บทที่ 74 : เฟคนิวส์

อาบน้ำแต่งตัวสวมใส่อาภรณ์ชุดใหม่ ที่สวยน้อยกว่าเดิมและมิสะดุดตาใครนัก ยิ่งอยู่ฉางหลิงนานเหวินเหยายิ่งกลมกลืนไปกับชาวเมืองได้อย่างไร้รอยต่อ บางทีการไปอาละวาดที่สกุลดังประจำเมืองอาจทำให้ภารกิจลุล่วงง่ายขึ้น เพราะผู้คนต่างก็ไปจับจ้องที่โจรหญิงอาภรณ์เหลืองหรือไม่ก็จอมยุทธสายฟ้าที่เล่นงานคุณชายรองเสียมากกว่า พอเหวินเหยากลับมาคงรูปลักษณ์เช่นคนธรรมดานางจึงมิตกเป็นที่สังเกต

.

หากแต่แผนการใหม่ของนางก็ยังคงมีแต่โครงร่าง ยังคงมีเพียงแนวคิดที่ยังไร้ซึ้งรายละเอียดเชิงซ้อน ทั้งยังขาดข่าวสารข้อเท็จจริงที่เป็นองค์ประกอบสำคัญอีกหลายส่วน ในโลกยุทธภพที่ไร้ซึ่งอินเตอร์เน็ต , ไฟฟ้า , หนังสือพิมพ์ นางจะไปดูข่าวสารได้จากแหล่งใด นอกเสียจากกระดานแจ้งราชกิจที่อยู่ตรงลานกลางเมือง

.

ฟ้ายังมิสางตะวันยังมิขึ้นแต่เชื่อไหมว่าข่าวสดใหม่เอี่ยมได้ถูกเขียนขึ้นกระดานรอไว้แล้ว และด้วยความที่ต้นหวูถง (梧桐树) ใหญ่ตรงลานกลางเมืองเป็นบริเวณเดียวกันกับตลาด ยามเช้าเยี่ยงนี้ผู้คนจึงยังคงวุ่นวายกับการตระเตรียมข้าวของสำหรับค้าขาย เลยยังมิมีใครสนใจกระดานข่าวในวันนี้เท่าไหร่นักนอกเสียจากเหวินเหยาผู้อยู่ในชุดลำลอง

.

"เอาล่ะไหนดูซิ 2 วันผ่านไปจะมีข่าวของคนสกุลเซียวโผล่มาได้รึยัง? , อืม..ม..ม! , อ่ะ! นี่ไงเจอแล้ว! เนื้อข่าวเขียนว่าสกุลเซียวเป็นผู้บริสุทธิ์ คุณชายเซียวได้ใช้กำลังเต็มความสามารถเพื่อหยุดภัยคุกคามจนตนเองได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ส่วนผู้ต้องสงสัยไหวตัวหนีไปได้การล้อมจับจึงล้มเหลว วีรกรรมความกล้าหาญดังกล่าวทำให้โทษการกักขังถือเป็นโมฆะ ราชสำนักขออวยพรให้คุณชายเซียวจวิ้นอวี่มีสุขภาพแข็งแรงและหายจากอาการบาดเจ็บโดยเร็ว.."

.

อ่านในใจทั้งยังทำปากขมุบขมิบประหนึ่งดรุณน้อยในสำนักศึกษา เหวินเหยาถึงกับหลุดขำหัวเราะร่าเพราะที่บรรทัดสุดท้ายยังอุตส่าห์มีภาพประกอบที่วาดด้วยพู่กันจีนสุดอัปลักษณ์ มันเป็นภาพของการดวลกระบี่ฟาดฟันกันระหว่างนางในชุดสีเหลือง กับคุณชายเซียวที่ใช้พัดเป็นอาวุธ บอกได้คำเดียวเลยว่าลายเส้นไก่เขี่ยนี้เทียบไม่ได้เลยกับภาพอีโรติก 18+ ที่นางวาดให้เยว่เอ๋อเมื่อครั้งเอาไปใช้สร้างอารรมณ์

.

"เหอะ ๆ ๆ , เอาเถอะ ๆ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยก็ทำให้รู้ข่าวดีอย่างหนึ่งว่าคุณชายเซียวมิได้สาหัสอะไร วิชาอัสนีบาตจำแลงของเราก็แค่ขั้นสร้างรากฐานจริง ๆ นั่นแหละเมื่อเทียบกับศิษย์สำหนักเหลย (雷) คนอื่น ๆ "

.

สายตาเฉี่ยวเริ่มหันไปดูกระดานข่าวบานถัดไป ในส่วนนี้เป็นข่าวที่ลดระดับความร้อนแรงลงเล็กน้อยเพราะเป็นข่าวสังคมแนวชาวบ้าน ด้วยความที่เดือนนี้เป็นเดือนอ้าย ในขนบจีนนิยมยกให้เป็นฤกษ์มงคล คู่รักมากมายจึงเลือกจัดงานสมรสกันในห้วงเวลานี้ เหวินเหยาก็เลยเห็นเทียบเชิญของพิธีแต่งงานเต็มไปหมด ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นงานมงคลของพวกลูกหลานสกุลดังแทบทั้งสิ้น

.

แล้วก็มิใช่เฉพาะในฉางหลิงเท่านั้น ในเมืองข้างเคียงเองก็เช่นกัน จอมยุทธหญิงหยุดพักสายตาไว้ตรงตำแหน่งตัวอักษรจีนที่ใหญ่ที่สุดบนกระดาน! มันคือหมายกำหนดการออกเดินทางไปร่วมงานแต่งของท่านเจ้าเมือง! ซึ่งตัวท่านนั้นติดภารกิจไปมิได้ ก็เลยมอบหมายให้ผู้รักษาราชการแทนไปร่วมพิธีแทน ซึ่งคน ๆ นั้นก็คือคุณชายใหญ่ "เซียวจวินเหยียน" พี่ชายแท้ ๆ ของเซียวจวิ้นอวี่ ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าจะได้เป็นเจ้าเมืองคนต่อไป

.

"ไอ้หยา! (哎呀!) , เอาจริงดิ! , อย่าบอกนะว่าท่านจะแอบจัดปาร์ตี้สังวาสรักร่วมเพศริมลำธารอีก?!"

เหวินเหยาถึงกับต้องรีบป้องปาก นางอดคิดมิได้เพราะนางเพิ่งเห็นความวิตถารเหล่านั้นมากับตาตัวเอง

.

"เอ.. แต่ก็ดีเหมือนกันนะเพราะถ้าคุณชายเซียวคนพี่ไม่อยู่ในเมือง ก็จะเหลือคุณชายเซียวคนน้องอยู่คนเดียว เขาคืออดีตคนรักของแม่นางมู่ เพราะฉะนั้นหากเราเขียนจดหมายปลอมแล้วนัดให้สองคนนี้มาเจอกันล่ะพวกเขาจะคุกรุ่นขึ้นบ้างไหม? หลังจากนั้นก็จัดฉากให้เยว่เอ๋อออกมาสมทบ! แล้วก็โป๊ะ! เกิดเป็นเพศสัมพันธ์อันพิสดาร!? , โอ้ไม่ ๆ ! , ไม่ได้ ๆ ! , ไม่เนียน ๆ ! มันคงไม่ลงล็อคง่ายขนาดนั้นกระมัง?!"  

.

ยืนกอดอกครุ่นคิดอยู่หน้ากระดานข่าวอยู่ครู่ใหญ่ กระทั่งแดดอ่อนเริ่มทอแสงระหว่างนั้นก็เกลี่ยสายตาไล่ย้อนกลับขึ้นไปข้างบนเพื่อจ้องอ่านหมายกำหนดการงานแต่งของสกุลอื่น แล้วก็พบว่า!

.

"ใช่แล้ว! ในที่สุดก็คิดออก! ก็บรรดางานแต่งคนดังเหล่านี้ไง งานสังคมระดับนี้จะต้องมีสักงานแหละที่สามคนนี้จะต้องถูกเชิญไปร่วมงานเดียวกัน เราก็แค่ต้องรอจังหวะที่เหมาะสมแล้วก็จับพวกเขาให้เปลื้องผ้าออกกันเป็นคู่ ๆ , หึ ๆ , หึ ๆ "