บทที่ 8 (07)

“อย่ามาคิดโกงกัน ค่าฉีกสัญญามันต้องเหลือแค่เจ็ดแสน” เธออยู่กับเขามาสองปีกับอีกแปดเดือนกว่าแล้ว ฉะนั้นจำนวนเงินมันต้องลดหลั่นตาม

          “มันเป็นค่าดำเนินการที่ฉันต้องไปเคลียร์กับเจ้าหนี้ให้เธอไง ถ้าหามาไม่ได้ก็ไปเตรียมขนก้อนปูนได้เลย” ฉัตรฐาแจกแจง ในตอนนั้นเขาต้องไปเจรจากับเจ้าหนี้หลายราย กว่าจะเคลียร์จบได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

          “ฉันจะเอาเงินมาวางกองไว้ให้ แต่รู้ไว้นะว่าฉันเกลียดคุณ” แพรไหมพูดออกมาอย่างเต็มเสียง พยายามเก็บซ่อนความอ่อนแอไว้ หลังจากนี้เธอจะเกลียดเขาสุดหัวใจ        

          “ใครสน ฉันก็ไม่เคยคิดรักเธอนี่” ฉัตรฐาไหวไหล่ แต่ถึงอย่างนั้นแพรไหมก็ไม่มีสิทธิ์หยามหน้าเขาด้วยการไปยุ่งเกี่ยวกับไอ้ธาดา คนที่เป็นศัตรูกันมานาน      

          แพรไหมไม่พูดอะไรอีก รีบพลิกตัวเดินออกจากห้องไป เพราะกลัวตัวเองจะล้มลงต่อหน้าคนใจร้าย ร่างบางฝืนตัวเดินไปถึงรถ และเพียงแค่ทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะ ความเข้มแข็งที่สร้างไว้ก็พังทลาย

          “ฮือ”

          หญิงสาวร้องไห้ออกมาสุดเสียง ยกมือขึ้นทุบพวงมาลัยรถระรัวด้วยความกรุ่นโกรธ แต่ความเจ็บกลับไปอยู่ที่หัวใจ

          “ฮือ...ฮึก”

          แพรไหมเปลี่ยนเป็นยกมือขึ้นปิดหน้าซับน้ำตาของตัวเองแทน รู้สึกเหมือนใจจะขาดลงตรงนี้เสียให้ได้          

          เธอมันโง่เองที่หลงคิดไปไกล คิดไปคนเดียว แล้วอยากจะร้องไห้โฮออกมาอีกรอบ แต่เลือกจะปาดน้ำตาออกจากดวงหน้าแทน เพราะเธอมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ มือนุ่มหยิบสมาร์ตโฟนออกมาเปิดดูเงินในบัญชี แล้วกังวลใจเมื่อมันยังขาดอยู่ กว่าจะได้เงินจากการถ่ายนิตยสารก็สิ้นเดือน หัวใจเริ่มเป็นกังวล

          แพรไหมขบเม้มปาก ก่อนจะนึกถึงแก้วสิริ บางทีอาจจะขอเบิกเงินค่าจ้างงานล่วงหน้ากับอีกฝ่ายมาก่อน แต่ไม่ถึงสองนาทีสีหน้าก็เคร่งเครียด เมื่อโทร.หาไม่ติด หากจำไม่ผิดอีกฝ่ายเคยบอกไว้ ว่าวันนี้จะบินไปเที่ยวยุโรปกับครอบครัว กว่าจะติดต่อได้ก็คงอีกหลายชั่วโมง เธอกลัวว่าจะไม่ทันการณ์ ก่อนหัวใจจะนึกไปถึงอีกคนหนึ่งที่ทำให้ลังเลใจ

          หญิงสาวสองจิตสองใจ เพราะเธอตั้งใจช่วยโดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน แต่สุดท้ายเธอก็ไม่มีทางเลือกจึงโทร.หา

          ไม่สามารถติดต่อได้...

          แพรไหมพยายามติดต่อหาธาดาอยู่เกือบสิบสาย แต่ก็ไม่ติดเลย หัวใจเต็มไปด้วยความกลัว

          “ฮือ”

          สุดท้ายเธอก็ต้องร้องไห้ออกมาอีกรอบ และรู้สึกเหมือนกำลังจะแตกสลายเต็มที