ฮั่วจี้เซินชื่นชอบต้นแอปเปิล เขาก็เช่นกันทว่าในวัยเด็ก เขาไม่เคยได้รับโอกาสให้ครอบครองมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว และมาถึงตอนนี้ ก็ไม่มีใครคิดหยิบยื่นความปรารถนานั้นมาให้เขาเลยสักคนความขมขื่นที่ไร้จุดสิ้นสุดเอ่อล้นขึ้นมาในใจของฮั่วจี้รุ่ย เปลวไฟที่ลุกโชนออกมาจากส่วนลึกของจิตใจเผาไหม้หัวใจของเขาจนมอดไหม้ มันจุดชนวนความอิจฉาริษยาที่เขาพยายามซุกซ่อนเอาไว้ให้กระพือขึ้นอีกครั้งทำไมพี่ใหญ่ถึงมีสิทธิ์ครอบครองผู้หญิงที่แสนดีถึงเพียงนี้ในขณะที่ตัวเขากลับไม่มีอะไรเลยสักอย่างสายตาของฮั่วจี้รุ่ยทอดมองไปยังถนนเบื้องนอกสวน แอปเปิลลูกกลมมนลูกหนึ่งไม่รู้ว่าร่วงหล่นลงมาจากต้นตั้งแต่เมื่อไหร่ มันกลิ้งไปหยุดนิ่งอยู่ข้างทางเขาส่งสายตาหรี่มองครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปเก็บแอปเปิลลูกนั้นขึ้นมาพลันนึกคิดในใจว่า ไม่มีอะไรเลยอย่างนั้นหรือชีวิตเขายังไม่ถึงคราวอวสานเสียหน่อย ใครจะไปรู้ได้ว่าในอนาคต เขาจะไม่ได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาปรารถนาฮั่วจี้รุ่ยเดินจากไป ทิ้งให้หานรุ่ยที่ยังคงยืนอยู่ในสวนและเฝ้ามองต้นแอปเปิลต้นนั้นด้วยสายตาดูแคลนสวี่เพียวเพียวมีทรัพย์สินเงินทองมากมาย มีของล้ำค่า
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
