All Chapters of ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์: Chapter 71 - Chapter 80

บทที่ 23  การจากลา2 “หลานยังสามารถปรุงมันขึ้นได้อีก  เผื่อสักวันท่านลุงรองอาจจะได้ใช้มันเพื่อคนในวังจวิ้นอ๋อง  แม้หลานหวังว่าจะไม่ได้ใช้มันก็ตาม ”  ซูเม่ยกระชับมือหนาของผู้เป็นลุงที่จะมอบโอสถคืนให้กับนาง โอสถหวนคืนชีวีนี้อาจจะล้ำค่าแต่ในมิตินางมีมันนับ 100  เม็ดจากการปรุงเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น“ได้  ลุงจะรับไว้  ขอบใจหลานมากที่คิดเผื่อคนของวังจวิ้นอ๋อง”  ท่านชายรองเมื่อรับรู้ความตั้งใจของหลานสาวก็เก็บขวดโอสถนั้นไว้เป็นอย่างดี“แล้วกล่องไม้ที่มอบให้น้องหลินเฟยเล่า มันคือสิ่งใด”  ท่านชายหนานลู่เจ๋อถามขึ้นด้วยความสงสัย และมองไปยังกล่องไม้สองใบที่อยู่ในอ้อมกอดของญาติผู้น้องคนเล็กสุด“เป็นโอสถบำรุงร่างกายสำหรับท่านป้าสะใภ้รองและเสด็จย่า  ผู้ที่ผ่านเรื่องราวความเสียใจอย่างหนักหน่วงมักมีอารมณ์ไม่คงที่และร่างกายทรุดโทรมจากการพักผ่อนน้อย  ในระหว่างที่ข้ายังไม่สามารถเดินทางไปตรวจดูอาการของท่านทั้งสองได้ โอสถนี้ก็พอจะทำให้ร่างกายของท่านทั

บทที่ 24   ลอบทำร้าย1จวนตระกูลตวนมู่ยังคงเป็นไปอย่างเงียบง่าย ทุกคนดำเนินชีวิตตามปกติแต่คนในเรือนฝูหลงกลับต่างออกไป ตลอดระยะเวลานับ  10 วันที่อาศัยที่จวนตระกูลตวนมู่นอกจากรักษาตัวแล้ว  เขายังต้องสานสัมพันธ์กับบุตรทั้งสามและมารดาของบุตร  แต่ระยะหลังมานี้เหมือนว่าเม่ยเม่ยของเขาจะหลบหน้าหลบตาเขาเสียอย่างนั้น  “เม่ยเม่ยหลบหน้าเปิ่นหวาง”  ชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงรู้สึกกลัดกลุ้มที่ความสัมพันธ์ไม่คืบหน้า เพราะไม่เจอหน้าสตรีที่คะนึงหามาสักระยะแล้ว“ว่าที่ชินหวางเฟยคงจะรู้สึกได้ว่าท่านอ๋องมีความรู้สึกพิเศษให้กับนาง จึงจงใจหลบเลี่ยงการพบเจอ”  เฟยเทียนวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของสาเหตุ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ   นอกจากเหตุผลนั้นก็เป็นสาเหตุมาจากความรู้สึกสับสนในใจของซูเม่ยเองด้วย“แล้วเปิ่นหวางควรทำเช่นไร” เรื่องยกทัพจับศึกเขาไม่เคยพ่ายแพ้ แต่ยามนี้รู้สึกจนปัญญาเหลือเกิน“อ่า  กระหม่อมเองก็ไม่อาจทราบได้พะยะค่ะ  แต่มีคนๆหนึ่ง

บทที่ 24   ลอบทำร้าย3 “ท่านต่างหากสมควรออกไป  เพราะท่านไม่ใช่หมอ!!!”  ซูเม่ยพูดจบก็พยักหน้าให้ผู้คุ้มกันที่ติดตามตนมาอย่างลับๆลงมือกันผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปทั้งหมด หลี่ห่าวอู๋และชินอ๋องออกไปแต่โดยดีอย่างเข้าใจ  มีเพียงคุณชายหม่าเท่านั้นที่ยังคงรั้นจนโง่เขลา  สุดท้ายก็โดนลากออกไป บัดนี้ในห้องรักษาจึงเหลือเพียงท่านหมอตงหยางกับซูเม่ยเท่านั้น   ซูเม่ยเข้าตรวจดูอาการของท่านเจ้าเมืองที่ยังคงไม่ได้สติ   ก่อนจะเปิดกระเป๋าไม้ที่เต็มไปด้วยเครื่องมือรักษา น้ำเกลือถูกหยิบขึ้นมา  ซูเม่ยต่อสายและเจาะเข็มอย่างคล่องแคล่วท่ามกลางสายตาของหมอตงหยางที่มองวิธีการรักษาที่แปลก และอุปกรณ์ที่ไม่เหมือนใคร แม้แต่ปรมาจารย์แพทย์โอสถก็ไม่เคยมีสิ่งเหล่านี้“สิ่งนี้เรียกว่าน้ำเกลือใช้ทดแทนสารอาหารที่ร่างกายสูญเสียไปกับโลหิตจากบาดแผล ช่วยให้ร่างกายฟื้นฟูได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น”  ซูเม่ยอธิบายไปพลางในระหว่างที่ลงมือรักษา “เอิ่ม...ข้าเข้าใจแล้ว &n

บทที่ 25  ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก2 “เจ้ากรมการค้าฮั่วซางอย่างนั้นหรือ”“ใช่  เจ้ากรมฮั่วมาขอพบข้าที่จวนรับรองขุนนาง ยื่นข้อเสนอเลื่อนขั้นแลกเปลี่ยนกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจของเมืองหยางทั้งสองฉบับ  รวมถึงข้อมูลของผู้สนับสนุนแผนงานนี้  ก่อนวันที่จะถวายงานนี้แก่ฮ่องเต้เพียง 1 วันเท่านั้น”“เจ้ากรมการค้าฮั่วเป็นหนึ่งในขุนนางฝ่ายมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายจินเจ๋อฮ่าว   แผนพัฒนาเศรษฐกิจนี้กระทบกับเส้นทางการค้าของตระกูลจินไม่น้อย  จึงดิ้นพล่านหาทางขัดขวางทุกทางสินะ”“แต่ข้า....ไม่ตกลง  รุ่งขึ้นก็รีบเข้าถวายรายงานทันที  ฮ่องเต้พอพระทัยแผนงานนี้มากจึงตรัสชมเชยในท้องพระโรง  ทำให้ฝ่ายนั้นทราบว่าแผนงานนี้ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลตวนมู่  แต่สิ่งที่สอดแทรกไปพระองค์ไม่ได้เอ่ยถึง แต่กลับเรียกข้าไปพบเป็นการส่วนตัว เพราะอยากจะทอดพระเนตรของจริง”  ท่านเจ้าเมืองหยางกล่าวด้วยความหนักใจ  เพราะตระกูลตวนมู่เป็นตระกูลก่อตั้งใหม่ไม่ได

บทที่ 26  กลับเมืองหลวง1เรือนฝูหลง ซูเม่ยยังคงมาตรวจดูอาการของแขกทั้งสองตามปกติ  ซึ่งวันนี้ชีพจรของทั้งสองกลับเป็นปกติ พิษแมงมุมเลือดได้สลายหายไปจนหมดแล้ว  ส่วนบาดแผลก็แห้งสนิทเหลือเพียงร่องรอยเล็กน้อยเท่านั้น“พิษสลายไปหมดแล้ว  ส่วนบาดแผลทาโอสถในตลับนี้วันละครั้งก่อนนอนก็เพียงพอแล้ว”   ซูเม่ยยื่นตลับโอสถ 2  ตลับให้ทั้งสองคน   ชินอ๋องหนิงเฉิงยื่นมือมารับทั้งสองตลับไว้ด้วยตนเอง ก่อนจะมองหน้าเม่ยเม่ยของเขาให้ชัดเจนอีกครั้งหนึ่ง จดจำภาพของนางไว้ระลึกถึงยามที่คะนึงหานาง   ก่อนที่เขาจะเดินทางกลับเมืองหลวงไปจัดการพวกขุนนางที่กำลังทำเรื่องล้ำเส้นกันเกินไป“เม่ยเม่ย  พี่คงต้องเดินทางกลับเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้”  ชินอ๋องหนิงเฉิงพูดหย่งเชิงดูท่าทีว่านางมีความรู้สึกต่อเขาบ้างหรือไม่ หากเขาจากไป    ซูเม่ยเมื่อได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย“ขอให้พี่หนิงเฉิงเดินทางปลอดภัย”  ชินอ๋องหนุ่ม