บททั้งหมดของ Accidentally Yours, Mr. CEO!: บทที่ 171 - บทที่ 180

“Ano ang plano mo?” Tanong ko habang nasa labas kami ng silid ng asawa nito. Iniwan muna namin ang aming mga asawa para makapag usap, at siyempre para magkaroon kami ng time na pag usapan ang tungkol sa kapatid nito. “Itutuloy ko ang demanda laban kay Prince. Tangina! Hindi babae lang ang pinag uusapan natin dito, mga asawa natin, pare! Sawa na ako magsunod-sunuran kay dad at sa mga kapatid ko. It’s time to teach them a lesson!” Kuyom ang kamaong wika nito. “How about you? Narinig ko ang sinabi mo sa mga pulis kanina.” “Tutol ka?” Madilim ang mukha na tanong ko. “Mahalaga ang opinyon mo dahil kaibigan kita. Pero kagaya ng sinabi mo, asawa na natin ang pinag uusapan dito. Hindi ako papayag na hindi niya pagbayaran ang ginawa sa asawa ko.” Malungkot ngunit may galit na tumango-tango si Noel sa akin. Mostly ay tahimik lang ako at kalmado, pero alam nito kung paano ako magalit. Alam nitong sa mga oras na ito ay makikinig lang ako ngunit hindi susunod. Paulit-ulit kong naiisip ang ta

(Dixie pov) Kinuha ko ang tseke na inabot sa akin ng sugar daddy kong MMMM. In short for matandang mayaman madaling mamatay. Dalawang buwan ko na itong customer. Hindi ako mahilig sa matatandang mayaman, lalo na pag amoy lupa at hindi magaling sa kama. Pero dahil ubod ng yaman ito, pumagag na ako na maging babae nito. Limpak ang kinikita ko sa kanya kaya chochoosy pa ba ako? Saka pwede naman akong makipagtalík sa iba ng hindi nito nalalaman. Kailangan ko nga lang mag ingat. Sayang naman kung mawawala ito, milyon ang natatanggap kong allowance sa kanya. Matagal-tagal na rin pala akong isang walker. Sa laki ng kinikita ko ay nakabili na ako ng mga bahay at sasakyan. Mayaman na ako ngayon at nabibili ang lahat ng gusto ko. Hindi ko kailangan kumayod at magpakapagod para lang kumita ng kakarampot kagaya ng kapatid kong si Demi. Tss. Napatawa ako ng maalala ito at sila lola na tinakwil ako. Kamusta na kaya ang buhay nila? Tuluyan na kayang nabaliw ang kapatid ko? Tingnan mo nga naman a

Akala ko giginhawa na ang buhay ko at hindi na ako makakaranas ng hirap, pero impiyerno pala ang kababagsakan ko sa piling ni Mr. Contraso. Agad ako nitong ginamit ng paulit-ulit ng makuha ako nito. Hindi lamang ‘yon, sinasaktan ako nito sa tuwing ginagalaw ako. Nilalatigo, pinapaso ng sigarilyo, at kung ano-ano pang pananakit ang naranasan ko sa kamay nito. Ang makinis at maputi kong balat ay puro sugat at peklat na. Ang buhok kong mahaba at maganda at halos maubos na sa kakasabunot nito sa ulo ko. Ayokong mag asawa ng matanda, lalo na kung kagaya ni Mr. Contraso pero wala akong nagawa dahil kasama iyon sa pinag usapan nila ni Mayor. Kung tatanggi ako ay itatapon nila ako sa ilog ng walang buhay at ikakalat ang video namin. Kaya nagpakasal ako sa kanya kahit labag sa loob ko. Hayop ka, Mayor! At ikaw din Ferd! Ang sasama ninyo para gawin sa akin ito! Oo nagsinungaling ako kay Prince pero hindi ako ang dahilan kaya siya namatay. Si Demi ang dapat sisihin nila at si Eliot… hin

(Demi pov) Huminga ako ng malalim at panaka-nakang umuung0l. Kasalukuyan akong nagli-labor ngayon sa pangalawa naming anak ni Eliot. One week pa bago ang due date ko. Pero ayon sa doktor ay normal na mas mapaaga ang panganganak, kaya heto ako at nasa hospital at nagli-labor kasama si Lola. Nauna itong dumating para samahan ako dahil nasa isang business trip ang asawa ko sa Cebu. Humawak ako sa tiyan ko. “Baby Devin, hindi na makapaghintay si mommy na makita ka.” Nakangiti kahit nahihirapang kausap ko sa anak ko. Humilab muli ang tiyan ko kaya napakagat ako ng labi ko. Napalingon ako ng may humawak sa bewang ko para alalayan ako. Nagulat ako ng makitang si Eliot ito. “Dhie, akala ko mamaya ka pa.” Mahalaga kasi ang meeting nito sa Cebu at hindi pwedeng icancel kaya akala ko hindi ito makakauwi. “You are important than my meeting. Gusto kong nasa tabi mo ako kapag nanganak ka kay Devin.” Lalaki kasi ang second baby namin. “Doc, how’s my wife? Hindi pa ba siya pwedeng ipasok sa de

Blackwoodss is one the wealthiest family in the Philippines. Labis sila kung magmahal sa kabila ng kanilang katayuan sa buhay. Kaya ang pag spoil sa kanilang mga asawa ay naging kultura na nila. Balewala sa kanila ang presyo at halaga ng binibigay nila as long na sa tingin nila ay napapasaya ka nila. Kaya imbes na magreklamo ay tinatanggap ko ang lahat ng binibigay sa akin ni Eliot. At sino ba ako para humindi. Ang totoo ay kinikilig pa nga ako sa mga efforts nito. Noong last anniversary namin ay niregaluhan niya ako ng chopper plane. Laking gulat ko talaga, kahit sila Din ay nabigla. Anong gagawin ko sa chopper plane ‘di ba? May eroplano naman na pwedeng sakyan kapag aalis kami ng bansa. Pero may pasabog pala ang asawa ko. Kaya pala niya binili iyon dahil plano niyang turuan ako para sa tuwing gusto naming umalis patungo ng mga bahay-bakasyunan namin sa ibang bansa. Para may magagamit kami. Bumili kasi ng mga property si Eliot sa ibang bansa kagaya ng Korea, Japan at States. Magaga