All Chapters of เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป: Chapter 41 - Chapter 50

“โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลยว่าไหม? ถ้าไม่ใช่มึง คุณธันคงไม่เป็นแบบนี้” และแล้วใบตองก็พูดความรู้สึกออกมาตั้งแต่เด็กหัวใจของเธอมีเพียงธันวาเพียงหนึ่งเดียว หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่เหลียวแลเธอ แม้กระทั่งสถานะคู่นอนเหมือนกับปลายฟ้า ธันวายังให้เธอไม่ได้หัวใจที่แสนด้านชาของเขาเปลี่ยนไป ก็ตั้งแต่มีสองแม่ลูกนั้นเข้ามาในบ้าน ใบตองรับรู้ได้ถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่ชายหนุ่มทำให้แอริน จนความอิจฉาพวยพุ่ง และคิดทำลายแม้กระทั่งตัวธันวาเองในเมื่อเธอไม่ได้ ก็ไม่ควรมีใครได้เขาไปเช่นกัน“พี่ชอบคุณธันเหรอคะ” แอรินถามเสียงเบา ดูไม่ออกจริงๆ ว่าใบตองรู้สึกอย่างไร“กูรักเขา มึงเข้าใจไหมว่ากูรักเขา” ใบตองตะโกนลั่นราวกับคนเสียสติ ก่อนที่หญิงสาวจะควักของสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงมีดปลายแหลมถูกจ่ออยู่ที่คอของแอริน ความคมของเหล็กสีเงิน หากใช้แรงกดเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งเธอให้ไปอยู่อีกภพหนึ่งได้เลย“หยุด!! นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”เสียงเปิดประตูเหล็กพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบนาย กรูเข้ามาพร้อมกับชี้ปลายกระบอกปืนไปทางใบตอง“วางมีดเถอะตอง” เจ้าของร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาตามหลัง พร้อมกับโน้มน้าวให้สาวใช้ของเขาวางอาวุธ

สี่ปีผ่านไปเด็กน้อยในวัยห้าขวบ เป็นช่วงเวลาที่ช่างเจรจรา หนำซ้ำยังขี้สงสัย ตั้งคำถามกับสิ่งรอบตัว จนคุณครูหลายคนถึงกับส่ายศีรษะกันไปตามๆกัน“แม่ฮะ”เด็กชายในชุดนักเรียน เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงลายสกอตสีขาวแดง ด้านหลังแบกกระเป๋านักเรียนลายการ์ตูน วิ่งตรงมาหาร่างบางที่กำลังโบกมือให้กับเขา“เป็นไงน้องพี เป็นเด็กดีหรือเปล่าคะ” แอรินเอ่ยถามลูกน้อย ขณะที่คุณครูประจำชั้นเดินตามมาส่ง เจ้าตัวเล็กวิ่งนำหน้ามาก่อน“พีพีเป็นเด็กดีฮะ ใช่ไหมครับครู” เด็กน้อยหันไปขอความคิดเห็น คุณครูสาวส่งยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วย“ใช่ค่ะคุณแม่ น้องพีพีตั้งใจเรียนมาก เป็นเจ้าหนูจำไม จนคุณครูต้องไปหาคำตอบมาให้เลยล่ะค่ะ”“ลำบากครูแย่เลยนะคะ” แอรินยิ้มอ่อน เพราะรู้นิสัยของลูกชายอยู่แล้ว“ไม่เป็นไรเลยค่ะ ดีเสียอีกที่น้องพีพีมีพัฒนาการที่ดีมากๆ มากกว่าเด็กรุ่นเดียวกันเสียอีก” คุณครูสาวเอ่ยชม ขณะที่แอรินลูบศีรษะลูกน้อยที่ยืนเกาะขาเป็นลูกลิง“ยังไงแอร์ฝากน้องพีพีกับคุณครูด้วยนะคะ”เมื่อร่ำลากันเสร็จ เจ้าก้อนน้อยก็รีบตรงดิ่งมาที่รถ ก่อนจะเข้าไปนั่งคาร์ซีทประจำที่เพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน“วันนี้เรียนเป็นไงบ้างคะลูก” แอรินเ

ตอนพิเศษ 2แอรินในชุดบิกินี่สีขาวตัวจิ๋วกับหูกระต่ายสีเดียวกัน เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าแดงซ่าน คุณแม่ลูกสามอายุครรภ์ห้าเดือน ท้องที่เคยแบนราบกลับพองนูนขึ้นมา แต่ยังดูเซ็กซี่ในสายตาของสามีที่กำลังนอนรออยู่บนเตียง“แม่กระต่ายของพี่ ทำไมเซ็กซี่จังเลยคะ” ธันวาเอ่ยชม ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาคนตัวเล็กที่กำลังยืนตัวบิดด้วยความเขินอาย ก็เล่นซื้อชุดมาให้ราวกับมัดมือชก จะไม่ใส่ก็เสียดายเงินที่สามีซื้อไป“คนหื่น” แอรินพูดขึ้น ถึงจะห้าปีแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ชินกับสายตาโลมเลียคู่นั้น จนต้องยกแขนขึ้นมากอดอกหวังจะช่วยบังไว้ได้ แต่ทว่ามันไม่เพียงพอสำหรับคุณแม่ที่หน้าอกใหญ่เกินตัว“ไหนลองพูดอีกทีสิคะ” เขาก้มลงกระซิบที่ข้างใบหู “คน... อื้อ” กำลังจะเปล่งประโยคสุดท้าย แต่ริมฝีปากกลับถูกอีกฝ่ายปิดด้วยจูบอย่างรวดเร็วลิ้นร้อนสอดเข้ามาฉกชิมความหวาน ขณะที่แอรินเปิดปากให้เขาสอดแทรกเข้ามาได้อย่างถนัด ใบหน้าหวานตอนนี้ขึ้นสีเข้ม สมองของเธอพร่าเบลอ นึกไม่ออกว่าก่อนหน้านี้จะต่อว่าอะไรสามีมือหนาแตะเข้าไปที่เนินอกใหญ่ ก่อนจะดึงสายบิกินี่ออก จนสองเต้าโผล่พ้นอวดเต็มตา ยอดอกสีชมพูเต่งชวนลิ้มลองจนเขาทนต่อความต้องการไม่

“ช่วยรับได้ไหมคะ” มือเล็กยื่นกระดาษเอห้าด้วยความสั่นเทา ภาพสเก็ตใบหน้าหล่อลงวันที่เมื่อสามปีก่อน มันเป็นภาพแรกที่เธอวาดภาพเขา และตั้งใจว่าสักวันจะมอบมันให้กับเจ้าของอดีตเดือนมหาลัยมองภาพวาดในมือของหญิงสาวด้วยความนิ่งเฉย เหลือบมองภาพใบนั้นแค่เสี้ยวเดียว ราวกับเป็นเพียงขยะไม่ได้มีค่าอะไร“ขอโทษ...ที่บ้านฉันมีภาพวาดสวยกว่านี้” เขาตอบสั้นๆไม่ได้สนใจว่าคนตั้งใจทำให้จะรู้สึกอย่างไร กำลังจะหมุนตัวหนี“หนูชอบพี่ค่ะ” สุดท้ายแล้วก็พูดออกไปจนได้ใบหน้าของเด็กสาวแดงก่ำด้วยความเขินอาย สุดท้ายรวบรวมความกล้าบอกความรู้สึกไป ไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร เธอเตรียมใจรับความผิดหวังมาแล้วครึ่งหนึ่งเจ้าของร่างสูงต้องหันมามองด้วยสายตาเฉยชา พิจารณากรอบหน้านั้นอีกครั้งพลางยกยิ้ม เมื่อเห็นว่ากลุ่มนักศึกษากลุ่มหนึ่งกำลังจะเดินผ่านมา“ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน” ถ้อยคำรุนแรงพูดบอกเสียงดัง พอที่อีกกลุ่มจะยกมือถือขึ้นมาตั้งถ่ายภาพเหตุการณ์นี้ไว้ใครจะไม่ให้ความสนใจ อดีตเดือนสุดฮอตและตอนนี้เขากำลังจะก้าวไปเป็นศิลปินในวงการบรรเทิงอย่างเต็มตัว ถูกเด็กเนิร์ดอย่างพระพายสารภาพรัก เป็นอะไรที่น่าใส่ใจสำหรับสังคมบูลี่ในปัจจุบัน“คะ

“ชมขนาดนี้ พายลอยเป็นลูกโป่งแล้วม๊าอ่ะ”“มาๆ กินของหวานดีกว่าจะได้หายเครียด” หลินพูดบอกพร้อมกับตักเต้าส่วนใส่ถ้วยส่งให้ลูกสาว ของโปรดอยู่ตรงหน้าแต่หญิงสาวกับจ้องมันราวกับชั่งใจอะไรบางอย่าง“ตักแค่ทัพพีเดียวพอ พายลดความอ้วนอยู่ม๊า” หญิงสาวกลืนน้ำลายจ้องของโปรดตาเป็นมันช่วงนี้เธอน้ำหนักขึ้น จากน้ำหนักห้าสิบห้ากิโลกรัม ขึ้นมาสามโล ภายในระยะสองอาทิตย์ ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าตัวอกหัก.... หากเป็นคนอื่นคงร้องไห้ฟูมฟาย ไม่เป็นเป็นอันกินอันนอน แต่ไม่ใช่กับพระพาย เธอระบายความเครียดโดยการกินชาบู หมูกระทะ จนน้ำหนักพุ่งพรวดในระยะเวลาอันสั้น“แน่ใจนะว่าจะกินแค่นี้” หลินเลิกคิ้วเอ่ยถาม“จ้ะ แค่นี้” เธอตอบเสียงอ่อน พลางกลืนน้ำลายดังเอือก หลินมองลูกสาวด้วยความเอ็นดูพร้อมกับส่ายหน้า หนึ่งเดือนผ่านไป หญิงสาวใบหน้าเรียวในชุดนักศึกษา ยืนสำรวจตัวเองในกระจกอยู่นานสองนาน ก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความหนักใจ วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่สอง ความกังวลนั้นยังคงอยู่ เป็นเพราะคลิปสารภาพรักยังว่อนอยู่ในกลุ่มมหาลัย จนคนที่เหมือนอากาศธาตุก่อนหน้านี้กลับโดดเด่นขึ้นมา