บททั้งหมดของ The Boss and His Secretary : บทที่ 91 - บทที่ 100

Makaraan ang dalawang oras, nagsidatingan ang ilang mga kaibigan ni Genevieve na inimbitahan nito para sa pool party’ng gaganapin. Akala ni William ay alas dos ng hapon magsisimula ang party. Sinadya lang pala ni Genevieve na papuntahin siya ng mas maaga upang masolo siya nito. Wala sana siyang balak na pumunta, ngunit sa kadahilanang nasa iisang mansion nakatira ang dalawa pumayag na rin siya. Si Trisha lang naman talaga ang pakay niya roon at ginamit lamang ang imbitasyon ni Genevieve para makapasok siya sa mansion ng mga Del Fuego. ‘Aalis ng exactly 11 am ang parents ko patungong Singapore bukas, para sa business travel nila. I wanna invite you to a pool party,’ naalala niyang saad ni Genevieve kagabi kasabay ng pag-abot nito ng invitation card. Napa-smirk siya. Alam niyang nagpaparamdam sa kaniya si Genevieve. Halata naman kasi rito na may gusto ito sa kaniya. Ang hindi nito alam, asawa niya ang kapatid nito. “Babe, okay ka lang?” untag sa kaniya ni Trisha. “Ha, ah, oo. Ayo

“How are you, Trisha?” ani señora na nasasabik siyang makausap. “Have a seat..” Pinagsilbihan siya ng asawang si William. Ito na ang humila ng upuan para sa kaniya. Lumingon siya rito nang sabay silang maupo sa harapang bahagi ng mesa. Sumandal siya at umupo nang maayos. Taas noo siya at kalmadong humarap sa mga ito kahit hindi man sanay na makasama sa hapag ang mga taong noo'y ayaw sa kaniya. She cleared her throat. Ilang sandali pa'y sinulyapan niya si Don Marianno, ang ama ni William na nakatingin din sa kaniya nang mga sandaling iyon. Maging sa mga mata nito, wala roon ang bakas ng dating galit o anumang kasamaan. Gayundin ang lola ng kaniyang asawa. Wala nang halong panunuri ang mga ipinupukol nitong tingin sa kaniya, malayo sa dating ipinakikita nitong ugali. Talaga nga’ng iba na ang dating ngayon ng mga ito kumpara noon. Kung dati’y labis ang pagkamuhi ng dalawa sa kaniya at nung isang gabi sa party, pagkabigla at pagkagulat naman ang nakita niya sa mukha ng mga ito. Ngayo

Matapos magpaalam kay William sa telepono, kaagad siyang bumangon at nagtungo sa banyo. Naghilamos siya roon sa may lababo. Naalala niyang ngayon nga pala ang araw ng pagdating ng kaniyang mga magulang mula sa business trip ng mga ito sa Singapore. Napatitig siya sa sarili niyang repleksyon sa salamin. Marahan siyang napahaplos sa kaniyang pisngi. Tipid siyang ngumiti at pagkatapos ay bumuntong hininga. Ilang sandali pa'y gumapang ang paningin niya patungo sa kaniyang sariling katawan. Huminto ang mata niya sa flat niyang tiyan. Nalungkot siyang bigla nang maalala ang nasayang na buhay sa kaniyang sinapupunan nang haplusin niya ito. ‘I wish you're still there. Masaya sana siguro ako ngayon..’ Hindi naiwasan ni Trisha ang pagtulo ng isang butil ng luha. “I'm sorry, anak.. hindi ka naprotektahan ng mommy..” nalulungkot niya pang dagdag. Mabilis niyang pinunasan ang namamasang pisngi at ang ilong na namumula. Pinilit niyang ngumiti, sa kabila ng pait at sakit na kaniyang nararamda

“What's wrong, hija?” bungad rito ng kaniyang ina habang pinagsasalitan ng tingin ang dalawa. Napatingin sa kaniya si Genevieve na nag-aapoy sa galit ang mukha. “Ito kasing payatot na katulong na ‘to.” Nang-uuyam na duro ng babae sa nakayukong maid. “Hindi tumitingin sa dinaraanan niya!” Ibinaling niya ang tingin sa nakayukong katulong na halos hindi makatingin sa kanila. “S-Sorry, ma'am, hindi ko po talaga sinasadya. S-Si Ma'am Genevieve po ang–” “At talagang may kakayahan ka pang baliktarin ang sitwasyon, ano?” putol ni Genevieve rito. “Ako pa itong may kasalanan? What a useless and narrow-minded maid..” “Sige na, tama na ‘yan.” Pag-awat ng kaniyang ina. “Lorna, sige na. Kumuha ka ulit ng panibagong juice at ipasok mo agad rito sa office.” “What?!” Hindi makapaniwalang bulalas ni Genevieve kasabay ng pagdilim nito ng mukha. “Ganun-gano’n na lang iyon? She should be fire. Hindi n'yo ba nakita ang damit ko? Ito pa naman ang isusuot ko sa fashion event mamaya. Sinira pa ng w

Pilit siyang napangiti. “Subalit, hindi ho gano’n kadali ang hini–” naudlot ang mga sasabihin niya nang sumabat si Don Marianno. “Please, hija.” Lumapit ito sa kaniya. “Na-realize namin ang mga maling nagawa namin noon. Kaya't ngayon, bumabawi kami. Nais namin na magsama na kayo ni William upang maging isa nang tunay na pamilya. Bukas ang mansyon para sa iyo. Nangako rin ako sa anak ko na kapag natagpuan na niya ang nararapat na babae para sa kaniya at kapag nabigyan na niya kami ng apo. Ililipat ko na sa kaniyang pangalan ang lahat ng mamanahin niya sa aming angkan. Aariin niya ang buong properties meron ang pamilya Cervantes.” Hindi nakaimik si Trisha. Nakangiting lumapit sa kaniya si William at marahang hinagod ang kaniyang likod. “Papá, grandma.” Baling ni William sa lola at ama nito. “Huwag naman po ninyong pressure-rin masyado ang manugang ninyo,” napapangiting turan ng lalaki. Napayuko siya kasabay niyon ang lihim na paglunok. Pakiramdam niya ay namumula ang kaniyang pis