บททั้งหมดของ ด้ายแดงวาสนานี้ข้าเป็นคนผูกเอง: บทที่ 1 - บทที่ 10

34

บทนำ

บทนำเรือนรับรองภายในห้องด้านในสุดของเรือนรับรองของจวนเจ้าเมือง สตรีผู้มีใบหน้าอันงามล้ำกลับมีเนื้อตัวแดงก่ำด้วยต้องพิษราคะจากคนเลว ลมหายใจหอบถี่ด้วยความร้อนรุ่มที่สุมอยู่ในกายจนมิอาจถอดถอนได้ อาภรณ์งามที่สวมใส่ถูกฝ่ามือหนาของบุรุษตรงหน้าดึงทึ้งจนหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวกายอันขาวเนียนละเอียดราวกับน้ำนม"ปะ ปล่อยข้า! อย่ามาแตะต้องตัวข้า อ่า...""ฮ่าฮ่าฮ่า ผิวของเจ้าช่างนุ่มลื่นยิ่งนัก ข้าคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่ใช้ยานี้กับเจ้า หากให้ข้าต้องรอนานถึงครึ่งปี มิสู้ข้าตีตราจองเจ้าก่อนเลยดีหรือไม่"บุรุษหนุ่มกระหยิ่มยิ้มเมื่อเห็นสตรีที่เขาพึงใจดิ้นพล่านอยู่บนเตียง เขากระชากอาภรณ์ของตนทิ้งข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ไม่แม้แต่จะสนใจว่าผ้าไหมเนื้อดีที่ได้จากของกำนัลจะฉีกขาดหรือเสียหาย เพราะเวลานี้ร่างกายของเขามันร้อนรุ่มด้วยปรารถนาสตรีตรงหน้านี้มากเหลือเกิน ยิ่งได้ยินเสียงครางหวานกึ่งกลางกายพลันตั้งตระหง่านทันที เขาโน้มตัวลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวอันหอมกรุ่นอย่างไม่รอช้า"อะ ออกไปนะ ฮึก ๆ"สตรีผู้ตกอยู่ในห้องราคะดีดดิ้นด้วยความไม่ยินยอม นางรังเกียจกลิ่นกายและสัมผัสจากบุรุษผู้นี้มากเหลือเกิน ก่อนที่นางจะใช้แรงเฮือ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 1 การแต่งงานของคุณหนูใหญ่ 1/2

บทที่ 1การแต่งงานของคุณหนูใหญ่สายลมอ่อนของวสันตฤดูพัดโชยเข้ามาภายในห้องนอนของคุณหนูใหญ่สกุลไป๋ ร่างกายอันบอบบางขยับตัวไปมาเล็กน้อยเพื่อไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับเปลือกตาลืมขึ้นมอง เผยให้เห็นดวงตากลมโตทว่าหางตาเรียวเฉี่ยว ขนตางอนยาวกระพือขึ้นลงช้า ๆ เพื่อปรับให้สายตาคุ้นชินกับแสงสว่าง คิ้วเรียวดั่งพระจันทร์เสี้ยวขมวดเล็กน้อยเมื่อไร้เงาสาวใช้ข้างกาย"เรียกจื่อรั่วมาหาข้า" น้ำเสียงกังวานหวานแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด เอ่ยบอกสาวใช้ผู้เฝ้าประตูอยู่หน้าห้อง"บ่าวจะรีบไปตามพี่จื่อรั่วเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ" สาวใช้ผู้นั้นรีบวิ่งไปตามสาวใช้ผู้พี่ด้วยความรวดเร็ว เพียงไม่นานเงาร่างของสาวใช้ตัวน้อยผู้มีแววตาฉลาดเฉลียวก็รีบเข้ามาในห้องของเจ้านายสาว ใบหน้าของนางยังมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย"บ่าวละเลยต่อหน้าที่ทำให้คุณหนูใหญ่ต้องรอนาน ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ""ช่างเรื่องนั้นเถอะ ข้าหิวแล้วเจ้ารีบเตรียมน้ำให้ข้าอาบด้วย หากชักช้าเดี๋ยวท่านแม่จะตำหนิลงมาอีก""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ"จื่อรั่วพร้อมด้วยสาวใช้คนอื่นรีบเตรียมน้ำอุ่นให้กับเจ้านายสาว เมื่อเสร็จสิ้นสตรีผู้เป็นคุณหนูใหญ่ของจวนสกุลไป๋จึงลงไปแช่ตัวในถังอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 1 การแต่งงานของคุณหนูใหญ่ 2/2

ภายในห้องอาหารของจวนสกุลไป๋ สมาชิกทุกคนต่างนั่งกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา นายท่านสกุลไป๋มีนามว่าไป๋เหยียน เขาเป็นชายวัยกลางคนที่ยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยกำลังวังชา สีหน้ายิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้รับการเอาอกเอาใจจากภรรยาทั้งสอง"น้ำแกงปลานี้ข้าตั้งใจตุ๋นตั้งแต่เช้าเลยนะเจ้าคะ ท่านพี่ทานเยอะ ๆ นะเจ้าคะ"หวังเมิ่ง ภรรยาเอกผู้เป็นมารดาของไป๋มู่เหยาตักน้ำแกงปลาใส่ถ้วยของสามีอย่างใส่ใจ แม้นางจะอายุมากแล้วทว่าก็มิอาจลดทอนความงามของนางไปได้เลย ในอดีตนางคือยอดหญิงงามแห่งเมืองฉางชิง ไป๋เหยียนถูกตาต้องใจภรรยาผู้นี้มากจึงตัดสินใจแต่งงานกับนาง และหวังเมิ่งก็ได้คลอดบุตรชายหญิงให้กับเขาอย่างสมใจ ทั้งสองรักใคร่กลมเกลียวกันมากแม้จะมีภรรยารองอีกคนก็ตาม"ฮูหยินก็ทานเยอะ ๆ ด้วยเล่า" ไป๋เหยียนยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี"น้ำชาเจ้าค่ะนายท่าน"ลู่เยว่ ภรรยารองที่แต่งเข้ามาหลังหวังเมิ่ง 5 ปี บิดาของนางเคยมีพระคุณช่วยชีวิตไป๋เหยียนเอาไว้ และคำขอสุดท้ายก่อนตายก็คือขอให้เขารับลู่เยว่เป็นภรรยา แม้คราแรกหวังเมิ่งจะไม่พอใจนัก แต่เพราะความรู้จักถ่อมเนื้อถ่อมตัวของลู่เยว่จึงทำให้พวกนางทั้งสองสามารถอาศัยอยู่ในจวนแห่งนี้ได้อย่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2 อยากเป็นสามีของข้าหรือไม่ 1/2

บทที่ 2อยากเป็นสามีของข้าหรือไม่ทั้งสองเดินตามบุรุษจนกระทั่งมาถึงโรงสุราที่อยู่ข้างหน้า ชายผู้นั้นกำลังจะเดินเข้าไปทำให้ไป๋มู่เหยาชะงักไปชั่วครู่ และก่อนที่นางจะรีบสาวเท้าไล่ตามบุรุษผู้นั้นเข้าไปยังโรงสุรา กลับได้ยินเสียงร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนกของไป๋หย่าหลินทางด้านหลัง"กรี๊ดดด พี่หญิง! โจรขโมยถุงเงินข้าไปแล้วเจ้าค่ะ"ไป๋หย่าหลินถูกผลักจนล้มกระเด็น โจรผู้นั้นหันมาแสยะยิ้มก่อนจะวิ่งผ่านหน้าไป๋มู่เหยาไป หญิงสาวรีบเข้ามาช่วยประคองน้องสาวพร้อมกับสั่งให้จื่อรั่วดูแลให้ดี"รอข้าอยู่ที่นี่""คุณหนูระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ" จื่อรั่วรีบเข้ามาดูอาการคุณหนูรองใบหน้างามที่เคยอารมณ์ดีพลันบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ แค่เป็นโจรก็น่ารังเกียจมากพอแล้ว แต่นี่ยังกล้ามาทำร้ายให้น้องสาวของนางจนได้รับบาดเจ็บอีก อย่าหวังว่านางจะปล่อยไปเลย ทันใดนั้นร่างบอบบางของไป๋มู่เหยาก็คว้าฟืนข้างเตาจากร้านน้ำเต้าหู้ ก่อนจะรีบวิ่งด้วยฝีเท้าเต็มกำลังไปยังโจรผู้นั้นทันที"เจ้าโจรชั่ว! หากข้าจับเจ้าได้อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอดออกมาทำชั่วกับใครอีกเลย"น้ำเสียงกังวานหวานดังไปทั่วถนนจนผู้คนหันมามองด้วยความสนใจ บุรุษที่กำลังเดินเข้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2 อยากเป็นสามีของข้าหรือไม่ 2/2

โรงเตี๊ยมหวังทั้งหมดถูกต้อนรับเป็นอย่างดีจากหลงจู๊ ด้วยโรงเตี๊ยมหวังคือกิจการของท่านลุงไป๋มู่เหยา ทันทีที่พวกนางมาถึงก็ถูกเชิญให้ไปยังห้องพิเศษด้านใน ห้องนี้จะสงวนให้กับคนตระกูลหวังและไป๋เท่านั้น"อาหารที่นี่อร่อยมาก คุณชายอยากทานสิ่งใดสั่งได้เลยนะเจ้าคะ"ไป๋มู่เหยานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา โดยที่ไป๋หย่าหลินนั่งเยื้องไปทางด้านซ้าย ส่วนจื่อรั่วไปนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเล็กอีกมุมหนึ่งของห้อง ด้วยนางเป็นบ่าวมิมีสิทธิ์นั่งร่วมโต๊ะกับเจ้านายได้ ทว่าไป๋มู่เหยาใจดีจึงสั่งให้คนนำโต๊ะตัวเล็กมาให้จื่อรั่วนั่งแยกออกไป บนโต๊ะยังสั่งอาหารให้กับสาวใช้ตัวน้อยอีกด้วย"ขอบคุณคุณหนู"เขาสั่งอาหารสองอย่างและชาหนึ่งกาก็เพียงพอแล้ว แต่ไป๋มู่เหยาเห็นว่าน้อยเกินไปจึงสั่งอาหารเพิ่มอีกสามอย่างและขนมสองอย่าง"เราคุยกันตั้งนานแต่ยังไม่รู้จักชื่อกันเลย ข้าแซ่ไป๋นามว่ามู่เหยาเจ้าค่ะ คุณชายเรียกข้าว่ามู่เหยาก็ได้"ไป๋หย่าหลินและจื่อรั่วตาโต ดูท่าพี่สาวของนางจะจริงจังกับคุณชายผู้นี้เสียแล้ว เพราะมีน้อยนักที่พี่สาวของนางจะอนุญาตให้ผู้อื่นเอ่ยเรียกชื่อได้"ที่แท้คุณหนูก็คือคุณหนูใหญ่ไป๋นั่นเอง ตัวข้ามีนามว่าโม่เซวียนมาจา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3 มองคนไม่ผิด 1/2

บทที่ 3มองคนไม่ผิดในตอนนั้นเองที่สาวใช้จากเรือนใหญ่มาตามไป๋มู่เหยาให้ไปพบนายท่าน ทันทีที่ร่างบอบบางปรากฏที่โถงเรือนหลักก็พบว่าไป๋เหยียนกำลังมีสีหน้าถมึงทึง โดยมีหวังเมิ่งกำลังพยายามลูบแขนเพื่อให้ใจเย็นลง ขณะที่ลู่เยว่เอาแต่ร่ำไห้ตัวสั่นด้วยความตกใจ ส่วนไป๋หย่าหลินกำลังลูบหลังมารดาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด เหตุเพราะคนจากทางการมาแจ้งข่าวเรื่องโจรผู้นั้นนั่นเอง"ท่านพ่อมีเรื่องอะไรกันหรือเจ้าคะ""จะเรื่องอะไรเล่า เหตุใดเจ้าถึงไม่บอกว่ามีโจรมาปล้นถุงเงินของหลินเอ๋อร์ ทั้งยังทำนางเจ็บตัวจนเลือดออกด้วย" น้ำเสียงของไป๋เหยียนเต็มไปด้วยโทสะ สายตาอันเกรี้ยวกราดจับจ้องไปยังบ่าวรับใช้ที่ติดตามไปข้างนอกด้วยในวันนี้"เรื่องนี้ไม่ได้เป็นความผิดของพี่หญิงเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ เป็นข้าที่ไม่ระมัดระวังตัวให้ดีเองเจ้าค่ะ""เป็นบ่าวที่ดูแลคุณหนูทั้งสองไม่ดีขอรับ/เจ้าค่ะ"จื่อรั่วและบ่าวชายหญิงที่ติดตามไปด้วยโขกศีรษะกับพื้นเสียงดังตึง ทั้งหมดต่างไม่ต้องการให้ไป๋มู่เหยาต้องมาออกหน้าเพียงคนเดียวไป๋มู่เหยาแย้มยิ้มเบาบางให้กับบิดา "ท่านพ่ออย่าอารมณ์เสียไปเลยเจ้าค่ะ โจรผู้นั้นข้าจัดการจนสะบักสะบอมไปทั้งตัวแล้ว อีกอย่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3 มองคนไม่ผิด 2/2

เย็นวันนั้นจื่อรั่วก็ได้เข้ามาหาไป๋มู่เหยาที่อยู่ในห้องเพียงลำพัง นางนำรายงานมอบให้กับเจ้านายสาวด้วยสีหน้านอบน้อม"เรื่องที่คุณหนูให้บ่าวไปสืบได้ความแล้วเจ้าค่ะ"ไป๋มู่เหยารับมาด้วยรอยยิ้ม นางรีบเปิดอ่านเอกสารทันทีด้วยความอยากรู้ กวาดสายตาอ่านเพียงครู่หนึ่งก็จดจำเนื้อหาได้ทั้งหมด"ทำได้ดีมาก นี่คือรางวัลของเจ้า"ไป๋มู่เหยามอบสินน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับสาวใช้คนโปรด อีกฝ่ายรับมาด้วยความยินดี"ขอบคุณมากเจ้าค่ะ""วันพรุ่งเตรียมตัวออกไปข้างนอกกับข้าด้วย ข้ารู้สึกว่าอยากจะได้ผ้าไหมมาตัดชุดใส่เล่นเสียหน่อย""แต่วันนี้คุณหนูเพิ่งจะไปตัดชุดใหม่มาเองนะเจ้าคะ""แต่ผ้าที่ได้วันนี้ไม่ใช่จากร้านของคุณชายโม่นี่น่า ข้าอยากจะตัดชุดจากผ้าไหมของเขา"ไป๋มู่เหยาเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยแผนการที่ผุดขึ้นมาในหัวของตน นางรู้แล้วว่าจะเข้าหาโม่เซวียนอย่างไรดี ในเมื่อเขาคือพ่อค้าผ้าเช่นนั้นนางก็จะซื้อผ้าจากเขาเสีย มิแน่วันพรุ่งนางอาจจะได้พบหน้าเขาอีกครั้งก็เป็นได้"คุณหนูแน่ใจที่จะทำเช่นนี้จริง ๆ หรือเจ้าคะ""แน่ใจสิจื่อรั่ว ข้าคิดว่าตนเองมองคนไม่ผิดนักหรอก คุณชายโม่ผู้นี้ทั้งรูปงาม กล้าหาญ และยังอ่อนโยนอีกด้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4 พบกันอีกครั้ง 1/2

บทที่ 4พบกันอีกครั้งโม่เซวียนพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมหลายวันแล้ว ด้วยเขายังหาบ้านพักที่ถูกใจและไม่โดดเด่นยังไม่ได้ ทว่าวันนี้กลับมีรายงานจากอวี่ ผู้เป็นคนสนิทข้างกายเกี่ยวกับสตรีผู้มีนามว่าไป๋มู่เหยา "เรียนนายท่าน คุณหนูใหญ่ไป๋ไปที่ร้านอาภรณ์ตระกูลเหลียนขอรับ หลังจากที่นางให้สาวใช้สืบเรื่องของนายท่านเมื่อวานนี้ขอรับ ข้าน้อยเกรงว่าสตรีผู้นี้อาจจะนำความยุ่งยากมาสู่นายท่านก็เป็นได้นะขอรับ"บุรุษผู้นั่งอ่านเอกสารตรงหน้าเงียบไปพักหนึ่ง เขาตรวจดูเอกสารที่อวี่นำมามอบให้ด้วยความยุ่งยากใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่างานของเขาจะไม่ได้ง่ายดายนัก เพราะอย่างนี้เขาถึงต้องมาที่เมืองฉางชิงด้วยตนเอง"เอกสารพวกนี้ดูเหมือนว่าจะมีการกลบเกลื่อนไปแล้ว ฉบับจริงอาจจะซุกซ่อนอยู่ที่จวนก็เป็นได้ เจ้าลองหาโอกาสลอบเข้าไปที่จวนเสีย" โม่เซวียนเอ่ยเรื่องงานสำคัญโดยไม่ได้เอ่ยถึงไป๋มู่เหยาเลย จนอวี่ต้องเอ่ยถามอีกครั้ง"ข้าน้อยจะลอบเข้าไปคืนนี้เลยขอรับ แต่ว่านายท่านจะให้ข้าน้อยจัดการคุณหนูใหญ่ไป๋หรือไม่ขอรับ"โม่เซวียนวางเอกสารตรงหน้าลง เขาหันมามองบุรุษตรงหน้าที่ทำงานกับเขามาหลายปีด้วยสายตาเรียบนิ่งที่ไม่แสดงคลื่นอารมณ์ใด"เช่นนั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4 พบกันอีกครั้ง 2/2

"ใช่แล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้เราทั้งสองก็เป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว หากคุณชายโม่ขาดเหลือสิ่งใดก็มาบอกข้าได้เลยนะเจ้าคะ ข้ายินดีช่วยเหลือผู้มีพระคุณอย่างคุณชายโม่เจ้าค่ะ"ใบหน้างามอมยิ้มด้วยสีหน้าระรื่น แววตาของนางเป็นประกายอย่างสมใจ เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวันก่อนที่ให้จื่อรั่วไปจัดการ ทันทีที่รู้ว่าบุรุษตรงหน้ากำลังมองหาบ้านพักนางก็ตัดสินใจในทันที เดิมทีแล้วบ้านของท่านอารองผู้เสียไปแล้วปิดตายและไม่ให้ผู้ใดล่วงล้ำเข้ามา แต่เพราะเป็นเขานางจึงได้ไปขออนุญาตบิดาเพื่อปล่อยให้โม่เซวียนได้เช่าบ้านหลังนี้ แม้คราแรกบิดาจะคัดค้านแต่เพราะนางผู้เป็นบุตรสาวคนโปรดเอ่ยปาก ทั้งยังบอกว่าถือเป็นการตอบแทนผู้มีพระคุณ บิดาของนางจึงได้โอนอ่อนและไม่ได้ว่าอะไรอีก"รบกวนคุณหนูใหญ่ไป๋แล้ว" เขาตอบรับสั้น ๆ"ในเมื่อเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว คุณชายโม่อยากจะไปเดินเล่นที่สวนลิ้นจี่ของข้าหรือไม่ ทางด้านหลังมีน้ำตกที่งดงามมากด้วยนะเจ้าคะ""ไม่รบกวนคุณหนูใหญ่ไป๋ วันนี้ข้ารู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยสบายนัก""ไม่สบายหรือ ให้ข้าส่งคนไปตามท่านหมอมาดีหรือไม่"เพียงชั่วพริบตาไป๋มู่เหยาก็กระโดดมายืนอยู่ตรงหน้าของเขา คิ้วกระบี่พลันขมวดคิ้วมุ่นกับฝีเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5 บุรุษเนื้อหอม 1/2

บทที่ 5บุรุษเนื้อหอมจวนเจ้าเมืองประตูจวนหลังใหญ่ทำจากไม้เนื้อดีเงางามที่แข็งแรง ด้านหน้ามีรูปปั้นสิงโตคำรามอย่างน่าเกรงขามขนาบข้างประตูสองตัว ทันทีที่โม่เซวียนและอวี่ก้าวเข้าไปในจวนของท่านเจ้าเมืองก็ถึงกับยิ้มเยาะด้วยความสมเพชสมเพชกับความชอบส่วนตัวของผู้เป็นเจ้าของ!!การตกแต่งจวนนั้นช่างหรูหราเกินฐานะของท่านเจ้าเมืองนัก ยิ่งเดินเข้าไปถึงห้องโถงที่ใช้รับรองแขก พวกเขาทั้งสองยิ่งรู้สึกขบขันในใจยิ่งนัก ข้าวของเครื่องใช้ล้วนเป็นของดีมีราคาทั้งสิ้น ไม่ว่าจะโต๊ะไม้เนื้อดี แจกันตรงมุมห้อง ปะการังเลือดที่ตั้งอยู่ด้านหน้า รูปภาพจากปรมาจารย์ชื่อดังอันเลื่องชื่อ รวมถึงชุดน้ำชาที่ใช้ต้อนรับแขกล้วนเป็นของดีที่แม้แต่พระสนมในวังยังมิอาจหามาใช้ได้ แต่จวนเจ้าเมืองกลับมีของพวกนี้อย่างล้นหลาม"ให้คุณชายโม่รอนานแล้ว ไม่ต้องลุก ๆ นั่งลงเถิด ฮ่ะฮ่า" ชายผู้เข้ามาใหม่โบกมือให้บุรุษอายุน้อยกว่าที่ทำความเคารพนั่งลงเสียเฉินฟู่ ผู้เป็นท่านเจ้าเมืองเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง เขาคือชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าอวบอิ่ม ดวงตาเล็กเรียวแต่จมูกหนาใหญ่ ร่างกายอันอ้วนท้วมเดินไปนั่งยังเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยท่าทางทระนงสมกับเป็นข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status