บททั้งหมดของ My Ninong’s Secret Desire: บทที่ 91 - บทที่ 100

Dahan-dahang bumalik sa labi ni Elira ang halik ni Gavin, pero sa pagkakataong iyon mas maingat, mas mabagal, na para bang ayaw niyang madaliin ang sandali. Nakahawak pa rin si Elira sa buhok niya, mahigpit pero hindi marahas, parang doon siya kumukuha ng lakas sa mga pinaparamdam ni Gavin.Gumalaw si Gavin, bahagyang umatras para pagmasdan ang mukha ni Elira. Mainit ang hininga nilang pareho, magkahalo sa pagitan nila. Ang mga mata ni Elira ay kalahating nakapikit, pisngi’y namumula, dibdib ay marahang umaangat-bumababa sa bawat paghinga.Hindi na sila nagsalita.Muling yumuko si Gavin at nag-iwan ng marurupok na halik sa gilid ng panga ni Elira, pababa sa leeg, mabagal ang galaw na tila sinusukat ang bawat reaksyon nito. Napapikit si Elira, napahigpit ang hawak sa balikat niya. Sa bawat dampi, may mahinang buntong-hininga na kumakawala sa labi niya.Gumapang ang kamay ni Gavin sa tagiliran ni Elira, marahang humahaplos sa ibabaw ng tela, hindi nagmamadali. Ang bawat galaw ay may pag

Dahang-dahang inilapag ni Gavin si Elira sa kama, tinignan nito ang mukha ng dalaga. Puno ng pagmamahal. Tinignan din ni Elira ang hubad na katawan ni Gavin, gamit ang isa niyang kamay, marahan niyang iginilaw iyon sa katawan ng lalaki. Mula sa dibdib pababa sa pagkalalaki nito. “Hmm..” mahinang ungol ni Gavin nang maramdaman niya ang maliit at mainit na palad ni Elira. “I-I’m sorry…” mahinang saad ni Elira. Ngunit hindi nagsalita si Gavin, hinalikan niya nang mapusok si Elira. Tumugon lamang muli si Elira sa mga halik nito. “Yes, touch me…” bulong ni Gavin. At sa sandling iyon, hinawakan muli ni Elira ang matigas na pagkalalaki nito. Marahan, na para bang dinaramdam niya ang bawat tigas. Naramdam niya rin na tila may gumalaw na ugat nito. Hinalikan ni Gavin ang leeg niya, at hindi naman siya nagpapatalo, ginalaw niya pababa-taas ang kamay niya sa pagkalalaki nito dahilan para mas lalong mapa-ungol si Gavin. Tumigil siya sa paghahalik kay Elira, tumingin sa mga mata nito. “

Sa kabilang banda, hindi rin mawala ang ngiti ni Gavin habang nakatingin sa screen ng phone, naroon parin ang pangalan ni Elira nang mawala ang tawag. “Cute,” komento niya at ibinalik ang cellphone sa lamesa. Mayamaya, kumatok si Danilo at pumasok sa loob. “Sir, magpapaalam lang po sana ako na umuwi na? Kailangan lang pong may maiwan sa nanay ko sa ospital dahil umalis ang isa kong kapatid. Tinawagan ko nalang po ang driver para antayin kayo sa baba,” paliwanag nito. Saglit na napatigil si Gavin. “Okay, you go ahead. Pauwiin mo narin ang driver, ako na ang uuwi mag-isa.” Tumingin siya sa orasan sa opisina. “Alas-onse na rin, mamaya ay uuwi na ako.”“Sige po…maraming salamat po, Sir Gavin.”Nang si Gavin nalang mag-isa agad niya narin tinapos ang natitirang kontrata. Nang matapos niya, hinanda niya na ang sarili para umalis, pero bago iyan ay nagpadala muna siya ng mensahe kay Elira. [Ngayon palang ako uuwi. Good night, you should sleep well, okay? I love you.]May ngiti sa labi ni

Patuloy parin sa pag-aalala sina Josephine at Klarisse, ganoon din ang mga police, hindi tumitigil sa paghahanap. Hindi rin pa iyon inilabas sa balita lalo na gabi at ayaw rin ni Josephine. Nais niyang maayos ang paghahanap sa kanyang anak na hindi ginagawang issue ng mga tao. Mayamaya, biglang sumigaw si Klarisse dahilan para mapatigil ang lahat at lumingon sa entrance ng lobby. “Elira!” Agad na tumayo si Josephine at nagmamadaling lumapit sa anak na nakatayo. Umiiyak ito, basa ang buhok. Ang tanging suot lang ay bathrobe na puti na mahahalata na galing sa hotel. Lumapit din ang mga police para tanungin si Elira.“Diyos ko…anak ko. Anong nangyari, saan ka galing? Nasaktan ka ba? Sinaktan ka? Sabihin mo sa akin, sinong may gawa sa’yo nito?” sunod-sunod na tanong ni Josephine. Sinuri nila si Elira, nang makitang walang sugat ang anak nabunutan siya nang kaunting tinik ngunit hindi iyon sapat dahil sa iyak ni Elira. Niyakap niya ito nang mahigpit. “Anak…sabihin mo kay mama.” Umiiya

Kinabukasan, wala ngang dumating na balita sa buong media tungkol sa nangyari kay Elira, hindi lang dahil sa utos ni Klarisse pati narin sa pagkilos ni Gavin. Palihim niyang hinarangan ang kahit na anong balita tungkol doon dahil mas gusto niyang walang makakaalam at ayaw niya rin na maisip pa lalo ni Elira ang trahedya na iyon. Samantala, si Josephine na mismo ang tumawag sa manager ni Elira na hindi na muna papasok si Elira sa trabho o tumanggap ng kahit anong schedule sa buong linggo na iyon. Alam niya rin na hindi pa maayos ang pakiramdam ng anak. Naitindihan naman iyon ng manager ni Elira at pumayag, ngunit si Elira ay hindi. “Kaya kong magtrabaho. Hindi naman kailangan na magpa-apekto ako,” seryoso niyang sabi sa telepono habang kausap ang manager. Nakabihis na siya, at handa na sanang lumabas ng bahay para pumasok pero mabilis siyang pinigilan ni Josephine at sinabi na tinawagan na nito mismo ang manager ni Elira para ipaalam na hindi siya makakapasok. “Elira, your mom told