LOGINShare
บทที่ 8 (05)
publish date:
2026-04-08 18:54:29“ก็ใช่น่ะสิ เธอมาพร้อมกับผู้ชายที่เคยมากับหนู คนที่ชื่อ...ฉี ฉาน อะไรสักอย่าง” บุญมีมีความจำดีเป็นเลิศ ติดที่ชื่อนั้นไม่คุ้นปากสักเท่าไร
“คุณไฉหรือคะ” แพรไหมขมวดคิ้วถาม
“ใช่ๆ ลูก คนนั้นละ ป้าเห็นว่ามีคนมายืนด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านหนู ป้าก็เลยออกไปดู แล้วก็เจอกับคุณเขา นี่ป้ายังแอบถ่ายรูปไว้เลย ตอนแรกป้ากลัวเป็นมิจฉาชีพ” บุญมีหยิบสมาร์ตโฟนมาเปิดรูปที่แอบถ่ายไว้ยืนยัน
หญิงสาวขบเม้มปาก เพราะบุคคลในรูปคือฉัตรฐาจริงๆ ที่มาพร้อมกับกัลย์สุดา
“เห็นไหมลูกว่าป้าไม่ได้เข้าใจผิด ป้าได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นจะทุบบ้านหนูทิ้งแล้วทำเป็นร้านอาหาร จะตัดต้นไม้ออก ทุบรั้วด้วย แล้วอะไรอีกป้าก็จำไม่ได้ ว่าแต่หนูแพรขายได้เท่าไร แล้วเขาอยากได้ที่เพิ่มอีกไหม ป้าก็อยากขายอยู่เหมือนกัน”
ช่วงนี้เงินที่เคยใช้นั้นขาดมือไป เนื่องจากธุรกิจที่ร่วมลงทุนกับญาติมีปัญหา บุญมีจึงคิดจะขายบ้านหลังนี้ แล้วย้ายไปอยู่กับลูกสาวแทน
แพรไหมถึงกับหูอื้อ กวาดตามองไปรอบๆ บ้าน เขาจะทุบรั้ว ทุบบ้าน ตัดต้นไม้ที่พ่อกับแม่ของเธอรักอย่างนั้นหรือ ก่อนจะต้องบังคับเสียงไม่ให้สั่นเพื่อถามหนึ่งคำถาม
“แล้วผู้ชายคนนั้นไม่ห้ามหรือคะ” ดวงตาของแพรไหมแดงก่ำขึ้นมาอย่างง่ายดาย
“ไม่นะ แถมยังบอกว่าจะสนับสนุนทุกอย่าง ตอนแรกป้าก็คิดว่าเขาเป็นแฟนเราเสียอีก” บุญมีหลงเข้าใจผิดไปนาน
แพรไหมนิ่งงันไปราวกับถูกสาป หัวใจค่อยๆ ปริร้าวและแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก่อนจะกำมือแน่นด้วยความกรุ่นโกรธ เพราะมีคนผิดสัญญากับเธอ
ดวงตาของแพรไหมลุกวาวเป็นเปลวเพลิง ไม่มีใครมีสิทธิ์มาทำลายบ้านที่เธอรักทั้งนั้น คิดได้ดังนั้นร่างบางก็หมุนตัวไปขึ้นรถ แล้วกระชากมันออกอย่างเร็วไว
หญิงสาวห้ามไม่ให้น้ำตารินไหล เธอจะมาอ่อนแอวันนี้ไม่ได้ แล้วรีบตรงไปยังบริษัทเพื่อทวงถามจากคนใจร้าย วันนี้เขามีประชุมอย่างไรก็ต้องอยู่ที่นั่น
เมื่อไปถึงก็เห็นมัญชุสาขยับตัวลุกขึ้นส่งยิ้มให้ แล้วทำท่าจะบอกอะไรสักอย่าง แต่เธอไม่สนผลักประตูเข้าไปด้านในอย่างเร็วไว จังหวะนั้นก็ได้ยินประโยคที่ทำให้นึกชังคนผิดสัญญาจับขั้วหัวใจ
“นี่เป็นแบบร้านที่เกลลองออกแบบมา พี่ไฉว่าดีไหมคะ” กัลย์สุดายื่นแบบร้านอาหารให้แก่ฉัตรฐา ดวงตาวาวด้วยความหวัง
“ดีครับ” ฉัตรฐารับแบบร่างคร่าวๆ มาไว้ในมือ
“งั้นพี่ไฉสั่งทุบบ้านให้เกลเลยนะคะ ตัดต้นจำปีนั่นทิ้งด้วย เกลไม่ชอบกลิ่นของมันค่ะ” กัลย์สุดาขยับตัวเข้าไปเกาะแขนคนนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเอาใจ
“พวกคุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับบ้านฉัน” แพรไหมตวาดลั่นพร้อมไปหยุดเท้าเผชิญหน้ากับคนทั้งสอง
“คุณ...แพร” กัลย์สุดาสะดุ้งโหยงที่จู่ๆ ก็มีแขกไม่ได้รับเชิญเดินเข้ามา ตามด้วยมัญชุสาที่ค้อมศีรษะลงขอโทษเจ้านายที่ห้ามไม่ทัน
ฉัตรฐานิ่งมอง ไม่ได้สะทกสะท้านใดๆ กับสีหน้าและแววตากรุ่นโกรธ
“ป้าบุญมีบอกฉันหมดแล้ว” แพรไหมเค้นเสียงบอก เขาตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับเธอเมื่อไหร่กัน
“แล้ว?” ฉัตรฐาไหวไหล่ถาม
“คุณไม่รักษาสัญญา”
Latest chapter
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 13 (03)
ในเช้าวันรุ่งขึ้นเป็นวันที่มืดมนสำหรับคนที่นอนแทบไม่ได้เลย เพราะหัวใจมีแต่ความเจ็บปวด มันทิ่มแทงเธอทั้งยามหายใจเข้าและออก แพรไหมขยับตัวลุกจากเตียงมานั่งกอดเข่าแล้วโยกตัวไปมาคล้ายหมดอาลัยตายอยาก ความเข้มแข็งที่เคยมีสูญสลาย น้ำตาขังคลอหน่วยตา หญิงสาวเหม่อมองไปรอบบ้านพร้อมคิดถึงบิดามารดาจับใจ พลันกอดตัวเองแน่นกว่าเดิม เพราะรู้สึกเหน็บหนาว แล้วคิดหาวิธีทำให้ตัวเองหายไปจากความเจ็บปวดนี้ แพรไหมนิ่งไปหลายนาทีกว่าจะค่อยๆ ขยับตัวอย่างเชื่องช้าลุกไปอาบน้ำ หลังคิดวิธีออกแล้ว หลังจากแต่งตัวง่ายๆ เสร็จก็ตรงไปที่รถของตัวเอง แล้วขับตรงไปยังสถานที่หนึ่ง ดวงหน้ายังเต็มไปด้วยร่องรอยคราบน้ำตา รถเคลื่อนที่ไปได้ราวครึ่งชั่วโมงก็หยุดสนิท เท้าเรียวเล็กก้าวลงไปยืนอยู่หน้าของสิ่งหนึ่งที่หน้าร้านขายอุปกรณ์ “ไปยืนมองจ้องอะไรกันวะ...” ขณะในรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ห่างไปคนหลังพวงมาลัยเกิดคำถาม หัวคิ้วขมวดยุ่ง โดยเขาขับตามมาตั้งแต่บ้านของหญิงสาวแล้ว มือเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดจมูก รู้สึกเหมือนตัวเองจะมีน้ำมูก แต่สายตายังมองตรงไปยังเจ้าของร่างระหง
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 13 (02)
“ฮือ” แพรไหมร้องไห้โฮออกมา อีกไม่ถึงสิบก้าวก็จะถึงป้ายรถเมล์โดยสารแล้ว แต่เธอพาตัวเองไปไม่ถึง เพราะรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย หญิงสาวเอาแต่ก้มหน้าลงกับเข่าของตัวเอง คุดคู้อยู่กลางสายฝน ฟังเสียงฝนสลับกับเสียงรถยนต์ที่ขับผ่านไปมา ความรู้สึกตอนนี้ไม่มีอะไรมาบรรยายได้ ก่อนจะต้องเงยหน้าขึ้นมา หลังได้กลิ่นไม่พึงประสงค์ กลิ่นบุหรี่ลอยมาเตะจมูก คล้ายมีคนยืนสูบอยู่ใกล้ๆ เมื่อไล่สายตาไปมองก็พบกับคนคนหนึ่ง คนที่ตั้งคำถามกับเธอ “ให้ช่วยอีกปะ” ใครคนนั้นไม่พ้นฉัตรฐาที่กำลังอัดบุหรี่เข้าปอดแล้วพ่นควันออกมา ดวงหน้าคมคายก้มลงมองลูกนกที่ถูกฝนกระหน่ำ จนปีกน่าจะบินไม่ไหวอีกต่อไป “ไปให้ไกล เหม็นบุหรี่” แพรไหมเค้นเสียงบอก แค่เรื่องที่เจอวันนี้เธอก็เหนื่อยจนอยากหยุดหายใจแล้ว ฉัตรฐายังมารังควานกันอีก แล้วไม่รู้ว่าเขาบ้าหรือเปล่าที่มายืนสูบบุหรี่กลางสายฝน ฉัตรฐาบิดปากใส่ ยังคงยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ แพรไหม ก่อนเสียงฟ้าจะคำรามก้องทำให้ทั้งเขาและหญิงสาวสะดุ้งโหยง แพรไหมก้มหน้าลง เพราะเธอไม่มีแรงจะขยับตัวลุก หากนอนลงได้คงทำไปแล้ว พลันเงยหน
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 13
บทที่ 13 แพรไหมนิ่งเงียบไปหลายนาที หัวใจเจ็บจนแทบทนไม่ไหว พลางมองหน้าคนที่เธอรักทั้งสองแล้วหลับตาลง ขณะคู่ป้าหลานบีบมือของแพรไหมอยู่ตลอด เพราะอยากให้เจ้าตัวยินยอมตกลง เฝ้ามองความหวังของพวกเธอด้วยสายตาเว้าวอนและโน้มน้าว ก่อนทั้งสองจะยิ้มร่า “โอนเงินเข้าบัญชีพิ้งค์ได้เลยค่ะ” แพรไหมมองตรงไปยังศิวัฒน์ “พี่แพร” พิพรรษพรสวมกอดพี่สาวแน่น โล่งใจไปได้มาก ส่วนพรรณรวีถอนหายใจยาว ทว่าไม่ถึงเสี้ยววินาทีกลับถูกผลักให้ตกจากสวรรค์ชั้นฟ้า “แต่พิ้งค์ต้องขายตัวเอง” แพรไหมพูดให้ครบใจความ แล้วสะบัดตัวให้น้องสาวคลายอ้อมกอดออก ดวงตาแข็งกระด้าง ไร้ความอ่อนโยน “พี่แพร” พิพรรษพรหน้าชา เมื่อพี่สาวจะให้เธอทำสิ่งที่น่าขยะแขยง “ทำไม ขายไม่ได้เหรอ” แพรไหมตั้งคำถามเสียงหยัน เธอเจ็บไปทั้งใจจนมันชาแทบไม่รู้สึกอะไรแล้ว โชคดีที่มันยังเต้นได้อยู่ “พิ้งค์จะทำแบบนั้นได้ยังไง ถ้าทำพิ้งค์จะเอาหน้าไปไว้ไหน” พิพรรษพรตาลุกวาวและเริ่มโวยวายดังลั่น “ก็เอาไว้บนคอเหมือนเดิม แต่ต้องเอาตัวไปอยู่บนเตียงของคนอื่น” แพรไหมพูดอย่างหมดเยื่อใย ไม่มี
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (06)
“เรื่องนี้กูไม่รู้ คุณทีเจเป็นคนนัดร้านนี้” ฉัตรฐารีบปฏิเสธ เขาไม่บ้าถึงขั้นนั้นหรอก “เออ กูค่อยสบายใจหน่อย แต่ดีที่อย่างน้อยเขาก็มีครอบครัว ไม่ได้อยู่ลำพังแล้วยังต้องต่อสู้กับมึง” “ถ้าคนของมึงหักหลังไปยุ่งกับศัตรู มึงจะปล่อยไว้รึไง” ฉัตรฐาตั้งคำถาม คิดว่าเป็นมัฆวานก็คงไม่ปล่อยไว้เช่นกัน “ไม่อะ แต่คงฆ่าทิ้งไปแล้ว” มัฆวานมองลึกเข้าไปในดวงตาของเพื่อนอย่างทิ้งนัยสำคัญ ฉัตรฐาทำเป็นไม่ได้ยินและหันไปสนใจกับลูกค้ารายใหญ่อย่างทีเจที่เดินตรงเข้ามาหา ก่อนทั้งสามจะขึ้นลิฟต์ไปยังห้องอาหารชื่อดังเพื่อพูดคุยงานกัน ด้านพิพรรษพรเมื่อเดินเข้ามาในห้องอาหารก็ได้บอกชื่อที่จองไว้กับพนักงาน จากนั้นก็ถูกพาไปยังห้องส่วนตัวซึ่งจัดโต๊ะไว้รองรับสำหรับสี่ที่ แพรไหมมองไปรอบๆ แล้วหันไปมองน้องสาวกับคนเป็นป้า “แพรดีใจนะคะที่พวกเราได้มากินข้าวด้วยกัน” แม้ทุกอย่างอาจจะไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิมร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ได้กลับมากินข้าวพร้อมหน้ากันสักครั้งหนึ่งก็ยังดี “พี่แพรสั่งได้เต็มที่เลยนะคะ” พิพรรษพรบอกอย่างเอาใจ “ได้เลยจ้ะ” แพร
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (05)
“ทำไมล่ะ...” แพรไหมแปลกใจ เพราะหลังจากวันนั้นน้องก็ส่งข้อความมาเร่งเร้าให้เธอรีบทำตามที่บอก “พิ้งค์...พิ้งค์ขอโทษ” พิพรรษพรอึกอักอยู่เกือบนาทีกว่าจะเอ่ยออกมาได้ แล้วบอกต่อด้วยเสียงอ่อยๆ “พิ้งค์ไม่ควรโทษพี่คนเดียว พี่แพรไม่โกรธพิ้งค์ได้ไหม...พิ้งค์สำนึกผิดแล้ว” “อื้อ...ไม่โกรธแล้ว” แพรไหมเงียบไปก่อนครางตอบ ในเมื่อน้องสาวรู้สึกผิดแล้วเธอก็ไม่อยากตั้งแง่ ตอนนี้น้องสาวคงจะมองเห็นถึงสิ่งที่เธอพยายามทำให้มาตลอดแล้ว “งั้นพรุ่งนี้ไปกินข้าวกันนะคะ พิ้งค์จะชวนคุณป้าไปด้วย” พิพรรษพรเอ่ยปากชวน “ได้สิ” เธอไม่ปฏิเสธ เพราะอย่างไรก็พี่น้องกัน แต่สำหรับเรื่องการเงินของคนเป็นป้า เธอยังยืนยันคำเดิมว่าจะไม่ให้ความช่วยเหลืออีกแล้ว “ไว้พิ้งค์ไปรับนะ แต่งตัวสวยๆ นะ พิ้งค์อยากไปกินอาหารที่โรงแรม” พิพรรษพรดีใจที่พี่สาวตกลง เธอจะรับหน้าที่ในการจองโต๊ะเอง “ได้เลย พี่จะรอนะ” แพรไหมมีดวงตาที่กระจ่างใสขึ้น ส่วนเรื่องบ้านเธอยังจะไปตามนัด เพราะบ้านหลังนี้อย่างไรก็ต้องเป็นของน้องสาว เธอเองก็ควรมีที่ที่เป็นของตัวเอง แล้วเวลาที่แพรไหมเฝ้ารอ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (04)
“อย่าสำคัญตัวผิด ฉันพาเกลมาทำบุญต่างหาก” ฉัตรฐาอยากจะหัวเราะเย้ยใส่แพรไหมที่คิดไปว่าเขามาที่นี่เพราะเจ้าตัว แล้วเค้นเสียงถามกลับไป “ยังไม่เลิกชอบคิดเข้าข้างตัวเองอีกเหรอ เธอไม่ได้สำคัญกับฉันเลยสักนิด” “แล้วที่ผ่านมามาด้วยทำไมทุกปี” เธอนึกสงสัยขึ้นมา เรื่องวันเกิดพอเข้าใจแล้ว แต่เรื่องที่เขาอุตส่าห์ตื่นเช้ามาทำบุญด้วยกันตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาทำไปเพื่ออะไร ฉัตรฐาไหวไหล่ เขาไม่จำเป็นต้องมานั่งตอบคำถาม “อ้อ หรือว่าอยากจะทำบุญให้คนที่ตายไป เผื่อความละอายในใจจะลดลงบ้าง แต่ดีใจด้วยนะคะ ที่สุดท้ายก็ได้ผล เธอคนนั้นให้อภัยเรื่องพี่ชายที่จมน้ำตายได้แล้ว ทำบุญวัดนี้ได้สมดังใจหวังจริงๆ” แพรไหมคาดเดาเองเมื่อไม่ได้คำตอบ “แพรไหม” ฉัตรฐาตาลุกวาวเมื่อแพรไหมกำลังล้ำเส้น ไม่รู้ว่าเธอไปรู้เรื่องนั้นได้อย่างไร แต่เจ้าตัวไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องของเขา หญิงสาวไหวไหล่บ้าง ทำไมเธอต้องยอม ในเมื่ออย่างไรเขาก็ตามรังแกกันอยู่ดี ยิ่งยอมอ่อนฉัตรฐาจะยิ่งได้ใจ คิดแล้วแพรไหมก็เดินเชิดหน้าอย่างถือดีผ่านหน้าคนชังไป ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยอีกแล้ว ทว่าจังหวะนั้นร่างบางกลับเซถอยห
You may also like
พิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด70.5K viewsLOVE POSITIONS พิษสวาท
อยู่ในตะเกียงแก้ว7.3K viewsเด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม16.1K viewsบำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์21.7K viewsBAD EVIL พ่ายรักมาเฟียร้าย
อิแย้ม350 viewsของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน415 viewsเดิมพันร้ายนายมาเฟีย
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน13 viewsใต้อาณัติเฮียกัณฑ์
กะหล่ำหมี273 views
