MasukShare
บทที่ 2
Bab terbaru
หย่ารักทวงใจ บทที่ 240
เหอจงดูเอกสารจนจบสำหรับเรื่องที่เซิ่งถิงเชินแต่งงานแล้ว พวกเขาล้วนรู้ดีมาตั้งแต่ต้นตอนนี้อีกฝ่ายกลับมาเพื่อหย่าร้าง ซ้ำยังไม่เอาทรัพย์สิน ไม่เรียกร้องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูคุณหนูใหญ่ หรือแม้กระทั่งยินดีคืนเงินค่าสินสอดที่ตระกูลเซิ่งเคยให้ไปก่อนหน้านี้และยังมีอีกจุดหนึ่ง การแต่งงานของประธานเซิ่งไม่ได้ถูกประกาศออกไปให้คนภายนอกรับรู้ ต่อให้หย่าร้าง ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อกระแสสังคมใด ๆดังนั้นการหย่าจึงไม่มีผลเสียใด ๆ ต่อประธานเซิ่งเลยแต่ความต้องการของประธานเซิ่งในตอนนี้ชัดเจนมากว่าไม่สนับสนุนให้มีการหย่าร้าง นั่นก็คือต้องรับมือกับหลักฐานที่เกี่ยวข้องตามที่อีกฝ่ายกล่าวอ้างมา“ตอนนี้ผมจะกลับไปปรึกษากับทีมก่อน พรุ่งนี้จะให้คำตอบกับประธานเซิ่งนะครับ”“ไปเถอะ!”เหอจงถือคำฟ้องและเอกสารหันหลังเดินออกจากห้องทำงานไปเซิ่งถิงเชินยื่นมือไปหยิบบุหรี่ออกมามวนหนึ่งคืนนั้นเหมยเหม่ยวิดีโอคอลกับหรงซู หรงซูบอกว่าพรุ่งนี้จะมารับเธอไปที่บ้าน และจะพาไปเที่ยวช่วงสุดสัปดาห์เซิ่งถิงเชินก็อยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยอยู่ข้าง ๆ เหมยเหม่ยไม่ได้ถามความเห็นของคุณพ่อ แต่ตอบตกลงอย่างดีใจในทันทีจากนั้นก็พูดว่
หย่ารักทวงใจ บทที่ 239
หลัก ๆ แล้วคุยกันเรื่องที่เขาไปทำงานต่างถิ่น และเรื่องการร่วมมือกับตระกูลอัน“ดูจากความสัมพันธ์ของเซิ่งถิงเชินกับซูชิงจือแล้ว วันข้างหน้าอาจจะสอดมือเข้ามายุ่งก็เป็นได้นะ” ฉีเยี่ยนเฉาเอ่ยเจียงหวยซวี่ถอดแว่นตาออก ยกมือขึ้นนวดคลึงหัวคิ้ว จากนั้นก็วางมือลง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉย เอ่ยว่า “งั้นก็รอให้เขาลงสนามมาค่อยว่ากัน”ในเมื่อเดินมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่กลัวว่าเซิ่งถิงเชินจะสอดมือเข้ามายุ่งก็แค่รอดูว่าใครจะเหนือกว่ากันฉีเยี่ยนเฉามองเจียงหวยซวี่ จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา “สองวันก่อนฉันไปร่วมงานแถลงข่าวของเคอลุ่น บังเอิญเจอลุงของนาย เขายังถามฉันเลยว่านายมีแฟนหรือยัง เขาถึงกับสงสัยว่านายมีปัญหาอะไรหรือเปล่า อายุนายก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนะ จะเป็นชายโสดทึนทึกไปตลอดไม่ได้หรอกนะ สังขารมันไม่คอยใคร”เจียงหวยซวี่จ้องเขาเขม็งแวบหนึ่ง “นายแต่งงานให้ได้ก่อนค่อยมาพูดเถอะ”“ฉันจะแต่งงานน่ะ มันก็แค่เรื่องกล้วย ๆ เฮ้อ พูดกันตามตรงนะ นายกำลังรอให้เสี่ยวซูหย่าอยู่ใช่ไหมล่ะ?”แววตาของฉีเยี่ยนเฉาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นยังไงซะเมื่อก่อนเขาก็มองไม่ออกเลยสักนิดว่าเจียงหวยซวี่คิดอะไรกับหรงซู ซ่อนความรู้
หย่ารักทวงใจ บทที่ 238
หรงซูกลับมาที่บริษัทเจียงหวยซวี่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก พอเห็นเธอ ก็เอ่ยขึ้นว่า “กลับมาแล้วเหรอ”หรงซูพยักหน้ารับคำอืมทั้งสองคนเดินเข้าไปข้างในด้วยกัน“คุยกันเป็นยังไงบ้าง”หรงซูยิ้มบาง ๆ พลางตอบ “ฉันไม่ได้จะแย่งทรัพย์สินอะไรแท้ ๆ แต่ทนายกัวก็ยังยินดีช่วยฉัน นี่มันเอาคนเก่งมาทำงานเล็กชัด ๆ ที่เขายอมช่วยฉันแบบนี้ คงเป็นเพราะเห็นแก่หน้าศาสตราจารย์แน่ ๆ เลยค่ะ!”แม้ว่าค่าจ้างของกัวชางจะสูงมาก แต่เมื่อเทียบกับคดีที่เขาเรียกเก็บเงินตามสัดส่วนของสินสมรสที่แบ่งได้จากการหย่าร้างแล้ว ก็ถือว่าเล็กน้อยไปเลยจริง ๆแค่คดีหย่าของเจียงอวี่ กัวชางก็น่าจะได้ค่าทนายไปราว ๆ ห้าสิบล้านแล้วเจียงหวยซวี่บอก “ถึงเธอจะไม่แย่งทรัพย์สิน แต่ข้างกายเซิ่งถิงเชินก็มีทีมทนายส่วนตัวระดับท็อป ถ้าตอนนี้เขายังไม่คิดจะหย่ากับเธอ ก็คงต้องออกแรงกันสักตั้งล่ะนะ”คำพูดนี้พูดได้ถูกต้องจริง ๆเธอกล้าฟันธงเลยว่า ที่เซิ่งถิงเชินไม่ยอมหย่า ก็แค่จงใจไม่อยากให้เธอใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขก็เท่านั้นผู้ชายน่ารังเกียจคนนี้เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หรงซูก็รู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมาทั้งสองคนขึ้นลิฟต์พูดคุยเรื่องงานกันสองสามประโ
หย่ารักทวงใจ บทที่ 237
เซิ่งถิงเชินกลับมาที่บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่ง“คุณพ่อ!”เมื่อเห็นคุณพ่อ เหมยเหม่ยก็โผเข้าสู่อ้อมอกของคุณพ่อทันทีเซิ่งถิงเชินอุ้มลูกสาวขึ้นมาพูดคุยกับคุณนายใหญ่เซิ่งและคุณท่านเซิ่งอยู่ครู่หนึ่งพอมีเหมยเหม่ยอยู่ด้วย บรรยากาศในห้องนั่งเล่นก็อบอุ่นและครึกครื้นเป็นพิเศษคืนนี้เซิ่งถิงเชินพาเหมยเหม่ยค้างคืนที่นี่ตอนที่พี่เลี้ยงพาเหมยเหม่ยไปอาบน้ำเสิ่นอวี้หรงตามหาลูกชาย แล้วถามขึ้นว่า “ทำไมวันนี้แกถึงยอมให้เอเวอลินคนนั้นพาเหมยเหม่ยกลับบ้านล่ะ แกคิดอะไรอยู่กันแน่?”เซิ่งถิงเชินตอบ “เธอคือหรงซูครับ”สิ้นเสียงเสิ่นอวี้หรงก็ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ นิ่งอึ้งไปพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ เอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า “อะไรนะ เธอคือ... หรงซูเหรอ”เธอแทบจะเอาภาพของเอเวอลินไปซ้อนทับกับผู้หญิงคนเมื่อก่อนไม่ได้เลย“แล้วเหมยเหม่ย...”เสิ่นอวี้หรงอยากจะถามอะไรบางอย่าง แต่ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเหมยเหม่ยน่าจะยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือแม่ของตัวเอง ก็นับว่าเธอยังพอรู้สถานะตัวเองอยู่บ้าง“ในเมื่อเธอกลับมาแล้ว เรื่องที่แกจะหย่ากับเธอ ถิงเชิน... แกควรจัดการให้เรียบร้อยได้แล้วใช่ไหม”เซิ่งถิงเชินเอ่ยด้วย
หย่ารักทวงใจ บทที่ 236
เซิ่งถิงเชินเอียงศีรษะหลบเล็กน้อย คราบไวน์สีแดงไหลหยดลงมาตามกรอบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มจนถึงเสื้อเชิ้ตสีดำ ซึมเป็นรอยด่างในพริบตาเดวิดและซูชิงจือรีบเดินเข้ามาเมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะยืนอึ้งอยู่กับที่พนักงานตกใจสุดขีด ยืนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหรงซูวางแก้วไวน์ในมือกลับลงบนรถเข็นอาหาร ถลึงตาใส่ผู้ชายน่าชัง แล้วหันหลังเดินสับเท้าจากไป“เอเวอลิน!” เดวิดตะโกนเรียกหรงซูเดินตรงไปข้างหน้า แผ่รังสีอำมหิตออกมาเต็มที่เดวิดปรายตามองเซิ่งถิงเชินแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะหันหลังรีบก้าวตามหรงซูไปซูชิงจือมองแผ่นหลังของทั้งสองคนที่เดินจากไป จากนั้นจึงหันไปมองเซิ่งถิงเชินพนักงานที่อยู่ข้าง ๆ รีบหยิบกระดาษทิชชูสะอาดส่งให้เขาเซิ่งถิงเชินยื่นมือไปรับมาเช็ดคราบไวน์บนใบหน้าและลำคอ เส้นผมสีดำขลับของเขาเปรอะเปื้อนไปเล็กน้อย“เกิดอะไรขึ้น?” ซูชิงจือถามหรงซูกลับมาที่ห้องส่วนตัวเธอรินไวน์ให้ตัวเองสองแก้วติดแล้วกระดกรวดลงคอเดวิดรีบกดมือเธอที่กำลังจะรินไวน์ต่อ “ไวน์นี้มันแรงนะ ผู้หญิงดื่มให้น้อยหน่อยเถอะ”หรงซูวางแก้วไวน์ในมือลง นั่งลงบนเก้าอี้ พยายามข่มความโกรธที่พลุ่งพล่านให้
หย่ารักทวงใจ บทที่ 235
เซิ่งถิงเชินกับซูชิงจือตามผู้จัดการขึ้นไปชั้นบนหรงซูกับเดวิดมาถึงห้องส่วนตัวแล้วหรงซูสั่งอาหารจีนเมนูพิเศษที่ถูกปากเขาไปหลายอย่าง เขาไม่กินรสจัด ส่วนใหญ่จะกินอาหารสไตล์เจียงซู“จะดื่มเหล้าไหม?”เดวิดตอบ “ต้องดื่มแน่นอนสิ บรรยากาศดีงาม คนสวยอยู่เคียงข้าง จะไม่ดื่มได้ยังไง ต้องลองชิมความพิเศษของเมืองจิงอยู่แล้ว”“ได้”หรงซูสั่งเหล้าเหมาไถไปหนึ่งขวด“กรุณารอสักครู่ค่ะ”พนักงานหันหลังออกจากห้องส่วนตัวเดวิดมองเธอ แล้วถาม “เอเวอลิน คุณเตรียมตัวจะหย่ากับถิงเชินเมื่อไหร่?”หรงซูยิ้มจาง ๆ “ศาลยังไม่นัดพิจารณาคดีเลย ไม่รู้สิ”เดวิดถามอย่างไม่เข้าใจ “จากความเข้าใจที่ผมมีต่อถิงเชิน ถึงคนอย่างเขาจะไม่ค่อยโรแมนติก แต่ก็ไม่ถึงขนาดสายตามีปัญหานะ”หรงซูเม้มปาก “สายตาเขาไม่มีปัญหาหรอก”เดวิดสงสัยหรงซูเองก็ไม่อยากคุยรายละเอียดกับเขาในเรื่องนี้ เลยเปลี่ยนหัวข้อถามว่า “เตรียมมาอยู่เมืองจิงนานแค่ไหนคะ?”เดวิดไม่ได้ถามปัญหาส่วนตัวต่ออย่างรู้กาลเทศะ “กว่าจะได้มาสักครั้ง ยังไงก็ต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งเดือน! เอเวอลินช่วยเป็นไกด์ให้ผมได้ไหม?”หรงซูหัวเราะ ตอบว่า “ความถนัดของฉันไม่ใช่ไกด์นะ”สิบน
Anda juga akan menyukai
