All Chapters of คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย: Chapter 11 - Chapter 20

ครั้นรถม้าคันใหญ่หายลับไปจากสายตา หากแต่ตี๋ลี่เสวี่ยก็ยังคงยืนเหม่อลอยอยู่เช่นเดิมเกือบหนึ่งเค่อ จนกระทั่ง อาเถี่ย คนขับรถม้าทักขึ้นมาอย่างแผ่วเบา “คุณหนูรอง…”เสียงของเขาจึงทำให้ตี๋ลี่เสวี่ยรู้สึกตัว มือบอบบางอ่อนช้อยยกขึ้นซับน้ำตาอย่างรวดเร็ว พลางเรียกแรงฮึดในกายให้ลุกโชน สลัดความเศร้าเสียใจที่เกาะกุมอยู่ทิ้งไปหยุดร้องได้แล้ว ตี๋ลี่เสวี่ย!เป็นเจ้าที่ตัดสินใจเลือกหนทางนี้เอง ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น เจ้าย่อมต้องยอมรับในการเลือกนั้นสิ!“เจ้ากลับจวนโหวไปก่อนเถิด แล้ววันพรุ่งในยามเฉิน ค่อยมารับข้าที่นี่”“ตะ แต่ว่า…” อาเถี่ยเริ่มอิดออด จะให้เขาปล่อยคุณหนูรองไว้ที่วัดแต่เพียงผู้เดียวได้อย่างไรตี๋ลี่เสวี่ยส่งยิ้มให้ “ไปเถิด ข้าแจ้งนายท่าน… ท่านพ่อแล้วว่าข้าอยากจะอยู่เคารพสักการะท่านแม่และค้างคืนที่นี่ ท่านพ่อก็ได้อนุญาตแล้ว หากเจ้าเป็นกังวลนัก วันพรุ่งก็มารับข้าแต่เช้าหน่อยก็แล้วกัน”อาเถี่ยลังเล หากแต่ก็พยักหน้าตอบรับตามคำสั่ง “ขอรับ คุณหนูรอง”มิใช่

ตี๋ลี่เสวี่ยได้แต่นอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนเตียงในห้องพักชั้นสองของโรงเตี๊ยมเยวี่ยฮวา จะกล่าวนางนอนแปลกที่จึงนอนไม่หลับก็ไม่น่าจะใช่ เพราะตามปกตินั้น นางเป็นคนนอนง่ายเสียอย่างกับอะไรดี เพียงแค่ศีรษะถึงหมอนก็สามารถหลับได้แล้วหากแต่ตี๋ลี่เสวี่ยรู้ดีว่าเป็นเพราะใจของนางนั้นไม่ได้สงบลงเลยแม้แต่น้อย ความคิดต่าง ๆ นานาพาตีกันอยู่ในสมอง ทั้งความโศกเศร้าเสียใจที่ต้องห่างไกลจากบุพการี ความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้ง รวมถึงความเครียด เมื่อคำนึงถึงอนาคตที่จะต้องสวมบทบาทเป็นเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง โดยมิให้ผู้ใดจับได้อีก“โอ๊ย! เครียด!” เสียงนางร้องดังขึ้นมา พร้อมกับลุกขึ้นนั่งอย่างทนไม่ไหว เพราะนางทิ้งตัวลงนอนมาหลายชั่วยามแล้ว แต่ก็ไม่อาจข่มตาให้หลับได้เลย “หรือว่าจะไปเดินเล่นที่ลำธารนั้นดี…”แต่เดิม ตี๋ลี่เสวี่ยไม่มีความคิดที่จะออกไปเดินเล่นที่ลำธารตามคำแนะนำของเสี่ยวเอ้อร์เลยแม้แต่น้อย ด้วยเป็นยามค่ำคืนที่ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของตนเองเป็นหลัก หากแต่ยามนี้ นางไม่อาจข่มตาหลับได้เลยจริง ๆสุดท้าย ตี๋ลี่เสวี่ยก็ลุกขึ้นแต่งกายให้มิดชิดและเรียบร้อย แล้วเปิด

ตี๋ลี่เสวี่ยพาเด็กน้อยเข้ามาในห้องพัก ก่อนที่จะปิดประตูลงดาลอย่างเรียบร้อย นางพาเขาไปนั่งลงบนเก้าอี้กลางห้อง ก่อนที่นางจะยกกล่องยาวางลงบนโต๊ะ ปรับแสงโคมไฟจนสว่างจ้า เพื่อที่จะตรวจดูอาการของเด็กน้อยแสงไฟเผยให้เห็นแผลเป็นรอยกรีดตื้นๆ ที่แขนซ้าย เลือดสีแดงสดซึมเป็นทางบนผิวขาวซีดของเด็กน้อย ตี๋ลี่เสวี่ยลอบถอนหายใจ แม้ว่าจะเป็นแผลทางยาว หากแต่ไม่ลึกน่ากลัวเท่าใดนักตี๋ลี่เสวี่ยเหลือบมองใบหน้าเล็ก ๆ นั้น แม้ว่าแววตาแห่งความหวาดกลัวจะจางหายไปแล้ว แต่เจ้าตัวก็ยังขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเปรอะเปื้อนด้วยคราบเหงื่อและฝุ่นดิน“ข้าจะทำแผลให้เจ้า ทนเจ็บสักหน่อยนะ” ตี๋ลี่เสวี่ยปลอบประโลม เมื่อเห็นเด็กน้อยพยักหน้า นางจึงได้เริ่มลงมือสองมือบอบบางขยับอย่างคล่องแคล่วด้วยความคุ้นเคย ด้วยเจิ่งเสวี่ยอิ๋งมักจะถูกเจิ่งหย่าหลินรังแกจนเลือดตกยางออกอยู่บ่อย ๆ ตี๋ลี่เสวี่ยจึงคุ้นเคยกับการทำแผลเหล่านี้เป็นอย่างดีตี๋ลี่เสวี่ยบรรจงใช้ผ้าฝ้ายนุ่มชุบน้ำอุ่นสะอาดเช็ดคราบเลือดออกอย่างเบามือ เด็กน้อยสะดุ้งเฮือกด้วยความแสบ ดวงตาแดงก่ำจับจ้องการกระทำของนาง เม้มริมฝีปากแน่นสนิท

“อึก... อื้อ...” ตี๋ลี่เสวี่ยบิดร่างกายไปมาบนเตียงอย่างเมื่อยล้า แขนเรียวปัดป่ายไปมา ก่อนที่เจ้าตัวจะสะดุ้งเฮือก ดวงตาเมล็ดซิ่งเบิกกว้าง แล้วรีบหันไปมองหาเด็กน้อยที่อาศัยนอนร่วมเตียง ก่อนที่จะพบเพียงความว่างเปล่าไอเย็นบนฟูก ทำให้นางรู้ว่าเด็กน้อยคนนั้นได้ลุกออกไปนานแล้ว บานประตูห้องพักปิดสนิท...“เจ้าหนูนี่ ไปแต่เช้าเลยรึ?” ตี๋ลี่เสวี่ยอดบ่นกับตนเองไม่ได้ “ไม่คิดจะลากันเลยหรือไง?”นางส่ายหน้าเล็กน้อย แต่ก็คิดได้ว่าแม้แต่ชื่อเสียงเรียงนามยังไม่คิดจะเปิดเผย พวกนางก็ควรจะทำตนเป็นคนแปลกหน้าเช่นนี้ต่อกัน จึงจะเป็นการดีที่สุดตี๋ลี่เสวี่ยลุกขึ้นล้างหน้าแต่งตัวให้เรียบร้อย นางหันไปตรวจสอบข้าวของที่ติดตัวมาอีกครั้ง ก่อนจะสังเกตเห็นว่าถุงหอมประจำกายของตนนั้นได้หายไป“เอ... ข้าว่าข้าเอาถุงหอมมาด้วยนะ...” ตี๋ลี่เสวี่ยพึมพำพลางเดินหาไปทั่วห้อง แต่ก็ไร้วี่แวว ไม่เจอของที่ต้องการแต่อย่างใด “หรือว่าข้าจะทำหายไปเมื่อคืนนี้...”ถุงหอมนั้นถือว่าเป็นสิ่งสำคัญติดกายของสตรี การทำหายไปเช่นนี้ ย่อมอาจส่ง

ตี๋ลี่เสวี่ยฮัมเพลงในลำคอแผ่วเบาอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่นั่งนับตั๋วเงินในมืออย่างมีความสุข ท่ามกลางสายตาฉงนของ ลวี่จือ สาวใช้ข้างกายคนใหม่ที่ตี๋ลี่เสวี่ยเป็นผู้เลือกเองกับมือหลังจากที่เหรินอี้โหวสั่งให้หลงหมัวมัวไปเลือกสาวใช้ข้างกายคนใหม่ให้แก่คุณหนูรอง ตี๋ลี่เสวี่ยก็ร้องขอบิดาว่าขอเป็นผู้เลือกสาวใช้เอง ด้วยนางอยู่ในจวนเหรินอี้โหวมานานนับสิบปี สาวใช้คนใดมีนิสัยอย่างไร เหตุใดนางจะไม่รู้!ลวี่จือ เป็นสาวใช้คนใหม่ที่ทางจวนเหรินอี้โหวเพิ่งซื้อตัวเข้ามา อีกทั้งยังมีอายุน้อยที่สุด จึงว่าง่าย ไม่โต้เถียง ก้มหน้าก้มตารับใช้ และทำตามคำสั่งของทุกคนในจวน ด้วยนิสัยว่าง่ายเหล่านั้น ตี๋ลี่เสวี่ยจึงได้เลือกให้นางมาเป็นสาวใช้คนสนิทนอกจากนี้ ตอนแรก ตี๋ลี่เสวี่ยตั้งใจจะเล่าเรื่องที่นางทำถุงหอมติดกายหาย แต่เมื่อรู้ว่าตนเองต้องถูกคลุมถุงชนให้แต่งงานเช่นนี้แล้ว นางจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะเล่าให้บุพการีฟังไปเสียก็ถ้าถุงหอมหาย แล้วสามารถทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหายไปได้ก็นับว่าเป็นเรื่องดีน่ะสิ! คุณชายตระกูลหวังอะไรนั่นจะได้ยกเลิกการแต่งงานของนาง!!ตี๋ลี่เสวี่ยไม่สนใจชื