ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

หลังจากผ่านคืนเจรจาคืนนั้นผ่านไปทุกคนจึงช่วยกันหาเงิน แต่ไม่มีใครรู้ว่าพี่ชายใหญ่ของกลุ่มคือใครคนที่ทุกคนที่เห็นจะต้องก้มหัวให้"ข้าไม่ได้ให้เปล่า แต่ถือว่าเป็นของขวัญรับขวัญหลานให้เจ้าแต่งแล้วจะต้องมีหลานให้ข้าทันทีเจ้าเสี่ยวหมิง"ความจริงเงินตรงนี้มู่ซงหยวนจะออกให้เอง แต่เพราะว่าเจ้าเสี่ยวหมิงคงจะไม่รับเพราะมู่ซงหยวนนั้นได้ช่วยเหลือมามากมายแล้ว"ขอบคุณขอรับพี่จ้าวข้ารักท่านมากมายขอรับ"ไม่เพียงเท่าเสี่ยวหมิงจะต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายคืนนี้ให้สำเร็จด้วยในการมาพบเหล่าสหายในแต่ละครั้งนั้นจ้าวเฟยหลงจะแต่งตัวมาแต่ละครั้งไม่ซ้ำกันสักครั้ง เพราะเป็นการปลอมตัวที่ตลกมากเช่นครั้งนี้ปลอมตัวเป็นขอทานมีอย่างที่ไหน เป็นถึงองค์รัชทายาททรงทำตัวเป็นเด็กเล่นสนุกไปได้"คืนนี้เริ่มภารกิจแรกมีโรงค้าข้าวในเมืองอยู่สองที่เป็นพี่น้องกัน แต่กระจายกันเปิดรับข้าวมาในราคาถูกและขายให้ชาวบ้านในราคาที่แพง ๆ มีช่วงหนึ่งที่ราคาข้าวลดลงก็กวาดซื้อมามาก ๆ และรอเวลากดราคาให้แพงขึ้นมีขุนนางเกี่ยวข้องด้วย ข้าต้องการรายชื่อขุนนางพวกนั้นเร็วที่สุดให้ได้ไม่เกิน 7 วัน""ขอรับ"คนทั้งหกตอบรับพร้อมกันหลังได้รับภารกิจมาก็ต่าง

หลังจากผ่านเรื่องของเสี่ยวหมิงทุกคนก็เริ่มทำภารกิจต่อ คืนนี้มู่ซงหยวนวางแผนที่จะเข้าไปในจวนของผู้ต้องสงสัย เพราะจากการที่ไปลองเป็นลูกค้าซื้อข้าวแล้ว ข้างในดูซับซ้อนและแยกออกไปจากหน้าร้านคนที่ขายของอยู่ที่หน้าร้านจะเข้าไปด้านในไม่ได้คนที่ขายของอยู่ด้านนอกนั้นเป็นชาวบ้านธรรมดาไม่ได้รู้เรื่องอะไรมากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ไม่สงสัยเลย แต่เพราะที่นี่จ่ายเงินค้าแรงแพงกว่าที่อื่นคนเลยไม่ได้สนใจว่างานที่ทำนั้นมีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า"พี่ซงหยวนข้างในดูน่ากลัวแปลก ๆ"อาหานรู้สึกว่าขนทั่วตัวของเขานั้นลุกซุ่ทั้งตัวแถบมาในตอนกลางดึกอีกบรรยากาศเลยเป็นใจให้น่ากลัว เหมือนจะมีผีออกมาเลย"บรรยากาศแบบนี้สิดีอาหานข้าชอบยิ่งนัก"เหลียงจงซินชอบที่สุดบรรยากาศที่หนาวเย็นเช่นนี้ ยิ่งถ้าได้เข้าไปด้านในแล้วยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ ยิ่งลึกลับยิ่งดีดูน่าค้นหาดี"ดีกับผีสิไม่ว่าบรรยากาศเช่นนี้เจ้ากลับมาชอบ ข้ากลัวจนจะเหี่ยวราดอยู่แล้ว""เลิกคุยกันก่อนมีคนมา"มู่ซงหยวนยังหาจังหวะเข้าไปด้านในไม่ได้ เพราะหากเป็นตอนกลางดึกเช่นนี้เป็นเวลาที่คนพวกนั้นจะออกมาใช้ชีวิตกัน การที่จะเข้าไปด้านในไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ได้

2 สัปดาห์ต่อมาเรือนตระกูลหลี่หลี่ช่านที่พักรักษาตัวจนหายดีจากการสู้รบจากคนที่คิดไม่ซื่อและลอบกัดกัน ถึงจะได้เขตการปกป้องมาได้ แต่นับจากวันนี้ไประบบการปกครองของเขาจะเปลี่ยนไป จากดำกลายเป็นขาว"จะไม่ให้ข้าตามไปด้วยจริง ๆ หรือนายท่าน""ไม่ต้องปัญหาของข้า ข้าจะจัดการเองอยู่ดูแลเฉินลี่เถอะ"เฉินลี่อาการอยู่ในเกณฑ์ที่ดีขึ้นตอนนี้เหลือแค่พักรักษาตัวเท่านั้น "ขอรับ"หลี่ช่านออกจากเรือนมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านซานซานที่เขาไม่เคยไปเหยียบเลย หรือไปทำความเคารพท่านพ่อท่านแม่ของมู่จื่อเหมยที่ตอนนี้นางได้เสียท่านแม่ของนางไป จากเหตุการณ์ความสัมพันธ์ครอบครัวที่มันคาราคาซังมานาน"รอข้าก่อนนะจื่อเหมย"หลี่ช่านมาที่หมู่บ้านซานซานคนเดียว เขาไม่ได้แต่งตัวร่ำรวยแต่แต่งตัวธรรมดา เพราะกลัวว่าท่านพ่อและพี่ชายของมู่จื่อเหมยจะมองเขาเป็นคุณชายที่ไม่เอาไหน เพราะเวลาล่วงเลยมานานตั้งแต่ที่นางตั้งท้องตามจริงเขาควรจะแสดงความรับผิดชอบตั้งแต่ตอนนั้น แต่เพราะความปลอดภัยของตัวมู่จื่อเหมยเอง หากเขาล่วงรู้ว่านางตั้งท้องเขาจะไม่คิดที่จะทำเช่นนั้นเลย แต่เพราะทุกอย่างดำเนินมาตามที่วางแผนไว้แล้วไม่สามารถที่จะเดินถอยหลังได้อีกแล้ว

หลี่ช่านเดินเข้ามาในบ้านมู่จื่อเหมยก็หลบหน้าเขาอีกแล้ว นางเดินเข้าครัวไปช่วยพี่สะใภ้ใหญ่มู่ทำอาหารเย็น และยังมีเจ้าเด็กแก้มกลม ๆ นี่อีกที่มองเขาด้วยสายตาไม่ชอบใจ"ท่านปู่คนนี้เข้าห้องอาเล็กขอรับ""ท่านอาหลี่ทำความรู้จักไว้"มู่ต๋าแนะนำหลี่ช่านให้มู่เยี่ยนเฟยรู้จัก "ไม่เยี่ยนเฟยไม่อยากรู้จักท่านอาเล็กไม่ชอบคนผู้นี้ขอรับ"มู่เยี่ยนเฟยเป็นเด็กที่ช่างจำช่างสังเกต เพราะฉะนั้นการที่ผู้ใหญ่มีปัญหากันเขาจะมองออกทันที"ไป ๆ เจ้าใหญ่พาไปอาบน้ำ""เจ้าก็ตามไปด้วย"หลี่ช่านตามพี่ใหญ่มู่ไปอาบน้ำเสื้อผ้าที่เขานั้นสวมใส่ก็เป็นของพี่มู่ซงหยวนและห้องที่จะใช้นอนด้วยเช่นกัน ถือว่าท่านพ่อมู่นั้นใจดีมากโขที่ไม่ขับไล่ไสส่งเขาอย่างที่ได้จินตนาการก่อนที่จะมาที่นี่ ถือว่าคนบ้านมู่ใจดีมากทีเดียว แต่ใจก็ต้องเลือกใจด้วยเช่นกัน"เจ้าพาเยี่ยนเฟยอาบน้ำก็แล้วกัน ทำได้หรือไม่ข้าจะไปนำหญ้าไปให้วัวก่อน""ท่านลุงใหญ่ข้าไม่อาบน้ำกับคนผู้นี้""เจ้าอย่าทำตัวเสียมารยาทกับท่านอาหลี่ หรือจะให้ลุงใหญ่บอกอาสามว่าเจ้าเป็นเด็กไม่ดีกัน"ต้องอ้างชื่อมู่ซงหยวน เพราะมู่เยี่ยนเฟยจะกลัวและเชื่อฟังที่สุดและเห็นว่าจะรักมากกว่าเขาหรือท่านพ่อ

1 เดือนต่อมาร้านเมี่ยงปลาห้าสหายตอนนี้ที่ร้านอยู่ในช่วงที่ควบคุมได้แล้วทุกอย่างลงตัวแล้วยอดขายต่อวันก็ไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยชุดและก็มีลูกค้าแวะมากินที่ร้านและสั่งกลับบ้าน แต่จำนวนปลาก็ยังต้องจำกัดจำนวนต่อขนาดอยู่ดี"นี่ ๆ ข้ายังรู้เลยขุนนางชั้นสูงทำการทุจริตค้าข้าวที่มีคดีไปเมื่อไม่นานเท่าไหร่เอง แต่ข่าวก็เงียบลงแต่วันนี้กับจับคนที่อยู่เบื้องหลังได้สำเร็จ""จับไปเสียได้ก็ดีคิดทุจริตเช่นนี้จะเป็นขุนนางที่ดีได้เช่นไร""จริง"ด้านอาหานที่เดินรับลูกค้าก็ได้ยินเนื้อหาสนทนาที่หวานหู ของมีราคาแพงเช่นนั้นจะทิ้งก็เสียดายจะล่อเสือก็ต้องเอาเนื้อออกมาว่างล่อ"อาหานยิ้มอันใดของเจ้ากัน""ข้ามีความสุขทำไมกันข้ายิ้มไม่ได้หรือทีเจ้าพอจะได้แต่งงานก็ยิ้มไม่หุบ"ใช่พี่เสี่ยวหมิงของเขานั้นกำลังจะได้แต่งงานกับแม่นางโจว ส่วนพี่เจี้ยนโปตามคำลั่นของพี่ซงหยวนอีกเป็นปีกว่าจะได้แต่ง ส่วนเขานั้นไม่รีบค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป แต่แต่งแน่นอน"หึหึ อาหานน้องรักพี่ชายคนนี้มีอะไรจะสอนเจ้าที่อดีตเคยเป็นเสือนักล่า แต่ตอนนี้เหลือไว้เพียงลูกแมวป่าเจ้าจงฟังคำพี่ชายคนนี้ไว้ ไม่สะกิดรักไม่เกิด""…"เสี่ยวหมิงไม่ได้คิดจะสอนอะไรไม่ดีใ