถูกโอบขึ้นเหนือพื้น ขณะสะโพกแกร่งยังโยกไหวเร็วไว สองแขนนุ่มโอบรัดร่างหนาไว้แน่น ก่อนบั้นท้ายจะถูกมือหนาช้อนให้ขยับขึ้นลง “อ่า” ฉัตรฐารู้สึกชอบท่านี้เป็นบ้า ส่วนหญิงสาวซุกใบหน้าเข้ากับลำคอหนาพร้อมทั้งใช้ฟันขาวขบกัดเบาๆ กระตุ้นให้ร่างของเธอถูกโจนจ้วงหนักขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็ถูกพาเดินไปยังใต้ฝักบัว มือหนายื่นไปหมุนก๊อกให้สายน้ำเย็นฉ่ำร่วงหล่น ดับความร้อนที่กำลังแผดเผา แล้วก็ต้องใช้มือดันผนังห้องไว้ ฉัตรฐาดึงก้นสวยเข้าหาตัว มือออกแรงตีเบาๆ ก่อนจะกดสะโพกสวนล้วงลึก จากนั้นก็โน้มตัวไปด้านหน้า จับคางมนให้หันมารับจูบ แต่ไม่นานเท่าไรเขากลับถูกผลักอกให้ไปนอนลงกับพื้น แล้วร่างสวยก็มานั่งคร่อมทับ บดขยี้ก้นลงมาโยกไหว จนเขาต้องอ้าปากปล่อยเสียงคราง แล้วเกร็งไปทั้งตัว ก่อนจะผลัดกันรุกกันรับไปเรื่อยๆ ในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน บทรั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (03)

    “อื้อ” นาทีนั้นก็ได้ยินเสียงครางเบาๆ จากปากนุ่มเล็ก รอยยิ้มจึงเผยขึ้น เพราะเขารู้ว่าจุดไหนคือจุดอ่อนของหญิงสาว แล้วอดใจไม่ไหวยื่นใบหน้าไปงับปากสวยเบาๆ รสชาติและกลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจ แล้วถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งสวย มือเริ่มลูบไล้ทรวงละมุนแล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดปทุมถัน แพรไหมสะดุ้งเบาๆ ห่อไหล่เข้านิดๆ ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ยิ้มชอบใจ แต่มีหรือเธอจะยอมแพ้ หญิงสาวยื่นมือไปทำตามแบบเดียวกับเขา แถมยังยื่นปากนุ่มเข้าไปกลืนกิน “แพร” เพียงเท่านั้นฉัตรฐาก็เสียงสั่น ความสุขซ่านเข้าโจมตีทันที แพรไหมยิ้มยั่ว ก่อนจะย้ายกลีบปากนุ่มไปยังยอดอกสีแดงอีกข้าง พลันใช้ฟันคมงับเบาๆ “อ่า” ฉัตรฐาปลดปล่อยเสียงครางออกมาอีกระลอก ใบหน้าบิดเบี้ยวเชิดสูง เขาขอยอมแพ้ตอนนี้ทันหรือเปล่า เมื่อร่างกายจวนจะคลั่ง แค่ถูกระตุ้นนิดๆ หน่อยๆ ก็แทบทนไม่ไหว จึงเชยดวงหน้าหวานขึ้นรับจูบเร่าร้อน ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็ก ลำตัวหนาขยับไปบดเบียดเสียดสีกับเนื้อนุ่ม แพรไหมเปิดปากรับอย

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5 (02)

    “พี่ไฉคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับพร้อมเหลือบตามอง “วันนี้อยู่ดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกันไหมคะ” หญิงสาวสูดอากาศเข้าปอดก่อนบอกออกไป หน้าแดงขึ้นชัดเจน แต่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว “ได้ครับ มีหนังเข้าใหม่เหรอครับ” ฉัตรฐาพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามไปหน้าซื่อ “ก็ประมาณนั้นค่ะ” คนต้องตอบแทบไปไม่ถูก ดวงตากลอกไปมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าฉัตรฐาจะไม่เข้าใจ แต่เธอก็เตรียมไว้อีกประโยค “แล้วเราต้มรามยอนกินกันด้วยดีไหมคะ” “เอาครับ เอา” ฉัตรฐาตอบกลับด้วยสีหน้าเช่นเดิม หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา สรุปแล้วฉัตรฐาไม่เข้าใจความหมายที่เธอชวน จนอยากจะส่งเสียงกรีดร้อง ทว่ารถแล่นมาไม่นานกลับชะลอและหยุดยังหน้าร้านสะดวกซื้อ “เดี๋ยวพี่มานะครับ...” “จะซื้ออะไรหรือคะ” “ซื้อถุงยางน่ะสิครับ” ฉัตรฐาเฉลย แล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม นั่นทำให้มีคนโวยวาย “โธ่ แพรก็คิดว่าไม่เข้าใจ” ที่แท้เธอถูกแกล้งนี่เอง “ระดับนี้แล้วจะไม่เข้าใจได้ไงครับ” เขาดีใจจนเนื้อเต้นและขยายโตแล้วเนี่ย แต่เก็บอาการไว้ก็เท่านั้น “เดี๋ยวก็อดหรอกค่ะ” แพรไ

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 5

    “รีบๆ ไปเถอะ” ฉัตรฐาสะบัดนิ้วไล่ แล้วยกนิ้วกลางเหนือกว่านิ้วอื่นใส่อย่างอดไม่ได้เมื่อธาดายังกวนตีนไม่เลิกด้วยการส่งสายตาแช่งชักมา หลังจากนั้นแค่อึดใจเดียวภายในบ้านก็หลงเหลือแค่เขา แพรไหม และเจ้าปลาหมึก แพรไหมส่งยิ้มไปขอบคุณคนที่พยายามใจเย็นและเข้าใจ รู้สึกว่าชายหนุ่มเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก เขาพยายามดูแลความรู้สึกของเธอเสมอ หัวใจมีคำถามขึ้นมาว่า ‘ถึงเวลาแล้วหรือเปล่า’ “คราวนี้แพรจะขายไข่ข้นเหมือนเดิมไหมครับ” ฉัตรฐาให้ความสนใจกับการออกบูทของหญิงสาว “เหมือนเดิมค่ะ แต่ว่าจะเอาของอย่างอื่นไปขายด้วยค่ะ” “อะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มนึกอยากรู้ แพรไหมยกยิ้มกว้าง เพราะเป็นสิ่งที่คนตัวโตเคยลั่นวาจาไว้ ก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูสะอาด ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา แล้วรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลยกับบทบาทใหม่ของตัวเอง “พี่ไฉพร้อมแล้วใช่ไหมคะ” แพรไหมที่สวมผ้ากันเปื้อนและที่คลุมผมถามกับคนที่ยืนอยู่ข้างกันในบูทเล็กๆ ที่ได้มาจัดกลางห้างสรรพสินค้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านสักเท่าไร “พร้อมมากครับ” เขาพร้อมมาหลายวันแล้ว ทั้งหัดยิ้ม หั

  • ไม่เคยคิดรัก   บทพิเศษ 4 (02)

    “ผมมีมือวิเศษ” เขาใช้มือข้างถนัดให้เป็นประโยชน์ ที่ผ่านมาแม้ชื่นชอบเซ็กซ์ แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางไปมองคนอื่น มีแต่แพรไหมคนเดียวมาตลอด ถึงแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน หญิงสาวคิดว่าคงต้องเอาใจชายหนุ่มอีกหน่อย จึงเอนตัวไปพิงกับหัวไหล่หนา มือยกขึ้นเกาะแขน แล้วเอ่ยถ้อยคำไปอีก “พี่ไฉของแพรน่ารักที่หนึ่งเลยค่ะ” “แพร...” ชายหนุ่มถึงกับทำตาโต ดีใจที่หญิงสาวขยับประตูหัวใจกว้างขึ้นแล้ว “น้องแพรของพี่ก็ดีที่หนึ่งครับ” เขาหยอดคำหวานตอบกลับไปบ้าง แล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในวงแขน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจากที่เคยปากดีใส่กัน ในวันนี้ทั้งเขาและหญิงสาวจะประนีประนอมถนอมใจกันได้ถึงขั้นนี้ คงเพราะความรักล้วนๆ ที่ทำให้พวกเขาอยากดีต่อกันมากขึ้น ร่วมสิบนาทีกว่าเขาจะขยับตัวออกห่าง เพราะถึงเวลาไปหาบิดาแล้ว มีของโปรดต้องนำไปให้ “พี่คงต้องกลับแล้วครับ” ฉัตรฐารีบแทนตัวเองด้วยสรรพนามใหม่ที่เฝ้ารอใช้มาตลอด “เดี๋ยวแพรเดินไปส่งค่ะ” หญิงสาวยิ้มเอ็นดู แล้วไปยืนส่งที่หน้ารถ เจ้าลูกชายตัวแสบก็มาด้วย ในจังหวะที่เท้าหนักจะก้าวขึ้นรถไป เธอก็หยุดเขาไว้ “พี

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 8 (03)

    ไม่ว่าจะขับด้วยความเร็วเท่าใดก็ยังช้าไปสำหรับใจที่ร้อนเป็นไฟอยู่ดี ภายในสมองมีภาพเหตุการณ์หนึ่งฉายชัดเข้ามา จนในที่สุดอีกไม่เกินสิบนาทีก็จะถึงโรงแรม ปิ๊บๆ ทว่าก็มีสายเข้ามาอีกรอบจากลูกน้องคนเดิม “ว่าไง” “คุณแพรกับไอ้นั่นออกจากห้องมาแล้วครับ แยกกันแล้ว ผมกำลัง

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 8 (02)

    ฉัตรฐายังจำได้ดี ถึงความฝันของเพื่อนที่เป็นพี่ชายของกัลย์สุดา “เกลว่าจะเอาที่ตรงนี้ละค่ะ ถูกใจเกลมาก เกลขอนะคะพี่ไฉ” กัลย์สุดาระบายยิ้ม แล้วเกาะแขนทำตาปริบๆ หลังเห็นอีกฝ่ายเงียบไป “หรือพี่ไฉไม่อยากสนับสนุนเกลแล้วคะ” กัลย์สุดามองอย่างตั้งคำถาม แอบใจเสียนิดๆ

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 8

    บทที่ 8 “มาทำไมแต่เช้าคะ” แพรไหมตกใจนิดๆ ที่ตื่นขึ้นมาเห็นฉัตรฐานั่งอยู่บนโซฟา ไม่รู้เขามาตั้งแต่ตอนไหน “เอาเอกสารมาให้” ฉัตรฐายื่นเอกสารปึกหนาให้แก่คนป่วย เป็นข้อมูลเกี่ยวกับของหายากที่คุณทีเจต้องการ หญิงสาวย่นคิ้วใส่ แค่จะเอาเอกสารมาให้ต้องมาเช้าขนาดนี้เลยหรือ แล้วหย

  • ไม่เคยคิดรัก   บทที่ 7 (04)

    ฉัตรฐาขบกรามใส่คนที่กำลังผยองใส่เขา แววตาวาวขึ้นเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าควรทำอย่างไรให้ตัวเองเป็นผู้ชนะ มือหนายกขึ้นไปไล้แก้มนวล “หรือแอบคิดฝันเฟื่องในใจ ไม่เจียมตัวอีกแล้วนะ” แพรไหมออกแรงทุบอกกว้างอีกรอบด้วยความไม่ชอบใจ แต่กลับเป็นเธอที่เจ็บ ฉัตรฐานั้นไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status