All Chapters of Married By My CEO Enemy : Chapter 1 - Chapter 10

58 Chapters

Kabanata 1: Nakatakdang Kasal

Tahimik ang buong hapag. Ang kanin sa plato ko ay halos hindi ko malunok, habang si Papa ay nakatitig sa akin na para bang naghahanap ng tamang tiyempo para magbitiw ng isang bomba. “Arielle,” basag niya sa katahimikan, “may kailangan tayong pag-usapan. Importante ito.” Napatingin ako sa kanya, agad kong naramdaman ang tensyon. Nasa tabi niya si Mama, mahigpit ang hawak sa baso, parang pinipigilang manginig. “Ano na naman ‘yon, Dad?” medyo iritado kong sagot. Hindi ko gusto ang mga ganitong eksena, lalo na kung business-related. Nagkatinginan muna sila bago naglabas ng malalim na buntong-hininga si Papa. “Napagdesisyunan na ng board. Ang tanging paraan para matapos ang gulo sa pagitan ng kumpanya natin at ng Vergara Empire… ay kasal.” Parang natigilan ang buong mundo ko. Nalaglag ang tinidor mula sa kamay ko at tumunog sa plato. “Wait. Ano?!” “Yes,” mahina pero mariing sabi ni Mama. “Ikaw at si Leandro Vergara.” Natawa ako, hindi yung tawa ng natutuwa, kundi yung tawa ng hindi

Kabanata 2: Leandro Vergara

“Miss Arielle, hinihintay ka na po sa private lounge.” Mabilis akong napalingon sa assistant na nagsalita. Suot niya ang black suit na may emblem ng Vergara Group, at kahit wala siyang ginagawa kundi ngumiti nang pormal, ramdam ko ang bigat ng anino ng pangalan nila. Napakagat ako sa labi. Ilang oras pa lang ang nakalipas mula nang ihayag ng mga magulang ko ang plano ng arranged marriage, at ngayon, eto na agad, ang unang round ng laban. Pinilit kong ayusin ang sarili ko habang naglalakad papunta sa lounge. Ang bawat hakbang, parang tinik na tumutusok sa lalamunan ko. At pagdating doon, bumungad agad sa akin ang lalaking matagal ko nang kinamumuhian. Leandro Vergara. Nakaupo siya sa dulo ng leather couch, isang braso nakapatong sa sandalan, hawak ang baso ng brandy na parang props lang. Immaculate as always, dark suit, perfectly styled hair, at yung aura na para bang lahat ng tao sa paligid ay dapat yumuko sa kanya. “Miss Velasco,” bati niya, mababa at malamig ang boses, hindi m

Kabanata 3: Ipaglalaban Kita

“Excuse me—” Biglang tumama ang balikat ko sa isang matikas na katawan habang nagmamadali akong lumabas ng café. Napa-atras ako, muntik nang mabitawan ang hawak kong bag. “Sorry! I wasn’t—” huminto ang boses ko nang makita ko kung sino ang nasa harap ko. Matangkad, may dalang aura ng pamilyar na init na parang nakalimutan ko na sa dami ng lamig na dinanas ko nitong mga araw. May ngiti sa labi, at sa kabila ng ilang taon na hindi kami nagkita, hindi ko makakalimutan ang mga matang iyon. “Ari?” Para akong binuhusan ng malamig na tubig at mainit na kape sabay. “Marcus?” At bago pa ako makapagsalita ng iba, bigla niya akong hinila sa isang mahigpit na yakap. Nabitawan ko talaga ang bag ko sa sobrang gulat. Ang katawan ko, nanigas sa una, pero kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso ko, unti-unti rin akong lumuwag. “God, hindi ako makapaniwala. Ikaw nga!” tawa niya, sabay bitaw sa akin para titigan ako mula ulo hanggang paa. “Ilang taon na? Ten? Eleven?” “More than that,” sagot ko,

Kabanata 4: Digmaan Ng Mga Puso

“Anak, please. Pirmahan mo na.” Boses ni Papa ang bumungad habang nakaupo ako sa mahaba naming dining table. Nakatapat sa akin ang kasulatan, isang marriage contract na parang hukom na naghihintay ng lagda ko. “Papa…” nanginginig ang boses ko. “Hindi ‘to tama. Hindi ako bargaining chip.” Napatingin ako kay Mama, umaasang kakampi ko siya. Pero umiwas siya ng tingin, pinaglalaruan lang ang baso ng tubig na hawak, para bang iyon na lang ang kayang pagkakitaan ng lakas ng loob. “Hindi lang ikaw ang nakasalalay dito, Arielle,” mariin na sagot ni Papa. “Kung hindi ka papayag, mawawala sa atin ang lahat. Ang kumpanya, ang pangalan natin, pati mga empleyadong umaasa.” “Pero bakit ako? Bakit buhay ko ang kailangan isakripisyo?” halos pasigaw kong tanong, ramdam ko ang panginginig ng dibdib ko. “Dahil ikaw ang anak namin.” Malamig pero mariin ang boses niya. “At bilang anak, minsan kailangan mong gawin ang tama para sa pamilya.” Parang tinuhog ako ng mga salita niya. Emotional blackmail

Kabanata 5: Bulong ng Damdamin

Pagkasara ng pinto ng penthouse, para akong nawalan ng hininga. Masyado itong tahimik, mas nakakatakot pa kaysa sa ingay ng press conference kanina. Sa sobrang lawak ng sala, naririnig ko ang sariling pagtikhim at ang marahas na tibok ng puso ko. Habang ako’y nakatayo pa rin malapit sa entrada, si Leandro naman ay parang walang pakialam. Dire-diretso siyang naglakad papunta sa mini-bar, tinanggal ang coat niya at ikinawit iyon sa likod ng upuan, parang wala kaming pinagdadaanan. Binuksan niya ang isang bote ng scotch, inilagay sa baso, at walang tanong-tanong na nilagok. “Cheers to us,” aniya, malamig ang boses, na para bang isa itong biro na siya lang ang natatawa. “Kung iinom ako, hindi dahil may dapat tayong ipagdiwang,” sagot ko, sabay lakad palapit sa sofa. “Kundi dahil gusto kong makalimot.” Tinignan niya ako, nakataas ang isang kilay, bago ngumisi ng pamilyar niyang mapanuksong ekspresyon. “Nakakatuwa. Wala pa tayong isang araw bilang engaged, gusto mo na agad lumimot.” Um

Kabanata 6: Sumama Ka Sa Akin

“Arielle?” Napalingon ako mula sa hawak kong reports nang marinig ko ang pamilyar na tinig. Doon, sa pintuan ng opisina ko, nakatayo si Marcus, nakangiti pero bakas sa mga mata niya ang pag-aalala. “Marcus…” mahina kong sambit, nagulat ako pero may kung anong gaan sa dibdib ko. “Anong ginagawa mo rito?” Pumasok siya, dala ang isang paper bag. “Dinalhan kita ng kape. Alam kong malamang wala ka na namang tulog.” Inilapag niya iyon sa mesa ko. Napatawa ako, pilit na tinatakpan ang bigat na nararamdaman. “Alam mo pa rin ang timpla ko, ha.” “Of course,” sagot niya, naupo sa harap ko. “Best friend mo ‘ko since grade school. Alam ko lahat ng ayaw at gusto mo.” Sandali kaming natahimik. Naramdaman ko ang titig niya, mas seryoso kaysa dati. Para bang binabasa niya ako. “Bakit ka nandito talaga, Marcus?” tanong ko, nakayuko na lang sa mga papeles para umiwas sa mga mata niya. Humugot siya ng malalim na hininga. “Because I saw the news. Ari, engaged ka na kay Leandro Vergara? Sabihin mon

Kabanata 7: Pag-Angkin

“Ang kapal ng mukha mo, Marcus.” Malamig ang boses ni Leandro habang pumasok siya sa opisina, hawak pa ang door handle na para bang siya ang may-ari ng lugar. “Enjoying my fiancée’s company a little too much?” Nag-angat ng tingin si Marcus mula sa kinatatayuan niya sa tabi ko. Hindi siya umatras, hindi siya natakot, pero ramdam ko ang tensyon na agad na bumigat sa hangin. “Kung fiancée mo talaga siya, Leandro, bakit parang ikaw ang pinaka-huling tao na nagbibigay sa kanya ng kaligayahan?” Nanigas ang panga ni Leandro. “Mag-ingat ka sa mga sinasabi mo. Hindi mo alam kung anong pinapasok mo.” Tumayo ako mula sa aking upuan, pilit na ngumiti kahit ramdam kong kumakabog ang dibdib ko. “Pwede bang itigil niyo na ‘to? Hindi ako laruan na pwedeng pag-agawan.” Pero hindi sila nakinig. Para bang ako’y naging hangin lang, at silang dalawa ang magkatunggali sa isang ring. “Kung talagang mahalaga siya sa’yo, bakit mo siya tinali sa kontrata?” singhal ni Marcus, lumapit ng isang hakbang

Kabanata 8: Sa Kaniya o Sa Akin?

“Bakit ka nakatitig nang ganyan?” galit kong tanong, pilit kong binabalik ang kontrol sa sitwasyon. “Akala mo ba matatakot ako sa titig mo?” Ngunit hindi siya sumagot. Ang mga mata niya’y nakapako lang sa akin, puno ng emosyon na hindi ko mabasa, galit ba iyon, o may halong hinanakit? O baka naman ako lang ang nag-iilusyon? “Arielle…” Sa wakas ay binitawan niya ang braso ko, marahas, na para bang bigat na ayaw niyang tanggapin. “Tama ka. Hindi ka ari-arian.” “Finally,” balik ko, nanginginig ang boses ko. “At least may natutunan ka.” Pero bago pa ako makagalaw palayo, mabilis siyang yumuko, halos dumikit ang labi niya sa tenga ko. “Pero huwag mong kalimutan,” bulong niya, mababa at mapanganib, “ikaw ay nakatali sa akin. Hindi dahil sa kontrata lang, kundi dahil wala kang ibang mapupuntahan. At kung pipilitin mong lumayo, sisiguraduhin kong wala kang mahahanap na ligtas na lugar.” Kinilabutan ako. Hindi ko alam kung dahil sa takot o dahil sa init ng hininga niyang dumampi sa b

Kabanata 9: Patunayan

“Miss Arielle, nandiyan na po si Sir Leandro. Hinihintay na po kayo sa lobby,” sabi ng secretary ko, bahagyang kinakabahan habang sumisilip sa pinto ng opisina. Huminga ako nang malalim bago tumayo. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit kailangan niya akong sunduin ngayon, samantalang sanay naman akong umuwi mag-isa. Pero knowing Leandro, lagi siyang may hidden agenda. Pagbaba ko sa lobby, agad akong nakakita ng maliit na eksena. May batang lalaki, siguro mga pitong taon lang, na umiiyak sa tabi ng entrance. Naka-crumple na ang uniform niya, at hawak ang nahulog na ice cream cone. Ang mga tao sa paligid, pinapanood lang siya. At doon ko nakita si Leandro, nakaluhod sa harap ng bata, nakataas ang isang kilay pero may hawak nang bagong ice cream cone. “Next time, hawakan mo nang mahigpit,” malamig niyang sabi, pero inabot pa rin niya iyon sa bata. “Hindi lahat ng bagay madali ibabalik sa’yo. Pero ice cream? Pwede pa.” Nagulat ako. Ang batang umiiyak kanina, biglang ngumiti,

Kabanata 10: Halik

“Relax ka lang, Ari. Promise, hindi kita dadalhin sa kung anong sobrang formal o nakaka-intimidate,” bulong ni Marcus habang binubuksan niya ang pinto ng isang maliit na resto na may fairy lights sa labas. “Marcus…” napahinto ako sandali, nakatingin sa paligid. Cozy, may soft music, walang masyadong tao. “Ano ba ‘to?” “Surprise,” ngumiti siya, at parang ang gaan ng buong atmosphere dahil sa ngiti niya. “I figured you needed this. Just one night na wala kang iniisip kundi ikaw lang. Wala si Leandro, wala ang family pressure, wala lahat ng toxicity. Just us.” Napatingin ako sa kanya, pinipilit na alisin sa akin isipan ang nakaraan niyang pag-amin sa akin. “Hindi mo naman kailangan gawin ‘to.” “I know,” seryoso ang tono niya habang hinahawakan ang upuan para makaupo ako. “Pero gusto kong gawin. For you.” Umupo ako, pinakiramdaman ang bawat pagpatak ng pagkakataon. He sat across me, leaning forward a little. Hindi siya ‘yung typical na intense na Marcus sa office, mas gentle,

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP