All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 21 - Chapter 30

“โอว์! หนูแสบช่างน่ารักเหลือเกิน แม่เด็กน้อยของพี่โน โอว์! อ่า!"ร่างใหญ่ขยับเคลื่อนไหวกระแทกหนักหน่วงเป็นจังหวะเร่าร้อน มือใหญ่ก็กอดรัดร่างน้อยขึ้นมาแนบบดเบียดกลืนไปกับร่างใหญ่ของตน ใบหน้าหล่อซุกซบซอกคอระหง พลางจูบเม้มพร้อมกับครางครวญและขยับกระแทกหาความสวยงามของอิสตรี“อือ! แสบ..อะ! อูว์! ร้อนเหลือเกินค่า...ชูว์! อืม!" หล่อนกอดรัดชายหนุ่มแน่นพลางกรีดเล็บยาวจากแผ่นหลังกว้างลงมายังก้นปอดแน่นของชายหนุ่ม“โอว์! ร้อนแรงเหลือเกินหนูแสบ...ซี้ดดด อ่า! เสียวมากคนดี อูว์!" เขาชอบให้หล่อนสนองตอบแบบนี้เหลือเกิน แม้ว่าจะเจ็บมีแผลกลางหลัง แต่มันก็ซาบซ่านเสียวเหลือเกินในความรู้สึกของมโน“อือ! ไม่ไหวแล้ว อ่ะ! อูว์!" ตะลิงปลิงครางพร่าใจแทบขาด เมื่อจังหวะที่ชายหนุ่มกระแทกเร่าเข้าหามันช่างหวาดเสียวรัญจวนเหลือเกินพั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงจังหวะกระแทกของชายหนุ่มดังหน่วงซ่านเสียวประสานกับเสียงครวญครางของพวกเขาทั้งสองประสานซ่านกัน ร่างใหญ่เคลื่อนไหวกระแทกเข้าหาพร้อมกับสัมผัสจูบเร่าตามร่างเล็ก“โอว์! ดีเหลือเกินหนูแสบ ไม่ไหวแล้ว พี่อยากให้เราขย่มพี่ อูว์! ขึ้นให้พี่หน่อยนะคนดี อ่า!"“อ่ะ! ว้าย!"ตะลิงปลิงตกใ

“มันเรื่องของฉัน ฉันไปละ” พูดจบก็วางช้อนแล้วลุกขึ้นสะพายกระเป๋าจะเดินหนีจากสถานการณ์นี้ แต่ยังไม่ทันได้ขยับเท้าก้าวเดินก็ถูกมือใหญ่คว้าข้อมือเล็กไว้เสียก่อน พร้อมเสียงทรงอำนาจ“นั่งลง!" สั่งพร้อมฉุดกระชากหล่อนให้นั่งลงเก้าอี้ตัวเดิมก่อนจะสั่งต่อ “กินข้าว อย่ากินทิ้งกินเหลือแบบนี้ ฉันรวยแต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอกินเหลือแบบนี้” คำสั่งห่างเหินเปล่งออกมาจากคนปากร้าย“ถ้าไม่กินแล้วจะทำไม” หล่อนแกะมือที่กำข้อมือตัวเองออก แล้วก็จ้องตาคนตัวโตอย่างไม่ยอมเช่นกันซ่า!"กรี๊ดดดด"เสียงกรีดร้องของตะลิงปลิงดังออกมาพร้อมกับเจ้าหล่อนลุกขึ้นเอามือเช็ดหน้าตาที่ถูกมโนยกถ้วยโจ๊กอุ่น ๆ สาดใส่หน้า หล่อนทั้งร้อนทั้งแสบ จนต้องรีบหยิบแก้วน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้า"ว้าย! คุณแสบ คุณโน”นวลวิ่งเข้ามาเห็นตะลิงปลิงเอามือเช็ดหน้าและมโนยิ้มหยันอีกฝ่าย นางก็ยกมือขึ้นปิดปาก เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มลุกขึ้นเดิมมาหาภรรยาพร้อมกับถ้วยกาแฟในมือแล้วยกมันขึ้นเหนือหัวของตะลิงปลิงแล้วราดรดมันกับหัวของอีกฝ่าย“ล้างให้” พูดเพียงสั้น ๆ แล้ววางถ้วยกาแฟแล้วเดินล้วงกระเป๋ากางเกงยิ้มร่าออกไป แต่แล้วก็ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ"โอ๊ย!"ตึก!แก้วกาแ

มโนนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานเหมือนทุกครั้ง และวันนี้เหมือนว่าจะมีแขกนั่นก็คือเพื่อนของเขานั่นเอง ฝันดีเข้ามาทำธุระในกรุงเทพฯ เลยแวะมาหามโนที่ทำงาน และก่อนจะมาหามโน ฝันดีก็แวะไปชวนรักษ์กับลวงร้อยมาด้วย ตอนนี้ทั้งสี่หนุ่มเลยนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกปาก โดยประเด็นจะอยู่ที่ชายไม่โสดคนเดียวในกลุ่ม ส่วนครั้งนี้ขาดเพ้อภพ เพราะรายนั้นอยู่แต่กับไร่กับสวน นาน ๆ จะเข้าเมือง“ยังไงไอ้โน มึงแต่งงานแล้วเงียบเลยนะเว้ย!" รักษ์ถามทันทีเมื่อเพื่อนลุกจากโต๊ะทำงานมานั่งโซฟาด้วยกัน“งั้น ๆ ว่ะ ไม่เห็นมีอะไรดี ก็เหมือนเดิม ว่าแต่คืนนี้ไปไหนกันไหมวะ กูเบื่อนางบำเรอที่บ้านน่ะ” คำพูดของมโนที่พูดถึงภรรยาแบบไม่ให้เกียรติทำให้ฝันดีขบกรามแน่น หน้าตึงขึ้นมาทันที ไม่ชอบให้เพื่อนพูดถึงหล่อนแบบนี้เลย“มึงมีเมียแล้วนะไอ้โน มึงควรปรับปรุงตัวเอง ไม่ใช่ทำตัวเหมือนหนุ่มโสดแบบพวกกู” ฝันดีพูดขึ้นบ้าง และเหมือนเพื่อน ๆ ทุกคนจะเห็นด้วย“จริงของไอ้ฝันนะเว้ย น้องแสบก็สวย แถมก็ตกแต่งเป็นเมียแล้วมึงควรจะทำตัวให้ดี ไม่ใช่ทำตัวเหมือนเดิม” รักษ์เอ่ยสนับสนุน“นั่นสิไอ้เวร! มึงอย่าเห็นแก่ตัวไปหน่อยเลยไอ้โน น้องเขาก็น่ารัก มึงควรจะทำหน้าที

ก่อนจะไปหาชนิดาที่ร้าน ตะลิงปลิงก็แวะร้านขายยาก่อน เพื่อซื้อยามาทาหน้า ดีที่หล่อนชอบแต่งหน้าเลยไม่เห็นรอยแดงเป็นเปื้อนที่เกิดขึ้นจากถูกสาดโจ๊กอุ่น ๆ ใส่หน้า เมื่อคิดถึงคนที่ทำแล้วฟันกรามของเจ้าหล่อนก็กัดแน่นจนเกิดเสียงดัง แล้วจะหวะที่เดินออกจากร้านก็..."โอ๊ย!"ร่างน้อยเสียการทรงตัวเมื่อชนเข้ากับร่างใหญ่ และก่อนที่จะล้มหงายหลังเรียวแขนใหญ่ก็ตวัดรวบรัดเอวคอดไว้ได้ทัน ตอนนี้ตะลิงปลิงจึงตกอยู่ในอ้อมกอดของชายแปลกหน้า และชายแปลกหน้าก็ตะลึง ไม่อยากเชื่อสายตาตนว่าคนในอ้อมกอดคือตะลิงปลิงภรรยาของเพื่อนรัก“ขอบคุณนะคะ และขอโทษด้วยนะคะ” ตะลิงปลิงขืนตัวออกจากอ้อมกอด และอีกฝ่ายก็ยอมคลายกอดให้เธอได้เป็นอิสระ“ไม่เป็นไรครับน้องแสบ” เสียงนุ่มเอ่ยตอบเจ้าหล่อนขมวดคิ้วมองหน้าของชายแปลกหน้าใหม่อีกครั้ง และก่อนจะอ้าปากกว้าง“พี่ฝัน เพื่อนพี่โนใช่ไหมคะ แสบจำได้ค่ะ ในงานแต่งงานเรา พี่ก็อยู่ด้วย” ตะลิงปลิงถามพลางยิ้มดีใจที่ได้เจอเพื่อนสามีอีกครั้งฝันดียิ้มกว้างเห็นฟันกรามเลยทีเดียว เมื่อหญิงสาวจำตัวเองได้“ใช่ครับ พี่เป็นเพื่อนไอ้โน ไม่สิเพื่อนโน” เปลี่ยนคำเรียกเพื่อนให้สุภาพทันที“จำได้สิคะ หล่อออกปานนี้

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณพี่ฝันนะคะ วันนี้สองรอบเลยที่รบกวนพี่ฝัน ถ้าพี่โนใจดีแบบพี่แบบนี้ก็คงดีสินะ” หล่อนพูดยิ้ม ๆ แล้วก้าวขาขึ้นรถ แล้วไม่ลืมเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายอีกครั้ง“ขอบคุณนะคะพี่ฝัน”“ไม่เป็นไรครับ น้องแสบก็เหมือนน้องสาวพี่ แถมเป็นเมียเพื่อนด้วยพี่ยิ่งต้องดูแล ขับรถดี ๆ นะครับ” พูดพร้อมกับปิดประตูรถให้หญิงสาว แล้วรอจนสาวเจ้าติดเครื่องรถแล้วออกตัวจากไปนั่นแหละฝันดีถึงหมุนตัวสองมือล้วงกระเป๋าเดินไปยังทางเข้าผับ“ตัวเมียกูหอมไหมไอ้ฝัน” มโนถามทันทีเมื่อเห็นเพื่อนเดินก้าวเท้าเข้ามาในผับ เขาดักรอที่หน้าทางเข้า ภาพของทั้งสองพูดคุยส่งยิ้มให้กันมันทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนเพื่อนที่รักแทงข้างหลังยังไงก็ไม่รู้“เมียมึงก็จะไปรู้ได้ยังไงวะ เข้าไปกันเถอะ มึงพาเดซี่มาด้วยควรไปเทกแคร์เธอนะ” ฝันดีไม่อยากทะเลาะกับเพื่อนเลยเปลี่ยนเรื่อง“ก็เห็นโอบประคองกันขึ้นรถแนบสนิทเชียว มีเหรอจะไม่รู้ว่าหอมไม่หอม”“มึงหึงกูกับเมียมึงเหรอไอ้โน”คำถามนี้ของฝันดีทำให้คนขี้หึงไม่รู้ตัวรีบพูดสวนกลับทันที“เปล่าสักหน่อย กูไม่ได้หึงเว้ย! ถ้างั้นไปข้างในเถอะ กูก็แค่ถาม ถ้ามึงชอบ มึงก็รอตอนกูหย่าก็แล้วกันนะ”“มึงเนี่ยนะไอ้โน