All Chapters of เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน: Chapter 11 - Chapter 17

ในตอนเย็นเป็นหลินซูซินที่เป็นคนเข้าครัวดีหน่อยที่หยางไห่ฉวนกลับไปดูกับดักที่วางไว้ ได้ไก่ป่ามา 2 ตัว เขาจึงนำมาให้นางทำกับข้าวหลินซูซินนางนั้นยิ่งมั่นใจว่าที่นางทะลุมิติมานั้นตัวเองไม่ได้มีตัวช่วยใด ๆ เลยเพราะฉะนั้นต่อจากนี้นางคงจะต้องพึ่งพาตนเอง“พี่ไห่ฉวนมีเกลือหรือไม่” นางพลาดเสียแล้วเกลือนั้นราคาแพงชาวบ้านธรรมดานั้นไม่ค่อยนิยมเท่าไหร่“ที่นี่ไม่เคยซื้อเกลือเพราะราคาแพง” หยางไห่ฉวนก็ตกใจที่นางถามหาเกลือที่บ้านหลินคงจะมีเกลือใช้ นางถึงถามหาเช่นนี้ ไม่ใช่ทุกบ้านที่จะมีเกลือใช้กันหากไม่ได้มีฐานะทางการเงินดีมากพอ“ข้าขอโทษเจ้าค่ะแล้วปกติพี่ใช้อะไรดับกลิ่นคาวพวกนี้เจ้าคะ”“ปกติข้ามีหน้าที่แค่นำพวกมันไปชำแหละต้องถามท่านแม่” หยางไห่ฉวนเดินออกไปตามท่านแม่เข้ามาในครัว“ท่านแม่เจ้าคะท่านใช้อะไรดับกลิ่นคาวไก่พวกนี้”“แม่ไม่รู้ว่าสมุนไพรนี้ชื่อว่าอะไรแต่มันสามารถดับกลิ่นคาวได้” หยางไห่หลิงเดินไปหยิบต้นสมุนไพรที่นางเก็บมาเมื่อสี่วันก่อน“ท่านแม่สิ่งนี้เรียกว่าต้นตะไคร้เจ้าค่ะช่วยดับกลิ่นคาวได้ดีแถมมีสรรพคุณช่วยลดความดันโลหิต แก้ไข้ ขับลม แก้ปวดท้อง และอีกมากมายเลยเจ้าค่ะท่านแม่ท่านเจอของดีเสีย

 หลินซูซินจ่ายค่าเช่าเกวียนไป 15 อีแปะ ระหว่างทางกลับบ้านนางเจอชาวบ้านมากมายที่มองมาที่เกวียนที่นางนั้นนั่งเข้ามาและข้าวของที่อยู่บนเกวียน ถึงนางจะหาอะไรปิดไว้แล้วแต่บางส่วนก็หาได้ปิดมิดไม่หยางไห่ฉวนขนของเข้าไปเก็บในบ้านนางเองก็รีบช่วยด้วยยิ่งมีชาวบ้านตาดีเป็นพันคอยแอบมองหาข่าวไปเล่าต่อ ๆ กันในวงนินทา หากหลินเย่ถงรู้ว่านางมีเงินซื้อของมากมายมีหวังอีกไม่นานนางคงจะมาบ้านหยางเป็นแน่หยางไห่หลิงเห็นลูกชายและลูกสะใภ้ซื้อของมามากมายในใจนางก็เกิดความสงสัย แต่ไม่กล้าถามเพราะละอายใจถ้าเป็นเงินของหลินซูซิน นางใช้เงินส่วนตัวซื้อของเข้าบ้านมากมาย แสดงให้เห็นว่าบ้านหยางนั้นยากจนมากเพียงใด ซึ่งมันก็คือความจริงที่เลี่ยงไม่ได้หยางไห่ฉวนนำของเข้าไปเก็บในห้องครัว เขาไม่เคยคิดว่าในห้องครัวจะแคบเท่าวันนี้ที่พื้นที่ในครัวต่างถูกใช้สอยทุกพื้นที่ข้าวของวางเรียงรายเต็มไปหมดจากที่ไม่มีข้าวสารจะกรอกหม้อวันนี้บ้านเขานั้นมีข้าวหุงกินได้หลายเดือน ไหนจะเครื่องปรุงที่บ้านไม่เคยซื้อน้ำตาลและเกลือเลย แต่วันนี้ที่บ้านเขานั้นมีต้องขอบคุณนางหลินซูซินภรรยาตัวน้อยหยางไ

 หลินซูซินปล่อยให้ผู้ใหญ่ทั้งสามนั่งคุยกัน ตอนแรกท่านแม่หยางจะตามเข้ามาช่วยนางทำกับข้าว แต่นางห้ามไว้ก่อนคนแก่นี่ยิ่งแก่ยิ่งบอกยากกันหมดหรืออย่างไรหยางไห่ฉวนที่วางกับดักเสร็จแล้วก็เร่งรีบฝีเท้าเดินกลับบ้านด้วยใจที่เป็นห่วงใครบางคน หลังจากลงจากเขาก็มีชาวบ้านบางคนที่เขาเดินผ่านต่างเข้ามาเล่าเหตุการณ์หน้าบ้านตนให้ฟัง ยิ่งทำให้เขารีบเร่งเดินมากขึ้นพอกลับมาถึงบ้านเขาเห็นท่านพ่อหลินนั่งคุยอยู่กับท่านพ่อท่านแม่ แต่ไม่เห็นนางคงจะอยู่ในครัวมั้ง“นั่น อาไห่ฉวนมาพอดีพ่อหลินเขาถามหาลูกอยู่” หยางไห่หลิงเห็นว่าลูกชายเดินเข้ามาพอดี“คารวะท่านพ่อหลินขอรับ”“ซูซินอยู่ในครัวเข้าไปสิพ่อเพียงเห็นเจ้ากลับพ่อก็พลอยดีใจแล้ว” หลินห้านจินเห็นลูกเขยเอา แต่มองหาซูซินเขาเองก็ไม่อยากรั้งตัวลูกเขยไว้หยางไห่ฉวนหลังจากที่พูดคุยกับพ่อหลินนิดหน่อยเขาก็ขอตัวไปหาหลินซูซินที่ทำกับข้าวอยู่ในครัว“ให้ข้าช่วยเจ้านะ”“อ่าว พี่กลับมาแล้วรึข้าคิดว่าพี่จะอยู่คุยกับท่านพ่อเสียอีก”“คุ