Todos os capítulos de ธรรมจักรทมิฬ: Capítulo 61 - Capítulo 70

92 Capítulos

ตอนที่ 59: ผาจันทร์สถิต และมังกรศิลาอาดูร

เสียงโซ่ตรวนของลิฟต์ศิลาขนาดมหึมาดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วหุบเหวลึกเสียดฟ้า กลไกโบราณที่หลับใหลมานานนับพันปีถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง เพื่อนำพาผู้มาเยือนจากก้นบึ้งนรกขึ้นสู่สรวงสวรรค์ที่ถูกลืมเลือนเมื่อพื้นลิฟต์หยุดนิ่ง ลมหนาวระลอกใหญ่ก็พัดกรรโชกเข้ามาปะทะใบหน้า กลิ่นอายของที่แห่งนี้แตกต่างจากทุกที่ที่สิงขรเคยเหยียบย่าง มันไม่มีกลิ่นคาวเลือดของสงคราม ไม่มีกลิ่นกำมะถันของภูเขาไฟ และไม่มีกลิ่นเน่าเหม็นของสระมรณะ มีเพียงกลิ่นหอมเย็นของดอกไม้ราตรีและกลิ่นอายความเก่าแก่ของศิลาที่ผุกร่อน"ผาจันทร์สถิต"ดินแดนราบสูงที่ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรีที่มีดวงจันทร์ดวงโตลอยเด่นเป็นสง่า แสงนวลตาสาดส่องลงมากระทบซากปรักหักพังของวิหารโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า—"วิหารจันทราวิปโยค" เสาหินที่หักโค่นและหลังคาที่ทะลุเป็นรูโหว่เผยให้เห็นร่องรอยของการต่อสู้ในอดีตกาลที่ยาวนานจนเหลือเพียงตำนานสิงขรก้าวเท้าลงจากลิฟต์ เท้าที่เปรอะเปื้อนโคลนแดงจากสระมรณะเหยียบย่ำลงบนทุ่งหญ้าสีน้ำเงินซีด มาลินเดินตามหลังมาเงียบๆ สีหน้าของนางดูอิดโรยและเคร่งเครียด มือข้างหนึ่งกำมีดสั้นแน่น ส่วนอีกข้
last updateÚltima atualização : 2026-02-17
Ler mais

ตอนที่ 60: ร่างไร้วิญญาณ และแหวนแห่งพันธสัญญา

ความเงียบสงัดภายใน "วิหารจันทราวิปโยค" นั้นหนักอึ้งยิ่งกว่าเสียงคำรามของมังกรที่เพิ่งสิ้นใจ สิงขรยืนอยู่ปากหลุมลึกที่ตั้งอยู่หลังแท่นบูชา เบื้องล่างคือความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง มีเพียงกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงและกลิ่นอายเวทมนตร์เก่าแก่ที่ลอยโชยขึ้นมาปะทะจมูก"ข้าจะลงไป..." สิงขรหันไปบอกมาลินที่กำลังพันแผลให้ตัวเอง "เจ้ากับวายุรออยู่ที่นี่เถอะ ข้างล่างนั้นไม่ใช่ที่สำหรับคนเป็น"มาลินพยักหน้าอย่างอ่อนแรง นางรู้ดีว่าพิธีกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นเป็นเรื่องระหว่างสิงขรและองค์หญิงจันทรประภา "ระวังตัวด้วยสิงขร... อย่าให้ความมืดกลืนกินเจ้าเสียล่ะ"สิงขรกระชับเสื้อคลุมที่ขาดวิ่น แล้วค่อยๆ ไต่ลงไปในหลุมลึกนั้น...สุสานแห่งทูตสวรรค์เมื่อเท้าของสิงขรแตะพื้นถ้ำเบื้องล่าง ความหนาวเหน็บก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง มันไม่ใช่ความหนาวจากอุณหภูมิ แต่เป็นความหนาวจาก "จิตสังหาร" ที่ยังคงตกค้างอยู่แสงสว่างเพียงน้อยนิดมาจากผลึกศิลาที่แตกหักบนพื้น เผยให้เห็นภาพที่น่าสะอิดสะเอียนและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกันเบื้องหน้าของเขา คือซากศพขนาดมหึมาของสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือน "นิ้วมือยักษ์สองนิ้ว" ที่มีลวดลายคล้ายเปลือกไม้และเนื้อห
last updateÚltima atualização : 2026-02-17
Ler mais

ตอนที่ 61: กองไฟที่ผาจันทร์

ลมหนาวบน "ผาจันทร์สถิต" พัดกรรโชกแรง บาดผิวหนังที่เต็มไปด้วยบาดแผลของสิงขรจนแสบชา เขาเดินโซซัดโซเซขึ้นมาจากหลุมลึก โดยมี ดาบจันทราทมิฬ สะพายอยู่กลางหลัง ดาบนั้นแผ่ไอเย็นเยือกแข็งออกมาตลอดเวลา ราวกับจะย้ำเตือนถึงพันธสัญญาที่เขาเพิ่งผูกมัดตัวเองไว้กับเทพเจ้าแห่งความมืดมาลินรีบวิ่งเข้าไปพยุงสิงขรให้นั่งลงพิงซากกำแพงวิหาร นางไม่ถามเซ้าซี้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างล่าง เพียงแต่มองแหวนที่นิ้วของรูปปั้นองค์หญิง (ที่สิงขรสวมให้ร่างจริงข้างล่าง) และดาบเล่มใหม่ด้วยสายตาที่เข้าใจ"เจ้าดู... เปลี่ยนไปนะ" มาลินกล่าวขณะยื่นกระบอกน้ำให้ "เหมือนวิญญาณของเจ้าส่วนหนึ่งถูกทิ้งไว้ข้างล่างนั่น"สิงขรรับน้ำมาดื่ม อึกใหญ่ "ข้าแค่... รู้สึกว่างเปล่า มาลิน การได้เป็นคู่ครองของเทพเจ้า มันไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลย มันเหมือนการแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่าท่ามกลางความมืดมิด"วายุปรากฏกายขึ้น แสงสีฟ้าอ่อนของเขาดูหม่นหมองเมื่ออยู่ต่อหน้าแสงจันทร์ที่สว่างจ้าบนฟ้า "แต่เจ้าก็เลือกแล้ว... ยุคสมัยแห่งดวงดาว... มันคือทางออกที่สงบที่สุดสำหรับโลกใบนี้ แม้จะหนาวเหน็บก็ตาม"ทั้งสามคนก่อกองไฟเล็กๆ ขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของวิหารจันทราวิปโย
last updateÚltima atualização : 2026-02-18
Ler mais

ตอนที่ 62: เงาทมิฬหน้าประตูเมือง และนาฏกรรมแห่งสายลม

หมอกหนาทึบปกคลุมทั่วบริเวณชานเมืองฝั่งตะวันออกของ "นครหลวงมหาโพธิ์ทอง" บรรยากาศที่นี่แตกต่างจากความรุ่งโรจน์ภายในกำแพงเมืองชั้นในอย่างสิ้นเชิง กลิ่นของใบไม้เน่าเปื่อยผสมปนเปกับกลิ่นอายความชื้นแฉะที่ลอยโชยมาจากคูน้ำทิ้ง ความเงียบสงัดที่ปกคลุมพื้นที่นี้ไม่ได้นำมาซึ่งความสงบใจ แต่มันคือความเงียบของสุสานที่กำลังรอต้อนรับผู้มาเยือนหน้าใหม่สิงขร เดินนำหน้ากลุ่มฝ่าดงหมอกสีเทาหม่น เท้าย่ำลงบนพื้นหินที่แตกร้าวเสียงดังตึกตักเป็นจังหวะหนักแน่น บนแผ่นหลังของเขาสะพาย "ดาบจันทราทมิฬ" เล่มมหึมาที่แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมาตลอดเวลา ไอความเย็นนั้นรุนแรงเสียจนทำให้ละอองน้ำในอากาศรอบตัวเขาจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งเล็กๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นมาลิน กระชับผ้าคลุมไหล่สีทึมให้แน่นขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกวาดมองไปรอบๆ ด้วยความระแวดระวัง สัญชาตญาณของนักเอาตัวรอดเตือนให้นางรู้ว่ามีบางสิ่งที่ไม่เป็นมิตรซ่อนอยู่ในเงามืดเหนือศีรษะของพวกเขา วิญญาณจางๆ ของ วายุ ลอยตัวอยู่อย่างเงียบเชียบ คอยตรวจสอบกระแสลมที่ผิดปกติ"ทางข้างหน้าคือประตูออกสู่แดนหวงห้าม..." เสียงของมาลีเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เสียงของนางก้องกังวานในหมอกหนา "เมื่อพ้
last updateÚltima atualização : 2026-02-18
Ler mais

ตอนที่ 63: ปีศาจในคราบนักรบ และคำลวงแห่งอัคคีโกลาหล

ไอหมอกสีขาวขุ่นที่ลอยปกคลุมทั่วอาณาบริเวณของ "แดนหวงห้ามเหมันต์" นั้นหนาเสียจนแทบจะมองไม่เห็นปลายเท้าของตนเอง ดินแดนแห่งนี้ถูกลบออกจากแผนที่ของมัชฌิมโลกและถูกตัดขาดจากโลกภายนอกด้วยคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ของมหาโพธิ์ทองมาช้านาน ที่นี่คือสุสานของเหล่ายักษ์โบราณและนักรบผู้กล้าที่ล้มตายในสงครามบรรพกาล ความหนาวเหน็บที่แฝงมากับสายลมไม่ได้เพียงแค่กัดผิวหนังให้แสบชา แต่มันกัดกินลึกลงไปถึงกระดูกและวิญญาณ ทำให้ทุกย่างก้าวที่เหยียบย่ำลงบนหิมะหนาเตอะนั้นหนักอึ้งราวกับแบกภูเขาไว้ทั้งลูกสิงขร เดินฝ่าพายุหิมะด้วยสภาพที่อิดโรยและเหนื่อยล้า ผ้าคลุมขนสัตว์ผืนหนาที่ องค์หญิงจันทรประภา เสกให้ตอนทำพันธสัญญานั้นช่วยบรรเทาความหนาวกายได้บ้าง แต่ก็ไม่อาจกันความรู้สึกหดหู่ที่ก่อตัวขึ้นในจิตใจได้ ดาบ "จันทราทมิฬ" ที่สะพายอยู่กลางหลังแผ่ไอเย็นเยือกแข็งออกมาตลอดเวลา ราวกับจะย้ำเตือนว่าเขาได้เลือกเส้นทางที่โดดเดี่ยวและมืดมนเพียงใดมาลิน ที่ห่อตัวด้วยผ้าหนาหลายชั้นจนแทบมองไม่เห็นหน้า นางเดินก้มหน้าสู้ลม แม้ริมฝีปากจะซีดเผือดเป็นสีม่วงคล้ำ มือที่กำไม้เท้าช่วยพยุงตัวนั้นสั่นระริกจากความเย็นที่เสียดแทง ส่วน วายุ ลอยตัวอยู
last updateÚltima atualização : 2026-02-19
Ler mais

ตอนที่ 64: สะพานโซ่ตรวน และเกาทัณฑ์ยักษ์ผ่าเวหา

เสียงฟันเฟืองหินขนาดมหึมาของ "มหาแท่นศิลาโรจน์" บดเบียดกันดังสนั่นกึกก้องไปทั่วหุบเขา แท่นหินทรงกลมพาคณะเดินทางของสิงขรลอยขึ้นสู่ยอดฟ้า ทะลุผ่านชั้นเมฆหนาทึบที่ปกคลุมโลกเบื้องล่างมานับพันปีเมื่อลิฟต์หยุดนิ่งและประตูหินเปิดออก ลมหนาวที่พัดเข้ามากระทบหน้านั้นรุนแรงและโหดร้ายยิ่งกว่าแดนหวงห้ามหลายเท่า มันคือความเย็นระดับที่สามารถแช่แข็งเลือดในกายได้ในเวลาไม่กี่นาทีหากไร้เครื่องป้องกันภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้แม้แต่สิงขรผู้ผ่านความตายมานับครั้งไม่ถ้วนต้องยืนนิ่งด้วยความตะลึงงัน"ยอดเขาแห่งบรรพชน" มันคือดินแดนแห่งความตายที่ขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา ซากศพของ "ยักษ์โบราณ" นับร้อยนับพันร่างนอนทับถมกันอยู่ใต้หิมะ บางร่างเหลือเพียงโครงกระดูกมหึมา บางร่างถูกแช่แข็งในท่าที่กำลังกรีดร้องหรือต่อสู้ ร่างกายของพวกมันใหญ่โตราวกับภูเขาลูกย่อมๆ หน้าอกที่เป็นโพรงกว้างบ่งบอกถึงการถูกควักเอาดวงตาแห่งเปลวเพลิงออกไปในสงครามครั้งอดีต"นี่คือสุสาน..." มาลินกระชับเสื้อคลุมขนสัตว์แน่น ตัวสั่นเทา "สุสานของเผ่าพันธุ์ที่พ่ายแพ้ต่อทัพมหาโพธิ์ทอง""และเป็นที่อยู่ของไฟดวงสุดท้าย..." มาลีเสริม นางมองไปยังยอดเขาที่สู
last updateÚltima atualização : 2026-02-19
Ler mais

ตอนที่ 65: สุสานบรรพกาล และการเสียสละของเผ่าพันธุ์ที่สาบสูญ

พายุหิมะบน "ยอดเขาแห่งบรรพชน" พัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งไร้ความปรานี เสียงหวีดหวิวของสายลมฟังดูคล้ายเสียงกรีดร้องของวิญญาณนับแสนที่ถูกจองจำอยู่ในนรกเยือกแข็ง ความหนาวเหน็บที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่มันคือคำสาปแช่งที่ฝังรากลึกอยู่ในทุกอณูของผืนดิน เกล็ดหิมะที่ปลิวมากระทบใบหน้านั้นคมกริบประดุจใบมีดแก้ว บาดผิวหนังของสิงขรและมาลินจนเกิดรอยเลือดซิบที่แข็งตัวในทันทีสิงขรย่ำเท้าฝ่ากองหิมะที่สูงถึงระดับเข่า ทุกย่างก้าวต้องใช้พละกำลังมหาศาล ดาบจันทราทมิฬที่สะพายอยู่บนหลังแม้จะช่วยคุ้มครองเขาจากเวทมนตร์ แต่ไอเย็นของมันก็ผสานเข้ากับความหนาวของสภาพแวดล้อมจนทำให้เขารู้สึกเหมือนเลือดในกายกำลังจะจับตัวเป็นก้อนสองข้างทางที่พวกเขากำลังเดินผ่าน คือภาพสะท้อนของความโหดร้ายอันไร้ขีดจำกัดแห่งยุคสมัยมหาโพธิ์ทองซากศพของ "ยักษ์โบราณ" นอนทอดร่างระเนระนาดเกลื่อนกลาดสุดลูกหูลูกตา ร่างกายมหึมาที่สูงใหญ่กว่าหอคอยถูกแช่แข็งในอากัปกิริยาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน บางร่างถูกหอกศิลาขนาดยักษ์แทงทะลุกลางอกปักตรึงไว้กับหน้าผา บางร่างกำลังชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความสิ้นหวัง และที่น่าสยดสยองที่สุดคือ
last updateÚltima atualização : 2026-02-20
Ler mais

ตอนที่ 66: เนตรแห่งเทพวิบัติ และอัคคีผลาญกัลป์

เสียงคำรามกระหึ่มที่หลุดรอดออกมาจากรอยแยกบนหน้าอกของยักษ์เพลิงบรรพกาลนั้น ไม่ใช่เสียงของสิ่งมีชีวิตบนโลกมนุษย์ แต่มันคือสุรเสียงแห่งความวิปลาสจากอดีตกาลที่ถูกจองจำมาเนิ่นนาน แผ่นดินที่เคยเย็นยะเยือกจนจับขั้วหัวใจ บัดนี้แปรสภาพกลายเป็นนรกขุมที่ร้อนแรงที่สุด เกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาไม่ทันได้แตะพื้นก็ระเหยกลายเป็นไอหมอกสีขาวขุ่นที่ลอยคลุ้ง บดบังทัศนวิสัยจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงแสงสีแดงฉานที่ส่องสว่างทะลุทะลวงมาจากดวงตาขนาดยักษ์บนหน้าอกของอสุรกาย"ดวงตาแห่งเทพวิบัติ" ลืมตาตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ลูกตาขนาดมหึมาที่ไร้เปลือกตานั้นกลอกกลิ้งไปมาด้วยความเคียดแค้น มันจ้องมองมาที่สิงขรราวกับจะแผดเผาวิญญาณของเขาให้กลายเป็นเถ้าถ่านเพียงแค่สบตา รูม่านตาสีดำสนิทตรงกลางถูกล้อมรอบด้วยม่านตาสีเหลืองส้มที่ลุกโชนประดุจดวงอาทิตย์ที่กำลังจะดับสูญยักษ์ชราที่สูญเสียขาซ้ายไปแล้ว ไม่สามารถยืนหยัดได้อีกต่อไป มันใช้มือทั้งสองข้างและเข่าขวาที่เหลืออยู่ยันกายขึ้น คลานคืบคลานไปข้างหน้าประดุจสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บและเข้าตาจน เลือดสีคล้ำที่ไหลทะลักจากบาดแผลที่ขานั้น เมื่อหยดลงกระทบพื้นหินก็ปะทุขึ้นเป็นเปลวไฟสีแดงฉาน ลุกลา
last updateÚltima atualização : 2026-02-21
Ler mais

ตอนที่ 67: เปลวเพลิงแห่งการเสียสละ และเถ้าถ่านที่ร่วงหล่น

ความร้อนระอุจาก "เตาหลอมบรรพกาล" แผ่ซ่านออกมากระทบผิวหน้าของสิงขร มันมิใช่เพียงความร้อนทางกายภาพ แต่เป็นความร้อนที่หลอมละลายได้แม้กระทั่งความหวังอันริบหรี่ในจิตใจ เปลวไฟสีแดงส้มที่สงบนิ่งอยู่ก้นถ้วยศิลาขนาดยักษ์นั้น ราวกับกำลังรอคอยอาหารมื้อสุดท้ายที่จะปลุกให้มันตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนานนับพันปีสิงขรยืนนิ่งงัน ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งราวกับถูกหล่อด้วยตะกั่ว เขาทอดสายตามองแผ่นหลังของ "มาลี" หญิงสาวผู้เปรียบเสมือนแสงนำทางในโลกที่มืดมิด นางกำลังลอยตัวอยู่เหนือปากเหวแห่งเปลวเพลิง สไบสีนิลของนางสะบัดพลิ้วไปตามกระแสลมร้อน ร่างกายกึ่งวิญญาณเริ่มเปล่งประกายสีทองสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ ตัดกับท้องฟ้าที่หม่นหมองของยอดเขาแห่งบรรพชน"มาลี..." สิงขรเรียกชื่อนางอีกครั้ง เสียงของเขาแหบแห้งและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจปิดบัง แม้จะผ่านการเข่นฆ่าและเผชิญหน้ากับความตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่การต้องยืนมองสหายร่วมทางเดินเข้าสู่ความตายโดยที่ตนเองทำได้เพียงเป็นพยานรับรู้ มันช่างเป็นความรู้สึกที่บดขยี้จิตวิญญาณเสียยิ่งกว่าการถูกคมดาบทะลวงร่างมาลีไม่ได้หันกลับมา นางเพียงแค่แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบน มองข
last updateÚltima atualização : 2026-02-22
Ler mais

ตอนที่ 68: วิมานอัมพรวิปโยค และกาลเวลาที่แหลกสลาย

เสียงกู่ร้องของสายลมกรรโชกแรงดังกึกก้องประดุจเสียงคร่ำครวญของวิญญาณคนบาปที่ถูกทรมานในขุมนรกโลกันตร์ พายุหมุนขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ใจกลางของ "วิมานอัมพรวิปโยค" ดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง ทั้งเศษซากศิลา ฝุ่นผง และแม้กระทั่งแสงสว่าง ท้องฟ้าเบื้องบนถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกสีเทาหม่นที่บิดเบี้ยวและหมุนวนอย่างไร้จุดจบ สายฟ้าสีแดงฉานแลบแปลบปลาบผ่าลงมาเป็นระลอก ส่องกระทบให้เห็นเศษซากของมหานครลอยฟ้าที่แตกหักและลอยเคว้งคว้างท้าทายกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติบนเศษซากของสะพานหินที่ลอยอยู่เหนือความว่างเปล่าอันไร้ก้นบึ้ง สิงขร ยืนประจันหน้ากับอสุรกายกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์ป่า นามของพวกมันคือ "มนุษย์เดรัจฉาน" อดีตผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้ในยุคสมัยที่มหาโพธิ์ทองยังไม่ถือกำเนิด ทว่าบัดนี้ พวกมันสูญเสียสติปัญญาและอารยธรรมไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบเถื่อนและความหิวโหยที่ถูกกักขังอยู่ในกาลเวลาที่หยุดนิ่งมนุษย์เดรัจฉานตรงหน้าคำรามเสียงแหบพร่า น้ำลายเหนียวหนืดหยดลงจากเขี้ยวที่เหลืองซีด มันย่อตัวลงต่ำ กล้ามเนื้อที่ปูดโปนภายใต้ขนสีเทาหยาบกระด้างเกร็งสั่น ก่อนจะดีดตัวพุ่งทะยานเข้าหาสิงขรด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสัตว์ป่าท
last updateÚltima atualização : 2026-02-23
Ler mais
ANTERIOR
1
...
5678910
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status