Share

ตักตวงความสุขNC+++

last update Tanggal publikasi: 2026-04-04 07:05:24

ปากเล็กขบเม้มไปตามหน้าอกแกร่ง เรียวลิ้นเล็กลากไล้เลียไปตามเม็ดทับทิมของเขา ทำเอาร่างสูงวูบวาบปั่นป่วนมวลท้องไปหมด ความเสียวกระสันแล่นพล่านเข้ามาเล่นงานเขาอย่างจัง แผ่นหลังค่อยๆ เอนไปแนบกับหัวเตียง ปล่อยให้คนตัวเล็กเล้าโลมเขาด้วยความเต็มใจ ใบหน้าหล่อเชิดขึ้น หวังระบายความเสียวซ่าน

“อืม” เขาครางออกมาในลำคอ ดวงตาคมปรือมองเธอด้วยความเยิ้ม มือหนาลูบศีรษะคนตัวเล็กที่ค่อยๆ สไลด์ตัวลงไปที่เอวสอบของเขา ขบกัดไปตามsix packของเขา จนไปหยุดอยู่ที่ท่อนลำที่แข็งขึงขนาดใหญ่กว่าข้อมือของเธอ

“อึก...” ร่างเล็กมองเพียงเล็กน้อย พร้อมกับแลบลิ้นแล้วลากเรียวลิ้นไปที่ท่อนลำของเขา ตั้งแต่โคนจรดปลาย

“อ๊าส์...ฟะ...เฟอร์...” ความเสียวส่งผลให้ให้ร่างสูงเผลอกัดปากตัวเองเบาๆ พร้อมกับครางเสียงต่ำออกมาไม่ขาดปาก ปากอุ่นๆ นุ่มลื่นค่อยๆ ดูดกลืนความเป็นชายของเขาไปเกือบครึ่งลำ

ตามด้วยใช้มือสาวตามไปด้วย ยิ่งพลันทำให้ความกระสันเพิ่มขึ้นไปอีกเป็นเท่าทวีคูณ อยู่ไม่เป็นสุข แล้วเมื่อถูกเรียวลิ้นเล็กๆ ตวัดเลียรอบหัวหยักของเขา บอกเลยว่าเกือบขาดใจตาย มันวูบวาบ เสียวสะท้านโลกไปเลย

“อื้ม...เฟอร์...ดูดแรงๆ” เว้าวอนด้วยเสียงกระเส่า มือหนาเอื้อมไปจับศีรษะเธอโยกคุมจังหวะไปด้วย บ้างก็อดใจไม่ไหวเผลอกระแทกสะโพกสวนขึ้นไปจนความยาวแทบทะลุคอหอยของเธอ จนน้ำตาเธอแทบเล็ด แต่ด้วยเพราะความต้องการในกายเธอตอนนี้มันมีมากกว่า เลยไม่ได้ว่าหรือโวยวายอะไร

แถมยังวาดลวดลายให้เขาพออกพอใจด้วยลีลารักสุดเร่าร้อนอีก และในเวลาต่อมาท่อนลำของเขาก็กระตุกเบาๆ พร้อมกับปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นเต็มปากเธอจนไหลเยิ้มลงมาตามลำคอ

แต่แทนที่เธอจะหยุดเพียงเท่านั้น กลับรีบกลืนน้ำหวานของเขาลงคอ ตามด้วยขึ้นไปนั่งขย่มให้เขาด้วยท่าทียั่วๆ บดคลึง หมุนควงสะโพกด้วยความฟิน

“อ๊ะ...อื้ม...พะ...พาย...อ๊ะ...สะ...เสียว...” ครางเสียงกระเส่า เอ่ยบอกเขาจนฟังแทบไม่เป็นภาษา

หน้าอกสั่นไหวไปตามแรงเมื่อครั้นที่เธอขย่มท่อนรักของเขา จนร่างสูงไม่อาจหักห้ามใจได้เลย สุดท้ายเลยยกมือขึ้นบีบเคล้นสองเต้าที่ล่อตาเขาอย่างเมามัน บ้างก็โน้มใบหน้าเข้าไปดูด ตวัดลิ้นเลียมันด้วยความหื่นกระหาย

“อื้ม...”

จ๊วฟ จ๊วฟ!

“อ๊ะ...พะ...พาย...” สองแขนโอบไปที่ลำคอของเขา หวังยึดเกาะและเพื่อเป็นการส่งแรงให้เธอได้รัวเอวได้ถี่ขึ้นอีก

บทเพลงรักสุดเร่าร้อนเริ่มขึ้นต่อเนื่อง อย่างไม่มีใครยอมใคร นี่นับว่าเป็นบทรักที่เสียวที่สุดเท่าที่เขาเคยมีมาก่อน ทั้งเธอและเขาร่วมมือกันเป็นอย่างดี แรงร่อนเอวของเธอก็ดีไม่มีสะดุด แม้ว่าท่อนรักของเขาจะยาวจนเธอจุกอยู่หลายครั้ง ทว่ากลับไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด เพราะความมึนเมาเป็นเหตุ ทำให้ความจุกไม่สามารถขวางกั้นความเสียวซ่านได้เลย

ความร้อนแรงของทั้งคู่ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ไม่จบเพียงแค่น้ำเดียวหรือสองน้ำ เพราะแน่นอนว่าอารมณ์ตอนเมา มันย่อมทำให้ความต้องการมีมากกว่าเดิมเป็นธรรมดา เรียกได้ว่าแรงดีไม่มีตกเลย โดยเฉพาะเธอ ที่ถูกความต้องการในกายเล่นงานจนหมดเรี่ยวหมดแรงคาที่

“อ๊ะ...พะพาย...จะเสร็จอีกแล้ว” เอ่ยบอกเขาเสียงแหบแห้ง จากนั้นร่องอุ่นๆ ก็บีบ ตอดรัดลำรักของเขา พร้อมกับสติที่ดับวูบตามไปด้วย

หันไปมองนอกหน้าต่างอีกที ก็คือฟ้าสางแล้ว ร่างสูงมองใบหน้าหญิงสาวอันเป็นที่รักอย่างพินิจพิจารณา ก่อนที่จะจับเธอให้นอนไปที่เตียงดีๆ ความห่วงใยทำให้เขาเดินไปเอากะละมังมาเช็ดทำความสะอาดให้เธอ จะได้นอนหลับสบายไม่เหนียวตัว

ใบหน้าสวยที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง เขาก็ใช้คลีนซิ่งเช็ดให้จนหมดจด ไม่พอเพียงเท่านั้น ยังถอดต่างหู กำไรข้อมือ เครื่องประดับต่างๆ บนร่างกายเธอออกแล้ววางไว้ที่ข้างหัวเตียง เสร็จสรรพก็หาชุดนอนมาสวมให้แล้วดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้เธอ และสุดท้ายก็ก้มลงไปจุมพิตเธอเบาๆ ที่หน้าผากมน ยืนมองหน้าเธอนิ่งสักพัก แล้วเอื้อมมือไปปิดไฟ จากนั้นก็กลับออกไปไม่นอนค้างกับเธออย่างที่ควรจะเป็น

“หวังว่า...เธอจะรู้ตัวนะว่าต้องทำอะไร” ร่างสูงเอ่ยบอกกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ขับรถกลับคอนโดของตัวเอง

ช่วงสาย...

เฟอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน ด้วยความรู้สึกมึนและหนักหัวเป็นอย่างมาก และที่ปวดหนึบไม่ใช่แค่ศีรษะของเธอเพียงอย่างเดียว เพราะตรงนั้นของเธอก็ด้วย คิดได้ดังนั้นก็ยกมือขึ้นยีหัวตัวเอง เมื่อจำได้คร่าวๆ ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่พอหันไปมองข้างๆ กลับไม่เจอเขาอยู่แล้ว 

มีเพียงแค่ร่องรอยบนตัวเธอเท่านั้น ที่ย้ำเตือนว่าเรื่องที่เธอจำได้ลางๆ นั้นเธอไม่ได้คิดไปเอง หัวใจดวงน้อยหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มแอบใจหายที่มันไม่เป็นอย่างที่คิด

“เฮ้อ...ยัยเฟอร์!! ทำอะไรลงไปเนี่ย...บ้าเอ๊ย...บอกเลิกไปแล้วยังจะไปทำแบบนั้นกับเขาอีก” ก่นด่าตัวเองด้วยความหัวเสีย ก่อนจะยกมือขึ้นยีผมของตัวเองหวังเรียกสติกลับมา

เธอหันไปมองโทรศัพท์ที่ชาร์จอยู่ข้างหัวเตียง จะเป็นใครไม่ได้ หากไม่ใช่เขาที่ทำให้ จากนั้นก็มองไปยังเครื่องประดับทั้งหมดของเธอที่เขาเป็นคนถอด หัวใจดวงน้อยก็พลันสั่นไหวขึ้นมา พร้อมกับคำถามในหัวที่ถามตัวเองว่า แล้วเขาหายไปไหน ทำไมไม่ค้างกับเธอเหมือนอย่างที่เคยเป็น

คิดได้เช่นนั้นก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองมากดเลื่อนหาแชทของเขา ทว่าพอกดเข้าไปจะพิมพ์ถามกลับตอบข้อความไม่ได้ และใช่ เขาบล็อกเธอไปแล้ว

ทันทีที่รู้ว่าตัวเองถูกตัดการติดต่อหัวใจของเธอก็รู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาทันที ใจชาวาบ ใบหน้าร้อนผ่าว มือไม้สั่น ทำอะไรไม่ถูกเลย ปกติเคยบล็อกเขาเอง ไม่คิดเลยว่าการที่ถูกทำคืนแบบนั้นบ้างจะเจ็บปวดและอยู่ไม่เป็นสุขแบบนี้

ราวกับว่าเมื่อคืนจะเป็นการตักตวงความสุขก่อนจากกันไปตลอดการอย่างไงอย่างนั้น แค่คิดก็ใจหายแล้ว ไม่เอาแบบนี้ได้ไหม เธอไม่อยากร้อนรนแบบนี้เลย ความรู้สึกเหมือนคนกำลังจะสติแตก หาหนทางแก้ไขไม่เจอและไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี

เฟอร์ : ยู...เมื่อคืนพะพาย...มาส่งฉันใช่ไหม

ยูมิ : ใช่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ

เฟอร์ : พะพายหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้...เธอช่วยไปดูให้หน่อยได้ไหมว่าเขากลับห้องหรือเปล่า

ยูมิ : ทำไมไม่ทักถาม?

เฟอร์ : พะพายบล็อกฉันไปแล้ว

ยูมิ : จริงดิ!!

ปกติใช้เซ็กซ์มัดใจเขาได้นี่ ทำไมรอบนี้ถึงไม่ได้ผลล่ะ เฟอร์คิด แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเมื่อคืนเธอบ้าดีเดือดแค่ไหนก็ตาม แต่ปกติแล้วเขาดูหลงเธอจะตาย ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ตอนนี้หัวใจของเธอมันร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก และสิ่งเดียวที่เธอจะต้องทำตอนนี้คือ ไปคุยกับเขาให้เข้าใจ เธอไม่ยอมปล่อยให้เรื่องบานปลายแบบนี้หรอก ในเมื่อเรื่องนี้เธอเป็นคนผิด เธอก็ต้องเป็นฝ่ายไปง้อ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   จบ+End Credits

    3ปีต่อมา...“แง้...ปะป๊า...ให้เฟิร์สเล่นบ้าง...ปะป๊าลงมา” เสียงเด็กน้อยวัย3ขวบงอแงประท้วงผู้เป็นพ่อที่นั่งรถบังคับของตัวเองขับทั่วบ้านไม่ยอมแบ่งใครเลย แถมยังปล่อยให้ลูกชายตัวน้อยวิ่งตามรถที่ตนขี่อีกบรื้นนนนนน“ปื้นๆ ขอทางหน่อยครับ...เดี๋ยวปะป๊าชนนะ” พะพายกล่าวกับลูก พร้อมกับทำเสียงแตรหวังบอกให้ลูกชายตัวน้อยหลีกทางให้เขาและดูเหมือนว่าจะสนุกยิ่งกว่าลูกเสียอีก ไม่พอยังทำลูกร้องไห้วิ่งไปฟ้องแม่อีก“มะ...ม๊า...ปะป๊าแย่งเฟิร์ส”“นี่พะพาย...โตขนาดนี้แล้วยังแย่งลูกอีก...ฉันให้ดูลูกยังทำลูกร้องไห้อีก...นี่นายตั้งใจกวนประสาทฉันหรือไงห๊ะ...ฉันประชุมกับเพื่อนอยู่เห็นไหม” เฟอร์เดินออกมาจากห้องทำงาน แล้วมาบ่นพะพายที่ทำลูกร้องเสียงดังรบกวนเธอจนเสียงลอดไปในห้องทำงาน“เอ้า...ประชุมเสร็จแล้วเหรอ...ปะๆ ...ไปดินเนอร์กัน...เดี๋ยวเอาน้องเฟิร์สไปให้ปู่เลี้ยง”“ฉันด่านี่สลดบ้างไหม...” เฟอร์กล่าวอย่างหัวเสีย จะไม่หงุดหงิดเลย ถ้าโปรเจคจิวเวอรี่ล็อตใหม่ไม่ถูกลอกจากร้านแบรนด์ของคู่แข่ง“พะพาย...เฟอร์มันเครียดอยู่...” หุ้นส่วนอย่างยูมิบอกด้วยเสียงจริงจัง จนพะพายที่เอาแต่คึก อยากให้เธอผ่อนคลายออกมาจากห้องทำงานรู

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   อัศวินขี่ม้าขาว

    งานแต่งงานที่แพลนกันเอาไว้เริ่มใกล้เข้ามาทุกที แต่แทนที่เจ้าสาวจะวุ่นวายกับงานแต่ง ทว่ากลับเอาแต่นั่งกิน ช่วงนี้เธอกินเก่งมากๆ พะพายเลยตั้งใจอยากจะรีบจัดงานให้เร็วที่สุด เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นขี้ปากชาวบ้าน ว่าท้องก่อนแต่งซึ่งงานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติที่โรงแรมหรูแปดดาว เหมายกชั้น รวมกับเปิดห้องให้แขกเหรื่อที่มาไกลๆ ได้มีที่พักกันด้วยบรรยากาศในงานนั้นจัดตรีมเทพนิยาย และเจ้าบ่าวของเธอวันนี้คืออัศวิน เธอเป็นคนจัดแจงให้เขาเอง เพราะเขาเป็นดั่งอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยเธอตลอด ตั้งแต่วันแรก และไม่ว่าจะครั้งไหนๆ ที่เธอเจออันตราย วันนั้นจะมีเขาคอยช่วยเธอไว้ได้ทันเสมอส่วนเธอก็เป็นดั่งเจ้าหญิงแสนสวยที่ค่อยๆ เดินควงแขนพ่ออย่างไต้ฝุ่นเข้าสู่ประตูวิวาห์ ด้วยชุดราตรีสีขาวอมชมพูยาวลากพื้น กระโปรงด้านหน้าฟูๆ สั้นเพียงแค่หน้าขา ด้านหลังยาวลากพื้นประมาณแปดเมตร ดีเทลชุดประดับไปด้วยผีเสื้อสีพาสเทลละมุนๆ ถักทออย่างประณีต ผมสีน้ำตาลลอนเป็นธรรมชาติถูกปล่อยสยายสวยงาม ใบหน้าตกแต่งหวานๆ เข้ากับใบหน้าสวยหวานทว่ากลับดูดื้อรั้นไปในคราเดียวกันสองขาค่อยๆ ก้าวไปตามพื้นพรมที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบสีขาว ด้านข้างเป็นโต

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ผิดไปแล้วคนดี

    ด้านพะพาย...“เฮ้อเหลือเงินแค่2ร้อยเอง จะเลี้ยงพ่อตาพอไหมเนี่ย” ร่างสูงมองดูเงินในกระเป๋าพร้อมกับหันไปมองพ่อตาที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าสิ้นหวัง“ทักไปกู้ไอ้หมอกก็ได้วะ” เมื่อไม่มีทางเลือกเลยจำเป็นเข้าแชทเพื่อขอความช่วยเหลือจากแฝดตัวเอง แต่ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะพิมพ์ขอความช่วยเหลือ สัญญาณอินเทอร์เน็ตกลับหมุนติ้วๆ“เอ้า...เวรเอ๊ย...เน็ตหมดวันนี้อีก...โอ๊ย...เฟอร์...พายผิดไปแล้ว...ฮือ...พายอยากกลับบ้าน” มือหน้ายกขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อระบายความขุ่นมัวในจิตใน ชีวิตนี้มันจะซวยอะไรเบอร์นั้นอะ เงินก็จะหมด เน็ตก็มาหมดวันนี้อีก“ลูกเขย...ป๊าอยากกินหมูกระทะอะ...เราไปกินกันไหม” ฟงเอ่ยชวน เมื่อได้กลิ่นเหมือนว่าข้างห้องจะย่างหมู ซึ่งมันยั่วน้ำลายเขาเหลือเกิน แถมทั้งวันก็ยังไม่กินข้าวเลย เงินก็ร่อยหรอลงไปเต็มที แต่เมียก็ยังไม่มีสัญญาณว่าจะหายโกรธ“ป๊าครับ...ผมเหลือเงินแค่สองร้อยเอง...ของป๊าเหลือเท่าไหร่”“ป๊าเหลือร้อยเดียว” สิ้นหวังหนักกว่าเดิม จะบ้าตาย3ร้อยรวมกันสองคน จะผ่านพ้นวันนี้ไปได้ยังไง“เราต้มบะหมี่กินกันเถอะครับ หมูกระทะเอาไว้ก่อน” พะพายกล่าว จากนั้นก็เดินไปกดน้ำร้อนใส่บะหม

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ผิดหวัง

    ผ่านไปประมาณสิบนาทีเธอก็เดินเข้าไปในห้องที่ฟงและพะพายอยู่ แต่ด้วยเพราะทั้งคู่ไม่ได้มีบัตรสมาชิกเลยไม่สามารถเข้าไปไม่ได้แบบโจ่งแจ้ง จึงโดนพนักงานกักตัวไว้ก่อน“เข้าไม่ได้นะคะ ห้องนี้มีลูกค้าใช้บริการอยู่ค่ะ”“แต่ฉันเป็นเมียของมัน ถ้าไม่ให้ฉันเข้าไป ฉันจะสั่งปิดร้านเธอแล้วแจ้งข้อหาค้าประเวณี” เฟอร์กล่าวเสียงแข็ง จนพนักงานชะงัก“ว่าไง...จะให้ฉันเข้าไปจัดการผัวของพวกเราได้ยัง...ถ้าให้เข้าไปฉันจะไม่เอาเรื่องที่ร้านเธอ แต่ถ้าไม่...รู้ใช่ไหมว่ามันปิดได้ง่ายๆ เลยนะ ถ้าไม่อยากซวยก็หลีกทางซะ” ครั้งนี้เป็นเหม่ยจิงที่พูดขึ้น สุดท้ายพนักงานก็จำต้องให้เธอและแม่เข้าไปด้านใน เพราะกลัวว่าสถานที่ของเจ้านายจะปิดตัว“อืม...นวดแรงๆ สิหนูเดี๋ยวเฮียให้ทิป” เสียงอ่อนเสียงหวานของฟงเอ่ยขึ้น“แหมป๊า...อยู่บ้านกับเมียเสียงหวานแบบนี้ไหม” พะพายเอ่ยถามเชิงขำ ไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะปล่อยให้สาวสวยอกตู้มนวดต่อโดยที่ทั้งคู่ก็แช่อ่างน้ำร้อน ใบหน้าคือผ่อนคลายสุดๆ ฟงนี่มองนมพนักงานแทบไม่วางตา แต่แล้วสวรรค์ก็ต้องดับลงกลางอากาศเมื่อเหม่ยจิงเดินเข้าไปยืนตรงหน้า ตามด้วยเฟอร์ที่เดินเข้าไปเช่นเดียวกัน“เฮือก...หมวยเล็ก...อาจิง

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   คนที่เข้าใจเธอมากที่สุด

    แจ๊ะ แจ๊ะ!!ลิ้นร้อนตวัดเลียกลีบดอกไม้ฉ่ำๆ ตรงหน้ารัวๆ ทำเอาร่างเล็กนั้นอยู่แทบไม่สุข ร่อนเอวเด้งรับลีลาของลิ้นเขาไม่พัก จนในที่สุดเธอปลดปล่อยน้ำหวานใสๆ เคลือบคลอออกมานอกปากทางรัก ส่วนพะพายก็ดูเลียกินอย่างตะกละตะกลามเสร็จด้วยปากแล้ว ก็แน่นอนว่าต้องได้กระแทกด้วย เพราะคนอย่างเอาน้ำเดียวไม่เคยพออยู่แล้ว หากเธอเป็นอาหาร ก็คงจะเป็นอาหารจานโปรดแสนอร่อย ที่กินเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่ม มีแต่จะเบิ้ลเพิ่ม เอาให้จุกกันไปข้างเลยพะพายยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วช้อนร่างเล็กขึ้นจากโซฟา เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะจัดลีลารักแสนเร่าร้อนจนเตียงสั่น กว่าเขาจะปล่อยให้เธอได้นอนก็เกือบเช้า ส่วนเขาก็อิ่มหนำสำราญใจ กอดก่ายเธออยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนใหญ่ ทั้งที่ยังเปลือยกายด้วยกันทั้งคู่ช่วงสายของวันต่อมา...ร่างเล็กในอ้อมกอดอันอบอุ่นค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเพชรที่ถูกแสงแดดกระทบมันแยงตาเธอจนตาแทบบอด แต่แทนที่จะหงุดหงิดกลับอมยิ้ม เมื่อลืมตาขึ้นมาเห็นแหวนที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย แหวนที่สวมมาที่นิ้วของเธอด้วยฝีมือของเขาเมื่อคืนนี้ และเธอไม่ได้มโนไปเอง มันคือเรื่อจริงที่จับต้องได้แม้ว่าจะเป็นการขอแต่งงานที่เริ่ม

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   หอมเกินต้านNC+++

    หัวใจของเธอเต้นคร่อมจังหวะทันที จากนั้นเขาก็เอื้อมมือมาจับมือข้างซ้ายของเธอไปจูบ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ยิ้มหน้าบานแทบไม่หุบ“พะพาย...” ร่างเล็กน้ำตาคลอ มองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตา ว่าคนทรงกวนแบบเขาจะมีโมเม้นท์นี้ขอเธอแต่งงานแก๊ก แก๊ก!!“กรี๊ดดดดดดด ไอ้บ้าพะพาย...ทำบ้าอะไรของนายวะเนี่ย” แล้วแล้วก็ต้องลมออกหูเมื่อสิ่งที่เขาหยิบออกมาไม่ใช่แหวนเพชรเม็ดโตอย่างที่เธอวาดฝันแสนหวานเอาไว้ แต่มันคือมีดตัดเล็บ แล้วเขาก็กำลังตัดเล็บของเธอที่เธอเพิ่งจะไปทำมาด้วย“นี่คือคุณค่าที่เธอคู่ควรที่สุด ตัดซะบ้างเล็บน่ะ แสบหลังเป็นบ้า ข่วนจนหลังฉันลายหมดแล้ว” พูดพร้อมกับบรรจงตัดเล็บให้เธอต่อ โดยที่เธอก็พยายามชักกลับ แต่ก็ไม่สามารถต้านแรงของเขาได้ บวกกับกลัวว่าถ้ายื้อแย่งกันไปมามีดตัดเล็บจะตัดนิ้วเธอเอา“ไอ้บ้าพะพาย!! เล็บฉันเพิ่งไปทำมานะ!!”พูดพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า นึกเสียดายเล็บสวยๆ“ก็ทำแบบสั้นๆ สิ...จะไว้ยาวทำไม...เธอเห็นหลังฉันหรือยัง...ว่ามันลายแค่ไหน...มีแต่รอยเล็บเธอเนี่ย”“หึ่ย!! ฉันไม่น่าไปคาดหวังกับคนอย่างนายเลย” จากที่เขินๆ เมื่อครู่ พอถูกกระชากลงมาจากสวรรค์เพราะถูกคนบ้าอย่า

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ทักทายลูกNC+++

    “กินเยอะๆ นะ” อาหารจานโปรดที่เฟอร์ชอบ ถูกพะพายตักใส่จานครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างใส่ใจ“พอแล้ว...ฉันกินไม่ไหวแล้ว...”“เอาของหวานไหม เดี๋ยวสั่งให้” ของคาวพอแล้วก็ต้องตบด้วยของหวานพอกินอิ่มหนำสำราญใจกันเสร็จก็พาเธอไปเดินเล่นชมแกะ ให้อาหารแกะ ให้อาหารกระต่ายของทางรีสอร์ต จากนั้นก็ไปขี่ม้าชมสวนดอกไม้ยาม

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   หนีตามผู้ชาย

    “ฉันรู้สึกไม่ดีเลย...ที่ต่อต้านป๊าแบบนั้น...ฉัน...ดูเป็นลูกที่ไม่ดีเลยใช่ไหม...นายรู้ไหมนี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเถียงป๊า”“เธอไม่ใช่ลูกที่ไม่ดีหรอก...เธอแค่เลือกใช้ชีวิตของเธอเอง...พ่อแม่...มีสิทธิ์ให้กำเนิด...แต่ไม่มีสิทธิ์บังคับให้ลูกเป็นแบบนั้นแบบนี้ได้ตามใจ...”“แต่ป๊าบอกว่าสิ่งที่ป๊าเลือกให้

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ขอเลือกเอง

    ตึ้ง!!ป๊า : กลับมาบ้าน...เรามีเรื่องต้องคุยกัน!!สายแล้วสายเล่าที่ดังขึ้นมาในมือถือของเฟอร์อย่างต่อเนื่อง แต่ร่างเล็กก็เอาแต่จ้องมองเครื่องสี่เหลี่ยมนั่นด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ไม่ยอมรับสายสักที จนกระทั่งเสียงเงียบลง แต่ต่อจากนั้นก็มีเสียงข้อความแจ้งเตือนเข้ามาแทน และเธอรู้ชะตากรรมได้ทันทีว่า วินาทีนี

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   เจ้าแผนการแบบสุดๆ

    1ปีต่อมา...หลังจากวันนั้นที่เพื่อนของเฟอร์จากโลกไปแล้ว ทำให้เฟอร์ไม่ค่อยกล้าที่จะอยู่คนเดียวอีกต่อไป ด้วยเพราะยูมิเองก็มีเรย์ที่ต้องดูแล ต้องใช้ชีวิตคู่รักด้วยกัน เธอเลยไม่อยากที่จะรบกวนทั้งคู่มากนัก จึงตัดสินใจขนของกลับบ้านแล้วปล่อยคอนโดให้คนอื่นเช่าไป แล้วพะพายก็นานๆ จะเจอกันที วันไหนที่หยุดเธอถ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status