All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 31 - Chapter 40

ส่วนคนที่ถูกเพื่อนเทอย่างชนิดานั้นเหรอ ตอนนี้เมาไม่รู้เรื่องรู้ราว แทนที่จะหยุดดื่มแล้วกลับบ้าน แต่เปล่าเลยหล่อนยังคงสั่งพนักงานเอาเครื่องดื่มมาให้เรื่อย ๆ จนทำให้คนที่เพิ่งออกจากเวรมาหาอะไรดื่มให้หลับสบายเห็นเข้าจนต้องเดินมาหาหล่อนที่โต๊ะ เมื่อเห็นว่านั่งอยู่คนเดียว“เมามากแล้วนะครับ” ณภัทรดึงแก้วเครื่องดื่มในมือของชนิดาทันทีที่เดินมาถึง“เอามานะ เมาไม่เมาแล้วยุ่งอะไรด้วย ว่าแต่คุณเป็นใคร” สายตาพร่ามัวมองไม่ชัดเจนด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ดูเอาเถอะเมาจนไม่รู้เรื่อง เมาจนตาลายมองหน้าเราไม่ชัดแล้ว แบบนี้ใครจะปล่อยให้อยู่คนเดียว เดี๋ยวโดนพวกหื่นกามลวงไปทำมิดีมิร้ายหรอกณภัทรบ่นในใจ ก่อนจะเรียกพนักงานมาเก็บเงิน เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็ฉุดกระชากคนเมาไม่รู้เรื่องขึ้นมาอุ้ม โดยไม่สนใจอาการดิ้นรนของเจ้าหล่อนแม้แต่น้อย เท้าใหญ่ก้าวยาว ๆ ไปยังรถยนต์คันหรูของตน พร้อมกับวางร่างเล็กยืนพิงตนแล้วใช้มืออีกข้างเปิดประตูรถของตนออก แล้วยัดเมรีขี้เมาเข้าไป พร้อมกับรัดเข็ดขัดนิรภัยให้เรียบร้อย“เฮ้อ! แล้วแบบนี้จะถามรู้เรื่องไหมเนี่ยว่าบ้านอยู่ไหน” เขาปิดประตูรถพร้อมถอนหายใจพึมพำกับตน ก่อนจะเดินอ้อมไปฝั่ง

“คุณหอมหวานแบบนี้ถึงว่าผมต้องการขนาดนี้ อ่า! รอก่อนนะลูกพ่อ เดี๋ยวพ่อพานั่งยานเหาะนะลูก อืม!” เขาเคลื่อนสัมผัสลงมายังเอวเล็กคอด มือใหญ่ลูบไล้หน้าท้องแบนเรียบไปมา ก่อนจะเคลื่อนมาหยุดตรงกลางหว่าขาอวบอูมที่ขาวสะอาดเนียนตา“อืม! คุณขาวสวยเหลือเกิน เหมือนเตรียมพร้อมเพื่อผมเลยนะครับดา อ่า!" เคลื่อนมาจูบแผ่วเบาตรงเนินสวาทโหนกนูนของสาวเจ้าที่ไร้ต้นหญ้า เจ้าหล่อนแวกซ์ออก เหมือนเตรียมพร้อมเพื่อเขาอย่างไรอย่างงั้นแหละ“อือ! ทำไมร้อนแบบนี้ อ่ะ!อูว์!" หล่อนแอ่นยกสะโพกขึ้นทันทีเมื่อถูกนิ้วใหญ่รุกเร้ากุหลาบงามของตน นิ้วใหญ่สอดแทรกถูไถตามกลีบดอก พลางตวัดปลายลิ้นร้ายทักทายหยอกเย้าเกสรดอกของชนิดา“อืม! คุณสวยเหลือเกินดา หอมด้วย อืม! อ่า! ผมชักจะอยากเข้าไปให้คุณตอดรัดคลึงแล้วสิ อ่า!อืม!"เรียวลิ้นร้ายตวัดไล่เลียตามกลีบสวาทของเจ้าหล่อน ยิ่งคนตัวเล็กครวญครางบิดเร่าส่ายยกเอวเล็กไปมาเขาก็ยิ่งคึกคะนอง น้ำหวานขาวขุ่นของชนิดาก็ไหลอาบล้นออกมานอกโพรงสวาทคับแคบ“อือ! ร้อนเหลือเกิน อือ! ฝันอะไรเนี่ย อะ!ยูว์!" หล่อนบิดเร่าเสียวร้อนไปมา ทรมานไปทั่วเรือนร่าง มือเล็กกำทึ้งผ้าปูเตียงแน่นด้วยความอดทน“อืม! ฝันที่แสนวิเศ

เช้าวันนี้เพ็ญศรีมาเยี่ยมลูกชายและลูกสะใภ้ที่บ้านแต่เช้า นางนำกับข้าวและอาหารที่ทำมาด้วย จริง ๆ อยากมาดูการใช้ชีวิตของทั้งสอง แม้ว่าตะลิงปลิงจะแวะไปหาบ้าง ส่วนลูกชายตัวดีตั้งแต่แต่งงานก็ไม่เคยโผล่หน้าไปให้เห็นอีกเลย และที่ทำให้มาที่บ้านของลูกชายแต่เช้าวันนี้ก็เพราะเรื่องที่นวลโทร.ไปรายงานเมื่อวานนั่นเอง“นวลจ๊ะ ปกติพวกเขาตื่นกันกี่โมงจ๊ะ” เมื่อเตรียมโต๊ะอาหารเช้าเสร็จก็มานั่งรอลูกชายและลูกสะใภ้ในห้องนั่งเล่น“คุณแสบเช้าค่ะ แต่วันนี้ไม่รู้ค่ะ เพราะเมื่อวานคุณแสบก็สายกว่าคุณโนค่ะ” นวลนั่งข้าง ๆ ผู้เป็นนายพร้อมเอ่ยรายงาน ก็ตลอดที่อยู่บ้านหลังนี้มาสองอาทิตย์กว่าตะลิงปลิงไม่เคยตื่นสายเลย จะมีก็แต่เมื่อวานที่มโนกลับมาเท่านั้นที่ตื่นสาย“ฉันฝากนวลด้วยนะ คอยเป็นหูเป็นตาให้ฉันที ลูกชายฉันยิ่งเป็นผีร้ายจากนรกอยู่ด้วยสิ” นางไม่อยากให้ชีวิตคู่ของลูกชายต้องจบ นางรักและเอ็นดูตะลิงปลิงมาก จนไม่อยากให้ใครมาแทนที่หล่อนในตำแหน่งลูกสะใภ้“ค่ะคุณเพ็ญ” นวลรับคำ“ขอบใจจ้ะ นวลจะไปทำอะไรก็ทำเถอะ ฉันจะนั่งอ่านข่าวสักหน่อยน่ะ”“ค่ะคุณเพ็ญ”เมื่อเหลือตัวคนเดียวเพ็ญศรีก็หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับเช้านี้ขึ้นมาอ่าน เปิด

ชนิดาเข้ามาดูแลร้านเหมือนเคยเพราะหุ้นส่วนไปฮันนีมูนที่มัลดีฟล์ หลังจากวันนั้นวันที่อยู่บ้านของหมอณภัทรจนเช้า หล่อนก็รู้สึกขยะแขยงตัวเอง อยากจะเล่าให้เพื่อนฟังแต่ตอนนี้ยังไม่พร้อม และพร้อมกันนั้นพ่อกับแม่ของหมอเลวนั่นก็เห็นหล่อนเดินออกมาจากห้องของเขาและท่านก็พูดคุยด้วยเรื่อง “แต่งงาน” ซึ่งหล่อนไม่เคยคิดและไม่คิดจะแต่งงานกับณภัทรด้วยซ้ำ จึงไม่ได้ปฏิเสธท่านทั้งสองไป ส่วนผู้ชายคนนั้นจะพูดอะไรกับพ่อแม่หล่อนไม่สนใจหรอกส่วนด้านหน้าร้านตอนนี้ ณภัทรซื้อขนม ข้าวของมาเต็มไม้เต็มมือมาฝากพนักงานของร้านเธออยู่“ผมซื้อขนมมาฝากครับ ขอบคุณนะครับที่ลำบากเพื่อดา” หมอหนุ่มเอ่ยสุภาพเหมือนเคยพลางส่งยื่นถุงขนมในมือให้พนักงาน “ผมขอตัวเข้าไปหาคุณดานะครับ”“คือไม่ได้ค่ะ คุณดาสั่งห้ามไม่ให้ใครรบกวน” ศณีเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะเดินเข้าไปข้างใน“นั่นสำหรับคนอื่นครับ แต่ถ้าเป็นผม ดาต้องไม่ว่าแน่” ใช่ นี่หลายวันมาแล้วไม่ได้เจอหน้าหล่อน เพราะมาทีไรพนักงานก็บอกว่าเธอไม่มา ไม่อยู่บ้างละ และวันนี้รู้ว่าชนิดาเข้าร้านเพราะเขามาดักรอตั้งแต่ร้านยังไม่เปิดด้วยซ้ำ“แต่ว่า...”“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมรับผิดชอบเอง” หมอหนุ่ม

“อือ! ไม่ไหวแล้ว อ่า! แสบ อ่ะ! แสบไม่ไหวแล้วจริง ๆ อือ!"มือเล็กที่ยันกายกับเตียงนุ่มแทบจะอ่อนยวบฟุบหน้าลงกับเตียง แต่พอจะทิ้งกายลงก็ถูกมือใหญ่รัดคลึงเอวเข้าหาทุกครั้ง หนึ่งวันเต็ม ๆ ตั้งแต่มาถึงก็ยังไม่ได้ก้าวขาพ้นออกจากนอนห้องเลย“โอว์! ไม่ไหวก็ต้องทนคนดีของพี่ ก็เล่นแน่นและเสียวแบบนี้จะให้พี่อิ่มได้ยังไง อ่า! เสียวและมันมาก อูว์!"ยอมรับว่าเห็นแก่ตัว แต่เรื่องอะไรจะสนและแคร์ สนแค่ความต้องการของตัวเองเท่านั้นแหละ บั้นเอวสอบซ้อนทับกระแทกกระหน่ำเข้าหาบั้นท้ายงามงอนไม่ยั้ง มือใหญ่รัดเอวเล็กแน่นไม่ไหวกระเด็นกระดอนไปไกล ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมไปสาวขยำเต้างามที่หย่อนไหวเอนตามแรงขยับโยกของตน“อือ! ได้โปรด...แสบไม่ไหวแล้วพี่โน อ่ะ! เสียว...ซี้ดดด อ่า!" หล่อนร้องครวญครางเสียวแอ่นยกก้นงามงอนสนองตอบ ทั้ง ๆ ปากบอกว่าไม่ไหวแต่ร่างกายของหล่อนกลับไม่ทำแบบนั้น“อูว์! มันใช่ไหมละ พี่บอกแล้ว แม่ให้เรามาเอากันไม่ใช่ให้มาเที่ยวถ่ายรูปเช็กอิน ซี้ดดด อ่า! มันกว่าเอาอีตัวอีกเว้ย! อูว์!"“สารเลว! อ่า! แบบนั้นแหละพี่โน อือ!" หล่อนชอบเหลือเกินเมื่อเอวสอบขยับหมุนควงเอวเป็นวงกลมทำให้หล่อนเสียวร้อนข้างใน มือเล็ก