Semua Bab ขังรัก มาเฟีย NC20+ (SM): Bab 11 - Bab 20

“คะ..คุณ...พูดเรื่องอะไร”“ถ้าไม่ติดว่ามีงานสำคัญ ฉันก็อยากจะลิ้มลองเธอสักครั้งเหมือนกันนะ แต่เสียดาย ครั้งนี้คงจะต้องเสียสละใหมันก่อน”“มะ...ไม่นะ..”“ฮ่าฮ่า งั้นฉันจะไม่อ้อมค้อมก็แล้วกัน ฉัน...มีงานจะให้เธอทำ” อีธานผละใบหน้าออก รีบพูดในสิ่งที่วางแผนไว้ ก่อนที่ความต้องการจากร่างกายกับหญิงสาวเข้ามาครอบงำงานสำคัญที่เขารอคอย“งะ..งานอะไร ฉะ...ฉันไม่ทำหรอกนะ”“หืม....เธอต้องทำแน่ใบบัว เพราะงานนี้มันจะแลกกับชีวิตของน้องเธอ ชีวิตของว่าที่คุณหมอที่กำลังจะสดใส....”“ทะ..ทำไมต้องเป็นฉัน”“เพราะประวัติเธอนั้นขาวสะอาด เป็นผู้หญิงธรรมดาที่หน้าตาไม่ธรรมดา แถวตัวหอม จนไอ้มาร์โคมันหลงใหลได้ขนาดนี้ ซึ่งปกติมันจะปฏิเสธผู้หญิงตลอด ไม่เคยให้ความสนใจกับผู้หญิงคนไหนสักคน จนทั้งมาเจอเธอ.....”

@คลับLใบบัวนั่งรออยู่ในห้องพักหรูที่อาบด้วยแสงไฟสลัว หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ คืนนี้เธอเป็นฝ่ายเลือกสถานที่เอง และมาร์โคก็ยอมตามใจโดยไม่ซักถามมากความ นั่นทำให้เธอรู้สึกใจชื้นขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่เธอคุ้นเคยวันนี้เธอเลือกสวมเดรสสีขาวสั้นแนบเนื้อ พร้อมชั้นในสีเดียวกันตามที่มาร์โคต้องการ เครื่องปรับอากาศทำงานจนบรรยากาศเย็นเฉียบ ทว่ามือบางที่ประสานกุมกันแน่นกลับมีเหงื่อซึมออกมา สะท้อนความตื่นไหวและความประหม่าในใจที่ยิ่งทวีขึ้นทุกขณะแกร๊ก..“คะ..คุณมาร์โค” ใบบัวอุทานเสียงแผ่วเบา เมื่อผู้ชายตัวโตเดินเข้ามาในห้องเพียงลำพังไร้ซึ่งเหงาของบรรดาลูกน้องหน้าเข้ม แต่เพียงแค่นี้ก็ยังสามารถแผ่รังสีความน่ากลัวออกมาได้มากมาร์โคจ้องใบบัวนิ่งก่อนจะก้าวตรงเข้าไปหา หญิงสาวนั่งรออยู่ปลายเตียงด้วยท่าทีประหม่า เขาทิ้งตัวนั่งลงข้างกาย ก่อนจะประคองร่างเล็กให้มานั่งบนตักแกร่ง แขนหนากอดรัดเธอไว้แน่น สูดรับกลิ่นกายหอมอ่อนด้วยความคิดถึง“อ๊ะ”มาเฟียหนุ่มกวาดตามองสำรวจใบหน้าหวานและการแต่งกายของหญิงสาวอย่างพินิจพิจารณา ความพอใจฉายวาบขึ้นในแววตา เสื้อผ้าที่รัดรับสรีระจนหน้าอกอวบใหญ่แทบจะล้น

“ก็แค่....พอใช้ได้.....” “แค่พอใช้ได้เองเหรอคะ”“อืม”ใบหน้าจิ้มลิ้มเอียงมองด้วยความสงสัย เพราะสายตาของผู้ชายตัวโตมันดูเหมือนจะสวนทางกับคำพูด แต่ทว่าเมื่อได้คำตอบแล้ว ใบบัวก็ตัดสินใจโน้มตัวลงมาประกบจูบปากร้ายตรงหน้าแทน เพราะทำไมเธอถึงจะไม่รู้ว่าเขานั้นโกหกปากเล็กประกบจูบอย่างเงอะงะ พยายามปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัญชาตญาณ มือเล็กประคองแก้มสากไว้มั่นพลางส่งลิ้นเล็กเข้าไปทักทาย ลิ้นใหญ่ สร้างความประหลาดใจให้มาร์โคอยู่ไม่น้อย“อื้มส์...” มาร์โค ตอบรับจูบของหญิงสาว ท่าทางเงอะงะของเธอกับยิ่งปั้นอารมณ์ให้เขามากขึ้นไปอีก จนเขาต้องขอเป็นผู้คุ้มเกมไล่ประกบลิ้นเล็ก นัวเนียแนบแน่นจนน้ำลายไหลยืดยาว ก่อนจะดึงมือเล็กให้จับเข้าที่แก่นกายใหญ่ของตัวเองและเพียงแค่สัมผัสเลือดในกายก็สูบฉีดจนแทบจะปริแตก“จับมัน ขยับมือขึ้นลงเบาๆ” มาร์โคผละใบหน้าออกเอ่ยสั่งเสียงพร่า มุมปากหนายกยิ้มพอใจ เมื่อใบบัวพยักหน้ามือเล็กขยับทำตามอย่างว่าง่าย“อือออ”ปากหนากลับมาชกเข้าที่ริมฝีปากเล็กอีกครัง มือใหญ่จับหมับเข้าที่ดอกไม้งาม ทำเอาใบบัวสะดุ้งปล่อยเสียงครางหวานออกมาเรื่อยๆ พร้อมใช้เท้าเขี่ยบังคับให้หญิงสาวอ้าขาออก จนใบบัวต้อง

“เธอ....”“...บัวขอโทษ...”“ยะ..ยาสลบบบ..อึก..” มาร์โคล้มพับซุกใบหน้าบนอกอิ่ม หลับตาพริ้มเฉกเช่นคนที่หลับสนิท หยุดนิ่งทุกการเคลื่อนไหว“....คุณมาร์โคค่ะ” มือเล็กตีลงแก้มสากเบาๆเมื่อใบบัวรู้แล้วว่าตอนนี้มาร์โคได้หลับสนิทไปแล้ว จึงค่อยๆ ยกร่างหนาออกจากตัวให้นอนหงายข้างๆ เธอมองอกอวบของเธอที่ยังคงมีคราบน้ำลายของคนหื่นติดอยู่“บัวไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ” มือเล็กดึงผ้าห่มเช็ดคราบน้ำลายและยาสลบที่เลอะไปตามหน้าอกใหญ่ นี่คือแผนสองที่เธอเตรียมเอาไว้ หากแผนการแรกนั่นไม่สำเร็จ เพราะเธอจำคำพูดของมาร์โคได้ดี ว่าเขาชอบดูดหน้าอกของเธอมากขนาดไหน และนี้คงเป็นวิธีเดียวที่ทำให้คนฉลาดๆ อย่างเขาจะถูกวางยาสลบได้ ซึ่งวิธีนี้มันก็ได้ผลจริงๆใบบัวรีบลุกขึ้นหยิบกระเป๋าเป้ที่เตรียมไว้สวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมหยิบโน๊ตบุ๊คออกมาด้วย ก่อนจะหันมาหาคนตัวโตที่นอนแผ่หลาเปลืองเปล่าอยู่บนเตียง พลันใบหน้าสวยก็แดงซ่านขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อแก่นกายใหญ่ของมาร์โคยังคงตั้งตรงไม่ได้สลบล้มพับเหมือนกับเจ้าของ ใบบัวจึงรีบจัดการหยิบผ้าห่มมาคลุมไว้ให้มิดชิด ปิดบังสายตาของตัวเอง อีกใจก็กลัวว่าเขาจะหนาวและไม่สบายด้วย“คุณมาร์โค

เช้าวันต่อมา...“แม่งเอ้ย!!!!” มือหนาจับแจกันขวางไปที่ผนังห้องจนมันแตกกระจายเกลื่อนพื้นห้อง ต้องการระบายความโกรธที่มีอยู่มากจนมันแทบจะระเบิด พานทำให้ลูกน้องสะดุ้งไปตามๆ กัน“ส่วนพวกมึง ก็ไปทำงาน!!!” ไนน์และลูกน้องคนอื่นๆ ได้แต่ก้มหน้ารับคำสั่งของนาย ที่ตอนนี้ไม่มีใครสามารถสู้หน้ามาเฟียหนุ่มได้เลย“แสบนักนะ ใบบัว...”มือหนากำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูด ครั้งนี้มาร์โครู้สึกพลาดเป็นอย่างมาก เขาไม่คิดเลยว่าจะมาเสียท่าให้กับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ ต้องเป็นเขาสิที่เป็นคนเดินเกมนี้ เกมที่เขาอ่านออกไว้หมดทุกอย่างแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะทายาสลบไว้ที่ยอดถันสีชมพูหวานนั้นได้มือหนาหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดดูกล้องที่เขาแอบติดไว้ในห้องอีกครั้ง ภาพเคลื่อนไหวของหญิงสาวที่นั่งอัปโหลดข้อมูลในคอมพิวเตอร์ และทิ้งแฟลกไดซ์ไว้ให้กับเขา แต่มันยังคงทึ่งไม่พอเท่ากับการที่เธอปีนขึ้นฝ้าเพดานไปโผล่ที่ห้องอื่นได้สำเร็จ แต่ในเมื่อเธอไม่ได้ขึ้นรถไปกับลูกน้องของอีธาน แล้วเธอไปกับใคร มาร์โคยอมรับเลยว่าผู้หญิงคนนี้สามารถทำให้สมองอันฉานฉลาดนั้นตีรวน และสับสนไปหมด จนเขาดูเหมือนคนโง่ไปเลยมาร์โคนั่งลงเตียงนุ่มกลิ่นกายเธอยังติด