Share

33

last update publish date: 2026-06-03 19:32:10

เพล๊งงง!!!!

"นี่มันอะไรกันพิมพ์ดาว หมายความว่ายังไง!!" เสียงเจ้าสัวณรงค์ตะคอกดังลั่นสนั่นบ้าน ตวาดใส่หน้าภรรยาสาวที่อยู่กินกับมาเกือบยี่สิบปีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"...พิมพ์เปล่านะคะคุณณรงค์ พิมพ์ไม่รู้เรื่อง พิมพ์โดนใส่ร้าย" พิมพ์ดาวเข้าไปจับประคองท่อนแขนของสามีเอาไว้แล้วบีบนวดเพื่อเอาอกเอาใจ

"ไม่รู้เรื่องแล้วนี่มันหมายความว่ายังไง คุณอธิบายผมได้ไหมพิมพ์ดาว!! ทำไมไอ้เงินพวกนี้มันถึงโอนเข้าบัญชีคุณ!" เจ้าสัวณรงค์ฟาดกระดาษเอสี่แผ่นสีขาวใส่หน้าพิมพ์ดาวอย่างแรง นี่เป็นหลักฐานการยักยอกเงินบริษัททั้งหมดของพิมพ์ดาวที่เขาสามารถเก็บรวบรวมมาได้

ตลอดระยะเวลาเกือบยี่สิบปีที่อยู่กินกันมาอาจมีบ้างที่เขาหวนระลึกนึกถึงคุณเพ็ญจันทร์ภรรยาแรก เพราะหล่อนคือภรรยาที่ดีที่สุดสำหรับเขา ไม่อาจมีใครทัดเทียบ แต่น่าเสียดายที่ความดีมันคนละอย่างกับความรัก ความรู้สึกที่เขามีต่อมารดาของพลอยปภัสคือ ความชื่นชม ภาคภูมิใจ เกรงอกเกรงใจ และให้เกียรติ

หลังจากคุณเพ็ญจันทร์สิ้น เขาก็มีภรรยาเดียวมาโดยตลอด ไม่ลักเล็กขโมยน้อยซุกซ่อนอีหนูสาว ๆ เอาไว้นอกบ้าน เขาไว้ใจพิมพ์ดาวมากถึงขั้นให้ช่วยเข้ามาดูแลจัดการเรื่องบัญชีภายในบริษัทเพราะหล่อนเรียนจบสายนี้มาโดยตรง

เริ่มแรกพิมพ์ดาวทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลยสักอย่าง กระทั่ง...ปีสองปีมากนี้ ยอดบัญชีรายรับรายจ่ายหลายรายการมันแปลก ๆ ไปจนเขาเพิ่งจับสังเกตได้เมื่อสามเดือนก่อน จึงพยายามเร่งตามสืบแบบเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้คนร้ายไหวตัวทัน

โชคร้ายที่หวยดันมาออกที่ พิมพ์ดาว ภรรยาและแม่ของลูกเขา! หลักฐานคาตาจนดิ้นไม่หลุด

"..." พิมพ์ดาวนิ่งเงียบ หน้าซีกเผือก ริมฝีปากสั่นเทาแทบไม่กล้าแหงนหน้าขึ้นไปสบสายตากับเจ้าสัวณรงค์ เพราะรู้ดีว่าเขาเป็นคนอย่างไร 'ยามดีก็ดีใจหาย แต่ยามร้ายก็ร้ายสุดใจเช่นกัน'

"คุณโกงบริษัททำไมพิมพ์! คุณยักยอกเงินเข้าบัญชีตัวเองมาเป็นสิบปีจนตอนนี้ยอดไม่ต่ำกว่าหมื่นล้าน คุณทำทำไม! เงินที่ผมให้คุณใช้แต่ละเดือนมันไม่พอเหรอยังไง"

ตามจริง...เจ้าสัวณรงค์ไม่ได้เสียดายเงินพวกนั้นเลยสักนิด สำหรับเขาแล้วตราบใดที่ยังมีมือมีเท้า เหลือเรี่ยวแรงในการใช้ชีวิต อย่างไรเขาก็ไม่มีวันอดตาย ทว่าเขาเสียความรู้สึก ผิดหวัง และหมดศรัทธาในตัวพิมพ์ดาวมากกว่าที่จู่ ๆ ก็ดันมารู้ทีหลังว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาถูกคนที่รัก คนที่ไว้ใจมากที่สุดหักหลังกันอย่างเลือดเย็น

"ก็เพราะคุณนั่นแหละ!!" พิมพ์ดาวระเบิดตู้ม หล่อนโต้สวนกลับไปด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด "คุณบีบให้พิมพ์ต้องทำแบบนี้เอง แล้าคุณจะมาโทษพิมพ์ได้ยังไง!!!"

"ผมทำอะไร ผมทำอะไรพิมพ์ดาว ที่ผ่านมาผมยังดี ยังให้คุณไม่มากพอเหรอ" เจ้าสัวณรงค์ไม่เข้าใจถึงสาเหตุที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้ เขาไม่เชื่อหรอกว่าพิมพ์ดาวจะขัดสนเรื่องเงินจนถึงขั้นต้องใช้เงินจำนวนมากมายมหาศาลขนาดนั้น เพราะลำพังบัตรไม่จำกัดวงเงินจำนวนสามใบต่อเดือนที่เขาให้หล่อนมาตลอดระยะเวลาสิบกว่าปีมันก็เหลือเฟือใช้ไม่หมดแล้ว

"ก็คุณนั่นแหละคุณณรงค์ พิมพ์รู้ว่าสิบปีกว่าที่เราแต่งงานกันพี่เพ็ญจันทร์ยังอยู่ในหัวใจคุณมาโดยตลอด ในสายตาคุณแล้วพิมพ์ไม่เคยสู้พี่เพ็ญจันทร์ได้เลยสักอย่าง! คุณยังอาลัยอาวรณ์ ยังรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุทำให้พี่เพ็ญและลูกต้องตาย แม้จดทะเบียนสมรสกับพิมพ์คุณก็ยังไม่ยอมจด!! อ้างว่ายังไงทุกคนต่างก็รับรู้ว่าตอนนี้พิมพ์เป็นภรรยาคนเดียวของคุณ!" ที่หล่อนต้องพยายามทำทุกอย่างและดิ้นรนขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะเจ้าสัวณรงค์เองหรอกหรือที่บีบบังคับหล่อน "แล้วพิมพ์จะทำไงได้ล่ะ! มีหลักประกันไหมว่าพิมพ์และลูกจะได้ในสิ่งที่พวกเราควรได้ ไม่ใช่คุณยกให้นังพลอย นังลูกเมียแรกหมด!!"

"..." เจ้าสัวณรงค์นิ่งเงียบ

"แล้วพิมพ์ผิดอะไรนักหนา พิมพ์ก็แค่เรียกร้อง ก็แค่เอาในสิ่งที่พิมพ์และลูกควรจะได้เท่านั้นเอง!!" หล่อนไม่ได้เล็งเห็นความผิดของตนเอง ทุกอย่างมันมีสาเหตุมาจากเขาทั้งนั้น "ถามใจคุณดูเถอะ ต่อให้คุณเหมือนจะดูไม่สนใจยัยพลอย ตัดหางปล่อยวัด แต่ความจริงแล้วคุณรักยัยพลอยมากกว่ายัยพรีมลูกสาวของเราเสียอีก! คุณคิดว่าพิมพ์ไม่รู้เหรอ ที่ยัยพลอยยังอยู่ในวงการบันเทิง ยังมีงานเข้ามาไม่ขาดสายทั้ง ๆ ที่นิสัยเหวี่ยงวีนทีมงานซะขนาดนั้นก็เพราะคุณ!"

นั่นทำให้คนที่ยืนแอบฟังอยู่ตั้งแต่ต้นอย่างพลอยปภัสสะอึกไปชั่วครู่ หัวใจบีบตัวแน่นอย่างไร้สาเหตุ เธอไม่เคยรับรู้เรื่องพวกนี้มาก่อนเลยสักครั้ง

"ยัยพลอยก็เป็นลูกสาวผมนะพิมพ์ และก็เป็นหลานแท้ ๆ ของคุณด้วย"

"แล้วทำไม พิมพ์ไม่สน ยัยนั่นมันเห็นพิมพ์เป็นน้าสาวตั้งแต่เมื่อไหร่ มันมีแต่เหยียบหัว เพราะฝังใจที่พิมพ์ทำแม่มันตรอมใจตาย! คุณก็ดีแต่เข้าข้างยัยพลอย ปากคุณบอกว่าคุณจะจัดการให้ แต่สุดท้ายคุณก็ให้ท้ายมันอยู่ดี" พิมพ์ดาวทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มยกฝ่ามือขึ้นขยี้ผมแรง ๆ

"คุณคิดว่าพิมพ์ไม่รู้เหรอคะ คุณไม่อยากให้ยัยพลอยต้องเข้าไปทำงานในบริษัทเพราะมันยาก เหนื่อย และรู้ว่าลูกสาวคุณไม่สามารถทำงานร่วมกับคนในบริษัทได้ดีก็เลยผลักดันยัยพลอยไปทางวงการบันเทิงแทนแล้วให้ยัยพรีมเป็นคนรับช่วงต่องานหนัก ๆ นั่น แต่ถึงอย่างนั้นหากเกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมาคุณก็จัดการเตรียมทุกอย่างไว้ให้ยัยพลอยหมดแล้ว ใช่ไหม!!"

ทุกอย่างที่พิมพ์ดาวพูดมาเจ้าสัวณรงค์ยอมรับว่ามันคือความจริง

"ใช่ ผมเป็นคนเตรียมทุกอย่างไว้ให้ยัยพลอยเอง ที่ผ่านมาผมไม่เคยทำหน้าที่ป๊ากับยัยพลอยเลยสักครั้ง เหมือนที่ยัยพลอยว่าผมกอดแกครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ ผมไม่เคยเอ่ยชมแก ปล่อยให้แกต้องอยู่กับแม่นมมาตั้งแต่ที่คุณเพ็ญจันทร์เสีย ผมควรจะชดเชยชดใช้ให้กับแกและคุณเพ็ญจันทร์บ้างเพราะสมบัติครึ่งหนึ่งยังไงเสียก็เป็นของคุณเพ็ญที่ร่วมสร้างกันมา หากไม่มีคุณเพ็ญก็ไม่มีเจ้าสัวณรงค์ที่ร่ำรวยถึงขนาดนี้ นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่ยัยพลอยควรได้รับ"

เจ้าสัวณรงค์พยายามหาลู่ทางออกกับปัญหาที่เขาได้ก่อมันขึ้นมาเพื่อให้เฉลี่ยเท่ากันไม่ลำเอียงไปฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งและไม่เบียดเบียนในสิ่งที่ใครควรได้

"เพราะแบบนี้ไง! เพราะแบบนี้ไงพิมพ์ถึงต้องทำแบบนั้น ดีนะที่พี่เพ็ญตรอมใจตายไปพร้อมกับไอ้มารหัวขนในท้องซะก่อน ไม่อย่างนั้นพิมพ์กับยัยพรีมคงได้แค่เศษเงิน!!" หล่อนคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่ตัดสินใจยักยอกเงินเก็บไว้

ได้ยินเช่นนั้นพลอยปภัสถึงกับปรี๊ดแตก เธอรีบพุ่งตัวเข้าไปกระโดดสองขาคู่เข้าใส่แล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าของพิมพ์ดาวอย่างแรงจนเลือดสีแดงสดไหลกลบมุมปาก

เพี๊ยะ!!!!!

สาแก่ใจ!! ใบหน้าเธอแสดงออกชัดเจนมาก เธออยากตบคนที่ได้ชื่อว่าเป็นน้าสาวมาตั้งแต่จำความได้แล้วแต่ยังไม่มีโอกาสที่มันสมเหตุสมผล ทว่าวันนี้ฤกษ์งามยามดี เลือดกลบปากเชียว

"พลอย..." เจ้าสัวณรงค์เอ่ยเรียกลูกสาว

"อีพลอย!!!" พิมพ์ดาวยกฝ่ามือขึ้นจับแก้มบริเวณที่โดนตบเมื่อครู่แล้วหันกลับไปถลนตาใส่พลอยปภัสด้วยความโมโหหมายจะง้างแขนเรียวฟาดกลับคืนไปเพื่อแก้แค้น

เพี๊ยะ!!

แต่เธอไวกว่า พลอยปภัสกระชากเส้นผมยาวสลวยถลกจนหนังศีรษะแทบแหก ก่อนจะจับโขกกับโต๊ะทำงานของบิดา แล้วดึงขึ้นมาตบซ้ายตบขวาเพื่อสั่งสอนและเอาคืนที่พวกมันเคยกระทำกับมารดาเธอไว้

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

"กรี๊ด!! อ๊าย อีพลอย!!"

"พลอย พลอย พลอยพอแล้วลูก" เจ้าสัวณรงค์รีบเข้าไปห้ามปรามดึงตัวลูกสาวไว้ พลอยปภัสถีบ ผลักออก แล้วยินยอมถอยห่าง พร้อมกับเช็ดมือเบา ๆ ด้วยความสะใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   42 จบบริบูรณ์

    ในงานวันแต่งงานระหว่างพลอยปภัสและไตรฉัตรถูกจัดขึ้น ณ บ้านเจ้าสัวณรงค์ หรูหราหมาเห่าอย่างสมเกียรติสมฐานะไม่ให้น้อยหน้าใครในประเทศ มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ทั้งแขกผู้ใหญ่และดารานักแสดงในวงการบันเทิงที่พลอยปภัสเคยร่วมทำงานด้วย ทำให้บรรยากาศภายในงานค่อนข้างครึกครื้น ช่วงเช้าจะเป็นพิธีเล็ก ๆ ภายในครอบครัวที่มีการทำบุญตักบาตรเสริมสิริมงคลและรดน้ำอวยพรให้คู่บ่าวสาว ก่อนจะเป็นงานเลี้ยงปาร์ตี้ในช่วงภาคค่ำและดูเหมือนคนที่จะได้รับความสนใจเป็นพิเศษนั่นก็คือเจ้าหนูน้อยแพทตี้ที่ช่างพูด ช่างจา ช่างฉอเลาะ น่ารักน่าเอ็นดูจนแขกที่มาร่วมงานผลัดกันอุ้มผลัดกันชมไม่เคยขาดมือ "เจ๊ดีใจกับพวกแกสองคนด้วยนะ ในที่สุดก็มีวันนี้สักทีได้แต่งงานเป็นตัวเป็นตนแล้วเนอะหลังจากที่แอบกินกันมาหลายปี" เจ๊นัตตี้แสดงความยินดีพร้อมกับเอ่ยแซวติดตลกตามสไตล์ของหล่อน"เจ๊ก็!" "แต่ฉันดีใจจริง ๆ นะยัยพลอย ฉันเห็นแกมาตั้งแต่เป็นยัยพลอยขี้เหวี่ยงขี้วีนสมัยปีหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนคบสักคนโน่น จนกระทั่งวันนี้แกเป็นแม่คน เป็นเมีย เป็นแกในเวอร์ชั่นที่ใจเย็นขึ้ต เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และก็กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝากับผู้ชายแฟ

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   41

    แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้าวันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร...หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเราซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว!ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   40

    พลอยปภัสนิ่งเงียบ ไม่รู้ทำไมคำพูดของเจ้าสัวณรงค์เมื่อครู่จึงมีผลกระทบต่อหัวใจของเธอได้ถึงขนาดนี้ พยายามจะไม่คิดอะไรมากมายแล้วเชียวแต่ท้ายสุดแล้วมันก็ไม่สามารถหักห้ามใจได้ ผ่านไปประมาณเกือบสามชั่วโมงเต็ม ๆ ไตรฉัตรยังไม่โผล่หน้ากลับมา แม้แต่จะโทรศัพท์รายงานอย่างที่เคยเป็นบนหน้าจอก็พบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวรีบประคองท้องแก่ใกล้คลอดเดินลงมาชั้นล่างของบ้านชะเง้อขอมองหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำตอนนี้ฝนก็โหมกระหน่ำเทลงมาราวกับพายุเข้าก็ไม่ปาน ยิ่งทำให้ความกังวลถูกก่อตัวขึ้นในใจยกใหญ่ "ทำไมยังไม่กลับมานะ" รู้สึกอดเป็นห่วงเขาไม่ได้จนต้องรีบหันกลับไปเลยยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูเพื่อต่อสายโทรหาอีกฝ่ายโดยเร็ว ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ไม่รับ!" คราวนี้เริ่มเดินวกไปวนมากระวนกระวายสลับกับชะเง้อคอมองไปด้านนอกที่มีสายฝนเทกระหน่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใดเป็นสิ่งใด ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่เนี่ยทำไมถึงไม่รับสาย" ก็ไม่ลดละความพยายามยกขึ้นมาแนบหูไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เสียงที่ได้ยินตอบกลับมาก็ยังคงเป็นเช่นเดิมนั่นคือบริการฝากข้อความ ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่ลูก เป็นห่วงไอ้ว่าที่ลูกเขยป๊า

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   39

    ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย คำพูดการกระทำของเขามันกำลังทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยปรารถนาอยากให้มันเกิดขึ้นมาก่อน เธอเองก็ยอมรับว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่ผ่านมากำแพงในใจของเธอที่มันเคยถูกก่อตัวขึ้นจนสูงหนาและใหญ่จนไม่สามารถทลายพังเข้าไปด้านในได้ถูกแซะลงทีละนิดทีละนิดจนมันกัดกร่อนลงมา บ่งบอกถึงความอ่อนแอที่เธอไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันยากจะห้ามให้เป็นไปดังที่ใจเราคิดได้ เธออ่อนลงมากกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ เปิดใจให้เขาเข้ามามีผลต่อความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามมันอย่างสุดกำลังแต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แต่เธอก็ยังกลัว หวาดกลัวเหลือเกิน ความรู้สึกความรู้สึกเจ็บความรู้สึกทรมานคล้ายกับคนที่หมดอาลัยตายอยากในการใช้ชีวิต ตรอมใจจนกระทั่งถึงขั้นหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวเพื่อปลิดชีพตัวเองให้ตายตกตามมารดาและแม่นมไปมันยังติดอยู่ในความรู้สึกของเธอไม่เคยลืมเลือน มันยังกลายเป็นฝันอันโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เธอดึงมือออก "ฉันยอมรับนะคะว่าฉันเองก็แอบใจอ่อนให้คุณไม่น้อยแล้วเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ " เธอตอบเพียงเท่านี้ก็เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านไม่พ

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   38

    "โชคดีนะเนี่ยที่แกไม่มีอาการแพ้ท้องก็เลยทำงานได้ตามปกติ" เจ๊นัตตี้เอ่ยพูดขึ้นมาทำให้คนที่กำลังนั่งรับประทานเค้กช็อกโกแลตของโปรดอย่างสบายใจเฉิบอยู่หยุดชะงักเล็กน้อย หญิงสาวดูดช้อนอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะแบ่งตักคำเล็ก ๆ แล้วหันไปมองหน้าพี่สาวสุดที่รักที่ควบตำแหน่งผู้จัดการไปในตัว "ก็ดีแล้วแหละเจ๊ ฉันยังไม่พร้อมให้ใครรู้เรื่องที่ฉันกำลังท้องนี่ คงจะรอจนกว่าเคลียร์งานที่เจ๊รับเอาไว้หมดก่อนละมั้งแล้วฉันค่อยตั้งโต๊ะแถลงข่าวพร้อมกับประกาศออกจากวงการทีเดียวเลย" พลอยปภัสปรึกษาเรื่องนี้กับเจ๊นัตตี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว เธอตั้งใจว่าจะออกจากวงการอย่างถาวรเพราะมันค่อนข้างเสียสุขภาพจิตที่ต้องทนฟังกระแส ทนฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากสังคม ซ้ำไอ้ตำแหน่งแม่เลี้ยงเดี่ยวที่คุณแม่หรือแม่นมที่เลี้ยงดูเธอมาก็จากเธอไปหมดแล้วเนี่ย มันค่อนข้างหนักและแปลกใหม่สำหรับเธอ เธอต้องเลี้ยงดูเจ้าหนูน้อยตัวคนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเวลามากเพียงพอให้กับลูกจนลูกขาดความอบอุ่น...และที่สำคัญคือ ถ้าเธอยังอยู่ในวงการลูกของเธอก็จะกลายเป็นลูกดาราที่มีแต่คนจับจ้องทุกฝีก้าว ทำอะไรมีคอมเมนต์แห่ถล่มทลายแสดงความคิดเห็นว่าไม่ควรอย่างโน้นอย่างนี้

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   37

    "แฮะ...แฮ่ม" เขาทดสอบระบบเสียงด้วยการกระแอมกระไอในลำคอก่อนจะกระโดดขึ้นยืนบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแล้วชูมือทั้งสองข้างผายออก "สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทั้งหลาย กระผมไตรฉัตรหนุ่มหล่อพ่อรวยที่สุดในย่านนี้มีความจะแจ้งให้พวกท่านได้ทราบและร่วมแสดงความยินดีกับกระผมครับ"เขายืดอกออกอย่างภาคภูมิใจ ทว่านั่นไม่ใช่กับเพื่อนสนิททั้งสามที่นั่งหน้าสลอนกรอกตามองบนเพราะดันโดนลากหัวตามโทรจิกตั้งแต่เช้าตรู่ "มึงโทรตามพวกกูสามคนมาทำเชี้ยไรไม่ทราบ?" คีรินเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อคืนกว่าเขาจะเคลียร์ออเดอร์ที่ไร่เสร็จก็ปาไปตีสามตีสี่ แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่ไม่โห่เพื่อขับรถมาหามันที่คอนโดเนี่ย"นั่นดิ! กูยังนอนคั่วสาวไม่อิ่มใจเลย" ธามไทถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอดเสียดายไม่ได้เพราะเมื่อคืนเขาได้สอยดาราชื่อดังที่ปรารถนาอยากจะร่วมเตียงมานานแล้วแท้ ๆ กะว่าจะตื่นเช้าขึ้นสูบเลือดสูบเนื้อให้สาสมความอยากอีกสักหน่อย ไอ้นี่แม่งโทรยิก ๆ ท่าเดียว "เออ กูว่ามันน่าจะต้องเป็นเรื่องพิเศษหรือว่าเรื่องคอขาดบาดตายมั้ง มึงถึงให้พวกกูมาเหยียบคอนโดได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามา" เฮียโก๋ขอทำนาย เขานี่มันเดาแม่นยิ่งกว่าแม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status