All Chapters of ลวงรักฉบับวิศวะการบิน: Chapter 41 - Chapter 50

“มันใช่ไหมเนี่ย มาทะเล แต่ต้องมานั่งโช้ยมาม่าที่ริมทะเลเนี่ย” จริงๆ จะสั่งอาหารตรงเซอร์วิสก็ได้ แต่ที่ไม่สั่งเพราะมาเฝ้าเฟอร์ที่นั่งดินเนอร์กับครอบครัว ในขณะที่เธอกินปิ้งย่างอยู่ที่ลานกว้างๆ กับครอบครัวอย่างสบายใจ แต่เขานี่สิต้องมานั่งซดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นถ้วย ทำด้อมๆ มองๆ อย่างกับคนเร่ร่อน แถมยังโดนยุงกัดอีก“ไอ้ตี๋นั่นมันทำไมสุภาพจังวะ อย่ามาใช้ความสุภาพดึงเมียกูไปเชียว ไม่งั้นกูจะเอามาม่าสาดหน้าให้” บ่นอุบอิบกับตัวเอง ด้วยความหัวเสียพอเธอดินเนอร์กับครอบครัวเสร็จ แทนที่จะแยกตัวกลับห้องใครห้องมัน แต่ดูสิ ไปนั่งดูดาวกันต่ออีก ยิ่งพานทำให้พะพายอยู่ไม่เป็นสุขเข้าไปใหญ่ แต่ด้วยเพราะสัญญากับเฟอร์เอาไว้แล้วว่าจะไม่ก่อกวน ก็เลยได้แต่ลอบมองอยู่ไกลๆ ในนี่สุดทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับห้องพัก ซึ่งที่พักที่ครอบครัวเธอจองเป็นพูลวิลล่าสุดหรูติดทะเล ส่วนเขาก็เช่าพูลวิลล่าเหมือนกันแต่แค่หลังเล็กกว่า และอยู่ห่างจากพูลวิลล่าหลังที่เฟอร์อยู่ไม่ไกลกันมากนักจังหวะที่เขากำลังจะกลับที่พัก เพื่อไปรอเฟอร์ที่ที่พักตัวเอง เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นตามหลังเขามาห่างๆ เรียกความสนใจให้พะพายหันไปมองว่าใครกั

“ป๊าเธอกะจะทรมานฉันให้ตายไปเลยมั้ง ถึงได้จัดทริปตั้งเกือบอาทิตย์...กะจะกระชับความสัมพันธ์หรือจะตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นกันแน่...” พะพายบ่นกระปอดกระแปดเมื่อเฟอร์เข้ามาในห้องหลังจากที่จบทริปครอบครัว แล้วเขาต้องมารอที่คอนโด“...พะพาย...ฉันว่าช่วงนี้เราสองคนอยู่ด้วยกันมากไปหรือเปล่า” เฟอร์ถามขึ้น เพราะดูช่วงนี้เขาแทบไม่ปล่อยให้เธอห่างตัวเลย“ก็เป็นผัวเมียกัน ไม่ให้อยู่กับเธอแล้วจะไปอยู่กับใคร”“ก็...นายไม่คิดจะไปหาเพื่อนหาฝูงบ้างเลยเหรอ”“ไม่อะ...อยากอยู่กับเธอ...” ตอบแบบหน้าตาย แล้วเดินไปที่ตู้เย็นโซนครัว แต่ทว่าด้วยเพราะเขาไปตามเธอที่เสม็ดต้อยๆ ในตู้ก็เลยโล่งจนไม่มีอะไรกิน แต่พอชวนให้เธอไปซื้อของเป็นเพื่อนเธอก็ไม่ยอมไป แถมยังขอไปหาเพื่อนอย่างยูมิที่อยู่คอนโดเดียวกันกับพะพายอีก“ยูมิ...ฉันว่าแล้วว่าเธอต้องอยู่ที่นี่”“ไปเที่ยวมาเป็นไงบ้าง” ยูมิเอ่ยถามเฟอร์ตามประสาเพื่อน ตั้งแต่วันนั้นเธอและยูมิก็นับว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว และตลอดทริปเธอก็มีแชทคุยกันบ่อย และเธอเองก็เล่าถึงเรื่องที่น่าอึดอัดใจให้ยูมิฟัง“ก็...อึดอัดดี...ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ”“โชคดีแค่ไหนแล้ว...ที่ได้ไปกับครอบค

ปากเล็กขบเม้มไปตามหน้าอกแกร่ง เรียวลิ้นเล็กลากไล้เลียไปตามเม็ดทับทิมของเขา ทำเอาร่างสูงวูบวาบปั่นป่วนมวลท้องไปหมด ความเสียวกระสันแล่นพล่านเข้ามาเล่นงานเขาอย่างจัง แผ่นหลังค่อยๆ เอนไปแนบกับหัวเตียง ปล่อยให้คนตัวเล็กเล้าโลมเขาด้วยความเต็มใจ ใบหน้าหล่อเชิดขึ้น หวังระบายความเสียวซ่าน“อืม” เขาครางออกมาในลำคอ ดวงตาคมปรือมองเธอด้วยความเยิ้ม มือหนาลูบศีรษะคนตัวเล็กที่ค่อยๆ สไลด์ตัวลงไปที่เอวสอบของเขา ขบกัดไปตามsix packของเขา จนไปหยุดอยู่ที่ท่อนลำที่แข็งขึงขนาดใหญ่กว่าข้อมือของเธอ“อึก...” ร่างเล็กมองเพียงเล็กน้อย พร้อมกับแลบลิ้นแล้วลากเรียวลิ้นไปที่ท่อนลำของเขา ตั้งแต่โคนจรดปลาย“อ๊าส์...ฟะ...เฟอร์...” ความเสียวส่งผลให้ให้ร่างสูงเผลอกัดปากตัวเองเบาๆ พร้อมกับครางเสียงต่ำออกมาไม่ขาดปาก ปากอุ่นๆ นุ่มลื่นค่อยๆ ดูดกลืนความเป็นชายของเขาไปเกือบครึ่งลำตามด้วยใช้มือสาวตามไปด้วย ยิ่งพลันทำให้ความกระสันเพิ่มขึ้นไปอีกเป็นเท่าทวีคูณ อยู่ไม่เป็นสุข แล้วเมื่อถูกเรียวลิ้นเล็กๆ ตวัดเลียรอบหัวหยักของเขา บอกเลยว่าเกือบขาดใจตาย มันวูบวาบ เสียวสะท้านโลกไปเลย“อื้ม...เฟอร์...ดูดแรงๆ” เว้าวอนด้วยเสียงกระเส่า มือห

“จะเดินตามฉันไปถึงเมื่อไหร่...”“ก็จนกว่านายจะยอมกลับมาเป็นแฟนฉันไง”“ไปคุยกับพ่อก่อนไหม...ก่อนจะมาวิ่งตามฉันน่ะ”“ทำไมถึงได้ประชดประชันเก่งนักนะ” เฟอร์กล่าวลอยๆ ตามด้วยก้าวเท้าตามขายาวๆ ของเขาไป ผู้ชายอะไรเดินเร็วเป็นบ้าเลย ในขณะที่เขาแค่ก้าวเดิน แต่เธอนี่สิต้องวิ่งตาม“...” พะพายไม่ได้ตอบโต้อะไรออกไป ยังคงเดินไปยังรถของตัวเองแล้วเปิดเข้าไปนั่งประจำที่คนขับ ส่วนเฟอร์เองก็วิ่งตามเข้าไปด้วย แต่แทนที่จะไปนั่งเบาะข้างๆ คนขับ ทว่ากลับบ้าบิ่นปืนขึ้นไปนั่งตักของเขาแทน “นะ...นี่...เธอทำอะไรของเธอเนี่ย”“ก็ง้อไง...ง้อแบบที่พายชอบ” กล่าวด้วยท่าทีเย้ายวน สองแขนโอบรอบลำคอแกร่ง หวังใช้ลีลารักออดอ้อนอย่างสุดกำลังหมับ พรึ่บ!!“ว๊าย!! ไอ้บ้าพะพาย...ทำอะไรฉันเนี่ย” ร่างเล็กโวยวายทันทีเมื่อพะพายอุ้มเธอโยนไปทางเบาะข้างๆ คนขับอย่างไม่ไยดี ให้เธอรู้ซะบ้าง ว่าเขาก็ใจเด็ดเหมือนกัน จากนั้นก็ปลดเข็มขัดจากกางเกงมัดมือเธอไว้แล้วตรึงไปที่พนักพิงศีรษะ ส่งผลให้เฟอร์นั้นอยู่แทบไม่เป็นสุข“จำไว้เลยว่า เวลาคนอย่างพะพายมันใจร้ายบ้าง...มันเป็นยังไง”“พอแล้วยอมแล้ว...ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษ...แค่บอกเลิกแค่นี้ ต้องทำกันขนา

เมื่อวาดลวดลายลีลารักจนฉ่ำแล้ว ทั้งคู่ก็นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง ความหวานที่ทั้งคู่มีให้กันตอนนี้ บอกเลยว่ามดยกรังมาเยือนได้เลย เดี๋ยวก็ลูบหัว จุ๊ฟผม จับมือมาจูบ เอาง่ายๆ คือคลั่งรักเธอแบบสุดๆ ยิ่งเมื่อเธอแสดงท่าทีว่าซื่อตรงต่อความรู้สึก ก็ยิ่งทำให้คำว่าแฟนนั้นสมบูรณ์ยิ่งขึ้นไปอีก“ฉันรักเธอนะ...ฉันรู้ว่าเธอคงไม่กล้าต่อต้านพ่อเธอหรอก...แต่ไม่ว่าเธอจะใจกากแค่ไหน...แต่แค่เธอยอมจับมือฉัน...ฉันก็พร้อมจะเป็นเกราะกำบังให้เธอ...ส่วนเรื่องพ่อเธอ...เดี๋ยวฉันฝ่าฟันมันไปเอง”“พะพาย...น้ำตาฉันจะไหลแล้วนะ...อย่ามาทำซึ้งแบบนี้”“อนุญาตให้น้ำตรงนั้นไหลได้อย่างเดียว น้ำตาไม่ต้องไหล”เพี๊ยะ!!“ไอ้ทุเรศ...หวานอยู่ดีๆ ก็กวนตีนซะอย่างนั้น...ช่วยหวานให้ตลอดรอดฝั่งไม่ได้เลยหรือไง เมื่อกี้กำลังเคลิ้มๆ เลยเนี่ย...หึ่ย...เสียอารมณ์หมดเลย” เธอกล่าวด้วยความหัวเสียหลังจากฟาดฝ่ามือไปยังอกแกร่งขาวๆ ของเขาจนมันเป็นรอยมือฟาดแบบจริงจัง ไม่ได้ฟาดเล่นๆ นะว่าไป แต่ถึงแม้ว่าเขาจะกวนประสาทเธอก็เถอะ ยอมรับเลย เพราะความเป็นเขาแบบนี้แหละ ทำให้เธอเผลอรัก เผลอรักไปได้ยังไงวะเนี่ย โอ๊ยพลาดมาก เฟอร์คิดในใจ“ถ้าเสียอารมณ์ เดี๋ยว