All Chapters of MELTING HIS HEARTLESS HEART (Billionaires Regret): Chapter 61 - Chapter 70

Michelle's Point of View "Get in, sumama ka sa amin!"Nahulog ang panga kong muling humarap sa kanya. Bakit?"Just get in, Michelle. We're late!" aniyang iritadong iritado na. Kaya naman napabalik ako ng mabilis sa sasakyan. Puzzled nga lamang dahil bakit ako sasama? Sumama nga ako sa kanila. Pero hindi ko pa rin maintindihan kung bakit kailangan kong sumama. Wala naman akong nakuhang paliwanang mula kay Lucas. Busy ang mga mata niya sa pagbabasa ng kung anong dokumento. Dahil doon ay pinagsalikop ko ang mga kamay ko. Naglaro ang mga daliri ko habang nakapatong sa aking mga hita."Why do you have Nana's ring?" nagulat ako nang bigla niyang hawakan ang kamay ko at hinila. Tiningnan niyang mabuti ang palasingsingan ko.Pilit kong hinihila ang kamay ko pero nanlisik lang ang mga mata niya sa akin. "She gave it to me!" sagot ko. Bigla niyang binitiwan ang kamay ko at biglang nagdilim ang awra ng mukha niya. Ewan ko kung bakit at ayaw kong alamin."Don't wear it!" Bigla niyang saad.

Lucas Point of View "Lucas, change your clothes. Baka mabinat ka..." habol na sabi ni Cheryle nang maglakad ako para habulin si Michelle. "Lucas...""Robert, let's go!" sigaw ko kay Robert na agad na tumalima at humabol sa paglalakad ko. Hindi na pinansin si Cheryle dahil sa pagmamadali ko."Do you want to change in your car, Mr. Belleza?" Narinig ko ang tanong na iyon ni Robert pero hindi ko siya nagawang sagutin. My eyes were busy searching for Michelle in the promises. Pero mukhang nakasakay na siya at nakaalis. "Lucas...""Tell them to search for the ring, Robert. Drain the pool if they need to! Basta mahanap lang nila ang singsing!" utos ko kay Robert bago pumasok sa loob ng sasakyan. Wala akong pakialam kung mababasa ko ang upuan dahil sa mga basang damit ko.Agad na tumawag si Robert. Rinig ko ang usapan nila ng isa sa maintenance sa lugar. Pagkapatos noon ay muli siyang bumaling sa akin."Aalis na ba tayo, Mr. Belleza?"Tumango ako habang hindi maipinta ang mukha ko. I was

Lucas Point of View Hindi ako nakatulog ng maayos. There's this feeling I can't name kaya maaga akong bumangon. I feel so sleepy pero ayaw naman akong dalawin ng antok. Parang pinaparusahan ako."Lucas, how is Michelle? Anong nangyari sa kanya?" Kung maaga na ako ay mas maaga pa pala si Nana. Mukhang inabangan niya talaga ako dahil hindi ko na siya nakausap pa kagabi. "And what are you doing here? Hindi ba dapat ay ikaw ang nagbabantay sa asawa mo!" Sita niya agad sa akin..Hindi ako nakasagot. Maging kung anong nangyari kay Michelle. I can't say that her ring was lost that cause her to get sick. I'm still gonna look for it. Hindi naman basta-basta ang singsing na iyon."I'm going to the hospital, Na. Do you want to come?"It's Friday. I should go to work for a half day and then fly to US. But I canceled it. Buti na lang at naintindihan ni Olivia. Babawi na lang ako sa kanya after this. "I want to, pero may appointment ang Papa Val mo. We will come after," sabi ni Nana.Tumango n

Michelle's Point of View Hindi ko maintindihan si Lucas. Parang may double personality siya kung itrato ako. Mabait minsan. Magaspang ang ugali karamihan. Pero naisip ko, baka naaawa lang siya sa akin dahil may sakit ako ngayon. Dahil a part of it kasalanan niya kaya ako may sakit. Ayaw ko man siyang sisihin pero iyon naman ang totoo. Sa kanya nanggaling ang sakit, nahawa lang ako. Dinagdagan pa niya dahil sa pagtest ng water kuno.Nagising akong naroon pa siya.Hindi siya umalis hanggang sa hindi dumadating si Lea. Si Lea naman ang sasama sa akin sa gabing iyon. Hindi ko naman kailangan ng bantay. Sanay akong mag-isa. Pero siguro, para sa ikatatahimik ng kalooban nila ay hindi na lang ako umangal pa. Lalo na at alam kong si Nana ang may gusto na may bantay ako."I'll go, I'll be back tomorrow," paalam ni Lucas na ikinasimangot ko. Hindi dahil sa babalik siya bukas kundi dahil aalis na siya. Kahit naman tinataboy ko siya, gusto ko pa rin naman na naroon lamang siya. Ayaw ko ng tingnan

Michelle's Point of View May kung anong kaba sa aking dibdib as I stare at Robert's back. Napahawak pa ako sa dibdib ko. "Miss Asuncion..." Napaatras ako bahagya nang bigla siyang lumingon sa akin. "Are you okay?"Hindi ako makasagot. Ni hindi ako makagalaw para tumango. I just stared at him. Ewan ko kung gaano ako katagal sa ganoong puwesto. Nagising lang ako nang biglang may pumitik sa noo ko. When I looked up, nakita ko ang mukha ni Lucas na salubong ang kilay. Hindi ko man lamang namalayan na naroon na pala siya at nakalabas na sa kanyang opisina."How long do you want to stare at him? Is this a staring contest or something? Don't waste my time. Pumasok ka sa loob ng opisina ko," aniya. Nahiya akong yumuko at humingi ng paumanhin. Hindi kay Lucas kundi kay Robert na nakatayo pa rin kung saan siya tumigil kanina. Nakamata lamang siya sa akin na nagtataka.Habang nakasunod na ako kay Lucas ay pinag-aralan ko siya mula sa kanyang likuran. Yeah, it looks the same. Their back look