ลูกพ่อ..(51)

[ KAI..TALK ]

ขณะที่ผมกำลังนั่งเรียนอยู่..จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมจึงหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์พี่คีย์ที่โทรเข้ามา ผมรู้สึกแปลกใจที่พี่คีย์โทรเข้ามาจึงรีบกดรับสาย

"มีอะไรพี่คีย์ เมียหนี?"

(อย่ามากวนตีนกู..)

"แล้วมีอะไรก็รีบพูดมา..ผมกำลังเรียนอยู่"

(ไอ้ไค มึงฟังกูดี ๆ นะ ไอท้องจริง ๆ....)

"ก็ผมบอกแล้วว่าไอท้อง เชื่อผมยังล่ะ ผมเน้นทุกดอก ปล่อยใส่เต็มแม็ก ไม่ท้องก็ให้มันรู้ไป"ผมพูดแทรกขึ้นด้วยความดีใจ ใช่ครับผมดีใจที่ผมจะมีลูก ลูกของผมกับไอ

ผมปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้แล้ว ว่าผมรักไอมากกว่าแค้นเธอ ส่วนเรื่องนั้นผมพยายามจะปล่อยวางแล้ว และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เก็บมันมาคิดและทำร้ายคนที่ผมรัก

ช่วงที่ผมไม่ได้เจอกับไอ ยอมรับว่าผมคิดถึงเธอมาก ผมมักจะขับรถไปที่แถวบ้านเธอ เพื่อไปแอบดูเธอแทบทุกวัน ..ผมคิดไว้ว่าถ้าผมเรียนจบ ผมจะขอไอแต่งงานแน่นอน แต่ถ้าเธอท้องเสียก่อนผมคงต้องแต่งให้ไวที่สุด และผมก็ดีใจมากที่เธอท้องเหมือนอย่างที่ผมคิด ผมคงต้องรีบจัดการเรื่องงานแต่งของเราเสียแล้ว

(ไอ้ไค..)พี่ชายผมพูดน้ำเสียงสั่น ๆ และก็ไม่ยอมพูดต่อ ทำให้ผมเริ่มสงสัยขึ้นมา

"ไอเป็นอะไรหรือเปล่า"และคนที่ผมจะอดเป็นห่วงไม่ได้ก็คือไอ ..

(ไอแท้งลูก..)พอสิ้นเสียงพี่คีย์ผมวางปากกาลง รู้สึกว่าตัวเองถูกใครเอามีดมาจิ้มที่หัวใจ มันเจ็บและชาไปหมด

"พี่..อย่ามาล้อเล่นแบบนี้กับผม"ยังไงผมพยายามจะไม่เชื่อ มันไม่ใช่เรื่องจริง

(มึงมาที่โรงพยาบาล..)พอพี่คีย์พูดจบ ผมก็กดวางสาย และหยัดกายลุกขึ้นเดินออกจากห้องเรียนทันที

"นายไค จะไปไหน"ไม่ว่าอาจารย์จะตะโกนเรียกผมก็ไม่สนใจ

"ไค จะไปไหน"โบวี่รีบเดินเข้ามาขวาง

"หลบไป ฉันจะไปหาไอ"

"พี่ไอ?..พี่ไอเป็นอะไร"ผมไม่ตอบโบวี่ เลือกที่จะเดินหนีออกมา ตอนนี้ผมกับโบวี่คุยกันเข้าใจแล้ว สถานะของเราแค่เพื่อนเท่านั้น

ผมเดินมาถึงรถ ก็รีบเปิดประตูเข้าไปแล้วขับออกมาด้วยน้ำตาที่ไหลลงมา ผมขับรถไปใช้มือปาดน้ำตาไป มันไหลไม่หยุดเลยจริง ๆ

"ลูกพ่อ.."ผมกำพวงมาลัยแน่น รู้สึกเจ็บปวดใจมาก เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเจ็บปวดมากที่สุด มันทำให้น้ำตาลูกผู้ชายอย่างผมไหลออกมาได้

พอมาถึงโรงพยาบาลก็เห็นพี่คีย์ยืนรออยู่ ผมรีบลงจากรถแล้วเดินไปหาพี่ชาย

"มันเกิดอะไรขึ้น ไอแท้งลูกได้ไง"ผมรีบเอ่ยถามพี่ชายทันที

"คนที่พามาบอกว่าเธอล้ม"

"ล้ม? ทำไมไม่ดูแลตัวเองเลยว่ะ"ตอนนี้ผมทั้งโกรธ ทั้งสงสารไอ ถึงพูดออกมาอย่างหงุดหงิด

พี่คีย์พาผมไปที่ห้องพักฟื้นของไอ ผมเห็นเธอนอนอยู่อย่างน่าสงสาร พีคีย์บอกว่าเธอยังไม่รู้ตัวว่าเธอท้องและก็แท้งแล้ว พอเธอรู้ก็มีอาการช๊อกพอ ๆ กับที่ผมเป็น

ผมพยายามถามเธอกับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอล้มเอง หรือใครทำร้ายเธอ? แต่ก็ไม่ทันจะได้คำตอบ ไอก็ไล่ผมออกมา

แต่ผมไม่ได้ไปไหนไกลหรอก ผมก็อยู่ที่หน้าห้องนั้นแหละ และยังได้ยิน พี่ดวงกับไอคุยกับ

"เชอรี่งั้นเหรอ"ผมพึมพำกับตัวเอง เมื่อได้ยินทั้งสองพูดถึงเชอรี่เพื่อนของไอ

เชอรี่เป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ตกหลุมรักผม แต่ผมไม่ได้สนใจเธอ เพราะผมรักไอ แต่เธอพยายามที่จะเข้าใกล้ผม เธอลงทุนมาซื้อคอนโดที่เดียวกับผม มาที่ผับทุกวัน ทุกวันจริง ๆ และยังชอบเสนอตัวให้กับผม หลายครั้ง แต่ผมก็ไม่ยอมที่จะสนองให้เธอ

จริง ๆ แล้วผมก็รู้สึกว่าเธออาจจะมีส่วนที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ตาย..จากคำพูดของไอที่เธอบอกกับผม และที่สำคัญแม่ของไอ้ไฟฟ์ก็เคยบอกว่า ก่อนที่ไอ้ไฟฟ์จะฆ่าตัวตาย เชอรี่มาที่บ้านแล้วขอคุยกับไอ้ไฟฟ์ ซึ่งแม่ก็แปลกใจมากที่เชอรี่มาหาไอ้ไฟฟ์ ทั้งที่เธอเกลียดไอ้ไฟฟ์กับแม่ไอ้ไฟฟ์มาก ..ซึ่งผมไม่ได้มีโอกาสตามสืบเรื่องของเธอต่อ

เป็นจังหวะที่พี่ดวงเดินออกมาจากห้อง ผมก็ถือวิสาสะลากเธอมาคุยทันที

"คุณไค มีอะไรเหรอคะ"ผมกับพี่ดวงเคยเจอกัน ในช่วงที่ผมไปช่วยงานไอที่บริษัท

"ผมขอถามอะไรพี่หน่อยได้ไหม"

"อะไรเหรอคะ"พี่ดวงยกมือขยับแว่นแล้วเอ่ยขึ้น

"เชอรี่ไปหาไอก่อนที่ไอจะล้มใช่ไหม"ผมถามเธอตามความคิดของผม

"ใช่ค่ะ คุณเชอรี่ไปหาคุณไอที่บริษัท"

"แล้วพี่พอจะรู้ไหมว่าสองคนนั้นคุยอะไรกัน"ผมถามเธอต่อในสิ่งที่ผมอยากรู้

"พี่ไม่รู้เรื่องค่ะว่าคุยเรื่องอะไรกัน แต่มีจังหวะที่พี่เดินผ่านที่หน้าห้อง พี่ได้ยิน..."

"ได้ยินอะไรครับ"ผมเอ่ยถามทันที เพราะพี่ดวงก้มหน้าราวกับคิดอะไรขึ้นมาบางอย่าง

"พี่ได้ยินคุณเชอรี่พูดว่า...เธอเป็นคนที่ทำให้ เอ่อ...ไฟฟ์ฆ่าตัวตายเอง"พี่ดวงพูดจบ ผมก็ขบกรามพร้อมกับกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

"พี่แน่ใจนะว่าฟังไม่ผิด"ผมถามพี่ดวงให้แน่ใจอีกครั้งว่าเธอฟังมาไม่ผิดจริง ๆ

"ฟังไม่ผิดแน่นอนค่ะ เพราะพอคุณเชอรี่พูดจบ คุณไอก็ทุบโต๊ะดังลั่นจนพี่ตกใจรีบเดินหนีออกมา"พี่ดวงตอบกลับมาพร้อมกับเอามือทาบอก

"...."เป็นเธอเองเหรอเชอรี่ เธอวางแผนทุกอย่างไว้แล้วใช่ไหม เธอเป็นคนที่อยากให้ไอ้ไฟฟ์ตายงั้นเหรอ ถึงผมจะแค้นเชอรี่ แต่ผมก็โกรธตัวเองที่ปักใจเชื่อมาตลอดว่าไอ และยังทำร้ายเธอด้วย

"คุณไคคะ"เสียงพี่ดวงเรียกทำให้ผมหยุดออกจากความคิดไป

"ครับ"

"เอ่อ...พี่คิดว่าที่คุณไอแท้งลูกก็เพราะคุณเชอรี่ พี่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นอุบัติเหตุ"

"....."ผมยืนนิ่งในหัวคิดเห็นตรงกับพี่ดวง แต่ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นฝีมือของเธอ เพราะเจ้าตัวก็บอกเองว่าเป็นอุบัติเหตุ

"ถ้าเป็นเพราะคุณเชอรี่.."

"ผมไม่เอาไว้แน่ ลูกผมทั้งคน!"ผมกดเสียงทุ้มต่ำระงับความโกรธ

"พี่ก็ไม่รู้ว่า คุณไอกับคุณเชอรี่ เคยทำอะไรกันมา แต่พี่ได้ยินทั้งสองพูดถึงเรื่องความตาย พี่รู้สึกไม่ดีเลย"

"ครับ...ไม่มีใครรู้สึกดีหรอก ยิ่งถ้าเป็นคนที่เรารัก ต้องจากเราไปโดยไม่มีวันกลับมา"ผมพูดพลางในหัวคิดว่าควรจะทำอย่างไรกับเชอรี่ดี ยังไงผมจะต้องรู้ให้ได้ว่าเธอเป็นคนทำให้ไอกับพ่อต้องเสียลูกคนแรกของผมไปจริง ๆ หรือเปล่า

ส่วนเรื่องไอ้ไฟฟ์ ผมมั่นใจแล้วว่าเธอจะต้องมีส่วน และส่วนที่มองแล้วค่อนข้างตั้งใจอยากให้ไอ้ไฟฟ์ตายมากกว่าไอที่เป็นคนทำให้มันหลงรัก

"มีอะไรอีกหรือเปล่าคะคุณไค พี่จะรีบเข้าไปที่บริษัท"

"มะ ไม่มีอะไรแล้วครับ ขอบคุณนะครับ"

หลังจากที่ผมแยกกับพี่ดวง ผมก็เดินกลับมาที่หน้าห้องพักฟื้นไอ ก็เห็นว่าเธอมีเพื่อนมาเฝ้าแล้ว ผมมองเธออยู่นานด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่จะกลับพอมาถึงรถ ผมหยิบโทรศัพท์โทรหาเชอรี่ทันที

(ไค..โทรหาฉันมีอะไรเหรอ)เธอรับสายของผมไวมาก และน้ำเสียงดูดีใจมากที่ผมโทรหา

"ตอนนี้เธออยู่ไหน"

(ฉันอยู่คอนโด นายจะมาหาฉันเหรอ) ตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่ที่คอนโดที่เดียวกับผม และรุกผมหนักมาก ทั้งที่ผมก็แสดงให้เธอรู้ว่าผมไม่เอาเธอ แต่เธอก็ยังคงรุกผมหนักขึ้น จนผมต้องหนีไปนอนที่บ้าน และพาไอไป พอเธอถามผมก็บอกตามจริง

"....."ผมไม่ได้พูดกลับไป ได้แต่คิดแผน

(หรือจะให้ฉันไปหา พาฉันไปนอนที่บ้านบ้างสิ..ฉันอยากไป)

"ผมไปหาเธอดีกว่า..แล้วเจอกัน"ว่าจบผมก็กดวางสายทันที

.

ผมไม่ได้ไปหาเธอเลยทันที ผมแวะกลับมาที่บ้าน เพื่อกลับมาอาบน้ำแต่งตัว พอผมขับรถเข้าไปในรั้วบ้าน ก็เห็นรถโบวี่จอดอยู่ ผมลงจากรถมองรถของเธอด้วยความสงสัย แล้วรีบเดินเข้าไปในบ้าน พอโบวี่เห็นผมเดินเข้ามาเธอก็รีบลุกขึ้นเดินปรี่มาที่ผม

"มาหาฉันมีธุระอะไร"ผมเอ่ยถามโบวี่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แล้วเบือนหน้าไปทางอื่นลอบถอนหายใจเบา ๆ

"พี่ไอเป็นอะไรเหรอ"ผมหันกลับมาจ้องหน้าเธอ

"....."ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยว่าเธอเป็นห่วง? หรือแค่อยากจะรู้

"พี่เชอรี่ทำร้ายพี่ไอไช่ไหม"คำพูดของโบวี่ ทำให้ผมจ้องเธอนิ่ง

"ทำไมคิดว่าเป็น..."

"ตอนที่โบวี่รวมมือกับพี่เชอรี่ทำร้ายพี่ไอ ดูเธอโกรธ เกลียดพี่ไอมาก จนโบวี่รู้สึกแปลกใจ ว่าเขาเป็นเพื่อนกันจริง ๆ ใช่ไหม"

"....."ผมได้แต่ยืนฟังเงียบ และใช้ความคิด

"โบวี่ก็เลยคิดว่า พี่เชอรี่อาจจะเป็นคนที่ทำให้พี่ไอบาดเจ็บ และตกลงพี่ไอเป็นอะไรเหรอ"

"แท้ง.."ผมตอบกลับไปสั้น ๆ ท่าทางโบวี่ดูตกใจมาก

"ไคมีลูกกับพี่ไองั้นเหรอ"

"ใช่..แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว..เฮ้อ"ผมพูดจบแล้วพ่นลมหายใจออกมาหนักแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น ก่อนที่จะคิดอะไรบางอย่างออก

"เธอยังคุยอยู่กับเชอรี่อยู่หรือเปล่า"

"ก็คุยได้ แต่ไม่เหมือนเดิมก็ตั้งแต่.."ผมผงกหัวรับรู้ว่าโบวี่พูดถึงวันไหน ก็วันที่ผมแกล้งไอทำให้เธอหึงโดยการทำเป็นพูดดีกับเชอรี่ แล้วไปนั่งดื่มในห้องวีไอพีกับเธอ แล้วโบวี่ก็เข้ามาเห็นทั้งคู่จึงมีปากเสียงกัน ผมจึงซิ่งหนีออกมาไปหาไอ แล้วลากเธอไปนอนที่บ้าน

"ฉันมีบางอย่างอยากให้เธอช่วย..ได้ไหม"

"ได้สิ เราเป็นเพื่อนกันหนิ มีอะไรที่โบวีช่วยได้โบวี่ก็เต็มใจที่จะช่วยอยู่แล้ว."

"ดี!"

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥