บททั้งหมดของ BAD ENGINEER ถ่านไฟเก่าวิศวะ: บทที่ 11 - บทที่ 20

10 ครางชื่อเจ้าของเธอ NC++ สายนํ้าจากฝักบัวกระทบลงบนผิวกายขาวละเอียดอ่อนทำให้คนตัวเล็กที่ยืนอาบนํ้าเพียงลำพังรู้สึกสดชื่นไม่น้อย วันนี้กลับมาจากกิจกรรมกอหญ้าก็รู้สึกเหนื่อยจนแทบจะหมดแรงแล้ว เธออาบนํ้าทำความสะอาดร่างกายเสร็จเรียบร้อยก็เอื้อมมือหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบอกเอาไว้ ก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินอ

12 ก็ตรงสเปกดี 2 วันต่อมา ดวงตากลมโตเหลือบมองตนเองผ่านกระจกภายในห้องนอนก่อนจะเอื้อมมือแตะลงบนรอยแดงที่คอตนเองเบา ๆ รอยดูดเริ่มจางลงแล้วคงไม่มีใครสังเกตเห็น เมื่อมองสังเกตร่างกายตนเองเรียบร้อยร่างเล็กในชุดนักศึกษาก็เดินออกมาจากห้องเพื่อออกมารอรถเมล์ที่หน้าซอยเข้าหอของตน รอไม่นานรถเมล์สายประจำทางก็

14 บทลงโทษของคนแพ้ “อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะปากเก่งได้นานแค่ไหน” ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ตอบออกไปแบบนั้นแต่เธอก็ตอบมันออกไปแล้วและมันก็ค่อนข้างทำให้คนฟังอย่างแบดซ์รู้สึกโมโหขึ้นมามากกว่าเดิมเท่าตัว แล้วมือหนาก็ออกแรงบีบข้อมือเล็กแน่นมากกว่าเดิมพร้อมกับฉุดกระชากลากถูคนตัวบางขึ้นมาบนชั้นสองของเพนเฮาส์หรู

“กูไม่ใช่เพื่อนมึงรึไง ทำไมดูไม่ไว้ใจกันขนาดนั้น” “ไม่ใช่ไม่ไว้ใจมึง กูไม่ไว้ใจคนข้าง ๆ มึงต่างหาก” จากที่ตอนแรกไม่ได้อะไรกับแพมมี่ขนาดนั้นแต่ตอนนี้ก็เริ่มจะไม่ชอบแล้วชายหนุ่มไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนในกลุ่มแต่ละคนถึงไม่ค่อยชอบเธอคนนี้เท่าไหร่นัก “แพมไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น งานเลี้ยงจบเดี๋ยวไปส่งเอ

…. 
 เวลาล่วงเลยผ่านมานานพอสมควรก็เดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ ตอนนี้รถจอดอยู่บนดอยภูเมฆเหล่านักศึกษาแต่ละคนกำลังทยอยแบกของเดินลงจากรถบัสกัน พอลงกันมาครบก็เดินตามเจ้าหน้าที่ของอุทยานไปที่ยังลานกางเต็นท์ที่ตอนนี้ถูกจับจองสถานที่ไว้ด้วยเหล่านักศึกษากันหมดแล้ว กอหญ้าแบกข้าวของของตนเองมาวางรวมเอาไว้ท