All Chapters of รักแลก: Chapter 1 - Chapter 10

52 Chapters

ตอนที่ 1

คำเตือนเหตุการณ์ต่อไปนี้อาจมีถ้อยคำที่ไม่เหมาะสมและการใช้ความรุนแรง ดังนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพผลงานโครมม!เสียงโหวกเหวกโวยวายสลับกับเสียงอึกทึกโครมครามดังลอยมาจากอีกฝั่งของประตูห้องนอนในยามวิกาลปลุกให้หญิงสาวที่เพิ่งผล็อยหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมงสะดุ้งเฮือกสุดตัวด้วยความตกใจทว่าหลังจากเอียงหูฟังจนแน่ใจแล้วว่าต้นเสียงคือใคร เธอก็ถอนหายใจพรืด สีหน้าตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นเหนื่อยหน่าย ระอาใจ"เฮ้ออ~ เจ้าเก่าเวลาเดิมอีกแล้ว"พึมพำบ่นพลางเอื้อมมือไปหยิบซิลิโคนอุดหูสำหรับเด็กเล็กมาสวมใส่ให้น้องสาววัยห้าขวบ ผู้เกิดจากบิดาคนที่สองที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ข้างกาย ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งมองบานประตูอย่างชั่งใจนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มัสลินเจอกับเหตุการณ์ทำนองนี้ ...หลังจากบิดาจากไปด้วยวัยเพียงสามสิบห้า ประไพ มารดาของเธอก็ครองตัวเป็นโสดอยู่หลายปี กระทั่งพบรักกับสามีใหม่ แถมยังมีพยานรักเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนคือใบบุญ ลุงอำพลจึงกลายมาเป็นพ่อเลี้ยงเธอไปโดยปริยายตัวมัสลินนั้นไม่ได้มีปัญหาใด ๆ หากมารดาคิดจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ซ้ำยังดีใจที่จะมีคนเข้ามาดูแลมารดาในช่วงที่เธอต้องออกไปทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหา
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 2

"แม่งง มันจะมากเกินไปแล้วนะ!"สองมือกำหมัดแน่น สั่นเทิ้มไปทั้งร่าง หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแล้วยกมือขึ้นชี้ไปยังประตูพร้อมตะโกนสั่งเสียงกร้าว"กล้าดียังไงมาตบแม่ฉัน! ออกไปเลยนะ! บ้านหลังนี้ไม่ต้อนรับคนอย่างแกแล้ว!""อีเด็กเวร!"ทันทีที่หยัดกายลุกขึ้นยืนได้สำเร็จ อำพลก็ชี้หน้าตวาดใส่เด็กสาวอย่างเกรี้ยวกราด ตั้งท่าจะกระโจนเข้าใส่ลูกเลี้ยงทว่าพอเห็นมือเรียวคว้ากรรไกรที่หล่นอยู่ใกล้ปลายเท้ามาถือไว้ สองขาก็ชะงัก ถอยออกมายืนดูเชิงอยู่ในระยะที่คิดว่าปลอดภัย"นี่มึงกล้าสู้กูเหรอ กูมีศักดิ์เป็นพ่อมึงนะ!?"มัสลินแค่นหัวเราะเย้ยหยัน "ก่อนจะอ้างตัวว่าเป็นพ่อ ช่วยย้อนดูการกระทำของตัวเองด้วย ว่ามันน่าเคารพนับถือ พอจะให้ฉันใช้คำนี้ไหม!""เนรคุณ! เนรคุณเหมือนแม่มึงไม่มีผิด!""เออ! ฉันมันเนรคุณ เนรคุณที่ไม่มีปัญญาหาเงินมาให้แกถลุงลงขวดเล่น เพราะงั้นก็อย่าอยู่กับพวกเนรคุณเลย ออกไป!"มือเรียวสะบัดไปมาข่มขู่ แม้ขนาดตัวจะค่อนข้างต่างกันแต่ว่าหนนี้เธอไม่อาจทนเห็นอีกฝ่ายใช้กำลังรังแกแม่ของเธอได้อีกต่อไปแล้วต่อให้จะต้องได้แผลแต่ถ้ามันแลกกับการที่เธอจะได้เอาเลือดชั่ว ๆ ของคนตรงหน้ามาล้างเท้าให้มารดา
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 3

แต่เพราะแบบนี้กมลทิพย์เลยยิ่งอยากกลั่นแกล้งพี่ชาย ระดับเสียงที่ใช้ยามถกเถียงจึงดังขึ้นกว่าเดิมอีกเท่าตัวหมายดึงความสนใจของใครบางคนเสียงทะเลาะของสองพี่น้องดังลอยไปจนถึงหูมัสลินที่เพิ่งเดินวนกลับมาหน้าเคาน์เตอร์หลังรับออเดอร์ล่าสุดเธอส่ายหน้ายิ้ม ๆ กับภาพชินตาที่มักเห็นเป็นประจำนับตั้งแต่เข้ามาทำงานที่นี่แล้วตะโกนหยอกเย้า"ให้ลินทำไหมคะ ถ้ายกค่าขนมในส่วนของทิพย์ให้ ลินยินดีทำถวายหัวเลยนะ"แม้ถ้อยคำจะคล้ายเป็นการพูดทีเล่นทีจริง แต่หากอีกฝ่ายหลงกล ตกหลุมพรางแล้วมอบหมายหน้าที่ให้เพิ่ม นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะอีกไม่นานเธอจำต้องมีเรื่องให้ใช้เงินอีกมากโขไหนจะค่าเช่าบ้าน ไหนจะค่าเล่าเรียน ไหนจะค่ากินอยู่ ฉะนั้นยิ่งหาได้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งสร้างความสุขสบายให้ครอบครัวเธอมากเท่านั้น"ยัยลิน! กับเพื่อนก็หักหลังกันได้ลงคอเหรอ!""เขาเรียกแบ่งเบาต่างหาก"แก้คำแล้วมัสลินก็ยักคิ้วหลิ่วตาหยอก ขณะที่ทักษพลก็พยักพเยิดหน้าส่งเสริม ทำเอาหนึ่งเดียวที่ถูกรุมถึงกับค้อนจนคอแทบเคล็ด"แหม ๆ ๆ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวน้าาา ใช่สิเรามันแค่คนนอกสายตา มีพี่พี่ก็รังแก มีเพื่อนเพื่อนก็ไม่เข้าข้าง"แต่นั่
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 4

มัสลินรั้งรอกระทั่งไฟท้ายของรถยนต์คันหรูกลืนหายไปกับแสงไฟที่คลาคล่ำอยู่บนท้องถนนจึงแวะซื้อของสำคัญที่ร้านสะดวกหน้าปากซอยก่อนเดินเลี้ยวหายเข้าไปในซอยเล็ก ๆ อย่างอารมณ์ดีดวงตากลมโตกลิ้งกลอก กวาดมองไปรอบ ๆ ตัว ขณะที่สองมือเรียวกระชับสายสะพายซึ่งด้านในบรรจุข้างของสำคัญและเงินสดอีกจำนวนหนึ่งแน่นขึ้นในทุกครั้งที่มีคนเดินสวนผ่านไปมาจะหาว่าเธอตื่นตระหนกจนเกิดเหตุก็ไม่ผิด แต่เพราะภาพคนฉกชิงวิ่งราวกันแม้กลางวันเสก ๆ มีให้เห็นอยู่แทบทุกวัน ดังนั้นวันนี้เธอจึงค่อนข้างระมัดระวังตัวทุกฝีก้าวเดินลัดเลาะ เลียบทางเท้าคับแคบกลับเข้ามายังบ้านหลังน้อยซึ่งตั้งอยู่ใกล้คูคลองของเมืองใหญ่ ชั่วอึดใจเท้าเรียวก็ก้าวเข้ามาในเขตปลอดภัยของบ้านหลังน้อย"กลับมาแล้วจ้าา~"มัสลินร้องตะโกนอย่างที่ทำเป็นประจำ สีหน้าเหนื่อยล้าจางหายกลายเป็นสีหน้าผ่อนคลายทันควันเมื่อกลิ่นหอม ๆ ของอาหารลอยโชยมาถึงหน้าบ้าน ก่อนจะตามด้วยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของร่างเล็กที่วิ่งหน้าตั้ง กระโจนเข้ามากอดรอบเอวเธออย่างออดอ้อนริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวาน ย่อตัวลงกอดตอบพลางโน้มใบหน้าลงฟัดแก้มนุ่ม ๆ ที่เจือด้วยกลิ่นนมอ่อน ๆ ด้วยความมันเขี้ยวหลายฟอดกว่าจะ
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 5

"อยากให้ ใส่ด้วยนะแม่ ห้ามเอาไปเก็บไว้แต่ในตู้ไม่งั้นลินจะงอน""แล้วลินจะให้แม่ใส่ไปไหนล่ะฮึ วัน ๆ ก็ไม่ไปไหน""จะใส่แล้วนั่งอยู่บ้าน จะเดินไปซื้อข้าวที่หน้าปากซอยหรือจะใส่แล้วนอนก็ได้ แล้วแต่แม่เลยแต่ต้องใส่!"กำชับพร้อมปั้นสีหน้าจริงจัง เพราะรู้ดีว่ามารดานั้นมีนิสัยช่างเก็บ ไม่ว่าเธอจะซื้อข้าวของมาให้กี่รอบ หวังได้เห็นคนรับใช้งานแต่สุดท้ายพวกมันก็ไหลไปกองกันอยู่ในตู้ภายในห้องนอนอยู่ร่ำไป"จ้า จ้า ไว้แม่จะใส่แล้วเดินให้รอบบ้านเลย""ให้มันจริงเถอะ เดี๋ยวลินจะตั้งกล้องรอถ่ายรูปเก็บไว้เลย"มัสลินหัวเราะร่าเมื่อมารดาประชดประชดกลับ เธอขยับเข้าไปจรดปลายจมูกโด่งรั้นเข้าที่พวงแก้ม แสดงความรักอย่างที่มักทำแล้วมุดตัวเข้าหาซุกซบ ใช้ความอบอุ่นของอ้อมกอดเยียวยาหัวใจที่เหนื่อยล้าจากปัญหารอบตัวเดิมทีทุกอย่างคงจะเข้าที่เข้าทางกว่านี้หากมารดาไม่ถูกญาติพี่น้องเอาเปรียบ ใช้ข้อด้อยในความไม่รู้หนังสือ หลอกล่อให้มารดาลงลายเซ็นในเอกสารซึ่งมัสลินเองก็ไม่ทราบแน่ชัดว่ามันคืออะไร เนื่องจากตอนนั้นเธอมีอายุเพียงสิบขวบ กว่าจะตระหนักรู้ในผลลัพธ์ที่เลวร้ายก็ตอนบิดาจากไปด้วยโรคร้ายไม่กี่เดือนถัดมาหมายศาลก็ร่อนมา
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 6

Tip (7 Missed call)ซวยแล้ว! เพราะมัวแต่ตื่นเต้นเรื่องให้ของขวัญ เธอจึงหลงลืมคำที่เพื่อนกำชับก่อนกลับไปเสียสนิทจำนวนมิลคอลที่ค้างบนหน้าจอทำให้มัสลินเลือกเปิดดูข้อความที่เพื่อนสาวพิมพ์ทิ้งไว้ยาวเหยียดก่อนใบหน้าสวยหวานพลันเหยเก คิ้วเรียวขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งอ่านจนถึงตัวอักษรตัวสุดท้ายเธอก็พรูลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ โถมตัวลงซุกซบหมอนใบโต บอกไม่ถูกว่าควรจะรู้สึกเคร่งเครียดหรือขบขันแต่ละประโยคที่โชว์หราบนหน้าจอนั้นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดที่ถูกเมิน ทว่าอีกนัยหนึ่งกลับแฝงไปด้วยความห่วงใยระคนตัดพ้อจนเธออดรู้สึกซาบซึ้งในมิตรภาพที่หาซื้อด้วยเงินไม่ได้"เอาน่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ยัยทิพย์งอนนะ อย่าป้อดดิวะ"มัสลินดึงตัวขึ้นมานั่งหลังตั้ง พึมพำเรียกความฮึกเหิมให้ตัวเองขณะที่มือเรียวก็ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบอก สวดภาวนาขอให้ตัวเองรอดพ้นจากการถูกเทศนาครู่หนึ่งจึงกลั้นใจจรดปลายนิ้วลงบนปุ่มสีเขียวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นจังหวะขณะเงี่ยหูฟังเสียงสัญญาณรอสายที่ดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ข้างหู และแล้วความแข็งเกร็งก็เพิ่มขึ้นในเสี้ยววินาทีเมื่อชั่วโมงแห่งการสารภาพบาปมาถึง(ฮึ!)สั้น ๆ ง่าย ๆ แต่ก็ได้ใจความเต็ม
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 7

กึกกึกเสียงแปลกประหลาดยังคงลอยแว่วมาให้ได้ยินเป็นระยะ ๆ มัสลินกระชับแท่งเหล็กในมือแน่นขึ้นพลางสืบเท้าเข้าไปใกล้ต้นเสียงก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะเป็นแบบที่คิด หรือเป็นแบบที่นึกหวาดระแวง แต่ถ้าเป็นอย่างหลังนี่ เธอจะฟาดไม่ยั้ง เอาให้เลี้ยงไม่โตเลยเชียวรวบรวมความกล้าที่มีทั้งหมดแล้วมือข้างหนึ่งก็ยื่นไปจับกลอนประตู จากนั้นจึงค่อย ๆ ดึงอย่างเชื่องช้าและไร้ซุ่มเสียง ขณะที่หูก็คอยเงี่ยฟังความเคลื่อนไหวของด้านนอกไปด้วยพร้อม ๆ กันกริกมิสลินหน้าเครียด แทบหยุดหายใจในตอนที่ตัวแท่งอลูมิเนียมกระทบเข้ากับรางกลอนจนเกิดเสียงแต่ดีที่มันไม่ดังพอจะทำให้ข้างนอกรู้ตัว เสียงกุกกักจากอีกฝั่งของผนังยังคงดังอย่างต่อเนื่องเธอจึงเปลี่ยนท่าทาง เตรียมพร้อมสำหรับขั้นต่อไปเอาวะ ถึงมันอาจจะไม่สามารถทำให้แมวขโมยตายได้ในทันที แต่อย่างน้อยก็น่าจะพอสร้างบาดแผลและช่วยถ่วงเวลาให้เธอมีโอกาสร้องขอความช่วยเหลือจากบ้านใกล้เรือนเคียงได้บ้างแหละพร่ำปลุกเร้า เรียกขวัญและกำลังใจให้ตัวเองแล้วเธอก็เริ่มต้นนับเลขให้สัญญาณกับตัวเองในใจหนึ่งสองสาม!พลั่วะ ปัง!มือเรียวผลักบานประตูที่ปลดล็อกเรียบร้อยแล้วอย่างแรง จนมันเหวี่ยงตัวไปกระ
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 8

ไอ้สารเลว!ไม่ต้องตะโกนถามชื่อมัสลินก็พอเดาได้ว่าเป็นฝีมือใคร เพราะในชุมชนนี้มีเพียงอยู่คนเดียวเท่านั้นที่กล้าบ้าบิ่นถึงขนาดปีนเข้าห้องของเธอแบบนี้ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกดีนะที่วันนี้ใบบุญไปนอนอีกห้องกับมารดา ไม่อย่างนั้นหากมันงัดแงะเข้ามาได้สำเร็จ คนที่รับเคราะห์แทนคงเป็น ...นึกถึงผลลัพธ์ร้ายแรงอื่น ๆ ที่อาจตามมา ร่างบางก็สั่นเทิ้ม อุณหภูมิภายในกายพุ่งสูงขึ้นในเสี้ยววินาทีแต่แม้เธออยากจะจัดการพวกมันให้หมอบแค่ไหน ด้วยหลักของธรรมชาติทำให้เรี่ยวแรงเธอยังน้อยนิดเมื่อเทียบกับผู้ชายมิหนำซ้ำมันยังมีอาวุธ มีลูกกะจ๊อกตัวผอมกะหร่องติดสอยห้อยตามตูดอีกถึงสองชีวิต ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะเอาชนะได้หากต้องปะทะกันซึ่ง ๆ หน้าแต่คอยดูเถอะ สักวันเธอจะลากคอพวกมันมาลงโทษให้สาสมกับความคิดชั่ว ๆดวงตาวาวโรจน์ฉายแววมุ่งมั่นระคนคับแค้นใจ สองมือกำกระชับในท่าเตรียมพร้อม ขณะที่สายตาก็คอยจดจ้องปลายแหลมของมีดด้ามเล็กนั่นตลอดเวลาเพราะต่อให้ตัวกลอนจะแข็งแรงพอแต่ถ้าคนทำรู้ทริค มีดสองด้ามก็สามารถสะเดาะกลอนได้แต่ดูเหมือนวันนี้ สวรรค์จะยังไม่อยากใจร้ายกับเธอจนเกินไปไม่กี่อึดใจหลังมีเสียงคนกระซิบกระซาบ
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 9

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเพื่อนสาวคนสนิทก็มาถึง มัสลินจึงจำต้องปลุกตัวเองให้ลุกขึ้นมาอ่านหนังสือทบทวนก่อนเข้าทำควิชรอบเช้าทว่าผลพวงจากการนอนหลับไม่เพียงพอ ก็ส่งผลให้เธอเผลอหลุดโฟกัสจากสิ่งที่กำลังทำอยู่หลายหนหลายครา"ยัยลิน ไหวไหมเนี้ย"เสียงร้องทักบวกกับสัมผัสแผ่วเบาที่ต้นแขนทำเอาคนที่กำลังนั่งสัปหงกจนคอแทบเคล็ดสะดุ้งเฮือกจนคนสะกิดพลอยสะดุ้ง หลุดอุทานด้วยความตกอกตกใจครั้นพอเห็นว่าเจ้าของประโยคเมื่อครู่คือใคร มัสลินก็ค้อนขวับ คว้ากาแฟที่วางจนเริ่มเย็นชืดมาจิบเรียกสติ"ตกใจหมดเลย ฉันก็นึกว่าใคร""ฉันอะควรตกใจมากกว่า พูดอยู่ดี ๆ เพื่อนฉันก็ลอยเฉยเลย เมื่อคืนฉันว่าฉันก็วางสายเร็วนะ เอ๊ะ! หรือว่าช่วงนี้หัวใจของหนูมิสลินจะมีหนุ่ม ๆ แวะมาขายขนมจีบ ไม่ได้นะ ฉันจองแกไว้ให้พี่ทักษ์แล้ว ใครก็ห้ามแย่ง""โอ๊ยยย เพ้อเจ้อแล้วยัยทิพย์ หน้าอย่างฉันเนี้ยนะจะมีคนมาจีบ""ก็หน้าแบบนี้แหละค่ะที่พี่ชายฉันหลงจนหัวปักหัวปำ! ขอแค่แกพูดว่า 'คบค่ะ' พี่ชายฉันก็แปลความหมายเป็น 'แต่งค่ะ' ไปแล้ว"คำกระเซ้าทำเอาพวงแก้มนวลร้อนฉ่า ลนลานผลักใบหน้าทะเล้นขี้เล่นของคนเอ่ยแซวที่ยื่นเข้ามาใกล้เสียจนอีกนิดจะกระแทกเข้ากับแนวกรามแล
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more

ตอนที่ 10

(สวัสดีค่ะ คุณมัสลิน ญาติของคุณประไพหรือเปล่าคะ? ทางเราติดต่อมาจากโรงพยาบาล .... นะคะ)หลังได้รับยินชื่อมารดาและคำว่าโรงพยาบาลมัสลินก็ตาสว่างทันที เธอละล่ำละลักขานรับ ใบหน้าหวานซีดเผือดลงทุกขณะระหว่างฟังข้อมูลจากปลายสายกระทั่งได้ยินคำว่า 'สวัสดีค่ะ' ดังลอยมาจากลำโพง มือสั่นเทาที่ประคองโทรศัพท์ก็ร่วงผล็อยลงมาวางบนหน้าตัก"แก เกิดอะไรขึ้น?"แม้ไม่ได้ฟังบทสนทนาด้วยทิพย์กมลก็พอเดาได้ว่าไม่น่าใช่เรื่องน่ายินดีแน่ ครั้นพอเห็นเพื่อนสาวนิ่งงันคล้ายกำลังช็อก สองแขนจึงโอบประคอง ลูบแผ่นหลังสั่นเทาเบา ๆทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบงัน ไม่มีใครกล้าปริปากเอื้อนเอ่ย ครู่หนึ่งดวงตารื้นน้ำตาของผู้เพิ่งได้รับข่าวร้ายก็ค่อย ๆ ช้อนขึ้นมองสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยของเพื่อนทีละคน เพิ่งได้สติว่าควรทำอะไร"มะ..แม่ แม่ฉันเข้าโรงบาล ฉัน...ฉันต้องไปหาแม่""เดี๋ยวฉันไปส่ง"ทิพย์กมลเสนอตัวทันที ทว่ามัสลินเองก็ส่ายหัวปฏิเสธแทบจะในทันทีเช่นกัน"ไม่ได้ แกต้องเข้าเรียน วันนี้มีควิช""แต่ว่า...""ไม่มีแต่ ไว้ฉันจะส่งข่าวนะ"ทิพย์กมลทำหน้าดื้อดึง จริงอยู่ว่าวันนี้มีควิชท้ายคาบแต่จะให้เธอเข้าเรียนทั้ง ๆ ที่ใจยังพะวักพะวงอยู่แบ
last updateLast Updated : 2026-03-17
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status