All Chapters of เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป: Chapter 21 - Chapter 30

“อย่าใช้กำลังกับภรรยาผม” น้ำเสียงน่าเกรงขามประกาศเสียงดังจนร่างท้วมสะดุ้งตกใจ มองมือของชายหนุ่ม ประเมินแล้วอย่างไรเขาก็สู้แรงคนหนุ่มกว่าไม่ได้แน่นอน อีกทั้งบอดี้การ์ดรายล้อมอย่างไรเขาก็เสียงเปรียบอยู่ดี“กูอุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่แล้ว ยังไงมึงก็ต้องให้เงินกู ไม่อย่างนั้นกูจะบอกนักข่าว ว่ามึงเป็นอีลูกอกตัญญู” พูดขู่พร้อมกับชี้หน้าไปทางเธอ มือถูกปล่อยมือให้เป็นอิสระ“ผมว่าคุณควรใจเย็นๆ ก่อนดีกว่านะครับ” ธันวาพูดแทรก“พนักงานคุณบอกให้ผมใจเย็นตั้งกี่ครั้งแล้ว บอกมาเลยว่าให้หรือไม่ให้ จะได้ไม่เสียเวลา”ร่างสูงนิ่งเงียบ ก่อนพ่นลมหายใจออกมา สุดท้ายแล้วก็ต้องใช้ไม้แข็งเพื่อให้คนพวกนี้ยอมล่าถอย ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาคนเตี้ยกว่า ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบอะไรบางอย่าง จนนิพนธ์ตกใจดวงตาเบิกโพลง ตัวชาไม่ขยับ“ถ้าไม่อยากเข้าคุก โทษฐานวางยาภรรยาหวังเอาเงินประกัน ก็ไสหัวไปอย่ามาให้เมียกูเห็นหน้าอีก”ชายวัยกลางคนนิ่งไปสักพัก ในใจนึกหวั่นกับคำขู่ ไม่สิ...ที่ธันวาพูดมานั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด ความเลวของนิพนธ์คือการวางยาภรรยา เอาเงินประกันมาเสวยสุขกับเมียน้อยตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา หากเรื่องนี้ถูกเปิดโปง คงไม่หนี

ทั้งสองพูดคุยกันราวครึ่งชั่วโมง แอรินจึงขอตัวกลับก่อนเพราะต้องรีบเอาของสดไปแช่ตู้เย็นก่อนมันจะเน่าเสียหมดทันทีที่รถของเธอเลี้ยวเข้ามาในรั้วบ้าน สังเกตว่ามีรถยนต์คันสีดำจอดอยู่ข้างหน้าก่อนแล้ว เธอจำได้ว่าเป็นรถของสามี นึกแปลกใจว่าทำไมธันวาถึงกลับบ้านเร็วกว่าปกติเธอรีบเปิดประตู เดินเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่ ได้ยินเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากของเด็กเล็กดังมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนที่เธอจะเดินตามเสียงนั้นไป เห็นเจ้าหนูพีพีกำลังหัวเราะชอบใจใหญ่ กับการถูกพ่อของเขาฟัดพุงป่องๆ นั้น“คิกๆๆ ฮ่าๆๆ”เธอมองดูลูกน้อยที่กำลังมีความสุขอยู่ตรงมุมประตู ก่อนจะเผลอมองเสี้ยวหน้าชายอีกคนอย่างลืมตัว ไม่อยากด่วนตัดสิน แต่แอรินมองว่าธันวาก็เป็นพ่อที่ดีทีเดียว แต่ถึงอย่างนั้น ก็ต้องใช้เวลาดูกันไปยาวๆพอถูกจับได้ว่าเธอมองอยู่ แอรินก็แสร้งเบี่ยงสายตาเฉไฉไปทางอื่นในทันที“ไปไหนมา” ธันวาเอ่ยถามคนตัวเล็ก“ไปซื้อของมาทำกับข้าวค่ะ ไหงวันนี้คุณกลับเร็วล่ะคะ” เธอตอบพร้อมกับยิงคำถามกลับทันที เจ้าหนูพีพีพอได้ยินเสียงแม่ก็รีบอ้าแขนไปทางแอริน“กลับเร็วสักวันอยากอยู่กับลูกเมีย จะเป็นไรไหม” พูดจบก็ฝังจมูกลงบนแก้มนิ่มของลูกชายอย่างมันเ

“ผู้ชายเฮงซวย เอิ้ก” แอรินตะโกนแข่งกับเสียงเพลง ยังไม่ทันจะเริ่มงานประมูลดื่ม หญิงสาวกระดกดื่มน้ำสีชาไปเกินครึ่งขวด“เพื่อนแกเป็นไรเนี่ย” มิกกิหันไปถามปิ่น“แล้วฉันจะรู้ไหม ก็นั่งอยู่ด้วยกันเนี่ย” ปิ่นเอ่ย ตั้งแต่แอรินกลับมาที่โต๊ะ ก็ไม่พูดอะไรเลย หนำซ้ำยังซดเหล้าราวกับน้ำเปล่า งานยังไม่ทันเริ่มก็เมาหัวราน้ำเสียแล้ว“ฉันว่าต้องทะเลาะกับพี่ธันมาแน่ๆ เลยวะ” มิกกิคาดเดา“ฉันก็ว่างั้น” ปิ่นไว้ไหล่สองเพื่อนรักพากันถอนหายใจ แต่ก็ไม่อยากจะถามแอรินว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ รอให้เพื่อนเปิดปากเล่าเองเสียยังดีกว่าหลังจากนั้นพิธีกรสาวคนเดิมก็เดินออกมาที่หน้าเวที นั่นหมายถึงระฆังถูกตีว่าการประมูลได้เริ่มขึ้นแล้ว“สวัสดีค่ะทุกคน พบกันน้องหลินหลินอีกแล้วนะคะ” พิธีกรกล่าว ก่อนที่เสียงเชียร์จะดังกระหึ่ม บ้างส่งกรีดร้อง บ้างปรบมือดีใจ“วันนี้ร้านธันเดอร์ของเรามีน้องใหม่ หล่อๆ ล่ำๆ เข้ามาให้เอ็นดูเพียบ แต่เพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลานะคะ ขอเชิญหมายเลขหนึ่ง ขวัญใจแม่ยก น้องธีร์ ออกมายืนตรงนี้ค่ะลูก”ดูเหมือนเสียงกรี๊ดของปิ่นจะดังกว่าทุกคนในที่นี้ เมื่อร่างสูงเดินมาหน้าเวที โปรยยิ้มเสน่ห์พร้อมกับโบกมือยอด

“ไม่ อื้ม”ทันทีที่เธอพูดโกหก ชายหนุ่มก็ดึงร่างเล็กให้มาคร่อมอยู่บนตักเรียวปากกระจับถูกประกบอย่างรวดเร็ว ทำให้เจ้าของดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆ ร่างหนาก็สอดความเปียกชื้นเข้ามาอย่างไม่ทันได้เตรียมใจแอรินแทบจะหยุดหายใจ สมองพร่าเบลอ ถูกอีกฝ่ายกวาดชิมความหอมหวานไปทั่วโพรงปาก จนน้ำลายเหนียวไหลยืดตามขอบปากออกมาส่วนมือหนาก็สอดเข้าไปลูบไล้แผ่นหลังเนียนก่อนจะลากมาที่เอวคอด อีกมือบีบเคล้นไปที่หน้าอกใหญ่ไปด้วย“พะ พอแล้ว” เธอพยายามร้องห้าม แต่เสียงร้องห้ามปนเสียงกระเซ้ากลับกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่ม จนช่วงล่างของเขาพองนูนอยู่ใต้กางเกงสแล็คตั้งแต่รู้ว่าจะต้องแต่งงานกับแอริน ธันวาไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนอื่นเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะไม่เชื่อเรื่องความรักก็ตาม แต่ใช่ว่าเขาจะไม่ให้เกียรติภรรยาของตัวเองเลยเพียงแค่ถูกกระตุ้นเล็กน้อย ตรงนั้นกลับชูชันขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว“ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่ให้เปย์เด็กในร้าน”“...”“หึ เด็กดื้ออย่างเธอ ถ้าไม่ลงโทษเสียบ้าง ก็ไม่หลาบจำหรอกจริงไหม” ธันวาหัวเราะในลำคอ ถึงคราวเอาคืนเด็กที่ไม่รู้จักฟัง เขาจะทบต้นทบดอกให้เข็ดเลยคอยดูเสื้อเกาะอกถูกชายหนุ่มด

เช้าวันต่อมา แอรินตื่นขึ้นมาพร้อมอาการปวดหัวอย่างรุนแรง อาการแฮงค์เหล้าจากเมื่อคืนทำให้เธอลุกขึ้นมานวดขมับของตัวเองเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอดื่มหนัก หนำซ้ำยังมีอาการเมาค้างอีกต่างหาก ทว่าภาพความทรงจำของเมื่อคืนกลับหลั่งไหลไม่หยุดภาพที่เธอกับธันวาทำรักกันในรถ มันช่างดุเดือด เร่าร้อนจนเธอหน้าแดงแจ๋ นี่เธอทำเรื่องที่น่าอายลงไป แถมยังเป็นข้างถนนด้วยเนี่ยนะ โชคดีที่เมื่อคืนไม่มีคนเห็น ไม่อย่างนั้นเธอคงกัดลิ้นตายอยู่ตรงนั้นก่อนจะสะดุ้งตกใจเมื่ออยู่ๆ เสียงเคาะประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้นก๊อกๆๆๆ“ตองเองค่ะ เข้าไปนะคะ” ใบตองเอ่ย“ค่ะ” แอรินเอ่ยอนุญาตพร้อมกับจัดชุดคลุมสีขาวให้เข้าที่“คุณธันให้เอาน้ำขิงมาให้คุณ มันช่วยแก้แฮงค์ได้ดีมากค่ะ” ใบตองพูดบอก ก่อนจะเดินเอาแก้วน้ำขิงมาวางไว้ที่หัวเตียง พร้อมกับยิ้มกริ่มราวกับรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับแอริน“ละ แล้วคุณธันไปทำงานแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถาม เหลือบมองดูนาฬิกาดิจิตอลที่อยู่บนโต๊ะอีกฝั่ง บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงครึ่งแล้ว“คุณธันเล่นกับคุณพีพีอยู่อีกห้องค่ะ เห็นว่าวันนี้ขอพักอยู่กับครอบครัวสักวัน” หลังจากที่ใบตองพูดจบ แอรินพยักหน้าเข้าใจ ก่อนคว้