บททั้งหมดของ NILASPAG AKO NG MAPANG-AKIT NA BOSS (SSPG): บทที่ 71 - บทที่ 80

Mainit na liwanag ng araw ang unang bumati kay Cassandra nang magising siya. Nakatabing pa rin si Dominic sa kanya, mahimbing na natutulog, ang isang braso’y nakayakap sa kanyang baywang. Saglit siyang napangiti — napaka-rare ng ganitong umaga. Tahimik, mapayapa, at para bang sa wakas ay bumalik na rin ang tinagal-tagal niyang hiniling na normal na buhay.Pero sa likod ng ngiti, may kaunting takot. Kasi alam ni Cassandra, sa tuwing nakakaramdam siya ng ganitong katahimikan… laging may paparating na bagyo.Dahan-dahan niyang inalis ang pagkakayakap ni Dominic at bumangon mula sa kama. Suot pa rin niya ang puting silk robe na ibinigay nito kagabi. Habang tinitingnan niya ang sarili sa salamin, biglang bumalik sa isip niya ang mga nangyari kagabi — bawat halik, bawat haplos, bawat bulong ng pangalan niya na parang musika sa pandinig niya.Ngunit hindi lang pag-ibig ang naroon — may halong takot, may halong tanong.“Handa na ba talaga akong pagkatiwalaan ulit si Dominic?” tanong niya sa s

Mainit ang hangin ng gabi. Sa loob ng kotse, tahimik lang si Ivana, pero ang mga mata niya ay parang apoy na hindi mapapatay.Nakatingin siya sa litrato ni Cassandra at Dominic sa cellphone—magkahawak ang kamay, nakangiti, parang walang nangyaring masama.“Akala nila tapos na?” malamig niyang bulong, sabay higpit ng kapit sa cellphone. “Hindi ko hahayaang makuha mo ulit siya, Cassandra. Hindi ikaw ang karapat-dapat.”Pinikit niya ang mga mata, at sa likod ng kanyang isipan, bumalik ang mga sandaling siya ang nasa piling ni Dominic—ang mga gabi ng init, halik, at pag-aangkin.Ngayon, lahat iyon ay parang abo na tinangay ng hangin.Kinuha ni Ivana ang phone at tumawag sa isang numero.“Rico, alam mo na ang gagawin mo,” matigas niyang wika.“Gusto kong masira si Cassandra. Gamitin mo lahat ng koneksyon mo sa media. Gusto ko siyang mapahiya—publicly.”“Sigurado ka ba, Ma’am? Baka bumalik sa atin ang—”“Gawin mo lang,” putol niya, malamig ang boses. “Ako ang bahala sa lahat ng consequences

Tahimik ang buong mansyon nang bumalik si Cassandra at Dominic mula sa biyahe nila sa Tagaytay. Pero sa likod ng katahimikan, may mabigat na presensiyang nakabitin sa pagitan nila.“Dom…” mahinang tawag ni Cassandra habang tinatanggal ang suot niyang coat. “May gusto akong pag-usapan. Tungkol kay Ivana.”Huminto si Dominic sa pag-unbutton ng polo niya at dahan-dahang lumingon. “Anong tungkol sa kanya?” malamig niyang tanong.“Hindi ko gusto na patuloy pa siyang nasa paligid natin. She’s dangerous, Dominic. Hindi lang sa akin, kundi pati sa atin.”Lumapit si Dominic, marahan pero matalim ang tingin. “At ano’ng gusto mong gawin ko? Patayin siya?” may bahid ng sarkasmo sa boses niya.“Hindi ‘yan ang ibig kong sabihin. Pero gusto kong siguraduhin na wala na siyang kakayahang sirain tayo ulit,” sagot ni Cassandra, na may halong galit at takot sa tinig. “Ginamit niya ako noon, sinaktan ka niya… at kung hindi tayo mag-iingat, babalik siya para tapusin kung anuman ang sinimulan niya.”Humigpi

Tahimik ang buong mansion ng mga Velasquez nang gabi na iyon. Tanging lagaslas ng ulan at kulog sa malayo ang maririnig. Sa labas, tila kalmado ang paligid, pero sa loob ng silid ni Cassandra, parang may bagyong sumisiklab sa dibdib niya.Nakaharap siya sa bintana, nakasuot ng manipis na satin robe, at hawak pa rin ang cellphone niya—walang tigil sa kakabasa ng email na dumating ilang minuto lang ang nakalipas. Isang lihim na matagal nang tinatago sa kanya.> “Project Phoenix was never cancelled… it was hidden. —Lucian Dela Cruz.”Napasinghap siya, agad na napaupo sa gilid ng kama.“Hindi… hindi ‘to puwedeng totoo…” bulong niya, nanginginig ang boses.Pumasok si Dominic, basang-basa pa ng ulan, ang suot na polo ay dumikit sa matipunong katawan nito. “Cassandra,” tawag nito, ngunit agad niyang napansin ang nanginginig na kamay ng babae. “What’s wrong?”Bumaling sa kanya si Cassandra, hawak pa rin ang cellphone. “You lied to me, Dominic. Hindi pala natapos ‘yong Project Phoenix.”Naniga

Tahimik ang buong paligid nang bumukas ang pinto ng lumang bodega sa hacienda ng mga Dela Cruz. Ang alikabok ay tila kumakapit sa bawat paghinga ni Cassandra habang ang ilaw mula sa lumang bombilya ay kumikislap-kislap sa kisame. Dito siya sinundan ng isa sa mga tauhan ni Dominic—si Rafael—na iniutos ng lalaki na tulungan siyang hanapin ang mga lumang dokumento ni Lucian.Pero higit sa lahat, ang gusto ni Cassandra ay sagutin ang tanong na matagal nang bumabagabag sa kanya: Ano ang tunay na koneksyon ng ama niya kay Dominic Velasquez?“Ma’am, sigurado po ba kayo na dito niyo gusto maghanap?” tanong ni Rafael, hawak ang flashlight. “Walang pumapasok dito mula nang pumanaw si Senyor Lucian. Delikado po—”“Wala nang mas delikado pa kaysa sa mga kasinungalingan ng pamilya ko,” mariing sagot ni Cassandra, hinahaplos ang lumang kabinet. “Kung totoo ngang nilaro kami ni Lucian sa loob ng maraming taon, gusto kong malaman lahat.”Habang binubuksan niya ang lumang drawer, tumambad sa kanya ang