บทที่ 5 ท้ายที่สุดหลัวอี๋อิ่งก็ต้องจำใจขึ้นมานั่งรถม้าคันเดียวกับบุรุษที่นางไม่ชอบหน้า เพราะหากจะให้นางเดินไปตลาดเอง นางก็ไม่สามารถเดินต่อไปได้บนรถม้าไม่มีใครเอ่ยหรือพูดอะไรออกมาสักคำ บรรยากาศภายในรถม้าก็พร้อมจะปะทุขึ้นมาได้ทุกเมื่อในที่สุดรถม้าก็แล่นมาถึงตลาด โดยไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น หลัวอี๋อิ่งและสาวใช้ข้างกายลงจากรถม้า และก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณชายหนุ่มที่ให้ติดรถม้ามาด้วย“ขอบคุณท่านมากที่ให้ข้าและสาวใช้เดินทางมาด้วย” แม้นางจะไม่ชอบหน้าเขาเท่าไหร่แต่ก็ไม่ลืมมารยาทที่ควรมี เขาให้ติดรถมาด้วย นางก็ต้องขอบคุณ เป็นมารยาทที่ทุกคนควรปฏิบัติ“ไม่เป็นไร” น้ำเสียงเรียบนิ่งถูกเปล่งออกมา จากนั้นรถม้าก็เคลื่อนตัวออกไปช้า ๆ“บ่าวคิดว่าเราจะไม่ถึงตลาดแล้วเจ้าค่ะ” เมื่อมาถึงจุดมุ่งหมายอิงอิงก็พูดขึ้น หากไม่มีรถม้าของคุณชายผู้นั้นพวกนางคงมาไม่ถึงตลาดจะว่าไปหน้าของคุณชายผู้นั้นเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่นางก็คิดไม่ออก“ในเมื่อเรามาถึงแล้ว เราก็ไปเ
Read more
LOGIN
