All Chapters of Fake Love(รักจอมปลอม): Chapter 51 - Chapter 60

[ KAI..TALK ]ขณะที่ผมกำลังนั่งเรียนอยู่..จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมจึงหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์พี่คีย์ที่โทรเข้ามา ผมรู้สึกแปลกใจที่พี่คีย์โทรเข้ามาจึงรีบกดรับสาย"มีอะไรพี่คีย์ เมียหนี?"(อย่ามากวนตีนกู..)"แล้วมีอะไรก็รีบพูดมา..ผมกำลังเรียนอยู่"(ไอ้ไค มึงฟังกูดี ๆ นะ ไอท้องจริง ๆ....)"ก็ผมบอกแล้วว่าไอท้อง เชื่อผมยังล่ะ ผมเน้นทุกดอก ปล่อยใส่เต็มแม็ก ไม่ท้องก็ให้มันรู้ไป"ผมพูดแทรกขึ้นด้วยความดีใจ ใช่ครับผมดีใจที่ผมจะมีลูก ลูกของผมกับไอผมปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้แล้ว ว่าผมรักไอมากกว่าแค้นเธอ ส่วนเรื่องนั้นผมพยายามจะปล่อยวางแล้ว และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เก็บมันมาคิดและทำร้ายคนที่ผมรักช่วงที่ผมไม่ได้เจอกับไอ ยอมรับว่าผมคิดถึงเธอมาก ผมมักจะขับรถไปที่แถวบ้านเธอ เพื่อไปแอบดูเธอแทบทุกวัน ..ผมคิดไว้ว่าถ้าผมเรียนจบ ผมจะขอไอแต่งงานแน่นอน แต่ถ้าเธอท้องเสียก่อนผมคงต้องแต่งให้ไวที่สุด และผมก็ดีใจมากที่เธอท้องเหมือนอย่างที่ผมคิด ผมคงต้องรีบจัดการเรื่องงานแต่งของเราเสียแล้ว(ไอ้ไค..)พี่ชายผมพูดน้ำเสียงสั่น ๆ และก็ไม่ยอมพูดต่อ ทำให้ผมเริ่มสงสัยขึ้นมา"ไอเป็นอะไรหรือเปล่า"และคนที่ผมจะอดเป็นห่วงไม่ได้ก็คื

[I OON TALK]พรุ่งนี้ฉันก็ได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วแหละ รู้สึกเสียวสันหลังมากกลัวแม่จะรู้เข้า เพราะฉันบอกท่านว่านอนที่คอนโดเอม นี้จะเข้าวันที่สามแล้วด้วย งานฉันไม่ได้หยุดพัก ฝากให้พี่ดวงเอาเอกสารมาให้จากบริษัทอยู่บ่อย ๆ ส่วนลูกค้า ก็จะมีพี่กัช และพี่นัส ที่ฉันต้องดิวงานกับเขาส่วนตัว จำเป็นที่ฉันจะต้องบอกความจริงเพราะต้องขอให้เขามาคุยงานที่โรงพยาบาล นั้นก็แค่พี่กัชคนเดียวที่รู้ว่าฉันแท้งลูก เขาได้พูดปลอบใจ และให้กำลังใจฉันดีมาก และฉันก็ขอร้องอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร ซึ่งเขาเองก็ตกลง ส่วนพี่นัสช่วงนี้เขาไปต่างประเทศก็เลยรอดไป แต่เขาก็ติดต่อมาหาฉันอยู่บ่อย ๆวันนี้ฉันนัดพี่กัชมาคุยงาน โดยที่เอมก็อยู่เฝ้าเป็นเพื่อนฉันตลอด จนพี่กัชเข้ามา พร้อมกับกระเช้าผลไม้ เขาเดินตรงมาที่ฉันซึ่งนั่งรอเขาอยู่"ทีหลังไม่ต้องเอาอะไรมาฝากก็ได้พี่กัช ไอเกรงใจ""แค่นี้เอง เกรงใจอะไรกัน"พี่กัชพูดจบก็ยื่นกระเช้าผลไม้มาให้ ฉันก็ต้องจำใจรับไว้ พี่กัชหันไปที่เอม ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ฉัน"สบายดีนะ"เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ พี่กัชทำตัวเป็นปกติมาก ทั้งที่เมื่อคืน เอมก็ออกไปหาพี่เขามาไม่ใช่เหรอ กว่าจะกลับมาก็เก

พี่นัสพาฉันมาทำแผลและตรวจร่างกายถึงที่โรงพยาบาลเลยทีเดียว ระหว่างทางเขาไม่ได้ปริปากพูดอะไร ได้แต่หันมามองที่ฉันบ่อย ๆ ซึ่งฉันเองก็พูดอะไรไม่ออก มีแต่ความคับแค้นอยู่ในใจ ทำไมเชอรี่ถึงเป็นคนแบบนี้ได้ กับอีแค่ผู้ชายคนเดียว เธอสามารถฆ่าเด็กที่กำลังจะออกมาดูโลกได้ น้ำตาฉันก็ไหลอยู่ตลอดนะ ไม่ได้เพราะเจ็บที่ร่างกาย แต่มันเจ็บที่ใจมากกว่าพอมาถึงที่โรงพยาบาลฉันก็ได้แต่นั่งเหม่อลอย จนพี่นัสต้องเดินอ้อมมาเปิดประตูให้แล้วพาฉันลงจากรถ"จริง ๆ ไอไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่เห็นต้องมาถึงโรงพยาบาลเลย"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตามองไปที่ตึกด้านหน้า"เขาไปเถอะนะ เชื่อพี่"คำพูดสุภาพของเขาทำให้ฉันยินยอมที่จะให้เขาพาเข้าไปด้านในฉันได้ให้คุณหมอตรวจร่างกาย พยาบาลทำแผลที่มันเล็ก ๆ น้อย ๆ ในห้อง พอเสร็จเรียบร้อยแล้ว พี่นัสก็เดินเข้ามา แล้วสอบถามคุณหมอเรื่องอาการของฉัน ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากอย่างที่ฉันคิด จากนั้นพี่นัสก็พาฉันกลับไปที่บริษัท"พี่ขอถามหน่อยได้ไหม..ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"พี่นัสเอ่ยภามเมื่อเขาได้พาฉันมาถึงบริษัทแล้ว และตอนนี้เราสองคนก็อยู่ในห้องทำงานของฉัน ซึ่งระหว่างที่ ฉันนั่งเงียบมาตลอด"....."ฉันมองไป

เอมพาฉันไปทำแผลที่คลีนิคแห่งหนึ่ง และก็เป็นตามที่เธอคิด ฉันจะต้องโดนเย็บแผลจริง ๆ เพราะมันค่อนข้างลึก แต่ไม่มากหรอกแค่ สองเข็มพอออกมาจากคลีนิคเอมก็บ่นฉันยกใหญ่ ว่าฉันไม่ควรไป ไม่ควรที่จะเป็นห่วงคนอย่างเชอรี่ และยังยุให้ฉันแจ้งความที่เชอรี่ทำร้ายร่างกายฉันเอมขับรถไปบ่นไป แต่ฉันไม่ได้ฟังเธอบ่น เพราะในหัวได้แต่คิดว่า ใครเป็นคนทำร้ายเชอรี่ แล้วใบหน้าไคก็ลอยขึ้นมา ใช่แล้วต้องเป็นเขาแน่ ๆ ฉันจึงล้วงไปในกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดเบอร์ไค"จะโทรหาใครอีก..ที่ฉันพูดไปเนี่ยแกไม่ได้ฟังเลยเหรอ"เอมหันมาบ่นแล้วส่ายหัว ฉันยกมือจุ๊ ๆ ให้เธอเงียบ ๆ ก่อน(ว่าไง คิดถึงฉัน?)ไครับสายไวมากแล้วก็พูดทักฉันขึ้นมาก่อนด้วย"นายอยู่ไหน"ฉันเอ่ยถามเขาน้ำเสียงแข็ง ในขณะที่เพื่อนฉันที่อยู่ข้าง ๆ หันมามองขวางใส่(ทำไม อยากโดนกระแทก?)"ไอ้...."(อยู่ออฟฟิศจะมาก็รีบมา ฉันจะแก้ผ้ารอ)ฉันไม่ทันได้ด่าไคก็อีกพูดแทรกขึ้น และพอเขาพูดจบก็ตัดสายฉันทันที สรุปฉันไม่ได้ด่าไอ้เด็กบ้านั้นเลย บ้าจริง"แกจะไปหาไค"เอมหันมาถามในขณะที่ฉันกำลังเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า"ใช่..ฉันจะไปถามเขาว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเชอรี่เป็นฝีมือเขาหรือเปล

'บาปไหมที่ฉันทำให้อดีตเพื่อนรักต้องตัดสินใจฆ่าตัวตาย? หึ ! เธอทำอะไรไว้กับใคร เธอก็ควรจะเจอแบบนั้นสิ การที่เธอตัดสินใจทำแบบนั้น ไม่ได้แค่เพราะฉัน แต่เป็นเพราะตัวเธอเองด้วย เธออ่อนแอเอง ก็เหมือนกับไฟฟ์ตอนนั้นไงล่ะ อโหสิกรรมให้ฉันด้วย'ฉันหยิบรูปถ่ายที่มีฉัน เอม และเชอรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่จะวางลง แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวยี่สิบสองนาฬิกา ฉันได้ขับรถออกจากบ้านไปที่ผับไค อดีตคนที่ฉันรักเขามาก รักหัวปักหัวปำ รักจนตัวเองดูโง่ โง่มากด้วย หึ ต่อไปนี้จะไม่มีใครมาด่าว่าฉันโง่ต่อไปแล้ว.ฉันก้าวขาเดินเข้ามาในผับรู้สึกว่าใจสั่นแปลก ๆ ไม่สิ ฉันจะต้องไม่หวั่นไหวอะไรทั้งนั้น ฉันเดินฉับ ๆ ขึ้นไปชั้นบนซึ่งเป็นห้องวีไอพี18 ที่เอมเพื่อนของฉันได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ พอได้เปิดประตูเข้าไป ฉันต้องหยุดนิ่งไปเสี้ยววินาที เมื่อเห็นว่า ในห้องไม่ได้มีแค่เอมกับพี่กัช แต่มีบุคคลเพิ่มมาอีกสอง เป็นผู้หญิงหนึ่งคน และผู้ชายอีกคนนั้นก็คือ ไค"มาแก เข้ามา ๆ"เอมหันมากวักมือเรียกฉัน ในขณะที่สายตาฉันมองไปที่ไคที่นั่งนิ่งมองฉันอยู่เหมือนกัน แต่ข้างกายเข้ามีผู้หญิงคลอเคลียอยู่ ไม่รู้เพราะอะไรจู่ ๆ เข้าก็ขยั